نمایش مبدأ برای رساله قُشَیریه


رساله قُشَیریه، رساله‌ای به [[عربی|زبان عربی]] در [[تصوف]]، تألیف عبدالکریم بن هوازن قشیری [376-465ق].  

این رساله درباره عقاید، اصول و مبادی [[صوفیه]] و از معتبرترین آثار در [[تصوف]] است<ref name=":0">زرین‌كوب، عبدالحسین'''. ''ارزش میراث صوفیه'''''. تهران: امیركبیر، چ 4، 2536 (1356)،‌ص 133.</ref>. مؤلف آن از فقها، ادبا و [[صوفیه|صوفیان]] مشهور خراسان در سده 5 ق / 11 م به شمار می‌رود<ref>مصاحب، غلامحسین'''. ''دایره المعارف فارسی'''''. تهران: جیبی ، چ 3، 1381، ج 1، ص 27 (ذیل ابوالقاسم قشیری).</ref>. قشیری در 437 ق / ؟م نگارش این رساله را آغاز کرد و در اوایل 438 ق آن را به پایان برد. رساله قشیریه شامل دو فصل و 54 باب است. فصل نخست در بیان عقاید [[صوفیه|صوفیان]] در مسائل اصول و فصل دوم، ‌نتیجه و تلخیصی از فصل پیشین است<ref>فروزانفر، ‌بدیع‌الزمان. '''''ترجمه رساله قشیریه'''''. تهران: انتشارات علمی و فرهنگی ، چ 2، 1361، ص 14 (مقدمه)، 68.</ref>. قشیری در این رساله ابتدا به اجمال احوال مشاهیر [[صوفیه]] از ابراهیم اَدهم (د 161 / 162 ق / ؟م) تا ابوعبدالله رودباری (د 322 / 323 ق/ ؟م) را آورده است<ref name=":0" />. سپس به تفسیر 50 اصطلاح و تعبیر [[صوفیه]] می‌پردازد و توضیحاتی درباره هر یک از آن‌ها به دست می‌دهد<ref>فروزانفر، ‌بدیع‌الزمان. '''''ترجمه رساله قشیریه'''''. تهران: انتشارات علمی و فرهنگی ، چ 2، 1361، ص 14 (مقدمه)، 69.</ref>. از میان این اصطلاحات و تعابیر می‌توان به: ‌قبض و بسط، هیبت و [[انس]]، ‌تواجد و [[وجه دین|وجه]] و وجود، ‌جمع و تفریق، ‌[[فنا]] و بقا و صحو و سکر اشاره کرد<ref>نفیسی، ‌سعید. '''''سرچشمه تصوف در ایران'''''. تهران: فروغی ، 1343، ص 106.</ref>. این رساله شروحی دارد، از جمله شرحی به [[عربی]] از شیخ الاسلام زکریا انصاری (926 ق / 1519 م) با عنوان، احکام الدلاله علی تحریر الرساله و شرحی به [[فارسی]] که سید محمد گیسودراز (د 825 ق/ 1421 م) صوفی بزرگ چشتی آن را نوشته است<ref>فروزانفر، ‌بدیع‌الزمان. '''''ترجمه رساله قشیریه'''''. تهران: انتشارات علمی و فرهنگی ، چ 2، 1361، ص 14 (مقدمه)، 72.</ref>. از رساله قشیریه ترجمه‌هایی نیز به [[فارسی]] صورت گرفته است. به طور نمونه، خواجه امام ابوعلی بن احمد عثمانی از شاگردان مؤلف آن را به [[فارسی]] برگرداند. همین برگردان را ابوالفتح عبدالرحمان نیشابوری در 550 ق / ؟م تصحیح کرد<ref>طبری، محمدعلی. '''''زبده الآثار'''''. تهران: امیرکبیر ، چ 1، 1372، ص 207.</ref>. استاد فقید، [[فروزانفر، بدیع الزمان|بدیع‌الزمان فروزانفر]] نیز آن را به [[فارسی]] برگردان و در [[استان تهران|تهران]] به چاپ رسانده است<ref>رضایتی کیشه خاله، محرم. '''''تحقیق در رساله قشیریه با تأملی در افکار و آثار امام قشیری'''''. تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، 1384.</ref>. 

== نیز نگاه کنید به ==

* [[تصوف]]
* [[فارسی]]
* [[صوفیه]]

== مآخذ ==
<references />

== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،

== نویسنده مقاله ==
ابوالقاسم رادفر
[[رده:ادبیات و زبان شناسی]]
[[رده:ادبیات]]