نمایش مبدأ برای بگ زاده(بیگ زاده)

[[بگ زاده(بیگ زاده)|'''بگ‌زاده'''،]] یا «بیگ‌زاده» نام گروهی [[کرد و پیوستگی نژادی و تاریخی او|کرد]] زبان پراکنده در شمال غرب [[کشور ایران|ایران]] و مناطقی از سلیمانیه [https://dmelal.ir/index.php?title=%D8%B9%D8%B1%D8%A7%D9%82 عراق]. 

برخی نسب بگ‌زادگان را به پیربوداق فرزند شیرخان، از کردان مُکری آذربایجان دانسته‌اند<ref>اوبن، اوژن. '''''ایران امروز 1906-1907 (ایران و بین‌النهرین)'''''. ترجمه علی‌اصغر سعیدی، تهران: 1362، ص 112-113.</ref> و برخی دیگر به نقل از خود بگ‌زادگان، آنها را به تهمورث کیانی (شاه افسانه‌ای [[کشور ایران|ایران]]) نسبت می‌دهند<ref>   ادموندز، سیسیل جان، '''''کردها، ترک‌ها، عرب‌ها.''''' ترجمه ابراهیم یونسی، تهران: 1367، ص 168-169. </ref>. 

بگ‌زادگان در اطراف [[ارومیه|اورمیه]] و اشنویه پراکنده‌اند. بگ‌زادگان [[ارومیه|اورمیه]] به دو شاخه بگ‌زادگان دشت و بگ‌زادگان بنار تقسیم می‌شوند که درمناطق تولکی، دربند و سولیک سیلوانا، امیریاد، دیزج، دزاوا و محال زندگی می‌کنند. بگ‌زادگان اشنویه نیز به دو شاخه فضل‌الله بیگی و حیدری تقسیم می‌شوند<ref>کریمی، بهمن. '''''جغرافی مفصل تاریخی غرب ایران'''''. تهران: 1316، ص. 148 و 150. </ref>. بگ زادگان سلیمانیه هم در شمال و در حوالی مرز ترکیه زندگی می‌کنند<ref>ادموندز، سیسیل جان،تهران: 1367 ، ص 167.</ref>. 

برخی از بگ‌زادگان به ایلات و طوایف کرد دیگر منطقه پیوسته و تیره‌ای از آنها را تشکیل داده‌اند،<ref>ادموندز، سیسیل جان،تهران: 1367  ، ص 156-157 و 161.</ref> مانند بگ‌زاده‌های ایلات جاف مرادی و جوانرود و برخی دیگر، مانند بگ‌زاده‌های نوار مرزی [[کشور ایران|ایران]] و ترکیه در منطقه تَرْگَوَر یک طایفه مستقل با سازمان ایلی مشخصی تشکیل داده‌اند<ref name=":0">   ایرانشهر، '''''کمیسیون ملی یونسکو در ایران'''''. تهران: 1342، ج 1، ص 121. </ref><ref name=":1">دهقان، علی. '''''سرزمین زردشت.''''' تهران: 1348، ص 61.</ref>. 

رؤسای ایلات و طوایفی که بگ‌زادگان به آنها پیوسته‌اند بیشتر از میان خانواده بگ‌زادگان برگزیده می‌شوند<ref>عزاوی، عباس. '''''عشائرالعراق'''''. بغداد: 1366ق / 1947م، ج 2، ص 71-72.</ref>. 

بگ‌زادگان سنی [[شافعی]] مذهب هستند و شغل اغلب آنها دامپروری است<ref>دهقان، علی.  تهران: 1348.</ref>. از شمار کردهای بگ‌زاده اطلاع دقیقی در دست نیست، جمعیت آنها در سال‌های 1342-1311 1349ش به ترتیب 400، 550 و 500 خانوار برآورد شده است. شمار جمعیت کوچنده آنها در 1377ش 227 خانوار و 2175 نفر گزارش شده است<ref name=":0" /><ref name=":1" /><ref>  کیهان، مسعود'''''. جغرافیای مفصل ایران.''''' تهران: 1311، جلد 2، ص.110. </ref><ref>'''''سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر کوچنده 1377، نتایج تفصیلی.''''' تهران: 1378، ص 29.</ref><ref>تلخیص از اسحاقی تیموری، جعفر. "بگ‌زاده" .''دایره المعارف بزرگ اسلامی،'' قابل بازیابی از: https://www.cgie.org.ir/fa/article/228882/%D8%A8%DA%AF-%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87</ref>.

== نیز نگاه کنید به ==

* [[کشور ایران]]
* [[ارومیه]]
* [[شافعی]]

== مآخذ ==
<references />
== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،

== نویسنده مقاله ==
معصومه ابراهیمی

[[رده:جامعه و نظام اجتماعی]]
[[رده:مردم شناسی]]