نمایش مبدأ برای حمیدالدین ابوبكر عمر بن محمود بلخی

'''حميدي''' (د 559 ق/ 1164م)، شاعر، نويسنده'''.'''

حميدالدين ابوبكر عمر بن محمود بلخي، متخلص به حميدي در شهر بلخ مسند قاضي القضاتي داشت.<sup>1</sup> مؤلف ''فضايل بلخ'' نام پدر حميدي را بهاءالدين عمر و نام وي را محمود دانسته است. از اين رو تصور مي‌رود كه تذكره‌نويسان نام اين پدر و پسر را درهم آميخته و باهم اشتباه كرده‌اند.<sup>2</sup> با انوري شاعر مناسبات دوستانه داشت و با او نامه‌هاي منظوم ردّ و بدل مي‌كرد.<sup>3</sup> انوري پس از داستان هجو بلخ و برخاستن غوغاي عوام در آن شهر، به وي پناه برد واز گزند مردم رست.<sup>4</sup> آثار چندي از او باز مانده كه مهم‌ترين آنها ''مقامات حميدي'' است كه آن را به فارسي و به تقليد از روش و مضامين ''مقامات'' بديع‌الزمان همداني و ''مقامات حريري'' در 24 مقاله و يك خاتمه در 551ق / 1156م نگاشته است.<sup>5</sup> سبك و انشاي مقامات حميدي چندان شهرت يافت كه بزرگ‌ترين نثرنويسان معاصر و نزديك به زمان او و حتي سده‌هاي بعد، آن را در زمرة برگزيده‌ترين آثار نثري زبان فارسي ستوده‌اند.<sup>6</sup> 

'''مآخذ:'''

# سادات ناصري، حسن. '''''سرآمدان فرهنگ و تاريخ ايران در دورة اسلامي‌'''''. تهران: شوراي عالي فرهنگ و هنر، 1353، ب 1، ص 321.
# انزابي‌نژاد، رضا مقدمه بر '''''مقامات حميدي'''''. ‌تهران: مركز نشر دانشگاهي، ‌چ 1، 1365، ص 1 (پيشگفتار).
# براون، ‌ادوارد''. '''از سنايي تا سعدي'''''. ترجمة غلامحسين صدري افشار، تهران: مرواريد، چ 1، 1351، ص 83.
# صفا‌، ذبيح الله. '''''تاريخ ادبيات در ايران'''''. تهران: ابن سينا، چ 4، 1347، ج 2، ص 957.
# '''''اثرآفرينان'''''. به كوشش كمال حاج سيدجوادي، با همكاري عبدالحسين نوائي، ‌تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگي ايران، 1377، ج 2، ص 312.
# خطيبي، ‌حسين. '''''فنّ نثر در ادب فارسي'''''. تهران: زوّار، چ 1، 1366، ج 1، ص 573.

ابوالقاسم رادفر