نمایش مبدأ برای گیاهان دارویی

اهم این دسته از گیاهان را می‌توان زعفران، فلوس، شیر خشت، گل بنفشه، عناب، ریوند، ترنجبین،گل‌گاو زبان و بسیاری دیگر دانست که عموماً مصارف پزشکی و درمانی دارند. زعفران علاوه بر مصارف پزشکی استفاده غذایی و رنگی نیز دارد و کشت آن از قدیم‌الایام در ایران رایج بوده و در اکثر نقاط کشور مانند خراسان، [[اصفهان]]، [[کرمان]] و فارس زراعت می‌شده است. کشت این محصول اکنون به خراسان و [[کرمان]] محدود شده به طوری که حدود %۶۵ زعفران ایران در استان خراسان کشت می‌شود. این‌گیاه در هوای‌گرم و خشک، خوب رشد می‌کند و بهترین زمین برای نمو آن زمینهای شنی آهکی یا شنی رُسی است.

در سال ۱۳۷۴ سطح زیرکشت بارور این‌گیاه ۲۰,۱۱۵ هکتار بوده که محصولی حدود ۱۲۷ تن به دست داده است. این گیاه از اقلام صادراتی ایران است و بیشتر به کشورهای تازه استقلال یافته آسیای مرکزی، پاکستان، هندوستان و شیخ نشینهای جنوب [[خلیج فارس]] صادر می‌شود. مقدار صادرات این محصول در سال ۱۳۵۶، ۷۳۹کیلوگرم به ارزش ۱۳,۲۰۶ ریال بوده است.

== نیز نگاه کنید به ==

* [[کشاورزی در ایران]]
* [[محصولات عمده غذایی زراعتی]]
* [[مرغداری در ایران]]
* [[شیلات در ایران]]

== منبع اصلی ==
مریدی، سیاوش (1380). کتاب ایران: اقتصاد. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی.

== نویسنده مقاله ==
سیاوش مریدی
[[رده:خوراک]]