نمایش مبدأ برای ابوالحسن فروغی

[[پرونده:Bfkt61.jpg|بندانگشتی|ابوالحسن فروغی، قابل بازیابی از https://vista.ir/w/a/16/bfkt6]]
'''فروغی، ابوالحسن'''، (19/ 1301ق/  5 بهمن 1338ش) رجل فرهنگی و روزنامه‌نگار. فرزند محمدحسین ذکاء‌الملک فروغی و برادر کوچکتر محمدعلی فروغی در [[استان تهران|تهران]] دیده به جهان گشود. زبان فرانسه را نزد برادر آموخت و سپس برای تکمیل آن وارد مدرسه آلیانس شد. چون دوره این مدرسه را به پایان برد به عنوان معلم در مدرسه سیاسی و دارالفنون به کار پرداخت. پس از تأسیس دارالمعلمین مرکزی ـ که مؤسسه‌ای هم طراز دانشگاه بود ـ ابوالحسن فروغی به ریاست آن برگزیده شد و استادان برجسته‌ای در این مدرسه عالی تدریس می‌کردند<ref>آرین‌پور، یحیی. '''''از نیما تا روزگار ما'''''. تهران: زوار، 1374، ص157-159</ref>.

نخستین نشریه‌ای که به مدیریت  او انتشار یافت مجله «اصول تعلیمات» از انتشارات وزارت معارف بود. که پس از نشر شش شماره نام آن به «اصول تعلیم» تغییر پیدا کرد و شش شماره هم با این نام انتشار یافت. از آن پس مجله «فروغ تربیت» را با هزینه شخصی بنیاد نهاد. اما بیش از 4 شماره آن را نتوانست منتشر کند و به جای آخرین شماره رساله‌ای به نام «تلافی مافات» را چاپ و برای مشترکان فرستاد. فروغی به زبان و ادبیات فرانسه تسلط کامل داشت و در نگارش مقاله به این زبان زبردست بود. او مدتی در دانشگاه تهران هم تدریس کرد و سرانجام در [[استان تهران|تهران]] درگذشت<ref>یغمایی، حبیب. '''''داستان دوستان'''''. مجله یغما، سال 21 شماره 10 [دی 1347]، ص574-576.</ref>.

== نیز نگاه کنید به ==

* [[روزنامه تربیت]]

== مآخذ ==
<references />

== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،

== نویسنده مقاله ==
ربابه افلاکی
[[رده:رسانه ها و ارتباطات]]
[[رده:مطبوعات]]