نمایش مبدأ برای سدیدالدین محمد عوفی


'''عوفی، ‌سدیدالدین محمد ‌بخاری''' (د پس از 630ق / 1233م)، تذکره‌نویس، شاعر'''.'''

سدیدالدین یا نورالدین محمد بن محمد از اعقاب عبدالرحمان بن عوف، صحابه مشهور پیامبر (ص) بود و به همین سبب خاندانش به عوفی شهرت یافتند<ref>قزوینی، محمد. مقدمه بر '''''لباب''''' '''''الالباب''''' عوفی. به کوشش ادوارد براون، ‌لیدن: بریل، 1324ق / 1906م، ‌ج 1، ص یج (مقدمه).</ref>. جدّش امام ابوطاهر یحیی نیز از دانشمندان بود و در علم حدیث و معرفت انساب عرب و اسامی رجال تبحّر داشت. عوفی در بخارا زاده شد<ref>قزوینی، محمد. مقدمه بر '''''جوامع الحکایات و لوامع الروایات''''' عوفی. به کوشش محمد معین، تهران: ابن سینا، 1340، بخش اول، ‌ص 6و8 (مقدمه).</ref>، و در آنجا به تحصیل علوم ادبی، [[عربی]] و حدیث پرداخت. پس از آن در 597ق / 1201م به سمرقند رفت و دیوان انشای قلج ارسلان ابن قلج طمغاج خان (د 609ق / 1212م) را به عهده گرفت<ref>'''''دانشنامه ادب فارسی در آسیای مرکزی'''''. به کوشش حسن انوشه، تهران: مؤسسه فرهنگی و انتشاراتی دانشنامه، 1375، ص 625.</ref>. حدود 600ق / 1204م از فرارود به شهرهای خوارزم، مرو، [[نیشابور]]، ‌هرات، ‌اسفزار، اسفراین و شهر نو در خراسان و به [[استان سیستان و بلوچستان|سیستان]]، ‌فره و غزنین سفر کرد. در 603ش / 1207م در [[نیشابور]] به وعظ و تذکیر مشغول بود<ref>عوفی، ‌محمد. '''''جوامع الحکایات و لوامع الروایات'''''. به کوشش ادوارد براون، ‌لیدن: بریل، 1324ق / 1906م، ص 12.</ref>. تا 612ق / 1215م در سجستان (سیستان) سکنا داشت. سپس ظاهراً به بخارا بازگشت و بعد از طریق خراسان، غزنین، سند و گجرات به لاهور رفت و به خدمت عین الملک فخرالدین حسین اشعری، وزیر ناصرالدین قُباجَه پیوست<ref>مصاحب، غلامحسین. '''''دایره المعارف فارسی'''''. ج 2، ص 1785.</ref>. تذکره مشهور خود ''لباب الالباب'' را نیز به نام عین الملک تألیف کرد. پس از 625ق / 1227م به خدمت شمس‌الدین اِلْتَتْمِش درآمد و کتاب ''[[جوامع الحکایات]] و لوامع الروایات'' خود را به نام وزیر وی نوشت<ref>براون، ادوارد. '''''از سنایی تا سعدی'''''. ترجمه ‌غلامحسین صدری افشار، تهران: مروارید، 1351، ص 165.</ref>. عوفی شاعر نیز بود، اما بیشتر در نثر مهارت داشت. کتاب منظوم ''مدایح السلطان'' و ترجمه ''الفرج بعد الشده''، نوشته قاضی محسن تنوخی از [[عربی]] به [[فارسی]] از دیگر آثار وی هستند<ref>بهار (ملک الشعرا)، محمدتقی. '''''سبک‌شناسی'''''. تهران: کتاب‌های پرستو، 1355، ‌ج 3، ص 37. </ref>.

== نیز نگاه کنید به ==

* [[جوامع الحکایات]]
* [[نیشابور]]

== مآخذ ==
<references />

== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،

== نویسنده مقاله ==
ابوالقاسم رادفر
[[رده:ادبیات و زبان شناسی]]
[[رده:ادبیات]]