نمایش مبدأ برای طایفه یاراحمد زایی

[[طایفه یاراحمد زایی]]، (شهنوازی)، از طوایف سنی مذهب [[بلوچ]] [[استان سیستان و بلوچستان]]. یاراحمدزایی‌ها در منطقه‌ای كه از شمال به كوه تفتان و از جنوب به استخر و از شرق و غرب به ماشكید و خاش محدود می‌شود، پراكنده‌اند<ref>'''''گزارش عملكرد گذشته و وضع موجود بخش‌های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی استان سیستان و بلوچستان'''''، سیستان و بلوچستان: 1361، ص 60. </ref>. 

در حدود 1276ش / 1897م یاراحمدزایی‌ها علیه نیروهای انگلیسی و قوای دولتی كه در منطقه بودند، شورش كردند و پس از درگیری‌های فراوان شكست خوردند و سرداران طایفه تبعید شدند. پس از چند وقت دولت از اعمال یاراحمد‌زایی‌ها چشم‌پوشی كرد و ان‌ها را بخشید. از ان پس این طایفه به شهنوازی معروف شدند<ref>سایكس، پرسی. '''''سفر‌نامه سایكس'''''. ترجمه حسین سعادت‌نوری، تهران: 1366، ص 143-144. </ref><ref>افشار سیستانی، ایرج. '''''مقدمه‌ای بر شناخت ایل‌ها، چادرنشینان و طوایف عشایری ایران'''''. تهران: 1366، 2/912.</ref>.

گروهی از یاراحمدزایی‌ها اسكان یافته‌اند و شمار زیادی از ان‌ها كوچ می‌كنند. در گذشته محدوده كوچ یاراحمدزایی‌ها از شمال به كوه تفتان، از شرق به كوه مورپیش (مارپیچ)، از غرب به خاش و از جنوب به منطقه پسته‌زارهای وحشی منتهی می‌شد. كوچندگان یاراحمدزایی امروزه بین دهستان‌های شهرستان‌های ایرانشهر، خاش، [[زاهدان]] و سراوان [[استان سیستان و بلوچستان]] ییلاق و قشلاق می‌كنند<ref>سایكس، پرسی. '''''سفر‌نامه سایكس'''''. ترجمه حسین سعادت‌نوری، تهران: 1366، ص 143-144. </ref><ref>افشار سیستانی، ایرج. '''''مقدمه‌ای بر شناخت ایل‌ها، چادرنشینان و طوایف عشایری ایران'''''. تهران: 1366، 2/912.</ref>. طایفه یاراحمدزایی از 16 تیره مانند: سهراب‌زایی، شیروزایی، میرگُل زایی و ... تشكیل شده است كه این تیره‌ها به شاخه‌های متعددی نیز تقسیم می‌شوند<ref>'''''بررسی ایلات و عشایر سیستان و بلوچستان'''''. تهران: 1348، ص 61 </ref>. 

ساختار طایفگی یاراحمدزایی‌ها بر اساس پدر تباری است و تمام اعضای طایفه از خط پدری بنیانگذار طایفه نسب می‌برند. رؤسای طایفه در میان یاراحمدزایی‌ها سردار نامیده می‌شوند. آخرین سردار طایفه (رئیس طایفه) سردارخان محمد‌خان و سردار سهراب‌خان یاراحمدزایی بوده‌اند<ref>افشار سیستانی، ایرج. '''''مقدمه‌ای بر شناخت ایل‌ها، چادرنشینان و طوایف عشایری ایران'''''. تهران: 1366،جلد 2، ص. 920. </ref>. شمار كوچندگان این طایفه در 1377ش 103 خانوار و 644 نفر براورده شده است <ref>'''''سرشماری اجتماعی ،اقتصادی عشایر كوچنده 1377، نتایج تفصیلی'''''. تهران: 1378، ص 42.</ref>.

یاراحمدزایی‌ها نیز مانند دیگر طوایف سیستان و بلوچستان برای تأمین معاش به دامداری و پرورش گوسفند، بز، شتر و الاغ و ... می‌پردازند<ref>'''''سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر كوچنده 1366، نتایج تفصیلی'''''. تهران: 1378، ص 49.</ref>.

== نیز نگاه کنید به ==

* [[استان سیستان و بلوچستان]]
* [[بلوچ]]
* [[بلوچی]]

== مآخذ ==
<references />
== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،

== نویسنده مقاله ==
معصومه ابراهیمی
[[رده:جامعه و نظام اجتماعی]]
[[رده:مردم شناسی]]