نمایش مبدأ برای سفرنامه ناصرخسرو

'''سفرنامه ناصر خسرو،''' ''یا سیاحتنامه ناصرخسرو'' گویا نخستین کتاب منثور نویسنده و در شرح حوادث سفر هفت ساله او به آسیای صغیر، شام، حجاز، مصر و قاهره است<ref>خانلری (کیا)، زهرا. '''''فرهنگ ادبیات فارسی'''''. تهران: بنیاد فرهنگ ایران، ‌1348، ‌ص 270.</ref>.

حکیم [[ناصر خسرو|ناصرخسرو قبادیانی]] (د 481ق / 1088م) در این کتاب که از کتب قدیم و سودمند [[نثر فارسی]] است، درباره احوال و اوضاع سرزمین‌ها و شهرهایی که در طول سفر هفت ساله خود (از 437 تا 444ق / از 1045 تا 1502م) از آنها دیدار کرده است، سخن می‌گوید<ref>مصاحب، غلامحسین. '''''دایره المعارف فارسی'''''. ج 1، ص 1302.</ref>. تاریخ نگارش آن به درستی معلوم نیست. نویسنده در این اثر از مسیر سفر و از توقفگاه‌ها، شهرها و قریه‌ها و دهات توصیف‌های دقیق و جاذبی به دست داده است. همچنین از طرز معیشت و آداب و اخلاق و حکومت اقوام مختلف اطلاعات تفصیلی و روشنی فراهم آورده است<ref>ناصرخسرو، '''''سفرنامه ناصرخسرو'''''. به کوشش نادر وزین‌پور، ‌تهران: جیبی، چ 3، 1356.</ref>. شیوه نگارش سفرنامه ساده و بی آلایش است و به لحاظ ادبی موقعیت ممتازی دارد. ترکیب الفاظ و تلفیق عبارات و نسج جملات آن دلچسب و شیرین است<ref>دبیرسیاقی، محمد. مقدمه بر '''''سفرنامه ناصرخسرو'''''. تهران: زوّار،  1335، ج.2، ص بیست و دو (مقدمه).</ref>. ویژگی دیگر سفرنامه نوشته‌ها و یادداشت‌هایی خالی از ابهام و با احتیاط و دوراندیشی و دور از گزافه و عبارت‌پردازی است<ref>دبیرسیاقی، ‌محمد. '''''ره آورد سفر'''''؛ '''''گزیده سفرنامه ناصر خسرو'''''. تهران: سخن، 1370، ج.1، ‌ص یازده (مقدمه).</ref>. این سفرنامه چند بار در اروپا، هند و [[کشور ایران|ایران]] به چاپ رسیده است. ظاهراً نخستین بار در 1312 ق به [[چاپ سنگی|طبع سنگی]] درآمده است<ref>طبری، محمدعلی. '''''زبده الآثار'''''. تهران: ‌امیرکبیر، 1372، ص 231.</ref>.

== نیز نگاه کنید به ==

* [[ناصر خسرو]]
* [[نثر فارسی]]

== مآخذ ==
<references />

== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،

== نویسنده مقاله ==
ابوالقاسم رادفر
[[رده:ادبیات و زبان شناسی]]
[[رده:ادبیات]]