نمایش مبدأ برای پوشاک خوافی

'''پوشاک خوافی'''، لباس شاخص مردم بومی خواف که در بخش شمال شرقی ایران و در [[استان خراسان جنوبی]] زندگی می‌کنند، در دو بخش لباس مردانه و لباس زنانه، بررسی شده است.

=== لباس مردانه ===
مردان کلاهی مخملی به نام «قُرص»که حاشیه‌دوزی و آینه‌کاری شده و نیز [[کلاه|کلاه‌]]<nowiki/>های نمدی بر سر می‌گذارند. روی [[کلاه]] را اغلب با شال سفید منگوله داری به طول 7 تا 10 متر می‌پیچند. این شال را در بخش‌های جنوبی‌تر خراسان (بیرجند) که به رنگ‌های سفید، سیاه، و یا زرد است، و از بالای سربه زیر چانه برده می‌شود، «لَمبوته» می‌گویند.

پیراهن گشادی می‌پوشند که تا زانوان‌شان می‌رسد. این پیراهن را با حدود 5 متر پارچه به رنگ سفید و آبی می‌دوزند، و دو چاک در پهلوهای آن دیده می‌گذارند. این پیراهن اغلب بی یقه است اما روی شانه آن درز دگمه‌داری می‌گذارند. به نوعی از لمبوته که بالاتنه‌اش تنگ‌تر و چسبان است و در پهلوها و قسمت پایین آن در پشت، چین‌های لَختی دارد، «چِِلْتِلیز» می‌گویند. روی سینه و سرآستین‌های آن دگمه می‌خورد و با سوزن‌دوزی و «تِلیزه» (چین‌خوردگی) تزیین شده است. [[شلوار]] مردان گشاد و دمپای آن حاشیه‌دوزی شده و به طرف پایین و مچ پا تنگ می‌شود. روی لباس جلیقه و روی جلیقه، گاهی کتی بی یقه می‌پوشند. ساق پا و نیز ساعدهای دست را غالباً با نوارهایی می‌پیچند. در بخش‌های غربی‌تر منطقه (گُناباد) مردان گاهی نوعی عبای گشاد که در پهلو چاک دار به تن می‌کنند. 

=== لباس زنانه ===
زنان [[روسری]] نخی بسیار نازکی که گاهی لبه‌های ریشه ای دارد بر سر می‌گذارند و رویش دستمال کوچک و سیاه ابریشمی که حاشیه سبز و قرمز دارد، می‌پیچند و دو گوشه‌اش را روی پیشانی می‌بندند. در زیر آن کلاه پارچه‌ای کوچکی که رشته‌هایی از پولک و سکه‌های نقره دور آن بسته شده است و «سَریزه» نام دارد، بر سر می‌نهند. پیراهن زنان ساده و آستین بلند و قد آن تا زانو است. پهلوهای این پیراهن چاک دار یقه‌اش گرد و روی سینه آن دگمه خور و جلوباز است. نوعی از این پیراهن حاشیه‌دوزی و پولک دوزی شده است. جلیقه ای روی پیراهن می‌پوشند، که جلیقه زنان جوان اغلب قرمز و سالخوردگان بیشتر سیاه است. در فصل سرما یل می‌پوشند که [[نیم تنه]] مخملی آستین دار با لبه و مچ‌های یل حاشیه‌دوزی شده ابریشمی است. شلوارشان (قَدَک) مانند [[شلوار]] مردان گشاد و پف کرده، اما پاچه‌های آن اغلب با الیاف طلایی و پولکدوزی تزیین شده است. در جشن‌ها [[شلوار]] تنگ‌تری می‌پوشند که «نظامی» نام دارد. دامن کوتاه (شلیته) آنان از نوار‌های پهن پارچه‌ای دوخته شده و تا زانو می‌رسد و به نشیمنگاه می‌چسبد. این دامن در جلو با دو دگمه بسته می‌شود و پایین آن بسیار پُرچین است که به حدود 10 متر پارچه نیاز دارد. [[چادر]] زنان «چرشَو» از پارچه چهارخانه آبی دوخته می‌شود و گاه لبه‌ای حاشیه‌دار به آن می‌دوزند. نوع دیگر [[چادر]] را که نخی است «اَفَندی» می‌گویند<ref>Beyhaqi, H. A. Clothing, Encyclopaedia Iranica, ed, E. Yarshater, California, 1992, sec XX</ref>. 

== نیز نگاه کنید به ==

* [[نیم تنه]]
* [[شلوار]] 
* [[چادر]]

== مآخذ  ==
<references />

== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،

== نویسنده مقاله ==
حسینعلی بیهقی

تلخیص محمدرضا چیت ساز