https://iranology-e.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%A2%D9%81%D8%B1%DB%8C%D9%86%D8%B4%28%D8%AF%D8%B1_%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%29 2026-08-10T10:01:03Z تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی MediaWiki 1.43.1 https://iranology-e.ir/index.php?title=%D8%A2%D9%81%D8%B1%DB%8C%D9%86%D8%B4(%D8%AF%D8%B1_%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85)&diff=66&oldid=prev 2024-08-07T04:54:38Z

<p>صفحه‌ای تازه حاوی «&#039;&#039;&#039;آفرينش&#039;&#039;&#039; (در اسلام)، پيدايش عالم و موجودات به طريق خلق و ابداع متحقق شده‌اند با افاضه و صدور، و بديهي است كه عامل اين خلقت خداوند خالق كائنات است. در سورة فصلت، (41/11)، آمده كه آسمان نخست به صورت دود بود و خدا به آن امر فرمود كه تحت اطاعت و فرمانب...» ایجاد کرد</p> <p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div>&#039;&#039;&#039;آفرينش&#039;&#039;&#039; (در اسلام)، پيدايش عالم و موجودات به طريق خلق و ابداع متحقق شده‌اند با افاضه و صدور، و بديهي است كه عامل اين خلقت خداوند خالق كائنات است.<br /> <br /> در سورة فصلت، (41/11)، آمده كه آسمان نخست به صورت دود بود و خدا به آن امر فرمود كه تحت اطاعت و فرمانبرداري در آيد، و خداوند خورشيد و ماه را مسخر كرد و مدت حركت هر يك را تعيين نمود. (رعد/13/2) بنا بر همان آيه، خداوند آسمان‌ها را بدون ستوني كه ديده شود، برافراشت و سپس خود بر عرش قرار گرفت (نيز نك: اعراف/7/54). در &#039;&#039;قرآن&#039;&#039;، در بسياري از جاها، از آسمان‌ها (سموات) سخن گفته شده، زيرا آسمان هفت طبقه دارد (نوح/71/15). امام فخر رازي منظور از هفت آسمان را هفت كرة قمر، عطارد، زهره، شمس، مريخ، مشتري و زحل دانسته است،&lt;sup&gt;1&lt;/sup&gt; و برخي مفسران براي هر يك از هفت آسمان جنسي تعيين كرده‌اند، بدين قرار كه آسمان نخست (نزديك‌ترين آسمان به زمين) از &quot;موج مكفوف&quot; است و آسمان دوم از سنگ مرمر و پس از آن به ترتيب از آهن، مس، نقره، طلا و ياقوت هستند؛ همچنين رنگ‌هايي براي آسمان‌ها در نظر گرفته‌اند.&lt;sup&gt;2&lt;/sup&gt;<br /> <br /> خلقت آسمان‌ها در دو روز و خلقت زمين نيز در دو روز انجام شد (فصلت/41/9،12)؛ طبري به نقل از يهود گويد كه خداوند پنجشنبه و جمعه را براي خلق آسمان و فرشتگان اختصاص داد و روز شنبه ويژة استراحت بود.&lt;sup&gt;3&lt;/sup&gt; اما با توجه به اينكه در &#039;&#039;قرآن&#039;&#039;، بارها (از جمله در اعراف/7/54؛ يونس/10/3؛ هود/11/7) آفرينش آسمان‌ها و زمين در شش روز صورت گرفته، پس مابقي موجودات نيز مي‌بايد در دو روز خلق شده باشند (قس: فصلت/41/10، خلقت آن‌ها در چهار روز است). به‌علاوه، در &#039;&#039;قرآن&#039;&#039;، مقصود از يك روز 1000 سال است (سجده/32/5).<br /> <br /> نحوة موجود شدن ستارگان در &#039;&#039;قرآن&#039;&#039; توضيح داده شده است: خداوند در افلاك برج‌ها و كاخ‌هايي برپا داشت و درون آنها چراغ‌هايي گذاشت كه همان ستارگان‌اند (فرقان/25/61). شهاب‌ها هم ابزارهاي الهي‌اند كه هر گاه شياطين بخواهند به اين كاخ‌ها حمله كنند، آن‌ها را مورد تعقيب قرار خواهند داد (حجر/15/17،18).<br /> <br /> در حاليكه انسان از يك وجود يا نَفْس پديد آمده (نساء/4/1؛ انعام/6/98؛ جمـ)، خلقت آن را از «گِل» گفته‌اند (حجر/15/26؛ مؤمنون/23/12؛ الرحمان/55/14؛ جمـ)، اما جن از جرقة آتش بوجود آمده است (الرحمان/55/15). خداوند از روح خود در آدم دميد (حجر/15/29) و او را «خليفة» خويش بر زمين قرار داد (بقره/2/30). مقصود از «خليفه» در عقيدة صحيح شرعي ظاهراً كسي است كه در ميان آفريدگان خداوند، به لحاظ حُكم، جانشين او باشد، از خدا اطاعت كند و ميان مخلوقات به عدل داوري نمايد و به ايشان به عدل حكم براند.&lt;sup&gt;4&lt;/sup&gt; شيخ طوسي اضافه مي‌كند كه «خليفه» جانشين خداست در روياندن كشت و به ثمر رساندن درختان و روان كردن رودها.&lt;sup&gt;5&lt;/sup&gt;<br /> <br /> در &#039;&#039;قرآن&#039;&#039; تصريحي بر اينكه حوا از پهلو يا دندة آدم ايجاد شد، يافت نمي‌شود؛ فقط اين هست كه او از همان &quot;نفس واحده&quot; خلق شده است (نسا/4/1؛ اعراف/7/189؛ زمر/39/6). اما در بيان مفسران اسلامي حوا از پهلوي آدم شكل گرفت،&lt;sup&gt;6&lt;/sup&gt; ولي اين نيز گفته شده كه حوا از باقيماندة گل آدم سرشته شد.&lt;sup&gt;7&lt;/sup&gt;<br /> <br /> محلّ سكونت آدم و حوا در آغاز بهشت بود (طه/20/117)، اما سرانجام از آن رانده شدند (اعراف/7/24). دربارة اينكه اين بهشت كجا بوده و رانده شدن از آن چه وجهي دارد، اقوال گوناگوني موجود است.&lt;sup&gt;8&lt;/sup&gt;<br /> <br /> <br /> &#039;&#039;&#039;مآخذ:&#039;&#039;&#039;<br /> <br /> # فخر رازي، محمد بن عمر. &#039;&#039;&#039;&#039;&#039;التفسير الكبير&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;. بيروت: دار احياء التراث العربي، ج 2، ص 156.<br /> # ميبدي، ابوالفضل. &#039;&#039;&#039;&#039;&#039;كشف‌الاسرار و عدة الابرار&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;. به كوشش علي اصغر حكمت، تهران: دانشگاه تهران، 1331-1339، ج 1، ص 102؛ ج 10، ص 172؛ سيوطي، جلال‌الدين. &#039;&#039;&#039;&#039;&#039;الدر المنثور&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;. بيروت: دارالكتب العلمية، 1411ق/1990م، ج 1، ص 92.<br /> # طبري، محمد بن جرير. &#039;&#039;&#039;&#039;&#039;جامع‌البيان&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;. بيروت: دارالمعرفه، 1980-1983م، ج 26، ص 111 و 112.<br /> # طبري. همان. ج 1، ص 156 و 157.<br /> # شيخ طوسي، محمد بن حسن. &#039;&#039;&#039;&#039;&#039;التبيان&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;. بيروت: دار احياء التراث العربي، ج 1، ص 131.<br /> # طبري. همان. ج 4، ص 150؛ شيخ طوسي. همان. ج 9، ص 7.<br /> # طوسي. همان. ج 3، ص 59.<br /> # فخر رازي. همان. ج 3، ص 3 و 4.<br /> <br /> مسعود جلالی مقدم</div>

Samei