نمایش مبدأ برای مجتمع فولاد مبارکه

[[پرونده:830734 523.jpg|بندانگشتی|مجتمع فولاد مبارکه اصفهان، قابل بازیابی از [https://aftabnews.ir/fa/news/757954/%D8%AA%D8%B5%D8%A7%D9%88%DB%8C%D8%B1%7C-%D9%85%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%B9-%D9%81%D9%88%D9%84%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D8%A8%D8%A7%D8%B1%DA%A9%D9%87-%D8%A7%D8%B5%D9%81%D9%87%D8%A7%D9%86 https://aftabnews.ir/fa/news/757954/6]]]
مذاکرات برای راه‌اندازی این مجتمع در سال ۱۳۵۳ با یک شرکت ایتالیایی آغاز شد. ابتدا [[بندرعباس]] برای احداث آن درنظر گرفته شده بود ولی پس از [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب]] با تصویب شورای اقتصاد محل از [[بندرعباس]] به مبارکه [[اصفهان]] تغییر یافت و قرار شد خوراک آن از معادن «گل گهر» (دارای سنگ آهن با عیار بالا) و «چادر ملو» تامین شود. ظرفیت اسمی آن ۴/۲ میلیون تن در سال پیش‌بینی شده بود.

پس از [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب]] به دلایل مختلف ادامه این طرح به تعویق افتاد ولی در اواخر سال ۱۳۶۲ ه ش تصمیم گرفته شد که طرح ادامه یابد و با یک شرکت ایتالیایی دیگر «P.N.T» قراردادهایی بسته شد و کار احداث آن شروع شد و سرانجام در چهارم مهرماه ۱۳۷۰ اولین فاز فولاد این مجتمع با ظرفیت تولید ۴/۲ میلیون تن ورق و کویل (coil)حاصل از نورد گرم و سرد از ضخامت ۱۸/۰ میلیمتر تا حداکثر ۱۶ میلیمتر آغاز به کار کرد.

فرآیند تولید در این مجتمع همانند [[مجتمع فولاد خوزستان]] در [[اهواز]] به روش احیای مستقیم است. تختالهای تولید شده پس از سرد و تمیز شدن مستقیما به واحد نوردگرم فرستاده می‌شود. برخی از این محصولات برای تولید ورق و کویل به عنوان محصولات نهایی استفاده و بقیه برای تولید ورقه و حلقه‌های با ضخامت از ۳/۰ تا ۳ میلیمتر به واحد نورد سردتر فرستاده می‌شود. واحدهای اصلی این مجتمع عبارتند از:

* واحد انباشت و برداشت مواد اولیه با ظرفیت ۵ میلیون تن در سال؛
* واحد گندله‌سازی با ظرفیت ۵/۴ میلیون تن در سال؛
* واحد احیای مستقیم شامل ۵ واحد میدرکس با ظرفیت ۲/۳ میلیون تن آهن اسفنجی در سال؛ 
* ذوب الکتریکی با ظرفیت ۳ میلیون تن در سال؛
* ریخته‌گری مداوم با ظرفیت ۷/۲ میلیون تن اسلب (ورق) در سال؛
* کوره‌های قوس الکتریکی هر یک با ظرفیت ۲۰۰-۱۸۰ تن، ۴ ماشین ریخته‌گری مداوم هر کدام با دو خط ریخته‌گری، نوردگرم با ۷/۲ میلیون تن در سال؛
* تکمیل نورد گرم و نورد سرد. 
همچنین کارگاه‌های مکمل قلع اندودکاری و گالوانیزاسیون در این مجتمع تعبیه شده‌اند که به زودی از آنها بهره‌برداری خواهد شد. در حال حاضر ظرفیت و تولیدات اصلی این مجتمع عبارتند از: انباشت و برداشت ۵/۴ میلیون تن سنگ معدن، ۵/۴ میلیون تن گندله‌سازی، ۲۷۵ هزار تن آهک‌پزی، ۲/۳ میلیون تن احیای مستقیم، ۲/۳ میلیون تن فولادسازی، ۷/۲ میلیون تن ریخته‌گری مداوم، ۷/۲ میلیون تن شمش و آماده‌سازی اِسلَب، ۵/۲ میلیون تن نوردگرم، ۵۵/۱ میلیون تن تکمیل نورد گرم و ۸۵۰ هزار تن نورد سرد. همچنین به‌منظور تامین سنگ آهن این مجتمع، مجتمع صنعتی و معدنی «گل گهر» در نزدیکی‌معادن سنگ‌معدن گل‌گهر ایجاد شده‌است که‌میزان ذخیره‌این معادن ۱/۱ میلیارد تن برآورده شده و تولید آن در سال ۱۳۷۵ حدود ۲ میلیون تن کنسانتره بوده است.

== نیز نگاه کنید به ==

* [[کارخانه نورد سنگین کاویان]]
* [[شرکت لوله و نورد اهواز]]
* [[شرکت نورد پیچ و مهره باختران]]
* [[شرکت نورد و قطعات فولادی]]
* [[شرکت فولاد آلیاژی ایران]]
* [[ماشین‌سازی و ساخت تجهیزات]]
== منبع اصلی ==
مریدی، سیاوش (1380). کتاب ایران: اقتصاد. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی].

== نویسنده مقاله ==
[https://ensani.ir/fa/article/author/29650 سیاوش مریدی]
[[رده:اقتصاد و نظام اقتصادی]]