نمایش مبدأ برای امام علی النقی هادی(ع)

'''هادی (ع)'''، امام علی‌النقی (212ـ254 ق)، امام دهم از ائمـه اثنی‌عشر. مادرش ام‌ولد و از مردم مغرب و معروف به «سمانه مغربیه» بوده است. امام در حین وفات پدر بزرگوارش شش سال و پنج ماه داشتند و در مدینه بودند.

امام هادی از جانب خدا و رسول و پدر بزرگوار خود، به امامت «منصوص» بوده است و علاوه بر این، هیچ‌کس پس از وفات حضرت جواد مدعی امامت نگردید و آن حضرت تنها شخصی بود که به اجماع اصحاب و بزرگان شیعه شایستگی تصدی این مقام را داشت. 

آن حضرت در مدینه اقامت داشتند و در دوره خلافت معتصم و واثق مورد تعقیب و ایذاء واقع نشد، تا این‌که متوکل در سال 232 ق به خلافت رسید و بر اثر سعایت دشمنان، او را در 233 ق نخست به بغداد و سپس به سامرا احضار کرد<ref>مسعودی. '''''مروج‌الذهب'''''. ج 2، ص 379.</ref><ref>طباطبایی، سید محمدحسین. '''''شیعه در اسلام'''''. ص 145. </ref>. امّا همین امر که آن حضرت در بیست سالگی در مدینه چنان مورد توجه خاص و عام بوده است که والی مدینه متوکل را از آن حضرت بیم داده است، دلیل جلالت قدر و رفتار بزرگ‌منشانـه آن حضرت است که در آن سن جوانی این‌چنین مرجع عامه بوده است تا آن‌جا که دستگاه خلافت از او ترسیده و او را به پایتخت احضار کرده است. امّا نامـه مؤدبانه و محترمانـه متوکل می‌رساند که بر او نتوانسته‌اند خرده‌یی بگیرند<ref>كلینی. '''''اصول كافی'''''. ج 1، ص 497-502.</ref><ref>شیخ مفید. '''''ارشاد'''''. ص 307. </ref> 

پس از وفات امام هادی، معتز خلیفه برادر خود احمد بن متوکل را فرستاد تا بر جنازه امام نماز بخواند و چون مردم بسیار گرد آمدند و گریه و شیون آنان بسیار شد، نعش او را به خانه‌اش بازگرداندند و در همان‌جا در سامرا او را دفن کردند<ref>يعقوبی. '''''تاريخ يعقوبی'''''. ترجمـه دكتر محمدابراهيم آيتی، ج 2، ص 535-536. </ref> از آن حضرت کرامات و خوارق عادات بسیار نقل کرده‌اند و از جملـه آن‌ها تجسّم تصویر شیری بود که شعبده‌بازی را در مجلس متوکل بلعید<ref>جامی. '''''شواهدالنبوه'''''. ص 400.</ref>.

== مآخذ ==
<references />

== منبع اصلی ==
دانشنامه ایران

== نویسنده مقاله ==
سید حسن امین