<?xml version="1.0"?>
<feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom" xml:lang="fa">
	<id>https://iranology-e.ir/index.php?action=history&amp;feed=atom&amp;title=%D8%A8%D9%87%D8%A7%D8%B1%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86</id>
	<title>بهارستان - تاریخچهٔ نسخه‌ها</title>
	<link rel="self" type="application/atom+xml" href="https://iranology-e.ir/index.php?action=history&amp;feed=atom&amp;title=%D8%A8%D9%87%D8%A7%D8%B1%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86"/>
	<link rel="alternate" type="text/html" href="https://iranology-e.ir/index.php?title=%D8%A8%D9%87%D8%A7%D8%B1%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86&amp;action=history"/>
	<updated>2026-06-21T05:06:55Z</updated>
	<subtitle>تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی</subtitle>
	<generator>MediaWiki 1.43.1</generator>
	<entry>
		<id>https://iranology-e.ir/index.php?title=%D8%A8%D9%87%D8%A7%D8%B1%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86&amp;diff=745&amp;oldid=prev</id>
		<title>Samei: صفحه‌ای تازه حاوی «&#039;&#039;&#039;بهارستان&#039;&#039;&#039;، نام مجموعة باغ، بنا، ميدان و خيابان از سدة 13 ق / 19 م در مركز تهران كنوني.  ميدان بهارستان در زمان فتحعلي شاه قاجار&lt;sup&gt;*&lt;/sup&gt;، جلو خان باغ نگارستان بود. از جنوب غربي به باغ نظاميه و از شرق به زمين‌هاي باير راه دوشان تپه منتهي مي‌شد.&lt;sup&gt;(1)&lt;...» ایجاد کرد</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://iranology-e.ir/index.php?title=%D8%A8%D9%87%D8%A7%D8%B1%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86&amp;diff=745&amp;oldid=prev"/>
		<updated>2024-08-13T16:10:55Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;صفحه‌ای تازه حاوی «&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;بهارستان&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;، نام مجموعة باغ، بنا، ميدان و خيابان از سدة 13 ق / 19 م در مركز تهران كنوني.  ميدان بهارستان در زمان فتحعلي شاه قاجار&amp;lt;sup&amp;gt;*&amp;lt;/sup&amp;gt;، جلو خان باغ نگارستان بود. از جنوب غربي به باغ نظاميه و از شرق به زمين‌هاي باير راه دوشان تپه منتهي مي‌شد.&amp;lt;sup&amp;gt;(1)&amp;lt;...» ایجاد کرد&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;&lt;b&gt;صفحهٔ تازه&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;div&gt;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;بهارستان&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;، نام مجموعة باغ، بنا، ميدان و خيابان از سدة 13 ق / 19 م در مركز تهران كنوني.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ميدان بهارستان در زمان فتحعلي شاه قاجار&amp;lt;sup&amp;gt;*&amp;lt;/sup&amp;gt;، جلو خان باغ نگارستان بود. از جنوب غربي به باغ نظاميه و از شرق به زمين‌هاي باير راه دوشان تپه منتهي مي‌شد.&amp;lt;sup&amp;gt;(1)&amp;lt;/sup&amp;gt; از آن زمان تا 1311 ش جايگاه برگزاري مراسم قرباني شتر در عيد قربان بود.&amp;lt;sup&amp;gt;(2)&amp;lt;/sup&amp;gt; محمدحسن خان سردار ايرواني، حاجي علي خان حاجب‌الدوله مراغه‌اي و پاشا خان امين الملك، پيش از ميرزا حسين خان سپهسالار مشيرالدوله&amp;lt;sup&amp;gt;*&amp;lt;/sup&amp;gt; مالك زمين بهارستان بودند.&amp;lt;sup&amp;gt;(3)&amp;lt;/sup&amp;gt; سپهسالار از 1289-1296 ق / 1872-1879 م در آنجا بناهايي مانند، مسجد، مدرسه، باغ و عمارت ساخت و قنات مهران را وقف مسجد و مدرسه كرد.&amp;lt;sup&amp;gt;(4)&amp;lt;/sup&amp;gt; بهارستان به نام‌هاي باغ ارم (ماده تاريخ 1296 ق)، خانة مشيرالدوله و عزيزيه (سكونت‌گاه عزيزالسلطان مليجك دوم)&amp;lt;sup&amp;gt;(5)&amp;lt;/sup&amp;gt; ناميده مي‌شده است. نام بهارستان را به قولي سپهسالار&amp;lt;sup&amp;gt;(6)&amp;lt;/sup&amp;gt; و به قولي ديگر ناصرالدين شاه بر اين مجموعه گذارد.&amp;lt;sup&amp;gt;(7)&amp;lt;/sup&amp;gt; ميرزا مهدي خان شقاقي ممتحن‌الدوله، فال يوس بواتال[1]، استاد حسن معمار قمي، آقا وجيه سپهسالار ثاني، استاد غلام سرساختكار و ميرزا علي‌اكبر سنگ تراش از طراحان و معماران اين مجموعه بودند،&amp;lt;sup&amp;gt;(8)&amp;lt;/sup&amp;gt; و هر يك سهمي در ساختن آن داشتند. اين مجموعه با سبك معماري ايراني دورة قاجار و با بهره‌گيري از طرح‌هاي معماري اروپايي و عثماني ساخته شده است. نماي سه دري با استفاده از تزيينات آجري، گچ كاري و آيينه كاري در عمارت و كاربرد كاشي هفت رنگ لعاب‌دار با تزئينات طبيعت گرا و انسان‌گرا در مسجد از مشخصه‌هاي اين مجموعه است. حوض‌خانه، سرسرا، تالار بلور (آيينه)، سفره خانه (تالار پارلمان) و سردر از بناهاي اوليه و بخش‌هاي الحاقي غربي مانند بانك و چاپخانة مجلس، و در شرق كتابخانه و كاخ عزيزيه از بناهاي متأخر بهارستان بودند كه سپهسالار و پس از او همسرش قمرالسلطنه (ماه تابان خانم) و ميرزا يحيي خان مشيرالدوله، برادرش، ساختند و يا تكميل كردند.&amp;lt;sup&amp;gt;(9)&amp;lt;/sup&amp;gt; مسجد و مدرسة سپهسالار كه بعدها به نام ناصري و در دورة جمهوري اسلامي به نام شهيد مطهري خوانده شد، از بخش‌هايي مانند گنبد رفيع، مقصوره، صحن چهار ايوانه، حوض خانة چهل شير آب، شبستان و مناره‌هاي چندگانه تشكيل شده‌اند. طاق هفت كاسه معلق كه جعفر خان معمارباشي كاشاني ساخت از شاهكارهاي مسجد سپهسالار است.&amp;lt;sup&amp;gt;(10)&amp;lt;/sup&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سپهسالار سي سال پيش از مشروطه گفته بود: «با چشم خود مي‌بينم اينجا، پارلمان ايران خواهد شد»،&amp;lt;sup&amp;gt;(11)&amp;lt;/sup&amp;gt; پس از پيروزي نهضت مشروطه عمارت بهارستان محل تشكيل مجلس شوراي ملي&amp;lt;sup&amp;gt;*&amp;lt;/sup&amp;gt; شد (شوال 1324 ق / نوامبر 1906 م) و عبارت «عدل مظفر» (مادة تاريخ تأسيس مجلس، 1324) به آب طلا همراه لوح مدور «دارالشوراي ملي ايران» بر سردر بهارستان نصب شد.&amp;lt;sup&amp;gt;(12)&amp;lt;/sup&amp;gt; برخي&amp;lt;sup&amp;gt;(13)&amp;lt;/sup&amp;gt; به اشتباه ميرزا محمدرضا كلهر را كه در 1310ق / 1892م، 14 سال پيش از مشروطيت فوت كرده&amp;lt;sup&amp;gt;(14)&amp;lt;/sup&amp;gt; خطاط اين كتيبه دانسته‌اند. با تشكيل 24 دورة قانون‌گذاري تا 1357 ش و برخي تحولات سياسي ـ اجتماعي بهارستان دستخوش دگرگوني‌هايي شد: ترور امين السلطان اتابك (رجب 1325)&amp;lt;sup&amp;gt;(15)&amp;lt;/sup&amp;gt; در جلو عمارت بهارستان، شليك توپ‌هاي نيروي قزاق به فرمان محمدعلي شاه (جمادي الاول 1326 ق/ )&amp;lt;sup&amp;gt;(16)&amp;lt;/sup&amp;gt; كه با غارت و ويراني بهارستان همراه بود. استقرار شوراي انقلاب مشروطه پس از فتح تهران و تلاش براي بازسازي بهارستان زير نظر ارباب كيخسرو شاهرخ، متولي مجموعة بهارستان از جمله اين دگرگوني‌ها بود.&amp;lt;sup&amp;gt;(17)&amp;lt;/sup&amp;gt;    &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در 18 آذر 1310 ش بهارستان در آتش سوخت.&amp;lt;sup&amp;gt;(18)&amp;lt;/sup&amp;gt; در بازسازي آن در دورة رضا شاه&amp;lt;sup&amp;gt;*&amp;lt;/sup&amp;gt; تغييراتي در نماي ظاهري عمارت، مطابق با سبك‌هاي معماري باستان داده شد. سردر بهارستان را خراب كردند و به جاي آن سردر فلزي با مجسمه‌هاي شير و خورشيد گذاشتند و مجسمة فرشتة آزادي را در باغ بهارستان برپا كردند.&amp;lt;sup&amp;gt;(19)&amp;lt;/sup&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برآمدن زمزمة جمهوري‌خواهي رضا خان (1304ش)، تحصن‌هاي مختلف در بهارستان، ظهور نهضت ملي كردن نفت&amp;lt;sup&amp;gt;*&amp;lt;/sup&amp;gt; و پيروزي آن (اسفند 1329ش)، قيام سي‌ام تير ماه 1331ش در حمايت از دكتر مصدق&amp;lt;sup&amp;gt;*&amp;lt;/sup&amp;gt;، سخنراني دكتر حسين فاطمي در بهارستان در مخالفت با نظام سلطنتي (25 مرداد 1332ش) و ترور حسنعلي منصور (بهمن 1342ش) از مهم‌ترين رخدادهاي دورة پهلوي در ميدان بهارستان بودند.&amp;lt;sup&amp;gt;(20)&amp;lt;/sup&amp;gt; پس از انقلاب اسلامي،&amp;lt;sup&amp;gt;*&amp;lt;/sup&amp;gt; كميتة مركزي انقلاب در بهارستان تشكيل شد مجلس به محل مجلس سنا انتقال يافت. پس از آتش‌سوزي ساختمان در آذر 1373 ش، بهارستان دوباره مطابق طرح دورة پهلوي بازسازي شد.&amp;lt;sup&amp;gt;(21)&amp;lt;/sup&amp;gt; با افتتاح ساختمان جديد مجلس در آنجا، مجلس شوراي اسلامي دوباره به آنجا انتقال يافت (1383ش). &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
نيزنك: سپهسالار، ميرزا حسين خان، نهضت مشروطه، مجلس شوراي ملي، نهضت ملي نفت، دكترمحمد مصدق.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;مآخذ:&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
1-    انوار، عبدالله. «باغ نگارستان»، &amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;كتاب تهران&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;. گردآوري سيما كوبان، تهران، روشنگران، 1373، ج 4، ص 16.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
2-    بلاغي، حجت. &amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;تاريخ مركز تهران و مضافات&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;. قم، بي نا، 1350، ص 250.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
3-    Saidi Sirjani.A. A. “Baharestan”, &amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;Encyclopeadia Iranica&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;, London and New York. Routledge and Kegan Paul, 1989. V. 3, P. 480.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
4-    تكميل همايون، ناصر. «قنات وقفي مهران در مسجد و مدرسة سپهسالار»، &amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;پيام نيرو&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;. تهران: وزارت نيرو، ش 28، آبان 1376، ص 77.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
5-    منفرد، افسانه. «بهارستان»، &amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;دانشنامة جهان اسلام&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;. تهران: بنياد دايرةالمعارف بزرگ اسلام، 1375، ج 4، ص 707.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
6-    انوار، عبدالله. «باغ سردار»، &amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;كتاب تهران&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;. گردآوري سيما كوبان، تهران: روشنگران، 1370، ج 1، ص 42.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
7-    مستوفي، عبدالله. &amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;شرح زندگاني من، يا تاريخ اجتماعي ايران در دوره قاجاريه&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;. تهران: زوار، 1321، ج 1، ص 499.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
8-    ممتحن‌الدوله شقاقي، ميرزا مهدي خان، &amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;خاطرات ممتحن‌الدوله&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;. به كوشش حسينقلي شقاقي، تهران: اميركبير، 1353، ص 234؛ وحيدنيا، سيف‌الله، «عدل مظفر و تاريخچة آن»، &amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;مجلة خاطرات وحيد&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;. دورة نهم، ش 3، خرداد 1350، ص 479.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
9-    انوار، «باغ سردار»، ص 44.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
10-  ذاكرزاده، اميرحسين، &amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;سرگذشت تهران&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;. تهران: قلم، 1373، ص 103.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
11-  ايرواني، محمد آقا. «تاريخ مشروطة ايران»، &amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;دو رساله دربارة انقلاب مشروطيت ايران&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;. به اهتمام عبدالحسين زرين‌كوب، روزبه زرين كوب، تهران: سازمان اسناد ملي، 1380، ص 106.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
12-  مجلس شوراي ملي، &amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;مذاكرات اولين دورة قانونگذاري&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;. تهران: روزنامة رسمي، 1325، ص 20.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
13-  منفرد، &amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;همان&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;. ص &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
14-  بياني، مهدي. &amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;احوال و آثار خوش‌نويسان&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;. تهران: دانشگاه تهران، 1348، ج 3، ص 731.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
15-  &amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;روزنامة مجلس&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;. سال اول، ش 17، 23 رجب 1325.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
16-  ايرواني، &amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;همان&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;. ص 108-91.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
17-  كيخسرو شاهرخ، &amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;يادداشت‌هاي كيخسرو شاهرخ&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;. به كوشش جهانگير اشيدري، تهران: پرچم، 1355، ص 213؛ مليجك، غلامعلي خان عزيزالسلطان، &amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;روزنامة خاطرات مليجك&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;. به كوشش محسن ميرزايي، تهران: زرياب، 1376، ج 2، ص 1386.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
18-  &amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;روزنامة اطلاعات&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;. 18 آذر ماه 1310.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
19-  ضرغام، جمشيد. «تنديس آزادي»، &amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;مجلة خاطرات وحيد&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;. سال دهم، ش هشتم، خرداد 1351، ص 17.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
20-  براي آگاهي بيشتر: موحد، محمدعلي. &amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;خواب آشفتة نفت&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;. تهران: كارنامه، 1378، 2 جلد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
21-  براي آگاهي بيشتر: مهندسان مشاور باوند. طرح مرمت و بازسازي مجلس شوراي ملي، سازمان مجري ساختمان‌ها و تأسيسات دولتي و عمومي، 1374، 2 جلد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
حسن باستانی راد&lt;br /&gt;
----[1]. Falius Biotal&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Samei</name></author>
	</entry>
</feed>