نمایش مبدأ برای زین العابدین مراغه ای

[[پرونده:99999999999.jpg|بندانگشتی|زین العابدین مراغه ای، قابل بازیابی از https://www.beytoote.com/art/artist/zainu-abdin-01maraghei.html]]
زین‌العابدین مراغه‌ای، نویسنده و روزنامه‌نویس. 

پدرش مشهدی علی نام مردی بازرگان بود. نیاكانش از كُردهای شمال ساوجبلاغ (مهاباد) و از خوانین آن سامان بودند و [[شافعی|مذهب شافعی]] داشتند، اما بعدها به مذهب شیعه گرویدند و در مراغه به تجارت پرداختند<ref>مراغه‌ای، ‌زین العابدین. '''''سیاحتنامه ابراهیم بیگ یا بلای تعصب او'''''. با مقدمه و حواشی باقر مؤمنی، چ 4، 2537 (1357)، ‌ص 11 (مقدمه).</ref>. زین العابدین در هشت سالگی به دبستان رفت و هشت سال راه مكتب پیمود و سواد مختصری آموخت. در شانزده سالگی در حجره پدر به كار مشغول شد<ref>آرین پور، یحیی. '''''از صبا تا نیما'''''. تهران: جیبی، 1351، ج 1، ص 304.</ref>. در بیست سالگی برای تجارت به اردبیل رفت، اما پس از مدتی در آنجا ورشكست شد. سپس همراه برادرش به قفقاز رفت و در آنجا به تجارت پرداخت و از سوی ژنرال كنسول ایران در تفلیس، ‌به سمت نایب كنسولی رسید. در تفلیس نیز سرمایه‌اش را از دست داد و ناچار با برادرش رهسپار كریمه شد<ref>قبادی، حسینعلی. '''''بنیادهای نثر معاصر فارسی'''''. تهران: پژوهشكده علوم انسانی و اجتماعی جهاد دانشگاهی، 1383، ج.1، ص 170.</ref>. گاهی همراه برادرش برای تجارت به استانبول می‌رفت و به تدریج سرمایه‌ای اندوخت. در 1294ق / ؟م به شهر ییلاقی یالتا رفت و با دیوانیان و درباریان روس آشنا شد<ref>سادات ناصری، حسن. '''''سرآمدان فرهنگ و تاریخ ایران در دوره‌اسلامی'''''. ‌تهران: شورای عالی فرهنگ و هنر، 1353، بخش نخست، ‌ص 422.</ref>. به سبب شهرت در درستكاری، با پافشاری دربار تزاری به تابعیت روس درآمد<ref>استعلامی، محمد. '''''ادبیات دوره بیداری و معاصر'''''. تهران: دانشگاه سپاهیان انقلاب ایران، 2535 (1355)، ص 62.</ref>. چند سال بعد در استانبول ازدواج كرد و همسرش را به یالتا برد و صاحب سه فرزند شد. به تنهایی سفری به حج رفت و سپس بقیه عمر را با خانواده‌اش در استانبول زیست<ref>آرین پور، یحیی. '''''از صبا تا نیما'''''. تهران: جیبی، 1351، ج 1، ص 305ـ 306.</ref>. او مقالاتی برای روزنامه‌های ''شمس''<sup>*</sup> استانبول و ''[[حبل المتین]]''<sup>*</sup> كلكته نیز می‌نوشت<ref>مهجور، ‌كیوان و دیگران. '''''چهره‌هایی از پیشروان هنر و ادبیات معاصر ایران'''''. تهران: فرهنگسرای نیاوران، ‌1357، ‌ص 68.</ref>. بعدها به ملیت خویش بازگشت. اثر مشهور او ''سیاحتنامه ابراهیم بیگ'' ''یا بلای تعصب'' او را می‌توان در میان آثار اصیل طنزآمیز پیش از [[نهضت مشروطه|مشروطیت]]، كم نظیر دانست<ref>منیب‌الرحمن. '''''شعر دوره مشروطه'''''. ‌ترجمه یعقوب آژند، تهران: نشر روزگار، چ 1، 1378، ص 131.</ref>.

== نیز نگاه کنید به ==

* [[شافعی]]
* [[نهضت مشروطه]]

== مآخذ ==
<references />

== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،

== نویسنده مقاله ==
ابوالقاسم رادفر
[[رده:ادبیات و زبان شناسی]]
[[رده:ادبیات]]