نمایش مبدأ برای خویشاوندی از راه اخوت

آن هنگام که انسجامِ عقیدتی میانِ دو فرد یا دو گروه به اوجِ خود برسد و به نوعی قرارِ اخوت بستن میانِ آنها بیانجامد، با شکلِ خاصی از [[مفهوم خویشاوندی|خویشاوندی]] روبرو می‌شویم که بنیادی معنوی دارد. در دهکده‌هایِ پا قلعه در اطرافِ گرگان، شاهدِ نوعی خاص از این روابطِ [[مفهوم خویشاوندی|خویشاوندی]] هستیم. 

در این نوع روابط، به هنگام ختنه فرزندِ [[مفهوم خانواده|خانواده]]، فردِ دیگری از خانواده‌ای دیگر دعوت می‌شود تا بر انجام درست کار نظارت کند. این شخص در اصطلاح محلی «قریب» خوانده می‌شود و برای تمام عمر روابطی شبه [[مفهوم خویشاوندی|خویشاوندی]] با [[مفهوم خانواده|خانواده]] مذکور خواهد داشت و [[مفهوم خانواده|خانواده]] خودِ او نیز به هنگام ختنه‌سورانِ فرزندشان، قریبی از [[مفهوم خانواده|خانواده]] اوّل برخواهد گزید. در این روابطِ متقابل، دو [[مفهوم خانواده|خانواده]] مَحرم یکدیگر به حساب آمده و از انعقادِ پیوندِ زوجیّت با یکدیگر اجتناب خواهند کرد.<ref>باقر ساروخانی، مقدمه‌ای بر جامعه‌شناسی خانواده، تهران: سروش، ۱۳۷۵، ص 200.</ref>

== نیز نگاه کنید به ==

* [[انواع خویشاوندی]]
* [[خویشاوندی نسبی]]
* [[خویشاوندیِ سببی]]
* [[خویشاوندی رضاعی]]
* [[خویشاوندی توتمی]]

== مآخذ ==
<references />

== منبع اصلی ==
فرخجسته، هوشنگ ( 1382). کتاب ایران: خانواده. تهران: [https://icro.ir سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، معاونت پژوهشی و آموزشی، مرکز مطالعات فرهنگی- بین المللی].

== نویسنده مقاله ==
هوشنگ فرخجسته
[[رده:خانواده]]