ایلات و عشایر - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Samei در ‏۶ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۳۶

2025-05-06T19:36:20Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۳۶
خط ۱:		خط ۱:
	ایلات و عشایر، ایلات جمع ایل، کلمـه ترکی، و عشایر جمع عشیره، واژه عربی‌ست و به اقوام و جماعاتی اطلاق می‌شود که دارای مسکن ثابت نبوده، به‌صورت کوچ‌نشین در چادرهای متحرک زندگی می‌کنند.		ایلات و عشایر، ایلات جمع ایل، کلمـه ترکی، و عشایر جمع عشیره، واژه عربی‌ست و به اقوام و جماعاتی اطلاق می‌شود که دارای مسکن ثابت نبوده، به‌صورت کوچ‌نشین در چادرهای متحرک زندگی می‌کنند.

	در گذشته، اغلب ایلات و عشایر ایران از جهت حقوقی و اداری در درون ایل دارای نظام سنّتی حقوقی خاص خود بوده و هم از نظام حقوق شرع که زیرنظر مجتهدان و هم از نظام حقوق عرف که زیر نظر حاکمان و والیان اداره می‌شد، استقلال داشتند و از حقوق سنّتی نانوشته و غیرمدوّن ایل که سینه به سینه به آنان رسیده بود، پیروی می‌کردند<ref>امین، سیدحسن. '''''تاریخ حقوق ایران'''''. تهران: دایره المعارف ایران‌شناسی، 1381، ص 381. </ref>. برای مثال، ایلات عرب مقیم ~~خوزستان،~~ در مسائل جنایی و اختلافات ناموسی، به قوه قضائیـه شرعی یا عرفی مراجعه نمی‌کردند، بلکه در صورت وقوع جنایت، به عادات و رسوم بازمانده پیش از اسلام که به آن «رسم فصل» می‌گفتند، عمل می‌کردند. برای مثال، در این ایلات، کیفر قتل عمد، قصاص یا دیه نبود، بلکه مجازات قتل نفس، علاوه بر جریمه‌یی نقدی که ریش‌سفید قبیله تعیین می‌کرد و ربطی به دیه نداشت، آن بود که خواهر قاتل را به برادر مقتول به زنی دهند<ref>آل‌احمد، جلال. «آیین فصل»، '''''کارنامـه سه‌ساله'''''. تهران: زمان، 1347، ص 35ـ44. </ref>.		در گذشته، اغلب ایلات و عشایر ایران از جهت حقوقی و اداری در درون ایل دارای نظام سنّتی حقوقی خاص خود بوده و هم از نظام حقوق شرع که زیرنظر مجتهدان و هم از نظام حقوق عرف که زیر نظر حاکمان و والیان اداره می‌شد، استقلال داشتند و از حقوق سنّتی نانوشته و غیرمدوّن ایل که سینه به سینه به آنان رسیده بود، پیروی می‌کردند<ref>امین، سیدحسن. '''''تاریخ حقوق ایران'''''. تهران: دایره المعارف ایران‌شناسی، 1381، ص 381. </ref>. برای مثال، ایلات عرب مقیم [[استان خوزستان\|خوزستان]]، در مسائل جنایی و اختلافات ناموسی، به [[قوه قضاییه\|قوه قضائیـه]] شرعی یا عرفی مراجعه نمی‌کردند، بلکه در صورت وقوع جنایت، به عادات و رسوم بازمانده پیش از [[اسلام]] که به آن «رسم فصل» می‌گفتند، عمل می‌کردند. برای مثال، در این ایلات، کیفر قتل عمد، قصاص یا دیه نبود، بلکه مجازات قتل نفس، علاوه بر جریمه‌یی نقدی که ریش‌سفید قبیله تعیین می‌کرد و ربطی به دیه نداشت، آن بود که خواهر قاتل را به برادر مقتول به زنی دهند<ref>آل‌احمد، جلال. «آیین فصل»، '''''کارنامـه سه‌ساله'''''. تهران: زمان، 1347، ص 35ـ44. </ref>.

			== نیز نگاه کنید به ==

			* [[اسلام]]
			* [[قوه قضاییه\|قوه قضائیه]]
			* [[استان خوزستان]]

	== مآخذ ==		== مآخذ ==
	<references />		<references />

	== منبع اصلی ==		== منبع اصلی ==
	دانشنامه ایران		[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،

	== نویسنده مقاله ==		== نویسنده مقاله ==
	سید حسن امین		سید حسن امین
			[[رده:علوم اسلامی و حقوق فقهی]]

Samei در ‏۱۹ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۰۵

2024-12-19T14:05:24Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۰۵
خط ۱:		خط ۱:
	ایلات و عشایر، ایلات جمع ایل، کلمـه ترکی، و عشایر جمع عشیره، واژه عربی‌ست و به اقوام و جماعاتی اطلاق می‌شود که دارای مسکن ثابت نبوده، به‌صورت کوچ‌نشین در چادرهای متحرک زندگی می‌کنند.		ایلات و عشایر، ایلات جمع ایل، کلمـه ترکی، و عشایر جمع عشیره، واژه عربی‌ست و به اقوام و جماعاتی اطلاق می‌شود که دارای مسکن ثابت نبوده، به‌صورت کوچ‌نشین در چادرهای متحرک زندگی می‌کنند.

	در گذشته، اغلب ایلات و عشایر ایران از جهت حقوقی و اداری در درون ایل دارای نظام سنّتی حقوقی خاص خود بوده و هم از نظام حقوق شرع که زیرنظر مجتهدان و هم از نظام حقوق عرف که زیر نظر حاکمان و والیان اداره می‌شد، استقلال داشتند و از حقوق سنّتی نانوشته و غیرمدوّن ایل که سینه به سینه به آنان رسیده بود، پیروی می‌کردند<ref>امین، سیدحسن. '''''تاریخ حقوق ایران'''''. تهران: دایره المعارف ایران‌شناسی، 1381، ص 381. </ref>. برای مثال، ایلات عرب مقیم خوزستان، در مسائل جنایی و اختلافات ناموسی، به قوه قضائیـه شرعی یا عرفی مراجعه نمی‌کردند، بلکه در صورت وقوع جنایت، به عادات و رسوم بازمانده پیش از اسلام که به آن «رسم فصل» می‌گفتند، عمل می‌کردند. برای مثال، در این ایلات، کیفر قتل عمد، قصاص یا دیه نبود، بلکه مجازات قتل نفس، علاوه بر جریمه‌یی نقدی که ریش‌سفید قبیله تعیین می‌کرد و ربطی به دیه نداشت، آن بود که خواهر قاتل را به برادر مقتول به زنی دهند<ref>آل‌احمد، جلال. «آیین فصل»، '''''کارنامـه سه‌ساله'''''. تهران: زمان، 1347، ص 35ـ44. </ref>		در گذشته، اغلب ایلات و عشایر ایران از جهت حقوقی و اداری در درون ایل دارای نظام سنّتی حقوقی خاص خود بوده و هم از نظام حقوق شرع که زیرنظر مجتهدان و هم از نظام حقوق عرف که زیر نظر حاکمان و والیان اداره می‌شد، استقلال داشتند و از حقوق سنّتی نانوشته و غیرمدوّن ایل که سینه به سینه به آنان رسیده بود، پیروی می‌کردند<ref>امین، سیدحسن. '''''تاریخ حقوق ایران'''''. تهران: دایره المعارف ایران‌شناسی، 1381، ص 381. </ref>. برای مثال، ایلات عرب مقیم خوزستان، در مسائل جنایی و اختلافات ناموسی، به قوه قضائیـه شرعی یا عرفی مراجعه نمی‌کردند، بلکه در صورت وقوع جنایت، به عادات و رسوم بازمانده پیش از اسلام که به آن «رسم فصل» می‌گفتند، عمل می‌کردند. برای مثال، در این ایلات، کیفر قتل عمد، قصاص یا دیه نبود، بلکه مجازات قتل نفس، علاوه بر جریمه‌یی نقدی که ریش‌سفید قبیله تعیین می‌کرد و ربطی به دیه نداشت، آن بود که خواهر قاتل را به برادر مقتول به زنی دهند<ref>آل‌احمد، جلال. «آیین فصل»، '''''کارنامـه سه‌ساله'''''. تهران: زمان، 1347، ص 35ـ44. </ref>.

	== مآخذ ==		== مآخذ ==
			<references />

			== منبع اصلی ==
			دانشنامه ایران

			== نویسنده مقاله ==
			سید حسن امین

Samei در ‏۱۹ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۰۴

2024-12-19T14:04:49Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۰۴
خط ۱:		خط ۱:
	~~'''ايلات~~ و ~~عشاير'''، ايلات~~ جمع ~~ايل، كلمـﺔ تركي،~~ و ~~عشاير~~ جمع ~~عشيره، واژﺓ عربي‌ست~~ و به اقوام و ~~جماعاتي~~ اطلاق ~~مي‌شود كه داراي مسكن~~ ثابت نبوده، به‌صورت ~~كوچ‌نشين~~ در ~~چادرهاي متحرك زندگي مي‌كنند~~.		ایلات و عشایر، ایلات جمع ایل، کلمـه ترکی، و عشایر جمع عشیره، واژه عربی‌ست و به اقوام و جماعاتی اطلاق می‌شود که دارای مسکن ثابت نبوده، به‌صورت کوچ‌نشین در چادرهای متحرک زندگی می‌کنند.

	در گذشته، اغلب ~~ايلات~~ و ~~عشاير ايران~~ از جهت ~~حقوقي~~ و ~~اداري~~ در درون ~~ايل داراي~~ نظام ~~سنّتي حقوقي~~ خاص خود بوده و هم از نظام حقوق شرع ~~كه زيرنظر~~ مجتهدان و هم از نظام حقوق عرف ~~كه زير~~ نظر ~~حاكمان~~ و ~~واليان~~ اداره ~~مي‌شد،~~ استقلال داشتند و از حقوق ~~سنّتي~~ نانوشته و ~~غيرمدوّن ايل كه سينه~~ به ~~سينه~~ به آنان ~~رسيده~~ بود، ~~پيروي مي‌كردند.~~<~~sup~~>1</~~sup~~> ~~براي~~ مثال، ~~ايلات~~ عرب ~~مقيم~~ خوزستان، در مسائل ~~جنايي~~ و اختلافات ~~ناموسي،~~ به ~~قوﺓ قضائيـﺔ شرعي يا عرفي~~ مراجعه ~~نمي‌كردند، بلكه~~ در صورت وقوع ~~جنايت،~~ به عادات و رسوم بازمانده ~~پيش~~ از اسلام كه به آن «رسم فصل» ~~مي‌گفتند،~~ عمل ~~مي‌كردند~~. ~~براي~~ مثال، در ~~اين ايلات، كيفر~~ قتل عمد، قصاص ~~يا ديه~~ نبود، ~~بلكه~~ مجازات قتل نفس، علاوه بر ~~جريمه‌يي نقدي كه ريش‌سفيد قبيله تعيين مي‌كرد~~ و ~~ربطي~~ به ~~ديه~~ نداشت، آن بود كه خواهر قاتل را به برادر مقتول به ~~زني~~ دهند.<~~sup~~>2</~~sup~~>		در گذشته، اغلب ایلات و عشایر ایران از جهت حقوقی و اداری در درون ایل دارای نظام سنّتی حقوقی خاص خود بوده و هم از نظام حقوق شرع که زیرنظر مجتهدان و هم از نظام حقوق عرف که زیر نظر حاکمان و والیان اداره می‌شد، استقلال داشتند و از حقوق سنّتی نانوشته و غیرمدوّن ایل که سینه به سینه به آنان رسیده بود، پیروی می‌کردند<ref>امین، سیدحسن. '''''تاریخ حقوق ایران'''''. تهران: دایره المعارف ایران‌شناسی، 1381، ص 381. </ref>. برای مثال، ایلات عرب مقیم خوزستان، در مسائل جنایی و اختلافات ناموسی، به قوه قضائیـه شرعی یا عرفی مراجعه نمی‌کردند، بلکه در صورت وقوع جنایت، به عادات و رسوم بازمانده پیش از اسلام که به آن «رسم فصل» می‌گفتند، عمل می‌کردند. برای مثال، در این ایلات، کیفر قتل عمد، قصاص یا دیه نبود، بلکه مجازات قتل نفس، علاوه بر جریمه‌یی نقدی که ریش‌سفید قبیله تعیین می‌کرد و ربطی به دیه نداشت، آن بود که خواهر قاتل را به برادر مقتول به زنی دهند<ref>آل‌احمد، جلال. «آیین فصل»، '''''کارنامـه سه‌ساله'''''. تهران: زمان، 1347، ص 35ـ44. </ref>

	~~'''~~مآخذ~~:'''~~		== مآخذ ==

	~~1. امين، سيدحسن. '''''تاريخ حقوق ايران'''''. تهران: دايرة‌المعارف ايران‌شناسي، 1381، ص 381.~~

	2. ~~آل‌احمد، جلال. «آيين فصل»، '''''كارنامـﺔ سه‌ساله'''''. تهران: زمان، 1347، ص 35ـ44.~~


	~~سید حسن امین~~

Samei: صفحه‌ای تازه حاوی «'''ايلات و عشاير'''، ايلات جمع ايل، كلمـﺔ تركي، و عشاير جمع عشيره، واژﺓ عربي‌ست و به اقوام و جماعاتي اطلاق مي‌شود كه داراي مسكن ثابت نبوده، به‌صورت كوچ‌نشين در چادرهاي متحرك زندگي مي‌كنند. در گذشته، اغلب ايلات و عشاير ايران از جهت حقوقي و اد...» ایجاد کرد

2024-08-16T05:48:45Z

صفحه‌ای تازه حاوی «'''ايلات و عشاير'''، ايلات جمع ايل، كلمـﺔ تركي، و عشاير جمع عشيره، واژﺓ عربي‌ست و به اقوام و جماعاتي اطلاق مي‌شود كه داراي مسكن ثابت نبوده، به‌صورت كوچ‌نشين در چادرهاي متحرك زندگي مي‌كنند. در گذشته، اغلب ايلات و عشاير ايران از جهت حقوقي و اد...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

'''ايلات و عشاير'''، ايلات جمع ايل، كلمـﺔ تركي، و عشاير جمع عشيره، واژﺓ عربي‌ست و به اقوام و جماعاتي اطلاق مي‌شود كه داراي مسكن ثابت نبوده، به‌صورت كوچ‌نشين در چادرهاي متحرك زندگي مي‌كنند.

در گذشته، اغلب ايلات و عشاير ايران از جهت حقوقي و اداري در درون ايل داراي نظام سنّتي حقوقي خاص خود بوده و هم از نظام حقوق شرع كه زيرنظر مجتهدان و هم از نظام حقوق عرف كه زير نظر حاكمان و واليان اداره مي‌شد، استقلال داشتند و از حقوق سنّتي نانوشته و غيرمدوّن ايل كه سينه به سينه به آنان رسيده بود، پيروي مي‌كردند.<sup>1</sup> براي مثال، ايلات عرب مقيم خوزستان، در مسائل جنايي و اختلافات ناموسي، به قوﺓ قضائيـﺔ شرعي يا عرفي مراجعه نمي‌كردند، بلكه در صورت وقوع جنايت، به عادات و رسوم بازمانده پيش از اسلام كه به آن «رسم فصل» مي‌گفتند، عمل مي‌كردند. براي مثال، در اين ايلات، كيفر قتل عمد، قصاص يا ديه نبود، بلكه مجازات قتل نفس، علاوه بر جريمه‌يي نقدي كه ريش‌سفيد قبيله تعيين مي‌كرد و ربطي به ديه نداشت، آن بود كه خواهر قاتل را به برادر مقتول به زني دهند.<sup>2</sup>

'''مآخذ:'''

1. امين، سيدحسن. '''''تاريخ حقوق ايران'''''. تهران: دايرة‌المعارف ايران‌شناسي، 1381، ص 381.

2. آل‌احمد، جلال. «آيين فصل»، '''''كارنامـﺔ سه‌ساله'''''. تهران: زمان، 1347، ص 35ـ44.

سید حسن امین