نمایش مبدأ برای خوانچه عقد

'''[[خوانچه عقد]]'''، خوان طبق مانندی که معمولاً به شکل مربع مستطیل از چوب یا فلز سازند و درون ان را به خانه‌هایی کوچک تقسیم کنند و با اسفند و کندر رنگین و چیزهای دیگر به نقش‌های گوناگون تزئین کنند و سر سفره عقد گذارند.

در قدیم، پیش از مراسم عقدکنان اسباب و خوانچه عقد را همراه خوانچه‌های اینه و چراغ، اسپند، نان سنگک و میوه بر طبق‌هایی می‌چیدند و به خوانچه کش‌ها می‌دادند تا به خانه دختر ببرند<ref>  کتیرایی، محمود. '''''از خشت تا خشت'''''. تهران: ثالث، 1378، ص 163- 164.</ref>. در برخی طبق‌ها تنگ‌های شربت، کیسه‌های حنا، صابون، کاسه نبات، کله‌قند نیز می‌گذاشتند<ref>شهری، جعفر. '''''طهران قدیم'''''، تهران: معین. 1371، ص 2/ 69.</ref>. خوانچه اسپند را عطار با قلمه‌های دارچین زورق زده و خانه‌بندی می‌کرد و در هر یک، مقدری اسپند و کندر و گلپر و فوفل و عناب و خشخاش و قلیاب می‌ریخت و یک نان سنگک هم به درازای خوانچه اسفند به خانه عروس می‌فرستادند<ref>  کتیرایی، محمود. '''''از خشت تا خشت'''''. تهران: ثالث، 1378، ص 164- 165.</ref>. طبق کشان خوانچه عقد و خوانچه‌های دیگر را با نوای ساز مطرب یا اواز مداحی به خانه عروس می‌بردند و خانواده عروس با قربان کردن یک گوسفند در پای طبق‌ها و دود کردن اسفند، خوانچه‌ها را تحویل می‌گرفتند<ref>کتیرایی، محمود. '''''از خشت تا خشت'''''. تهران: ثالث، 1378، ص 164- 165.</ref>.

== نیز نگاه کنید به ==

== ماخذ ==
<references />

== منبع اصلی ==
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی

== نویسنده مقاله ==