نمایش مبدأ برای داستان های عاشقانه و غنایی

[[پرونده:6f621cb8-377c-4b79-8ff9-7a9d2cc77aa3.jpg|بندانگشتی|لیلی و مجنون-قابل بازیابی از https://app.akharinkhabar.ir/images/2019/12/23/6f621cb8-377c-4b79-8ff9-7a9d2cc77aa3.jpeg]]
در این داستان‌ها معمولاً از حالات و اعمال موجود میان عاشقان سخن می‌رود. بن مایه‌ی اصلی همه‌ی این داستان‌ها، عشق و روابط میان عاشق و معشوق است، بدون هیچ‌گونه تأویلی. زمینه‌ی چنین قصه‌هایی را می‌توان در شاهنامه‌ی فردوسی در داستان عشق رودابه به زال و تهمینه به رستم دید، ولی در آنجا عنصر غالب حماسه است نه غنا. از نمونه‌های این قصه‌ها که نسبتاً بلند است، ویس و رامین از فخرالدین اسعد گرگانی، [[لیلی و مجنون]]، [[خسرو و شیرین]] از [[نظامی گنجوی|نظامی]] و همین‌گونه یوسف و زلیخاست. به‌دلیل آنکه سبک نظامی در داستان‌سرایی سرمشق شاعران بسیاری در قرون بعد قرار گرفت، آثار برجای مانده از آنان نیز جزو داستان‌های عاشقانه محسوب می‌شود.

== نیز نگاه کنید به ==

* [[داستان‌ های عرفانی و صوفیانه]]
* [[داستان‌ های حماسی و پهلوانی]]
* [[داستان های طنز آمیز]]
* [[داستان‌ های سمبلیک و فلسفی]]
* [[داستان‌ های عامیانه]]

== منبع اصلی ==
تمیم داری، احمد (1379). کتاب ایران: تاریخ ادب فارسی: مکتب ها، دورها، سبک ها و انواع ادبی. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی].

== نویسنده مقاله ==
احمد تمیم داری
[[رده:ادبیات]]