نمایش مبدأ برای عبدالملک جوینی

 
'''جويني،''' عبدالملك، ملقب به امام الحرمين (419- 479هـ.ق / ؟م) فقيه شافعي. وي در شهر كوچك «آزادوار» از شهرهاي خراسان زاده شد.<sup>1</sup> پدرش ابومحمد عبدالله ركن‌الاسلام از فقهاي به نام روزگار خود بود كه در يكي از مدارس نيشابور به تدريس فقه اشتغال داشته است.<sup>2</sup> جويني نيز نزد پدر دانش آموخت. او به هنگام مرگ پدر كمتر از بيست سال داشت و با اين حال در مدرسه‌اي كه پدرش در آن‌جا مشغول تدريس بود به آموزش طلاب مي‌پرداخت و هم‌زمان براي اتمام تحصيلات خود به مدرسة بيهقي مي‌رفت و اصول عقائد و اصول فقه را نزد ابوالقاسم اسكافي اسفرايني فرا مي‌گرفت و همچنين در مجلس درس ابوعبدالله خبازي حضور مي‌يافت و علوم قرآن را نزد وي مي‌آموخت. چون طغرل بيگ معتزليان را تحت فشار قرار داد، وي به مكه و مدينه پناه برد و از همين رو به امام‌الحرمين مشهور شد. هنگام بازگشت به نيشابور خواجه نظام‌الملك مدرسة نظاميه را براي تدريس او بنا كرد.<sup>3</sup> نهاية الطلب في دراية المذهب در فقه، ''الشامل'' و ''الارشاد'' از آثار اوست. 


'''مآخذ:'''

1.    ابن‌عساكر، '''''تبيين الكذب المقري'''''. 285.

2.    سبكي، تقي‌‌الدين. '''''طبقات الشافعيه'''''. 3/252.

3.    '''''همان'''''. 3/265؛ '''''ابن خلكان، وفيات الاعيان'''''. 2/312.

امیرحسین ساکت اف