آخرالزمان(در دین زرتشتی) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Samei در ‏۱۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۳۶

2025-05-10T11:36:30Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۳۶
خط ۳:		خط ۳:
	در گاثاها (سروده‌های پیامبر [[زرتشت]]) از سئوشینت‌ها (Saošyant) سخن گفته شده و در یک جا (یسنه 3:43) مقصود از سئوشینت احتمالاً منجی آینده است. همچنین در گاثاها واژه فرشوکرتی (Frašo Kereti)، به معنای "تازه ساختن"، "کامل ساختن" آمده که مراد از آن تغییر کیفی جهان در پایان و نابودی دروغ است.		در گاثاها (سروده‌های پیامبر [[زرتشت]]) از سئوشینت‌ها (Saošyant) سخن گفته شده و در یک جا (یسنه 3:43) مقصود از سئوشینت احتمالاً منجی آینده است. همچنین در گاثاها واژه فرشوکرتی (Frašo Kereti)، به معنای "تازه ساختن"، "کامل ساختن" آمده که مراد از آن تغییر کیفی جهان در پایان و نابودی دروغ است.

	بر پایه اعتقادات زرتشتی که در متون پهلوی آمده، جهان عمری دوازده هزارساله دارد: پس از سه هزار سال اولیه مینوی و آفرینش مادی که سه هزار سال طول کشید، شش هزار سال بعدی عرصه نبرد نیکی و بدی است. در سر سه هزار سال، زرتشت دیده به جهان گشود و پس از آن، بر سر هر هزار سال یک سوشینَت / سوشیَنس از نطفه محفوظ مانده زرتشت در دریاچه کیانسه، برای گسترش نیکی و کاستن از قوای بدی، زاده می‌شوند<ref>'''''بندهش'''''. ترجمه مهرداد بهار، تهران: توس، 1369، ص 142-143.</ref> آن‌ها اوشیدر / هوشیدر و اوشیدرماه / هوشیدرماه نام دارند.		بر پایه اعتقادات زرتشتی که در متون پهلوی آمده، جهان عمری دوازده هزارساله دارد: پس از سه هزار سال اولیه مینوی و آفرینش مادی که سه هزار سال طول کشید، شش هزار سال بعدی عرصه نبرد نیکی و بدی است. در سر سه هزار سال، [[زرتشت]] دیده به جهان گشود و پس از آن، بر سر هر هزار سال یک سوشینَت / سوشیَنس از نطفه محفوظ مانده [[زرتشت]] در دریاچه کیانسه، برای گسترش نیکی و کاستن از قوای بدی، زاده می‌شوند<ref>'''''بندهش'''''. ترجمه مهرداد بهار، تهران: توس، 1369، ص 142-143.</ref> آن‌ها اوشیدر / هوشیدر و اوشیدرماه / هوشیدرماه نام دارند.

	با پیدایی آن دو و نیز جاودانان زرتشتی، نظیر کیخسرو و گرشاسب، موجودات اهریمنی ناتوان خواهند شد و مردم نیز با پرهیز از خوردن گوشت و شیر از نیروی سپاه اهریمن می‌کاهند<ref>هار، مهرداد. '''''پژوهشی در اساطیر ایران.''''' تهران: آگاه، 1381، ص 278 به بعد</ref> <ref>'''''گزیده‌های زادسپرم'''''. ترجمه محمدتقی راشدمحصل، تهران: مؤسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی، 1366، ص 60.</ref>. با ظهور سوشینت نهایی (منجی آخرالزمان) در انتهای آخرین هزاره وی در رأس سپاه نیکان، به نبرد با بدی می‌رود و واپسین نشانه‌های مادی اهریمن، را از میان می‌برد. از سوی دیگر، دیوان به سبب نیافتن خوراک از مردمان، یکدیگر را می‌خورند و نیرومندترین دیوان، یعنی آز و اهریمن، نیز به دست ایزدان نابود یا ناکار می‌شوند. آن‌گاه مردگان برمی‌خیزند ("تن پسین") و همه در برابر داوری فرجامین قرار می‌گیرند. بر اساس روایات پهلوی، در پایان جهان آتشی بزرگ همه کوه‌ها را خواهد گداخت و فلزات گداخته مانند رودی سوزان بر زمین جاری خواهند شد. همه باید از این رود بگذرند. اما این رود برای پارسایان چونان شیر گرم به نظر خواهد رسید و گنهکاران با گذشتن از آن، از گناه پاک می‌شوند و اورمزد مهربان همه کافران را که قبلاً در دوزخ مجازات شده‌اند، پس از اینکه با گذر از این رود پاک شده‌اند، می‌بخشاید و همه به بهشت می‌روند<ref>'''''بندهش'''''. ترجمه مهرداد بهار، تهران: توس، 1369، ص147.</ref> <ref>تفضلی، احمد. «آخرالزمان»، '''''دایره المعارف بزرگ اسلامی'''''. ج 1، تهران: 1374، ص 145.</ref>. از این پس جهان بازسازی شده، در پهلوی فرشگرد(Frašgerd)، جایگاه رستگارانی خواهد بود که تا ابد، در پیشگاه هرمزد و ایزدان، از زندگانی خوش و به دور از رنج و بدی بهره خواهند یافت<ref>بویس، مری. '''''زرتشتیان، باورها و آداب دینی آن‌ها'''''. ترجمه عسكر بهرامی، تهران: ققنوس، 1381، ص 53.</ref>.		با پیدایی آن دو و نیز جاودانان [[زرتشتی، دین\|زرتشتی]]، نظیر کیخسرو و گرشاسب، موجودات اهریمنی ناتوان خواهند شد و مردم نیز با پرهیز از خوردن گوشت و شیر از نیروی سپاه اهریمن می‌کاهند<ref>هار، مهرداد. '''''پژوهشی در اساطیر ایران.''''' تهران: آگاه، 1381، ص 278 به بعد</ref> <ref>'''''گزیده‌های زادسپرم'''''. ترجمه محمدتقی راشدمحصل، تهران: مؤسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی، 1366، ص 60.</ref>. با ظهور سوشینت نهایی (منجی آخرالزمان) در انتهای آخرین هزاره وی در رأس سپاه نیکان، به نبرد با بدی می‌رود و واپسین نشانه‌های مادی اهریمن، را از میان می‌برد. از سوی دیگر، دیوان به سبب نیافتن خوراک از مردمان، یکدیگر را می‌خورند و نیرومندترین دیوان، یعنی آز و اهریمن، نیز به دست ایزدان نابود یا ناکار می‌شوند. آن‌گاه مردگان برمی‌خیزند ("تن پسین") و همه در برابر داوری فرجامین قرار می‌گیرند. بر اساس روایات پهلوی، در پایان جهان آتشی بزرگ همه کوه‌ها را خواهد گداخت و فلزات گداخته مانند رودی سوزان بر زمین جاری خواهند شد. همه باید از این رود بگذرند. اما این رود برای پارسایان چونان شیر گرم به نظر خواهد رسید و گنهکاران با گذشتن از آن، از گناه پاک می‌شوند و اورمزد مهربان همه کافران را که قبلاً در دوزخ مجازات شده‌اند، پس از اینکه با گذر از این رود پاک شده‌اند، می‌بخشاید و همه به [[بهشت]] می‌روند<ref>'''''بندهش'''''. ترجمه مهرداد بهار، تهران: توس، 1369، ص147.</ref><ref>تفضلی، احمد. «آخرالزمان»، '''''دایره المعارف بزرگ اسلامی'''''. ج 1، تهران: 1374، ص 145.</ref>. از این پس جهان بازسازی شده، در پهلوی فرشگرد(Frašgerd)، جایگاه رستگارانی خواهد بود که تا ابد، در پیشگاه هرمزد و ایزدان، از زندگانی خوش و به دور از رنج و بدی بهره خواهند یافت<ref>بویس، مری. '''''زرتشتیان، باورها و آداب دینی آن‌ها'''''. ترجمه عسكر بهرامی، تهران: ققنوس، 1381، ص 53.</ref>.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
	~~[[زرتشتی، دین]]~~

	[[زرتشت]]		* [[زرتشتی، دین]]
			* [[زرتشت]]
			* [[بهشت]]

	== مآخذ ==		== مآخذ ==
خط ۲۰:		خط ۲۱:
	== نویسنده مقاله ==		== نویسنده مقاله ==
	عسکر بهرامی		عسکر بهرامی
			[[رده:ادیان و مذاهب]]
			[[رده:ادیان]]

Samei در ‏۴ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۲:۵۰

2025-05-04T22:50:38Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۲:۵۰
خط ۱:		خط ۱:
	'''آخرالزمان (در دین زرتشتی)'''، مجموعه‌ای از رویدادها که به پایان جهان مادی و زدودن پلیدی‌ها از آن، بازسازی جهان، و سرانجام، آغاز زندگی آرمانی منجر می‌شود.		'''آخرالزمان (در دین زرتشتی)'''، مجموعه‌ای از رویدادها که به پایان جهان مادی و زدودن پلیدی‌ها از آن، بازسازی جهان، و سرانجام، آغاز زندگی آرمانی منجر می‌شود.

	در گاثاها (سروده‌های پیامبر زرتشت) از سئوشینت‌ها (Saošyant) سخن گفته شده و در یک جا (یسنه 3:43) مقصود از سئوشینت احتمالاً منجی آینده است. همچنین در گاثاها واژه فرشوکرتی (Frašo Kereti)، به معنای "تازه ساختن"، "کامل ساختن" آمده که مراد از آن تغییر کیفی جهان در پایان و نابودی دروغ است.		در گاثاها (سروده‌های پیامبر [[زرتشت]]) از سئوشینت‌ها (Saošyant) سخن گفته شده و در یک جا (یسنه 3:43) مقصود از سئوشینت احتمالاً منجی آینده است. همچنین در گاثاها واژه فرشوکرتی (Frašo Kereti)، به معنای "تازه ساختن"، "کامل ساختن" آمده که مراد از آن تغییر کیفی جهان در پایان و نابودی دروغ است.

	بر پایه اعتقادات زرتشتی که در متون پهلوی آمده، جهان عمری دوازده هزارساله دارد: پس از سه هزار سال اولیه مینوی و آفرینش مادی که سه هزار سال طول کشید، شش هزار سال بعدی عرصه نبرد نیکی و بدی است. در سر سه هزار سال، زرتشت دیده به جهان گشود و پس از آن، بر سر هر هزار سال یک سوشینَت / سوشیَنس از نطفه محفوظ مانده زرتشت در دریاچه کیانسه، برای گسترش نیکی و کاستن از قوای بدی، زاده می‌شوند<ref>'''''بندهش'''''. ترجمه مهرداد بهار، تهران: توس، 1369، ص 142-143.</ref> آن‌ها اوشیدر / هوشیدر و اوشیدرماه / هوشیدرماه نام دارند.		بر پایه اعتقادات زرتشتی که در متون پهلوی آمده، جهان عمری دوازده هزارساله دارد: پس از سه هزار سال اولیه مینوی و آفرینش مادی که سه هزار سال طول کشید، شش هزار سال بعدی عرصه نبرد نیکی و بدی است. در سر سه هزار سال، زرتشت دیده به جهان گشود و پس از آن، بر سر هر هزار سال یک سوشینَت / سوشیَنس از نطفه محفوظ مانده زرتشت در دریاچه کیانسه، برای گسترش نیکی و کاستن از قوای بدی، زاده می‌شوند<ref>'''''بندهش'''''. ترجمه مهرداد بهار، تهران: توس، 1369، ص 142-143.</ref> آن‌ها اوشیدر / هوشیدر و اوشیدرماه / هوشیدرماه نام دارند.

Samei در ‏۱۶ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۵۹

2025-04-16T18:59:07Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۵۹
خط ۶:		خط ۶:

	با پیدایی آن دو و نیز جاودانان زرتشتی، نظیر کیخسرو و گرشاسب، موجودات اهریمنی ناتوان خواهند شد و مردم نیز با پرهیز از خوردن گوشت و شیر از نیروی سپاه اهریمن می‌کاهند<ref>هار، مهرداد. '''''پژوهشی در اساطیر ایران.''''' تهران: آگاه، 1381، ص 278 به بعد</ref> <ref>'''''گزیده‌های زادسپرم'''''. ترجمه محمدتقی راشدمحصل، تهران: مؤسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی، 1366، ص 60.</ref>. با ظهور سوشینت نهایی (منجی آخرالزمان) در انتهای آخرین هزاره وی در رأس سپاه نیکان، به نبرد با بدی می‌رود و واپسین نشانه‌های مادی اهریمن، را از میان می‌برد. از سوی دیگر، دیوان به سبب نیافتن خوراک از مردمان، یکدیگر را می‌خورند و نیرومندترین دیوان، یعنی آز و اهریمن، نیز به دست ایزدان نابود یا ناکار می‌شوند. آن‌گاه مردگان برمی‌خیزند ("تن پسین") و همه در برابر داوری فرجامین قرار می‌گیرند. بر اساس روایات پهلوی، در پایان جهان آتشی بزرگ همه کوه‌ها را خواهد گداخت و فلزات گداخته مانند رودی سوزان بر زمین جاری خواهند شد. همه باید از این رود بگذرند. اما این رود برای پارسایان چونان شیر گرم به نظر خواهد رسید و گنهکاران با گذشتن از آن، از گناه پاک می‌شوند و اورمزد مهربان همه کافران را که قبلاً در دوزخ مجازات شده‌اند، پس از اینکه با گذر از این رود پاک شده‌اند، می‌بخشاید و همه به بهشت می‌روند<ref>'''''بندهش'''''. ترجمه مهرداد بهار، تهران: توس، 1369، ص147.</ref> <ref>تفضلی، احمد. «آخرالزمان»، '''''دایره المعارف بزرگ اسلامی'''''. ج 1، تهران: 1374، ص 145.</ref>. از این پس جهان بازسازی شده، در پهلوی فرشگرد(Frašgerd)، جایگاه رستگارانی خواهد بود که تا ابد، در پیشگاه هرمزد و ایزدان، از زندگانی خوش و به دور از رنج و بدی بهره خواهند یافت<ref>بویس، مری. '''''زرتشتیان، باورها و آداب دینی آن‌ها'''''. ترجمه عسكر بهرامی، تهران: ققنوس، 1381، ص 53.</ref>.		با پیدایی آن دو و نیز جاودانان زرتشتی، نظیر کیخسرو و گرشاسب، موجودات اهریمنی ناتوان خواهند شد و مردم نیز با پرهیز از خوردن گوشت و شیر از نیروی سپاه اهریمن می‌کاهند<ref>هار، مهرداد. '''''پژوهشی در اساطیر ایران.''''' تهران: آگاه، 1381، ص 278 به بعد</ref> <ref>'''''گزیده‌های زادسپرم'''''. ترجمه محمدتقی راشدمحصل، تهران: مؤسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی، 1366، ص 60.</ref>. با ظهور سوشینت نهایی (منجی آخرالزمان) در انتهای آخرین هزاره وی در رأس سپاه نیکان، به نبرد با بدی می‌رود و واپسین نشانه‌های مادی اهریمن، را از میان می‌برد. از سوی دیگر، دیوان به سبب نیافتن خوراک از مردمان، یکدیگر را می‌خورند و نیرومندترین دیوان، یعنی آز و اهریمن، نیز به دست ایزدان نابود یا ناکار می‌شوند. آن‌گاه مردگان برمی‌خیزند ("تن پسین") و همه در برابر داوری فرجامین قرار می‌گیرند. بر اساس روایات پهلوی، در پایان جهان آتشی بزرگ همه کوه‌ها را خواهد گداخت و فلزات گداخته مانند رودی سوزان بر زمین جاری خواهند شد. همه باید از این رود بگذرند. اما این رود برای پارسایان چونان شیر گرم به نظر خواهد رسید و گنهکاران با گذشتن از آن، از گناه پاک می‌شوند و اورمزد مهربان همه کافران را که قبلاً در دوزخ مجازات شده‌اند، پس از اینکه با گذر از این رود پاک شده‌اند، می‌بخشاید و همه به بهشت می‌روند<ref>'''''بندهش'''''. ترجمه مهرداد بهار، تهران: توس، 1369، ص147.</ref> <ref>تفضلی، احمد. «آخرالزمان»، '''''دایره المعارف بزرگ اسلامی'''''. ج 1، تهران: 1374، ص 145.</ref>. از این پس جهان بازسازی شده، در پهلوی فرشگرد(Frašgerd)، جایگاه رستگارانی خواهد بود که تا ابد، در پیشگاه هرمزد و ایزدان، از زندگانی خوش و به دور از رنج و بدی بهره خواهند یافت<ref>بویس، مری. '''''زرتشتیان، باورها و آداب دینی آن‌ها'''''. ترجمه عسكر بهرامی، تهران: ققنوس، 1381، ص 53.</ref>.

			== نیز نگاه کنید به ==
			[[زرتشتی، دین]]

			[[زرتشت]]

	== مآخذ ==		== مآخذ ==
خط ۱۱:		خط ۱۶:

	== منبع اصلی ==		== منبع اصلی ==
	دانشنامه ایران		[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،

	== نویسنده مقاله ==		== نویسنده مقاله ==
	عسکر بهرامی		عسکر بهرامی

Samei در ‏۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۲:۴۲

2025-02-22T22:42:17Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۲:۴۲
خط ۵:		خط ۵:
	بر پایه اعتقادات زرتشتی که در متون پهلوی آمده، جهان عمری دوازده هزارساله دارد: پس از سه هزار سال اولیه مینوی و آفرینش مادی که سه هزار سال طول کشید، شش هزار سال بعدی عرصه نبرد نیکی و بدی است. در سر سه هزار سال، زرتشت دیده به جهان گشود و پس از آن، بر سر هر هزار سال یک سوشینَت / سوشیَنس از نطفه محفوظ مانده زرتشت در دریاچه کیانسه، برای گسترش نیکی و کاستن از قوای بدی، زاده می‌شوند<ref>'''''بندهش'''''. ترجمه مهرداد بهار، تهران: توس، 1369، ص 142-143.</ref> آن‌ها اوشیدر / هوشیدر و اوشیدرماه / هوشیدرماه نام دارند.		بر پایه اعتقادات زرتشتی که در متون پهلوی آمده، جهان عمری دوازده هزارساله دارد: پس از سه هزار سال اولیه مینوی و آفرینش مادی که سه هزار سال طول کشید، شش هزار سال بعدی عرصه نبرد نیکی و بدی است. در سر سه هزار سال، زرتشت دیده به جهان گشود و پس از آن، بر سر هر هزار سال یک سوشینَت / سوشیَنس از نطفه محفوظ مانده زرتشت در دریاچه کیانسه، برای گسترش نیکی و کاستن از قوای بدی، زاده می‌شوند<ref>'''''بندهش'''''. ترجمه مهرداد بهار، تهران: توس، 1369، ص 142-143.</ref> آن‌ها اوشیدر / هوشیدر و اوشیدرماه / هوشیدرماه نام دارند.

	با پیدایی آن دو و نیز جاودانان زرتشتی، نظیر کیخسرو و گرشاسب، موجودات اهریمنی ناتوان خواهند شد و مردم نیز با پرهیز از خوردن گوشت و شیر از نیروی سپاه اهریمن می‌کاهند<ref>هار، مهرداد. '''''پژوهشی در اساطیر ایران.''''' تهران: آگاه، 1381، ص 278 به بعد</ref> <ref>'''''گزیده‌های زادسپرم'''''. ترجمه محمدتقی راشدمحصل، تهران: مؤسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی، 1366، ص 60.</ref>. با ظهور سوشینت نهایی (منجی آخرالزمان) در انتهای آخرین هزاره وی در رأس سپاه نیکان، به نبرد با بدی می‌رود و واپسین نشانه‌های مادی اهریمن، را از میان می‌برد. از سوی دیگر، دیوان به سبب نیافتن خوراک از مردمان، یکدیگر را می‌خورند و نیرومندترین دیوان، یعنی آز و اهریمن، نیز به دست ایزدان نابود یا ناکار می‌شوند. آن‌گاه مردگان برمی‌خیزند ("تن پسین") و همه در برابر داوری فرجامین قرار می‌گیرند. بر اساس روایات پهلوی، در پایان جهان آتشی بزرگ همه کوه‌ها را خواهد گداخت و فلزات گداخته مانند رودی سوزان بر زمین جاری خواهند شد. همه باید از این رود بگذرند. اما این رود برای پارسایان چونان شیر گرم به نظر خواهد رسید و گنهکاران با گذشتن از آن، از گناه پاک می‌شوند و اورمزد مهربان همه کافران را که قبلاً در دوزخ مجازات شده‌اند، پس از اینکه با گذر از این رود پاک شده‌اند، می‌بخشاید و همه به بهشت می‌روند<ref>'''''بندهش'''''. ترجمه مهرداد بهار، تهران: توس، 1369، ص147.</ref> <ref>تفضلی، احمد. «آخرالزمان»، '''''دایره المعارف بزرگ اسلامی'''''. ج 1، تهران: 1374، ص 145.</ref>. از این پس جهان بازسازی شده، در پهلوی فرشگرد(Frašgerd)، جایگاه رستگارانی خواهد بود که تا ابد، در پیشگاه هرمزد و ایزدان، از زندگانی خوش و به دور از رنج و بدی بهره خواهند یافت<ref>بویس، مری. '''''زرتشتیان، باورها و آداب دینی آن‌ها'''''. ترجمه عسكر بهرامی، تهران: ققنوس، 1381، ص 53</ref>.		با پیدایی آن دو و نیز جاودانان زرتشتی، نظیر کیخسرو و گرشاسب، موجودات اهریمنی ناتوان خواهند شد و مردم نیز با پرهیز از خوردن گوشت و شیر از نیروی سپاه اهریمن می‌کاهند<ref>هار، مهرداد. '''''پژوهشی در اساطیر ایران.''''' تهران: آگاه، 1381، ص 278 به بعد</ref> <ref>'''''گزیده‌های زادسپرم'''''. ترجمه محمدتقی راشدمحصل، تهران: مؤسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی، 1366، ص 60.</ref>. با ظهور سوشینت نهایی (منجی آخرالزمان) در انتهای آخرین هزاره وی در رأس سپاه نیکان، به نبرد با بدی می‌رود و واپسین نشانه‌های مادی اهریمن، را از میان می‌برد. از سوی دیگر، دیوان به سبب نیافتن خوراک از مردمان، یکدیگر را می‌خورند و نیرومندترین دیوان، یعنی آز و اهریمن، نیز به دست ایزدان نابود یا ناکار می‌شوند. آن‌گاه مردگان برمی‌خیزند ("تن پسین") و همه در برابر داوری فرجامین قرار می‌گیرند. بر اساس روایات پهلوی، در پایان جهان آتشی بزرگ همه کوه‌ها را خواهد گداخت و فلزات گداخته مانند رودی سوزان بر زمین جاری خواهند شد. همه باید از این رود بگذرند. اما این رود برای پارسایان چونان شیر گرم به نظر خواهد رسید و گنهکاران با گذشتن از آن، از گناه پاک می‌شوند و اورمزد مهربان همه کافران را که قبلاً در دوزخ مجازات شده‌اند، پس از اینکه با گذر از این رود پاک شده‌اند، می‌بخشاید و همه به بهشت می‌روند<ref>'''''بندهش'''''. ترجمه مهرداد بهار، تهران: توس، 1369، ص147.</ref> <ref>تفضلی، احمد. «آخرالزمان»، '''''دایره المعارف بزرگ اسلامی'''''. ج 1، تهران: 1374، ص 145.</ref>. از این پس جهان بازسازی شده، در پهلوی فرشگرد(Frašgerd)، جایگاه رستگارانی خواهد بود که تا ابد، در پیشگاه هرمزد و ایزدان، از زندگانی خوش و به دور از رنج و بدی بهره خواهند یافت<ref>بویس، مری. '''''زرتشتیان، باورها و آداب دینی آن‌ها'''''. ترجمه عسكر بهرامی، تهران: ققنوس، 1381، ص 53.</ref>.

	~~'''~~مآخذ~~:'''~~		== مآخذ ==
			<references />

	~~# '''''بندهش'''''. ترجمه مهرداد بهار، تهران: توس، 1369، ص 142-143.~~		== منبع اصلی ==
	~~# بهار، مهرداد. '''''پژوهشی در اساطیر~~ ایران.''''' تهران: آگاه، 1381، ص 278 به بعد؛ '''''گزیده‌های زادسپرم'''''. ترجمه محمدتقی راشدمحصل، تهران: مؤسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی، 1366، ص 60.		دانشنامه ایران
	~~# '''''بندهش'''''. ص 147؛ نیزنک: تفضلی، احمد. «آخرالزمان»، '''''دایره المعارف بزرگ اسلامی'''''. ج 1، تهران: 1374، ص 145.~~
	# بویس، مری. '''''زرتشتیان، باورها و آداب دینی آن‌ها'''''. ترجمه عسکر بهرامی، تهران: ققنوس، 1381، ص 53؛ Boyce, M. '''''Zoroastrianism,Their Religious Beliefs and Practices'''''. London: Routledge, 1979, PP. 27-28. [1].

	~~[2].~~

	~~[3].~~

			== نویسنده مقاله ==
	عسکر بهرامی		عسکر بهرامی

Samei در ‏۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۲:۴۰

2025-02-22T22:40:58Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۲:۴۰
خط ۱:		خط ۱:
	'''آخرالزمان (در ~~دين زرتشتي~~)'''، ~~مجموعه‌اي~~ از ~~رويدادها كه~~ به ~~پايان~~ جهان ~~مادي~~ و زدودن ~~پليدي‌ها~~ از آن، ~~بازسازي~~ جهان، و سرانجام، آغاز ~~زندگي آرماني~~ منجر ~~مي‌شود~~.		'''آخرالزمان (در دین زرتشتی)'''، مجموعه‌ای از رویدادها که به پایان جهان مادی و زدودن پلیدی‌ها از آن، بازسازی جهان، و سرانجام، آغاز زندگی آرمانی منجر می‌شود.

	در گاثاها (~~سروده‌هاي پيامبر~~ زرتشت) از ~~سئوشينت‌ها [1]~~سخن گفته شده و در يك جا (~~يسنه~~ 3:43) مقصود از ~~سئوشينت~~ احتمالاً ~~منجي آينده~~ است. ~~همچنين~~ در گاثاها ~~واژة فرشوكرتي [2]~~(به ~~معناي~~ "تازه ساختن"، "~~كامل~~ ساختن") آمده كه مراد از آن ~~تغيير كيفي~~ جهان در ~~پايان~~ و ~~نابودي~~ دروغ است.		در گاثاها (سروده‌های پیامبر زرتشت) از سئوشینت‌ها (Saošyant) سخن گفته شده و در یک جا (یسنه 3:43) مقصود از سئوشینت احتمالاً منجی آینده است. همچنین در گاثاها واژه فرشوکرتی (Frašo Kereti)، به معنای "تازه ساختن"، "کامل ساختن" آمده که مراد از آن تغییر کیفی جهان در پایان و نابودی دروغ است.

	بر ~~پاية~~ اعتقادات ~~زرتشتي كه~~ در متون ~~پهلوي~~ آمده، جهان ~~عمري~~ دوازده هزارساله دارد: پس از سه هزار سال ~~اولية مينوي~~ و ~~آفرينش مادي كه~~ سه هزار سال طول ~~كشيد،~~ شش هزار سال ~~بعدي عرصة~~ نبرد ~~نيكي~~ و ~~بدي~~ است. در سر سه هزار سال، زرتشت ~~ديده~~ به جهان گشود و پس از آن، بر سر هر هزار سال ~~يك سوشينَت~~ / ~~سوشيَنس~~ از ~~نطفة~~ محفوظ ~~ماندة~~ زرتشت در ~~درياچة كيانسه، براي~~ گسترش ~~نيكي~~ و ~~كاستن~~ از ~~قواي بدي،~~ زاده ~~مي‌شوند.~~<~~sup~~>1</~~sup~~> آن‌ها ~~اوشيدر~~ / ~~هوشيدر~~ و ~~اوشيدرماه~~ / ~~هوشيدرماه~~ نام دارند.		بر پایه اعتقادات زرتشتی که در متون پهلوی آمده، جهان عمری دوازده هزارساله دارد: پس از سه هزار سال اولیه مینوی و آفرینش مادی که سه هزار سال طول کشید، شش هزار سال بعدی عرصه نبرد نیکی و بدی است. در سر سه هزار سال، زرتشت دیده به جهان گشود و پس از آن، بر سر هر هزار سال یک سوشینَت / سوشیَنس از نطفه محفوظ مانده زرتشت در دریاچه کیانسه، برای گسترش نیکی و کاستن از قوای بدی، زاده می‌شوند<ref>'''''بندهش'''''. ترجمه مهرداد بهار، تهران: توس، 1369، ص 142-143.</ref> آن‌ها اوشیدر / هوشیدر و اوشیدرماه / هوشیدرماه نام دارند.

	با ~~پيدايي~~ آن دو و ~~نيز~~ جاودانان ~~زرتشتي، نظير كيخسرو~~ و گرشاسب، موجودات ~~اهريمني~~ ناتوان خواهند شد و مردم ~~نيز~~ با ~~پرهيز~~ از خوردن گوشت و ~~شير~~ از ~~نيروي~~ سپاه ~~اهريمن مي‌كاهند~~.<~~sup~~>2</~~sup~~> با ظهور ~~سوشينت نهايي~~ (~~منجي~~ آخرالزمان) در ~~انتهاي آخرين~~ هزاره وي در رأس سپاه ~~نيكان،~~ به نبرد با ~~بدي مي‌رود~~ و ~~واپسين نشانه‌هاي مادي اهريمن،~~ را از ~~ميان مي‌برد~~. از ~~سوي ديگر، ديوان~~ به سبب ~~نيافتن خوراك~~ از مردمان، ~~يكديگر~~ را ~~مي‌خورند~~ و ~~نيرومندترين ديوان، يعني~~ آز و ~~اهريمن، نيز~~ به دست ~~ايزدان~~ نابود ~~يا ناكار مي‌شوند~~. آن‌گاه مردگان ~~برمي‌خيزند~~ ("تن ~~پسين~~") و همه در برابر ~~داوري فرجامين~~ قرار ~~مي‌گيرند~~. بر اساس ~~روايات پهلوي،~~ در ~~پايان~~ جهان ~~آتشي~~ بزرگ ~~همة كوه‌ها~~ را خواهد گداخت و فلزات گداخته مانند ~~رودي~~ سوزان بر ~~زمين جاري~~ خواهند شد. همه ~~بايد~~ از ~~اين~~ رود بگذرند. اما ~~اين~~ رود ~~براي پارسايان~~ چونان ~~شير~~ گرم به نظر خواهد ~~رسيد~~ و ~~گنهكاران~~ با گذشتن از آن، از گناه ~~پاك مي‌شوند~~ و اورمزد مهربان ~~همة كافران~~ را كه قبلاً در دوزخ مجازات شده‌اند، پس از ~~اينكه~~ با گذر از ~~اين~~ رود ~~پاك~~ شده‌اند، ~~مي‌بخشايد~~ و همه به بهشت ~~مي‌روند~~.<~~sup~~>3</~~sup~~> از ~~اين~~ پس جهان ~~بازسازي شده (~~در ~~پهلوي~~ فرشگرد~~[3]~~)، ~~جايگاه رستگاراني~~ خواهد بود كه تا ابد، در ~~پيشگاه~~ هرمزد و ~~ايزدان،~~ از ~~زندگاني~~ خوش و به دور از رنج و ~~بدي~~ بهره خواهند ~~يافت.~~<~~sup~~>4</~~sup~~>		با پیدایی آن دو و نیز جاودانان زرتشتی، نظیر کیخسرو و گرشاسب، موجودات اهریمنی ناتوان خواهند شد و مردم نیز با پرهیز از خوردن گوشت و شیر از نیروی سپاه اهریمن می‌کاهند<ref>هار، مهرداد. '''''پژوهشی در اساطیر ایران.''''' تهران: آگاه، 1381، ص 278 به بعد</ref> <ref>'''''گزیده‌های زادسپرم'''''. ترجمه محمدتقی راشدمحصل، تهران: مؤسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی، 1366، ص 60.</ref>. با ظهور سوشینت نهایی (منجی آخرالزمان) در انتهای آخرین هزاره وی در رأس سپاه نیکان، به نبرد با بدی می‌رود و واپسین نشانه‌های مادی اهریمن، را از میان می‌برد. از سوی دیگر، دیوان به سبب نیافتن خوراک از مردمان، یکدیگر را می‌خورند و نیرومندترین دیوان، یعنی آز و اهریمن، نیز به دست ایزدان نابود یا ناکار می‌شوند. آن‌گاه مردگان برمی‌خیزند ("تن پسین") و همه در برابر داوری فرجامین قرار می‌گیرند. بر اساس روایات پهلوی، در پایان جهان آتشی بزرگ همه کوه‌ها را خواهد گداخت و فلزات گداخته مانند رودی سوزان بر زمین جاری خواهند شد. همه باید از این رود بگذرند. اما این رود برای پارسایان چونان شیر گرم به نظر خواهد رسید و گنهکاران با گذشتن از آن، از گناه پاک می‌شوند و اورمزد مهربان همه کافران را که قبلاً در دوزخ مجازات شده‌اند، پس از اینکه با گذر از این رود پاک شده‌اند، می‌بخشاید و همه به بهشت می‌روند<ref>'''''بندهش'''''. ترجمه مهرداد بهار، تهران: توس، 1369، ص147.</ref> <ref>تفضلی، احمد. «آخرالزمان»، '''''دایره المعارف بزرگ اسلامی'''''. ج 1، تهران: 1374، ص 145.</ref>. از این پس جهان بازسازی شده، در پهلوی فرشگرد(Frašgerd)، جایگاه رستگارانی خواهد بود که تا ابد، در پیشگاه هرمزد و ایزدان، از زندگانی خوش و به دور از رنج و بدی بهره خواهند یافت<ref>بویس، مری. '''''زرتشتیان، باورها و آداب دینی آن‌ها'''''. ترجمه عسكر بهرامی، تهران: ققنوس، 1381، ص 53</ref>.

	'''مآخذ:'''		'''مآخذ:'''

	# '''''بندهش'''''. ~~ترجمة~~ مهرداد بهار، تهران: توس، 1369، ص 142-143.		# '''''بندهش'''''. ترجمه مهرداد بهار، تهران: توس، 1369، ص 142-143.
	# بهار، مهرداد. '''''~~پژوهشي~~ در ~~اساطير ايران~~.''''' تهران: آگاه، 1381، ص 278 به بعد؛ '''''~~گزيده‌هاي~~ زادسپرم'''''. ~~ترجمة محمدتقي~~ راشدمحصل، تهران: ~~مؤسسة~~ مطالعات و ~~تحقيقات فرهنگي،~~ 1366، ص 60.		# بهار، مهرداد. '''''پژوهشی در اساطیر ایران.''''' تهران: آگاه، 1381، ص 278 به بعد؛ '''''گزیده‌های زادسپرم'''''. ترجمه محمدتقی راشدمحصل، تهران: مؤسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی، 1366، ص 60.
	# '''''بندهش'''''. ص 147؛ ~~نيزنك~~: ~~تفضلي،~~ احمد. «آخرالزمان»، '''''~~دايرة~~ المعارف بزرگ ~~اسلامي~~'''''. ج 1، تهران: 1374، ص 145.		# '''''بندهش'''''. ص 147؛ نیزنک: تفضلی، احمد. «آخرالزمان»، '''''دایره المعارف بزرگ اسلامی'''''. ج 1، تهران: 1374، ص 145.
	# ~~بويس، مري~~. '''''~~زرتشتيان،~~ باورها و آداب ~~ديني~~ آن‌ها'''''. ~~ترجمة عسكر بهرامي،~~ تهران: ققنوس، 1381، ص 53؛ Boyce, M. '''''Zoroastrianism,Their Religious Beliefs and Practices'''''. London: Routledge, 1979, PP. 27-28. [1]. ~~Saošyant~~		# بویس، مری. '''''زرتشتیان، باورها و آداب دینی آن‌ها'''''. ترجمه عسکر بهرامی، تهران: ققنوس، 1381، ص 53؛ Boyce, M. '''''Zoroastrianism,Their Religious Beliefs and Practices'''''. London: Routledge, 1979, PP. 27-28. [1].

	[2]. ~~Frašo Kereti~~		[2].

	[3]. ~~Frašgerd~~		[3].

	عسکر بهرامی		عسکر بهرامی

Samei: صفحه‌ای تازه حاوی «'''آخرالزمان (در دين زرتشتي)'''، مجموعه‌اي از رويدادها كه به پايان جهان مادي و زدودن پليدي‌ها از آن، بازسازي جهان، و سرانجام، آغاز زندگي آرماني منجر مي‌شود. در گاثاها (سروده‌هاي پيامبر زرتشت) از سئوشينت‌ها [1]سخن گفته شده و در يك جا (يسنه 3:43) م...» ایجاد کرد

2024-08-07T03:53:47Z

صفحه‌ای تازه حاوی «'''آخرالزمان (در دين زرتشتي)'''، مجموعه‌اي از رويدادها كه به پايان جهان مادي و زدودن پليدي‌ها از آن، بازسازي جهان، و سرانجام، آغاز زندگي آرماني منجر مي‌شود. در گاثاها (سروده‌هاي پيامبر زرتشت) از سئوشينت‌ها [1]سخن گفته شده و در يك جا (يسنه 3:43) م...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

'''آخرالزمان (در دين زرتشتي)'''، مجموعه‌اي از رويدادها كه به پايان جهان مادي و زدودن پليدي‌ها از آن، بازسازي جهان، و سرانجام، آغاز زندگي آرماني منجر مي‌شود.

در گاثاها (سروده‌هاي پيامبر زرتشت) از سئوشينت‌ها [1]سخن گفته شده و در يك جا (يسنه 3:43) مقصود از سئوشينت احتمالاً منجي آينده است. همچنين در گاثاها واژة فرشوكرتي [2](به معناي "تازه ساختن"، "كامل ساختن") آمده كه مراد از آن تغيير كيفي جهان در پايان و نابودي دروغ است.

بر پاية اعتقادات زرتشتي كه در متون پهلوي آمده، جهان عمري دوازده هزارساله دارد: پس از سه هزار سال اولية مينوي و آفرينش مادي كه سه هزار سال طول كشيد، شش هزار سال بعدي عرصة نبرد نيكي و بدي است. در سر سه هزار سال، زرتشت ديده به جهان گشود و پس از آن، بر سر هر هزار سال يك سوشينَت / سوشيَنس از نطفة محفوظ ماندة زرتشت در درياچة كيانسه، براي گسترش نيكي و كاستن از قواي بدي، زاده مي‌شوند.1 آن‌ها اوشيدر / هوشيدر و اوشيدرماه / هوشيدرماه نام دارند.

با پيدايي آن دو و نيز جاودانان زرتشتي، نظير كيخسرو و گرشاسب، موجودات اهريمني ناتوان خواهند شد و مردم نيز با پرهيز از خوردن گوشت و شير از نيروي سپاه اهريمن مي‌كاهند.2 با ظهور سوشينت نهايي (منجي آخرالزمان) در انتهاي آخرين هزاره وي در رأس سپاه نيكان، به نبرد با بدي مي‌رود و واپسين نشانه‌هاي مادي اهريمن، را از ميان مي‌برد. از سوي ديگر، ديوان به سبب نيافتن خوراك از مردمان، يكديگر را مي‌خورند و نيرومندترين ديوان، يعني آز و اهريمن، نيز به دست ايزدان نابود يا ناكار مي‌شوند. آن‌گاه مردگان برمي‌خيزند ("تن پسين") و همه در برابر داوري فرجامين قرار مي‌گيرند. بر اساس روايات پهلوي، در پايان جهان آتشي بزرگ همة كوه‌ها را خواهد گداخت و فلزات گداخته مانند رودي سوزان بر زمين جاري خواهند شد. همه بايد از اين رود بگذرند. اما اين رود براي پارسايان چونان شير گرم به نظر خواهد رسيد و گنهكاران با گذشتن از آن، از گناه پاك مي‌شوند و اورمزد مهربان همة كافران را كه قبلاً در دوزخ مجازات شده‌اند، پس از اينكه با گذر از اين رود پاك شده‌اند، مي‌بخشايد و همه به بهشت مي‌روند.3 از اين پس جهان بازسازي شده (در پهلوي فرشگرد[3])، جايگاه رستگاراني خواهد بود كه تا ابد، در پيشگاه هرمزد و ايزدان، از زندگاني خوش و به دور از رنج و بدي بهره خواهند يافت.4

'''مآخذ:'''

# '''''بندهش'''''. ترجمة مهرداد بهار، تهران: توس، 1369، ص 142-143.
# بهار، مهرداد. '''''پژوهشي در اساطير ايران.''''' تهران: آگاه، 1381، ص 278 به بعد؛ '''''گزيده‌هاي زادسپرم'''''. ترجمة محمدتقي راشدمحصل، تهران: مؤسسة مطالعات و تحقيقات فرهنگي، 1366، ص 60.
# '''''بندهش'''''. ص 147؛ نيزنك: تفضلي، احمد. «آخرالزمان»، '''''دايرة المعارف بزرگ اسلامي'''''. ج 1، تهران: 1374، ص 145.
# بويس، مري. '''''زرتشتيان، باورها و آداب ديني آن‌ها'''''. ترجمة عسكر بهرامي، تهران: ققنوس، 1381، ص 53؛ Boyce, M. '''''Zoroastrianism,Their Religious Beliefs and Practices'''''. London: Routledge, 1979, PP. 27-28. [1]. Saošyant

[2]. Frašo Kereti

[3]. Frašgerd

عسکر بهرامی