نمایش مبدأ برای شایست نشایست

شایست نشایست (šāyist nē - šayist)، رساله‌ای به زبان پهلوی درباره دستورهای دینی مکتوب از جمله آیین‌های پادیابی و توبه و پیرامون 13700 کلمه‌. متن آن را زرتشتیان ایران برای هم‌کیشان خود به هند می‌فرستادند<ref>سمیعی‌، احمد. '''''ادبیات ساسانی‌'''''. تهران‌: دانشگاه آزاد ایران‌، 1355، ص 38.</ref>.

عنوان شایست نشایست را (آنچه روا است و آنچه ناروا است‌) دانشمندان [[زرتشتی، دین|زرتشتی]] در سده گذشته بدان داده‌اند. نام نویسنده یا گردآورنده کتاب معلوم نیست‌. وی از تفسیر نَسک‌های [[اوستا]] به پهلوی (زند)، به ویژه از نسک‌های مربوط به قوانین (داد) استفاده کرده و گاه نام مأخذ خود را نیز به دست می‌دهد. از تاریخ نگارش کتاب نشانه‌ای وجود ندارد، اما می‌توان با در نظر گرفتن نثر کتاب‌، تألیف آن را در اواخر دوره ساسانی دانست‌<ref>تفضّلی‌، احمد. '''''تاریخ ادبیات ایران پیش از اسلام‌'''''. به کوشش ژاله آموزگار، تهران‌: سخن‌، 1376، ص 279، 280.</ref>.

کتاب 10 بخش و متممی نیز مشتمل بر 13 فصل دارد. متن کتاب به [[فارسی]] ترجمه شده و واژه‌نامه‌ای نیز در بر دارد<ref>زرشناس‌، زهره‌. '''''زبان و ادبیات ایران باستان‌'''''. تهران‌: دفتر پژوهش‌های فرهنگی‌، 1382، ص 68.</ref>. دو نسخه اصلی از شایست نشایست در دست است‌. نسخه‌های دیگری را نیز از روی این دو نسخه استنساخ کرده‌اند. نسخه مستقل دیگری هم از آن در کتابخانه مهرجی رانا در نوساری هند نگهداری می‌شود<ref>تفضّلی‌، احمد. '''''تاریخ ادبیات ایران پیش از اسلام‌'''''. به کوشش ژاله آموزگار، تهران‌: سخن‌، 1376، ص281.</ref>. وست (West) این کتاب را در 1880 م ترجمه و چاپ کرده است‌. 

== '''نیز نگاه کنید به''' ==

* [[زرتشتی، دین]]
* [[فارسی]]
* [[اوستا]]

== مآخذ ==