نمایش مبدأ برای پوشاک بختیاری

'''بختیاری'''، پوشاک مردان بختیاری کلاه نمدی است که «کُلَه» می‌نامند. 

کلاه خسروی که به شکل استوانه و سیاه رنگ است، مخصوص افراد مسن و خان‌هاست و شو کُلَه (شب کلاه) را مردان جوان و چوپانان بر سر می‌گذارند<ref>«واژه‌نامه تاریخی پوشاک ایران»، از سری مقالات '''''دانشنامه ایرانیکا'''''. زیر نظر احسان یارشاطر، ترجمه پیمان متین، ص 355 و 357. </ref><ref name=":0">دیگار، ژان. پی‌یر. '''''فنون کوچ‌نشینان بختیاری'''''. ترجمه اصغر کریمی، ص 246 و 262. </ref>. پیراهن، جلیقه، چوقا (بالاپوشی راه راه، راسته، جلو باز، بی‌آستین که قد آن تا سر زانوست)، شلوار (تُمبون ـ تنبان) با پاچه‌های گشاد از جنس دبیت سیاه که در کمر با کمربند چرمی یا شال بسته می‌شود و زیر شولار (زیرشلوار) از جنس کرباس دیگر پوشاک آن‌هاست. پای‌پوش بختیاری‌ها گیوه با پنجه‌های چرمی نوک‌تیز رو به بالاست<ref name=":0" />. 

لباس زنان عبارت است از یک لچک که سر و گوش‌ها را می‌پوشاند. «مِی‌نا» توری که به لچک وصل می‌شود. جٌوَه یا جُوو که پیراهن راسته جلوباز تا روی زانوهاست با آستین‌های بلند مچ‌دار که روی آن جلیقه (جلزقه) می‌پوشند. هنگام سرما کت کوتاهی به نام کُلجا یا کلیجه می‌پوشند. تٌمبون دامن بلند چین‌داری است که روی جُوَه پوشیده می‌شود. زیر تنبان، زیر شلوار که تا مچ پاهاست می‌پوشند. پای‌پوش زنان نیز گیوه است. 

== مآخذ ==