بهشت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Samei: /* نیز نگاه کنید به */

2025-05-06T20:09:38Z

نیز نگاه کنید به

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۰۹
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	* [[برزخ]]		* [[برزخ]]

			* [[اهل بیت]]<br /><br />

			== مآخذ ==
			<references />

			== منبع اصلی ==
			[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،

	~~تلخیص از: '''''دایرة‌المعارف تشیّع'''''~~		== نویسنده مقاله ==
			سیدحسن امین

			تلخیص از: ''دایره المعارف تشیّع''
	~~سیدحسن امین~~		[[رده:علوم اسلامی و حقوق فقهی]]

Samei در ‏۶ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۰۷

2025-05-06T20:07:00Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۰۷
خط ۱:		خط ۱:
	بهشت، اقامتگاه ابدی مؤمنان و صالحان رستگار در جهان آخرت. برای به‌دست‌آوردن تصویر اجمالی از بهشت، لازم است که آیات ذیربط سوره‌های مختلف قرآن کنار هم گذارده شود: بهشت یا جنـه‌المأوی در آسمان نزدیک سدره‌المنتهی‌ست (سوره الذاریات، آیـه 22؛ سوره نجم، آیـه‌های 14ـ15). پهنای بهشت به قدر همـه آسمان‌ها و زمین است (سوره آل‌عمران، آیـه 133؛ سوره حدید، آیـه 21) و در آن‌ها خانه‌هایی نیکو (مساکن طیّبه) برای بهشتیان آماده است (سوره توبه، آیـه 72) و حوریانی که مستور در خیمه‌ها هستند (منتظر ایشان‌اند) (سوره الرحمن، آیـه 72). در آن‌جا باغ‌هایی عالی‌است (سوره غاشیه، آیـه 10) و در آن چشمه‌سارها روان باشد و شرابی که آشامندگان از آن لذت می‌برند و نهرهایی از عسل مصفی (سوره محمد، آیـه 15). چشمه‌سارانی که رایحـه کافور و زنجبیل دارند (سوره انسان، آیـه‌های 5 و 17). بهشتیان در آن‌جا بر تخت‌ها تکیه زده‌اند، نه هیچ آفتابی می‌بینند و نه سرمایی. سایه‌های درختان بر سرشان افتاده و میوه‌ها به فرمان‌شان ~~باشد (~~سوره انسان، آیـه‌های 13ـ14)، بر چهره‌هاشان طراوت نعمت را بشناسی؛ از شرابی خالص که بر سر آن مهر نهاده‌اند، سیراب می‌شوند، مهر آن از مشک است و پیشدستی‌کنندگان در آن بر یک‌دیگر پیشدستی می‌کنند (سوره مطففین، آیـه‌های 24ـ26). به پاداش کارهایی که کرده‌اند، می‌خورند و می‌آشامند و بر آن تخت‌های کنار هم چیده تکیه می‌زنند. حوریان را همسرشان می‌گردانیم، کسانی که خود ایمان آورده‌اند و فرزندان‌شان در ایمان پیروی‌شان کردند، فرزندان‌شان را به آن‌ها ملحق می‌کنیم و از پاداش عمل‌شان هیچ نمی‌کاهیم. پیوسته از هرگونه که بخواهند میوه و گوشت عطایشان می‌کنیم. در آن‌جا جام می‌دهند و جام می‌ستانند که در آن نه سخن بیهوده باشد نه ارتکاب گناه. غلامان چون مروارید پنهان در صدف، به گردشان می‌چرخند، پرسش‌کنان روی به یک‌دیگر می‌کنند... (سوره طور، آیه‌های 19ـ25). بر بسترهایی که آسترشان از استبرق (دیبای ضخیم) است، تکیه زده‌اند. از زیر پاهاشان نهرها جاری‌ست. بهشتیان را به دستنبدهای زر می‌آرایند و جامه‌هایی سبز از دیبای نازک و دیبای ستبز می‌پوشند (سوره کهف، آیـه 31). در آن‌جا زنانی‌ست که جز به شوهر خویش ننگرند و پیش از بهشتیان هیچ آدمی و جنّی به آن‌ها دست نزده است، همانند یاقوت و مرجان (سوره الرحمن، آیه‌های 54 ـ 58). بهشتیان «ازواج مطهره» (همسران پاکیزه) دارند، حوریانی که چشم فروهشته (قاصرات الطرف) هستند و چشمانی درشت و زیبا دارند (سوره آل‌عمران، آیـه 15؛ سوره صافات، آیـه 48). خمر بهشتی سفید است و نوشندگانش را لذت‌بخش. نه عقل از آن تباهی گیرد و نه نوشنده مست شود. آنان شاد و شاکرند، و می‌گویند سپاس خدایی را که اندوه از ما دور کرد. آن خدایی که ما را به فضل خویش بدین سرای جاویدان درآورد که در آن‌جا نه رنجی به ما می‌رسد و نه خستگی (سوره فاطر، آیه‌های 33ـ35). هر کینه‌یی از دل‌شان برکنده شده است، همه برادرند، بر تخت‌ها روبه‌روی هم‌اند، هیچ رنجی به آن‌ها نمی‌رسد و کسی از آن‌جا بیرون‌شان نراند (سوره حجر، آیه‌های 47ـ48) و با هم دوستانه و همدلانه به گفت‌وگو می‌پردازند و از گذشته یاد می‌کنند (سوره طور، آیه‌های 25ـ27). در آن‌جا دعایشان این است: سبحانک اللهم (بارخدایا تو منزّهی) و به هنگام درود، سلام می‌گویند و پایان دعایشان این است: سپاس خدای را، آن پروردگار جهانیان (سوره یونس، آیـه 10). بهشتیان حیات طیّبه‌یی را بدون اندوه و بیم و نگرانی می‌گذرانند و هر خواسته و آرزوشان ـ هرچه دل بخواهد و دیده بپسندد ـ برآورده است~~. (~~سوره نحل، آیـه 31؛ سوره زخرف، آیـه 71؛ سوره ق، آیـه 35). علاوه بر این‌ها از نعمتی «مزید» (سوره ق آیـه 35) و «زیاده» (سوره یونس، آیـه 26) برخوردارند که همانا رضوان الهی‌ست (سوره آل‌عمران، آیـه 15). چنان‌که می‌فرماید: خداوند به مردان مؤمن و زنان مؤمن، بهشت‌هایی را وعده داده است که جوی‌ها در آن جاری‌ست و بهشتیان همواره (جاودانه) در آنجایند. نیز خانه‌هایی نیکو در بهشت جاوید. ولی خشنودی رضا (رضوان‌الله) از همه برتر است که پیروزی بزرگ (فوز عظیم) خشنودی خداوند است (سوره توبه، آیـه 72). در نتیجه، این رضوان بهشتیان در جایگاهی پسندیده نزد فرمانروایی توانا (خداوند) هستند (سوره قمر، آیه‌های 54 ـ 55). در آن روز چهره‌هایی هست زیبا و درخشان که سوی پروردگارشان نظر می‌کنند~~. (~~سوره قیامت، آیه‌های 22ـ23).		بهشت، اقامتگاه ابدی مؤمنان و صالحان رستگار در جهان آخرت. برای به‌دست‌آوردن تصویر اجمالی از بهشت، لازم است که آیات ذیربط سوره‌های مختلف قرآن کنار هم گذارده شود: بهشت یا جنـه‌المأوی در آسمان نزدیک سدره‌المنتهی‌ست<ref>سوره الذاریات، آیـه 22؛ سوره نجم، آیـه‌های 14ـ15</ref>. پهنای بهشت به قدر همـه آسمان‌ها و زمین است<ref>سوره آل‌عمران، آیـه 133؛ سوره حدید، آیـه 21</ref> و در آن‌ها خانه‌هایی نیکو (مساکن طیّبه) برای بهشتیان آماده است<ref>سوره توبه، آیـه 72.</ref> و حوریانی که مستور در خیمه‌ها هستند (منتظر ایشان‌اند)<ref>سوره الرحمن، آیـه 72.</ref> .

			در آن‌جا باغ‌هایی عالی‌است<ref>سوره غاشیه، آیـه 10.</ref> و در آن چشمه‌سارها روان باشد و شرابی که آشامندگان از آن لذت می‌برند و نهرهایی از عسل مصفی<ref>سوره محمد، آیـه 15.</ref>. چشمه‌سارانی که رایحـه کافور و زنجبیل دارند<ref>سوره انسان، آیـه‌های 5 و 17.</ref>. بهشتیان در آن‌جا بر تخت‌ها تکیه زده‌اند، نه هیچ آفتابی می‌بینند و نه سرمایی. سایه‌های درختان بر سرشان افتاده و میوه‌ها به فرمان‌شان باشد<ref>سوره انسان، آیـه‌های 13ـ14.</ref>، بر چهره‌هاشان طراوت نعمت را بشناسی؛ از شرابی خالص که بر سر آن مهر نهاده‌اند، سیراب می‌شوند، مهر آن از مشک است و پیشدستی‌کنندگان در آن بر یک‌دیگر پیشدستی می‌کنند<ref>سوره مطففین، آیـه‌های 24ـ26.</ref>. به پاداش کارهایی که کرده‌اند، می‌خورند و می‌آشامند و بر آن تخت‌های کنار هم چیده تکیه می‌زنند. حوریان را همسرشان می‌گردانیم، کسانی که خود ایمان آورده‌اند و فرزندان‌شان در ایمان پیروی‌شان کردند، فرزندان‌شان را به آن‌ها ملحق می‌کنیم و از پاداش عمل‌شان هیچ نمی‌کاهیم. پیوسته از هرگونه که بخواهند میوه و گوشت عطایشان می‌کنیم. در آن‌جا جام می‌دهند و جام می‌ستانند که در آن نه سخن بیهوده باشد نه ارتکاب گناه. غلامان چون مروارید پنهان در صدف، به گردشان می‌چرخند، پرسش‌کنان روی به یک‌دیگر می‌کنند...<ref>سوره طور، آیه‌های 19ـ25.</ref>.

			بر بسترهایی که آسترشان از استبرق (دیبای ضخیم) است، تکیه زده‌اند. از زیر پاهاشان نهرها جاری‌ست. بهشتیان را به دستنبدهای زر می‌آرایند و جامه‌هایی سبز از دیبای نازک و دیبای ستبز می‌پوشند<ref>سوره کهف، آیـه 31.</ref>. در آن‌جا زنانی‌ست که جز به شوهر خویش ننگرند و پیش از بهشتیان هیچ آدمی و جنّی به آن‌ها دست نزده است، همانند یاقوت و مرجان<ref>سوره الرحمن، آیه‌های 54 ـ 58.</ref>. بهشتیان «ازواج مطهره» (همسران پاکیزه) دارند، حوریانی که چشم فروهشته (قاصرات الطرف) هستند و چشمانی درشت و زیبا دارند<ref>سوره آل‌عمران، آیـه 15؛ سوره صافات، آیـه 48.</ref>.

			خمر بهشتی سفید است و نوشندگانش را لذت‌بخش. نه عقل از آن تباهی گیرد و نه نوشنده مست شود. آنان شاد و شاکرند، و می‌گویند سپاس خدایی را که اندوه از ما دور کرد. آن خدایی که ما را به فضل خویش بدین سرای جاویدان درآورد که در آن‌جا نه رنجی به ما می‌رسد و نه خستگی<ref>سوره فاطر، آیه‌های 33ـ35.</ref>. هر کینه‌یی از دل‌شان برکنده شده است، همه برادرند، بر تخت‌ها روبه‌روی هم‌اند، هیچ رنجی به آن‌ها نمی‌رسد و کسی از آن‌جا بیرون‌شان نراند<ref>سوره حجر، آیه‌های 47ـ48.</ref> و با هم دوستانه و همدلانه به گفت‌وگو می‌پردازند و از گذشته یاد می‌کنند<ref>سوره طور، آیه‌های 25ـ27.</ref>. در آن‌جا دعایشان این است: سبحانک اللهم (بارخدایا تو منزّهی) و به هنگام درود، سلام می‌گویند و پایان دعایشان این است: سپاس خدای را، آن پروردگار جهانیان<ref>سوره یونس، آیـه 10.</ref>. بهشتیان حیات طیّبه‌یی را بدون اندوه و بیم و نگرانی می‌گذرانند و هر خواسته و آرزوشان ـ هرچه دل بخواهد و دیده بپسندد ـ برآورده است<ref>سوره نحل، آیـه 31؛ سوره زخرف، آیـه 71؛ سوره ق، آیـه 35.</ref>.

			علاوه بر این‌ها از نعمتی «مزید»<ref>سوره ق آیـه 35.</ref> و «زیاده» (سوره یونس، آیـه 26) برخوردارند که همانا رضوان الهی‌ست<ref>سوره آل‌عمران، آیـه 15.</ref>. چنان‌که می‌فرماید: خداوند به مردان مؤمن و زنان مؤمن، بهشت‌هایی را وعده داده است که جوی‌ها در آن جاری‌ست و بهشتیان همواره (جاودانه) در آنجایند. نیز خانه‌هایی نیکو در بهشت جاوید. ولی خشنودی رضا (رضوان‌الله) از همه برتر است که پیروزی بزرگ (فوز عظیم) خشنودی خداوند است<ref>سوره توبه، آیـه 72.</ref>. در نتیجه، این رضوان بهشتیان در جایگاهی پسندیده نزد فرمانروایی توانا (خداوند) هستند<ref>سوره قمر، آیه‌های 54 ـ 55.</ref>. در آن روز چهره‌هایی هست زیبا و درخشان که سوی پروردگارشان نظر می‌کنند<ref>سوره قیامت، آیه‌های 22ـ23.</ref>.

			== نیز نگاه کنید به ==

			* [[برزخ]]




	تلخیص از: '''''دایرة‌المعارف تشیّع'''''		تلخیص از: '''''دایرة‌المعارف تشیّع'''''

Samei در ‏۱۹ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۴۲

2024-12-19T14:42:37Z

نمایش تغییرات

Samei: صفحه‌ای تازه حاوی «'''بهشت'''، اقامتگاه ابدي مؤمنان و صالحان رستگار در جهان آخرت. براي به‌دست‌آوردن تصوير اجمالي از بهشت، لازم است كه آيات ذيربط سوره‌هاي مختلف قرآن كنار هم گذارده شود: بهشت يا جنـﺔ‌المأوي در آسمان نزديك سدرﺓ‌المنتهي‌ست (سورﺓ الذاريات، آيـﺔ...» ایجاد کرد

2024-08-16T06:01:20Z

صفحه‌ای تازه حاوی «'''بهشت'''، اقامتگاه ابدي مؤمنان و صالحان رستگار در جهان آخرت. براي به‌دست‌آوردن تصوير اجمالي از بهشت، لازم است كه آيات ذيربط سوره‌هاي مختلف قرآن كنار هم گذارده شود: بهشت يا جنـﺔ‌المأوي در آسمان نزديك سدرﺓ‌المنتهي‌ست (سورﺓ الذاريات، آيـﺔ...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

'''بهشت'''، اقامتگاه ابدي مؤمنان و صالحان رستگار در جهان آخرت. براي به‌دست‌آوردن تصوير اجمالي از بهشت، لازم است كه آيات ذيربط سوره‌هاي مختلف قرآن كنار هم گذارده شود: بهشت يا جنـﺔ‌المأوي در آسمان نزديك سدرﺓ‌المنتهي‌ست (سورﺓ الذاريات، آيـﺔ 22؛ سورﺓ نجم، آيـه‌هاي 14ـ15). پهناي بهشت به قدر همـﺔ آسمان‌ها و زمين است (سورﺓ آل‌عمران، آيـﺔ 133؛ سورﺓ حديد، آيـﺔ 21) و در آن‌ها خانه‌هايي نيكو (مساكن طيّبه) براي بهشتيان آماده است (سورﺓ توبه، آيـﺔ 72) و حورياني كه مستور در خيمه‌ها هستند (منتظر ايشان‌اند) (سورﺓ الرحمن، آيـﺔ 72). در آن‌جا باغ‌هايي عالي‌است (سورﺓ غاشيه، آيـﺔ 10) و در آن چشمه‌سارها روان باشد و شرابي كه آشامندگان از آن لذت مي‌برند و نهرهايي از عسل مصفي (سورﺓ محمد، آيـﺔ 15). چشمه‌ساراني كه رايحـﺔ كافور و زنجبيل دارند (سورﺓ انسان، آيـه‌هاي 5 و 17). بهشتيان در آن‌جا بر تخت‌ها تكيه زده‌اند، نه هيچ آفتابي مي‌بينند و نه سرمايي. سايه‌هاي درختان بر سرشان افتاده و ميوه‌ها به فرمان‌شان باشد (سورﺓ انسان، آيـه‌هاي 13ـ14)، بر چهره‌هاشان طراوت نعمت را بشناسي؛ از شرابي خالص كه بر سر آن مهر نهاده‌اند، سيراب مي‌شوند، مهر آن از مشك است و پيشدستي‌كنندگان در آن بر يك‌ديگر پيشدستي مي‌كنند (سورﺓ مطففين، آيـه‌هاي 24ـ26). به پاداش كارهايي كه كرده‌اند، مي‌خورند و مي‌آشامند و بر آن تخت‌هاي كنار هم چيده تكيه مي‌زنند. حوريان را همسرشان مي‌گردانيم، كساني كه خود ايمان آورده‌اند و فرزندان‌شان در ايمان پيروي‌شان كردند، فرزندان‌شان را به آن‌ها ملحق مي‌كنيم و از پاداش عمل‌شان هيچ نمي‌كاهيم. پيوسته از هرگونه كه بخواهند ميوه و گوشت عطايشان مي‌كنيم. در آن‌جا جام مي‌دهند و جام مي‌ستانند كه در آن نه سخن بيهوده باشد نه ارتكاب گناه. غلامان چون مرواريد پنهان در صدف، به گردشان مي‌چرخند، پرسش‌كنان روي به يك‌ديگر مي‌كنند... (سورﺓ طور، آيه‌هاي 19ـ25). بر بسترهايي كه آسترشان از استبرق (ديباي ضخيم) است، تكيه زده‌اند. از زير پاهاشان نهرها جاري‌ست. بهشتيان را به دستنبدهاي زر مي‌آرايند و جامه‌هايي سبز از ديباي نازك و ديباي ستبز مي‌پوشند (سورﺓ كهف، آيـﺔ 31). در آن‌جا زناني‌ست كه جز به شوهر خويش ننگرند و پيش از بهشتيان هيچ آدمي و جنّي به آن‌ها دست نزده است، همانند ياقوت و مرجان (سورﺓ الرحمن، آيه‌هاي 54 ـ 58). بهشتيان «ازواج مطهره» (همسران پاكيزه) دارند، حورياني كه چشم فروهشته (قاصرات الطرف) هستند و چشماني درشت و زيبا دارند (سورﺓ آل‌عمران، آيـﺔ 15؛ سورﺓ صافات، آيـﺔ 48). خمر بهشتي سفيد است و نوشندگانش را لذت‌بخش. نه عقل از آن تباهي گيرد و نه نوشنده مست شود. آنان شاد و شاكرند، و مي‌گويند سپاس خدايي را كه اندوه از ما دور كرد. آن خدايي كه ما را به فضل خويش بدين سراي جاويدان درآورد كه در آن‌جا نه رنجي به ما مي‌رسد و نه خستگي (سورﺓ فاطر، آيه‌هاي 33ـ35). هر كينه‌يي از دل‌شان بركنده شده است، همه برادرند، بر تخت‌ها روبه‌روي هم‌اند، هيچ رنجي به آن‌ها نمي‌رسد و كسي از آن‌جا بيرون‌شان نراند (سورﺓ حجر، آيه‌هاي 47ـ48) و با هم دوستانه و همدلانه به گفت‌وگو مي‌پردازند و از گذشته ياد مي‌كنند (سورﺓ طور، آيه‌هاي 25ـ27). در آن‌جا دعايشان اين است: سبحانك اللهم (بارخدايا تو منزّهي) و به هنگام درود، سلام مي‌گويند و پايان دعايشان اين است: سپاس خداي را، آن پروردگار جهانيان (سورﺓ يونس، آيـﺔ 10). بهشتيان حيات طيّبه‌يي را بدون اندوه و بيم و نگراني مي‌گذرانند و هر خواسته و آرزوشان ـ هرچه دل بخواهد و ديده بپسندد ـ برآورده است. (سورﺓ نحل، آيـﺔ 31؛ سورﺓ زخرف، آيـﺔ 71؛ سورﺓ ق، آيـﺔ 35). علاوه بر اين‌ها از نعمتي «مزيد» (سورﺓ ق آيـﺔ 35) و «زياده» (سورﺓ يونس، آيـﺔ 26) برخوردارند كه همانا رضوان الهي‌ست (سورﺓ آل‌عمران، آيـﺔ 15). چنان‌كه مي‌فرمايد: خداوند به مردان مؤمن و زنان مؤمن، بهشت‌هايي را وعده داده است كه جوي‌ها در آن جاري‌ست و بهشتيان همواره (جاودانه) در آنجايند. نيز خانه‌هايي نيكو در بهشت جاويد. ولي خشنودي رضا (رضوان‌الله) از همه برتر است كه پيروزي بزرگ (فوز عظيم) خشنودي خداوند است (سورﺓ توبه، آيـﺔ 72). در نتيجه، اين رضوان بهشتيان در جايگاهي پسنديده نزد فرمانروايي توانا (خداوند) هستند (سورﺓ قمر، آيه‌هاي 54 ـ 55). در آن روز چهره‌هايي هست زيبا و درخشان كه سوي پروردگارشان نظر مي‌كنند. (سورﺓ قيامت، آيه‌هاي 22ـ23).

تلخيص از: '''''دايرة‌المعارف تشيّع'''''

سیدحسن امین