نمایش مبدأ برای سلسله‌های حاکم بر ایران از دوره ایلخانان تا حمله تیمور


سلسله‌های حاکم بر [[کشور ایران|ایران]] از دوره [[ایلخانان]] تا حمله [[تیموریان|تیمور]]، آل کرت (۷۸۳-۶۴۳ ق) در هرات، [[اتابکان]] فارس (۶۶۳-۵۴۳ ق) در [[استان فارس|فارس]]، قراختاییان [[کرمان]] (۷۰۳-۶۱۹ ق)، [[جلایریان]] (۷۸۴- ۷۴۴ ق) در عراق و آذربایجان، [[مظفریان|آل مظفر]] (۷۹۵-۷۱۳ ق) در میبد و [[یزد]] و [[سربداران]] (۷۸۳-۷۳۷ ق) در سبزوار بودند.

این حکومت‌ها کمابیش از ادبا، شعرا و دانشمندان حمایت می‌کردند و به فعالیت‌های عمرانی نظیر احداث [[بازار]] و مدرسه و حفر قنوات دست می‌زدند. از آن جمله می‌توان از [[اتابکان]] [[استان فارس|فارس]] نام برد که اتابک سعدبن زنگی در [[شیراز|شهر شیراز]] مجموعه‌ای از بناهای شهری مثل [[بازار]]، مسجد، حمام، رباط وقنوات را تأسیس کرد. فرزندش، اتابک ابوبکربن سعد نیز راه پدر را ادامه داد و [[سعدی]] کتاب [[بوستان سعدی|بوستان]] را در همین دوره به نام او منظوم کرد. 

در خاندان [[مظفریان|آل مظفر]] نیز شاه شجاع حامی اهل فضل و شعرا بود. او ممدوح خواجه [[حافظ شیرازی]] بود و در [[شیراز]] مدرسه دارالشفاء را ساخت و میرسید شریف جرجانی مؤلف کتاب‌های صرف و نحو و منطق را به مدرسی آن منصوب کرد.

== نیز نگاه کنید به ==

* [[تعلیم و تربیت در نخستین حکومت‌های مستقل ایرانی]]
* [[آموزش و پرورش در دوره سلجوقیان]]
* [[حمله مغول به ایران]]
* [[آموزش و پرورش در دوره ایلخانان]]
* [[آموزش و پرورش در دوره تیموریان]]

== منبع اصلی ==
ملک، حسن (1387). کتاب ایران: تاریخ آموزش و پرورش در ایران. ویراستاری مرضیه مرآت نیا. تهران: [https://alhoda.ir موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی].

== نویسنده مقاله ==
حسن ملک
[[رده:تعلیم و تربیت]]