نمایش مبدأ برای بدیع الزمان همدانی

'''بدیع‌الزمان همدانی''' (358 ـ 398 ق / 969 ـ 1008م)، شاعر، ادیب و نویسنده.

ابوالفضل احمد بن حسین ملقب به بدیع الزمان از شاعران و نویسندگان برجسته عربی نویس [[کشور ایران|ایران]] است<ref>بیانی، مهدی. '''''کارنامه بزرگان ایران'''''. تهران: اداره کل انتشارات و رادیو، 1340، ص 58.</ref>. او در [[همدان]] زاده شد و در همان جا علوم ادبی را از احمد بن فارس رازی (د 390ق / 1000م) آموخت<ref>صفا، ذبیح الله. '''''تاریخ ادبیات در ایران'''''. تهران: ابن سینا، 1335، ج 1، ص 644.</ref>. در 380ق / 990م، در بیست و دو سالگی از [[همدان]] به ری رفت و در آنجا به خدمت صاحب بن عباد (د 385 ق / 995م)، وزیر دانشمند دیلمی درآمد و با سرودن قصایدی در مدح او، مورد توجه و محبت آن وزیر قرار گرفت. پس از آن به [[گرگان]] رفت و مدتی در آنجا سکنا گزید. در این شهر بود که به [[اسماعیلیه|مذهب اسماعیلیه]] گروید<ref>ابراهیمی حریری، ‌فارس. '''''مقامه نویسی در ادبیات فارسی'''''. ‌تهران: دانشگاه تهران، 1346، ص 50ـ 52.</ref> و نزد ابوسعید محمد بن منصور تقرّب یافت. در 382ق / 992م عازم [[نیشابور]] شد و در راه رهزنان هرچه داشت به غارت بردند<ref>بیانی، مهدی. '''''کارنامه بزرگان ایران'''''. تهران: اداره کل انتشارات و رادیو، 1340، ص 59.</ref>. در [[نیشابور]] در مباحثات لغوی و اقتراحات ادبی شرکت کرد و در آن مباحثات بر ابوبکر خوارزمی چیره شد و شهرت فراوانی به دست آورد<ref>ذکاوتی قراگزلو، علی رضا. '''''بدیع الزمان همدانی و مقامات نویسی'''''. تهران: انتشارات اطلاعات، چ 1، 1364، ص 9.</ref>. در 383ق / 993م [[نیشابور]] را ترک کرد و به [[استان سیستان و بلوچستان|سیستان]] رفت و به خدمت خلف بن احمد، امیر ادب پرور سیستان رسید. از آنجا رهسپار غزنه شد و سلطان محمود غزنوی (حک 389- 421ق / 999-1030م) را مدح گفت. سپس به هرات رفت و ازدواج کرد و باقی عمر را در آنجا به نعمت و آسایش گذراند<ref>ابراهیمی حریری، ‌فارس. '''''مقامه نویسی در ادبیات فارسی'''''. ‌تهران: دانشگاه تهران، 1346، ص 52ـ 53.</ref>. او واضع فنّ مقامات و نخستین کسی بود که این عنوان را بر کتاب خود (''مقامات'') نهاد<ref>خطیبی، حسین. '''''فنّ نثر در ادب پارسی'''''. تهران: زوّار،  1366، ص 562.</ref>. از آثارش بجز ''مقامات'' می‌توان ''دیوان شعر''، ‌مجموعه ''منشآت''، مشهور به ''رسایل بدیع‌الزمان'' را نام برد<ref>مصاحب، غلامحسین. '''''دایره المعارف فارسی'''''. ج 1، ص 396.</ref>.

== نیز نگاه کنید به ==

* [[اسماعیلیه]]
* [[همدان]]
* [[نیشابور]]

== مآخذ ==
<references />

== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،

== نویسنده مقاله ==
ابوالقاسم رادفر
[[رده:ادبیات و زبان شناسی]]
[[رده:ادبیات]]