روسری - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Samei در ‏۱۵ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۳۳

2025-05-15T11:33:28Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۳۳
خط ۱:		خط ۱:
	'''روسری،''' پارچه‌ای مستطیل یا مربع و یا مثلثی شکل که زنان آن را بر سر انداخته و اغلب زیر چانه آن را گره می‌زنند و یا به شکل‌های دیگری بر سر و گردن خود می‌پیچند. چارقد، ~~چادرچه،~~'''٭'''مقنعه، منطقه، لچک، و معجر نام‌های تاریخی و انواع دیگر روسری هستند که در شکل‌ها و طرح‌های گوناگون در دوره های مختلف تاریخی مورد استفاده قرار گرفته‌اند<ref>یادداشت مؤلف.</ref>.		'''روسری،''' پارچه‌ای مستطیل یا مربع و یا مثلثی شکل که زنان آن را بر سر انداخته و اغلب زیر چانه آن را گره می‌زنند و یا به شکل‌های دیگری بر سر و گردن خود می‌پیچند. چارقد، [[چادر]]<nowiki/>چه،'''٭'''مقنعه، منطقه، لچک، و معجر نام‌های تاریخی و انواع دیگر روسری هستند که در شکل‌ها و طرح‌های گوناگون در دوره های مختلف تاریخی مورد استفاده قرار گرفته‌اند<ref>یادداشت مؤلف.</ref>.

	=== ابتدای [[اسلام]] تا [[مغول ها\|مغول]] ===		=== ابتدای [[اسلام]] تا [[مغول ها\|مغول]] ===
	زنان دوره عباسی گاه نوعی مقنعه بر سر می‌بستند. حتی گاه به زندانیان زن مقنعه داده می‌شده است<ref>بیهقی، ابراهیم بن محمد'''''. المحاسن و المساوی.''''' تحقیق محمد ابوالفضل ابراهیم، قاهره: مطبعه النهضه، 1961م، ص571.</ref><ref>صابی، هلال بن محسن بن ابراهیم. '''''تحفه الامراء فی تاریخ الوزراء'''''. تحقیق عبدالستار احمد فراج، مصر: داراحیاء الکتب العربی، 1958م، ص21.</ref><ref>متز، آدام'''''. الحضاره الاسلامیه فی القرن الرابع'''''. نقله الی العربیه محمد عبدالهادی ابوریده، قاهره: لجنه التألیف و الترجمه، 1377ق/ 1957م، ج2، ص 165، 187.</ref>. رواج نوعی از این مقنعه‌ها به حدی بوده که به وسیله زنان اروپایی نیز مورد استفاده قرار گرفته است<ref>متز، آدام'''''. الحضاره الاسلامیه فی القرن الرابع'''''. نقله الی العربیه محمد عبدالهادی ابوریده، قاهره: لجنه التألیف و الترجمه، 1377ق/ 1957م، ج 2، ص187.</ref>. در ایران قرون اولیه ~~اسلام،~~ این مقنعه گاه سرخ و یا سیاه بود<ref>نوع نیشابوری این مقنعه‌ها معروفتر بود. '''''الوشاء، لابی الطیب محمد بن اسحاق. الموشی او الظرف و الظرفاء'''''. تحقیق کمال مصطفی، الطبعه الثانیه، مصر: مکتبه الخانجی، 1373ق/ 1953م، ص184.</ref>. در سوگواری‌ها اغلب رنگ چارقدها را نیلی می‌کردند<ref>Dozy,R.P.R; Dictionnaire détaillé noms des vêtements chez les Arabes, Amsterdam,1845,Pp.4-20</ref>. قیمت چارقد زنانه‌ای در دوره اموی چهار درهم بوده است<ref> طبرسی، حسن بن فضل. '''''مکارم الاخلاق'''''. تهران: آخوندی، 1376ق، ج1، ص39.</ref><ref>شهیدی، جعفر'''''. زندگانی فاطمه زهرا (س).''''' تهران: دفتر نشر فرهنگ اسلامی، 1373، ص59.</ref>. زنان طبرستان از چارقدهای ابریشمی نازک که کار خود طبرستان بود، استفاده می‌کردند<ref>مقدسی، ابوعبدالله محمد بن احمد. '''''احسن التقاسیم فی معرفه الاقالیم.''''' طبع دخویه، لیدن: بریل، 1906م، ص370.</ref><ref>Supuler,B. Iran in frǜh-Islamischer zeit, Wiesbadan, 1952, P.381</ref><sup>.</sup> عسکرمُکرم در جنوب شوشتر مقنعه‌های ابریشمی تولید می‌کرد که به بغداد نیز صادر می‌شد<ref>مقدسی، ابوعبدالله محمد بن احمد. '''''احسن التقاسیم فی معرفه الاقالیم.''''' طبع دخویه، لیدن: بریل، 1906م. در جنوب شوشتر، ص416. </ref>. دشمنان شکست خورده را با پوشانیدن لباس‌های زنانه، از جمله مقنعه تحقیر می‌کردند، چنان‌که یعقوب لیث صفاری، دشمن شکست خورده‌اش را با سر کردن مقنعه تنبیه کرد<ref>زرین کوب، عبدالحسین. '''''تاریخ ایران بعد از اسلام'''''. تهران: امیرکبیر، 1362، ص527.</ref>. محمود غزنوی نیز برای تنبیه یکی از دشمنان خود، او را مجبور به پوشیدن لچک مانندی به نام منطقه کرد<ref>ابن اثیر، عزالدین ابوالحسن. '''''الکامل فی التاریخ'''''. بیروت: دارصادر، داربیروت، 1385ق/ 1965م، ج9، ص187.</ref> که البته نباید این منطقه را با نوعی کمربند که آن نیز منطقه نام داشته، اشتباه کرد. منطقه در حقیقت نوعی روسری بود که دنباله آن در زیر گلو محکم شده، مابقی آن پشت سر می‌افتاد<ref>شبانکاره‌ای، محمد بن علی. '''''مجمع الانساب'''''. به اهتمام میرهاشم محدث، تهران: امیرکبیر، 1363، ص145.</ref><ref>Dozy,R.P.R; Dictionnaire détaillé noms des vêtements chez les Arabes, Amsterdam,1845,.Pp.420-421</ref>.		زنان دوره عباسی گاه نوعی مقنعه بر سر می‌بستند. حتی گاه به زندانیان زن مقنعه داده می‌شده است<ref>بیهقی، ابراهیم بن محمد'''''. المحاسن و المساوی.''''' تحقیق محمد ابوالفضل ابراهیم، قاهره: مطبعه النهضه، 1961م، ص571.</ref><ref>صابی، هلال بن محسن بن ابراهیم. '''''تحفه الامراء فی تاریخ الوزراء'''''. تحقیق عبدالستار احمد فراج، مصر: داراحیاء الکتب العربی، 1958م، ص21.</ref><ref>متز، آدام'''''. الحضاره الاسلامیه فی القرن الرابع'''''. نقله الی العربیه محمد عبدالهادی ابوریده، قاهره: لجنه التألیف و الترجمه، 1377ق/ 1957م، ج2، ص 165، 187.</ref>. رواج نوعی از این مقنعه‌ها به حدی بوده که به وسیله زنان اروپایی نیز مورد استفاده قرار گرفته است<ref>متز، آدام'''''. الحضاره الاسلامیه فی القرن الرابع'''''. نقله الی العربیه محمد عبدالهادی ابوریده، قاهره: لجنه التألیف و الترجمه، 1377ق/ 1957م، ج 2، ص187.</ref>. در ایران قرون اولیه [[اسلام]]، این مقنعه گاه سرخ و یا سیاه بود<ref>نوع نیشابوری این مقنعه‌ها معروفتر بود. '''''الوشاء، لابی الطیب محمد بن اسحاق. الموشی او الظرف و الظرفاء'''''. تحقیق کمال مصطفی، الطبعه الثانیه، مصر: مکتبه الخانجی، 1373ق/ 1953م، ص184.</ref>. در سوگواری‌ها اغلب رنگ چارقدها را نیلی می‌کردند<ref>Dozy,R.P.R; Dictionnaire détaillé noms des vêtements chez les Arabes, Amsterdam,1845,Pp.4-20</ref>. قیمت چارقد زنانه‌ای در دوره اموی چهار درهم بوده است<ref> طبرسی، حسن بن فضل. '''''مکارم الاخلاق'''''. تهران: آخوندی، 1376ق، ج1، ص39.</ref><ref>شهیدی، جعفر'''''. زندگانی فاطمه زهرا (س).''''' تهران: دفتر نشر فرهنگ اسلامی، 1373، ص59.</ref>. زنان طبرستان از چارقدهای ابریشمی نازک که کار خود طبرستان بود، استفاده می‌کردند<ref>مقدسی، ابوعبدالله محمد بن احمد. '''''احسن التقاسیم فی معرفه الاقالیم.''''' طبع دخویه، لیدن: بریل، 1906م، ص370.</ref><ref>Supuler,B. Iran in frǜh-Islamischer zeit, Wiesbadan, 1952, P.381</ref><sup>.</sup> عسکرمُکرم در جنوب شوشتر مقنعه‌های ابریشمی تولید می‌کرد که به بغداد نیز صادر می‌شد<ref>مقدسی، ابوعبدالله محمد بن احمد. '''''احسن التقاسیم فی معرفه الاقالیم.''''' طبع دخویه، لیدن: بریل، 1906م. در جنوب شوشتر، ص416. </ref>. دشمنان شکست خورده را با پوشانیدن لباس‌های زنانه، از جمله مقنعه تحقیر می‌کردند، چنان‌که یعقوب لیث صفاری، دشمن شکست خورده‌اش را با سر کردن مقنعه تنبیه کرد<ref>زرین کوب، عبدالحسین. '''''تاریخ ایران بعد از اسلام'''''. تهران: امیرکبیر، 1362، ص527.</ref>. محمود غزنوی نیز برای تنبیه یکی از دشمنان خود، او را مجبور به پوشیدن لچک مانندی به نام منطقه کرد<ref>ابن اثیر، عزالدین ابوالحسن. '''''الکامل فی التاریخ'''''. بیروت: دارصادر، داربیروت، 1385ق/ 1965م، ج9، ص187.</ref> که البته نباید این منطقه را با نوعی کمربند که آن نیز منطقه نام داشته، اشتباه کرد. منطقه در حقیقت نوعی روسری بود که دنباله آن در زیر گلو محکم شده، مابقی آن پشت سر می‌افتاد<ref>شبانکاره‌ای، محمد بن علی. '''''مجمع الانساب'''''. به اهتمام میرهاشم محدث، تهران: امیرکبیر، 1363، ص145.</ref><ref>Dozy,R.P.R; Dictionnaire détaillé noms des vêtements chez les Arabes, Amsterdam,1845,.Pp.420-421</ref>.

	=== [[مغول ها\|مغول]] تا عصر حاضر ===		=== [[مغول ها\|مغول]] تا عصر حاضر ===
	ازجمله روسری‌هایی که زنان دوره مغول بر سر می‌گذاشتند، روسری‌هایی آبی رنگ بود. آنان همچنین از مقنعه‌های آبی، سفید، و قرمزی که گاه نقوش و تزئیناتی طلایی داشت نیز استفاده می‌کردند<ref>Gray, B; La peinture Persane, Genève, 1977, Pp. 32-33, 57-58</ref><ref>برگی از شاهنامه دموت، تبریز. واشنگتن، گالری فری یر 38.3.</ref><ref>ورقی از نسخه شاهنامه (وزیر قوام الدین)، شیراز: بالتیمور، گالری هنر والترز،W.477.</ref><ref>ابن بطوطه، شرف‌الدین ابوعبدالله. '''''سفرنامه'''''. ترجمه محمد علی موحد، تهران: علمی و فرهنگی، 1361، ج1، ص410.</ref>. گاه زنان دوره صفوی'''٭''' دو سوی روسری بلندی را بدون گره زدن، به صورت آویخته‌ای در دو سوی سر رها می‌کردند، یا این‌که مقنعه‌ای سفید یا خالدار را که تمام سر و گردن و گوش‌ها و زیر چانه را می‌پوشاند، بر سر می‌گذاشتند. این روسری‌ها اغلب پیشانی بندی طلایی نیز داشت<ref>Gray, B; La peinture Persane, Genève, 1977. Pp.165-166.</ref><ref>عجایب المخلوقات قزوینی، گالری والترز، بالتیمورW.652 ، پشت ورقه 147.</ref><ref>عکاشه، ثروت. موسوعه التصویرالاسلامی، بیروت: مکتبه لبنان ناشرون، الطبعه الاولی، 1999م، ص234، لوحه 317 ، مینیاتور، پیرپونت مورگان، نیویورک.</ref><ref>عکاشه، ثروت. موسوعه التصویرالاسلامی، بیروت: مکتبه لبنان ناشرون، الطبعه الاولی، 1999م، ص235 ، لوحه319، تصویر روی دیوار، کاخ چهلستون.</ref><ref>عکاشه، ثروت. موسوعه التصویرالاسلامی، بیروت: مکتبه لبنان ناشرون، الطبعه الاولی، 1999م،ص306- 307، لوحه 227، خمسه نظامی، موزه ویکتوریا، کلکته.</ref><ref>شاهنامه کاخ گلستان، ش2226، ص78، 463، مجالس سوم و نهم.</ref><ref>شاهنامه موزه رضا عباسی، ش1227- 1945، ص378 ، مجلس دهم.</ref><ref>مجالس خمسه نظامی در		ازجمله روسری‌هایی که زنان [[مغول ها\|دوره مغول]] بر سر می‌گذاشتند، روسری‌هایی آبی رنگ بود. آنان همچنین از مقنعه‌های آبی، سفید، و قرمزی که گاه نقوش و تزئیناتی طلایی داشت نیز استفاده می‌کردند<ref>Gray, B; La peinture Persane, Genève, 1977, Pp. 32-33, 57-58</ref><ref>برگی از شاهنامه دموت، تبریز. واشنگتن، گالری فری یر 38.3.</ref><ref>ورقی از نسخه شاهنامه (وزیر قوام الدین)، شیراز: بالتیمور، گالری هنر والترز،W.477.</ref><ref>ابن بطوطه، شرف‌الدین ابوعبدالله. '''''سفرنامه'''''. ترجمه محمد علی موحد، تهران: علمی و فرهنگی، 1361، ج1، ص410.</ref>. گاه زنان [[صفویان\|دوره صفوی]]'''٭''' دو سوی روسری بلندی را بدون گره زدن، به صورت آویخته‌ای در دو سوی سر رها می‌کردند، یا این‌که مقنعه‌ای سفید یا خالدار را که تمام سر و گردن و گوش‌ها و زیر چانه را می‌پوشاند، بر سر می‌گذاشتند. این روسری‌ها اغلب پیشانی بندی طلایی نیز داشت<ref>Gray, B; La peinture Persane, Genève, 1977. Pp.165-166.</ref><ref>عجایب المخلوقات قزوینی، گالری والترز، بالتیمورW.652 ، پشت ورقه 147.</ref><ref>عکاشه، ثروت. موسوعه التصویرالاسلامی، بیروت: مکتبه لبنان ناشرون، الطبعه الاولی، 1999م، ص234، لوحه 317 ، مینیاتور، پیرپونت مورگان، نیویورک.</ref><ref>عکاشه، ثروت. موسوعه التصویرالاسلامی، بیروت: مکتبه لبنان ناشرون، الطبعه الاولی، 1999م، ص235 ، لوحه319، تصویر روی دیوار، کاخ چهلستون.</ref><ref>عکاشه، ثروت. موسوعه التصویرالاسلامی، بیروت: مکتبه لبنان ناشرون، الطبعه الاولی، 1999م،ص306- 307، لوحه 227، خمسه نظامی، موزه ویکتوریا، کلکته.</ref><ref>شاهنامه کاخ گلستان، ش2226، ص78، 463، مجالس سوم و نهم.</ref><ref>شاهنامه موزه رضا عباسی، ش1227- 1945، ص378 ، مجلس دهم.</ref><ref>مجالس خمسه نظامی در

	Nizami; Ganjevi,Khamsa miniatures,انتشارات یازیچی، باکو: 1983م</ref><ref>عالم آرای صفوی، مؤلف ناشناخته، به کوشش یدالله شکری،تهران: اطلاعات، 1363، ص161، 302.</ref>. پس از صفویه تا [[قاجاریه\|دوران قاجار]]'''٭''' نیز این رویه ادامه داشت. در این دوره گاه مقنعه‌های سفید خالدار را که لبه‌ای ریشه‌دار داشت، بر روی روسری صورتی به سر می‌کردند<ref>شاهنامه موزه رضا عباسی، داوری- شیرازی، ص 113، مجلس ششم.</ref><ref>برای برخی از اصطلاحات فارسی در مورد روسری ، نک: دهخدا، علی اکبر. '''''امثال و حکم'''''. امیرکبیر، 1363، ج2، ص961. </ref>. استقرار حکومت اسلامی که در پی انقلاب سال 1357ش/ 1979م، صورت گرفت، استفاده از حجاب و بالطبع مقنعه را گسترشی چشمگیر داد، و در پی آن زنان کارمند ادارات دولتی در ~~ایران،~~ ملزم به استفاده از این [[سرپوش ها\|سرپوش]] شده‌اند.		Nizami; Ganjevi,Khamsa miniatures,انتشارات یازیچی، باکو: 1983م</ref><ref>عالم آرای صفوی، مؤلف ناشناخته، به کوشش یدالله شکری،تهران: اطلاعات، 1363، ص161، 302.</ref>. پس از صفویه تا [[قاجاریه\|دوران قاجار]]'''٭''' نیز این رویه ادامه داشت. در این دوره گاه مقنعه‌های سفید خالدار را که لبه‌ای ریشه‌دار داشت، بر روی روسری صورتی به سر می‌کردند<ref>شاهنامه موزه رضا عباسی، داوری- شیرازی، ص 113، مجلس ششم.</ref><ref>برای برخی از اصطلاحات فارسی در مورد روسری ، نک: دهخدا، علی اکبر. '''''امثال و حکم'''''. امیرکبیر، 1363، ج2، ص961. </ref>. استقرار حکومت اسلامی که در پی [[انقلاب اسلامی ایران\|انقلاب سال 1357ش/ 1979م،]] صورت گرفت، استفاده از حجاب و بالطبع مقنعه را گسترشی چشمگیر داد، و در پی آن زنان کارمند ادارات دولتی در [[کشور ایران\|ایران]]، ملزم به استفاده از این [[سرپوش ها\|سرپوش]] شده‌اند.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	* [[قاجاریه]]		* [[قاجاریه]]
	* [[سرپوش ها]]		* [[سرپوش ها]]
			* [[صفویان]]

	== مآخذ ==		== مآخذ ==
خط ۲۳:		خط ۲۴:
	== نویسنده مقاله ==		== نویسنده مقاله ==
	محمدرضا چیت ساز		محمدرضا چیت ساز
			[[رده:جامعه و نظام اجتماعی]]
	[[رده:پوشاک]]		[[رده:پوشاک]]
	~~[[رده:جامعه و نظام اجتماعی]]~~

Maedeh در ‏۱۴ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۳۲

2025-05-14T09:32:23Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۳۲
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	== نویسنده مقاله ==		== نویسنده مقاله ==
	محمدرضا چیت ساز		محمدرضا چیت ساز
			[[رده:پوشاک]]
			[[رده:جامعه و نظام اجتماعی]]

Samei: /* مآخذ */

2025-04-21T18:35:12Z

مآخذ

@@ خط ۷: / خط ۷: @@
 ازجمله روسری‌هایی که زنان دوره مغول بر سر می‌گذاشتند، روسری‌هایی آبی رنگ بود. آنان همچنین از مقنعه‌های آبی، سفید، و قرمزی که گاه نقوش و تزئیناتی طلایی داشت نیز استفاده می‌کردند<ref>Gray, B; La peinture Persane, Genève, 1977, Pp. 32-33, 57-58</ref><ref>برگی از شاهنامه دموت، تبریز. واشنگتن، گالری فری یر 38.3.</ref><ref>ورقی از نسخه شاهنامه (وزیر قوام الدین)، شیراز: بالتیمور، گالری هنر والترز،W.477.</ref><ref>ابن بطوطه، شرف‌الدین ابوعبدالله. '''''سفرنامه'''''. ترجمه محمد علی موحد، تهران: علمی و فرهنگی، 1361، ج1، ص410.</ref>. گاه زنان دوره صفوی'''٭''' دو سوی روسری بلندی را بدون گره زدن، به صورت آویخته‌ای در دو سوی سر رها می‌کردند، یا این‌که مقنعه‌ای سفید یا خالدار را که تمام سر و گردن و گوش‌ها و زیر چانه را می‌پوشاند، بر سر می‌گذاشتند. این  روسری‌ها اغلب پیشانی بندی طلایی نیز داشت<ref>Gray, B; La peinture Persane, Genève, 1977. Pp.165-166.</ref><ref>عجایب المخلوقات قزوینی، گالری والترز، بالتیمورW.652 ، پشت ورقه 147.</ref><ref>عکاشه، ثروت. موسوعه التصویرالاسلامی، بیروت: مکتبه لبنان ناشرون، الطبعه الاولی، 1999م، ص234، لوحه 317 ، مینیاتور، پیرپونت مورگان، نیویورک.</ref><ref>عکاشه، ثروت. موسوعه التصویرالاسلامی، بیروت: مکتبه لبنان ناشرون، الطبعه الاولی، 1999م،  ص235 ، لوحه319، تصویر روی دیوار، کاخ چهلستون.</ref><ref>عکاشه، ثروت. موسوعه التصویرالاسلامی، بیروت: مکتبه لبنان ناشرون، الطبعه الاولی، 1999م،ص306- 307، لوحه 227، خمسه نظامی، موزه ویکتوریا، کلکته.</ref><ref>شاهنامه کاخ گلستان، ش2226، ص78، 463، مجالس سوم و نهم.</ref><ref>شاهنامه موزه رضا عباسی، ش1227- 1945، ص378 ، مجلس دهم.</ref><ref>مجالس خمسه نظامی در
-Nizami; Ganjevi,Khamsa miniatures,انتشارات یازیچی، باکو: 1983م</ref><ref>عالم آرای صفوی، مؤلف ناشناخته، به کوشش یدالله شکری،تهران: اطلاعات، 1363، ص161، 302.</ref>. پس از صفویه تا دوران قاجار'''٭''' نیز این رویه ادامه داشت. در این دوره گاه مقنعه‌های سفید خالدار را که لبه‌ای ریشه‌دار داشت، بر روی روسری صورتی به سر می‌کردند<ref>شاهنامه موزه رضا عباسی، داوری- شیرازی، ص 113، مجلس ششم.</ref><ref>برای برخی از اصطلاحات فارسی در مورد روسری ، نک: دهخدا، علی اکبر. '''''امثال و حکم'''''. امیرکبیر، 1363، ج2، ص961. </ref>. استقرار حکومت اسلامی که در پی انقلاب سال 1357ش/ 1979م، صورت گرفت، استفاده از حجاب و بالطبع مقنعه را گسترشی چشمگیر داد، و در پی آن زنان کارمند ادارات دولتی در ایران، ملزم به استفاده از این سرپوش شده‌اند.
+Nizami; Ganjevi,Khamsa miniatures,انتشارات یازیچی، باکو: 1983م</ref><ref>عالم آرای صفوی، مؤلف ناشناخته، به کوشش یدالله شکری،تهران: اطلاعات، 1363، ص161، 302.</ref>. پس از صفویه تا [[قاجاریه|دوران قاجار]]'''٭''' نیز این رویه ادامه داشت. در این دوره گاه مقنعه‌های سفید خالدار را که لبه‌ای ریشه‌دار داشت، بر روی روسری صورتی به سر می‌کردند<ref>شاهنامه موزه رضا عباسی، داوری- شیرازی، ص 113، مجلس ششم.</ref><ref>برای برخی از اصطلاحات فارسی در مورد روسری ، نک: دهخدا، علی اکبر. '''''امثال و حکم'''''. امیرکبیر، 1363، ج2، ص961. </ref>. استقرار حکومت اسلامی که در پی انقلاب سال 1357ش/ 1979م، صورت گرفت، استفاده از حجاب و بالطبع مقنعه را گسترشی چشمگیر داد، و در پی آن زنان کارمند ادارات دولتی در ایران، ملزم به استفاده از این [[سرپوش ها|سرپوش]] شده‌اند.
-== مآخذ ==
+== نیز نگاه کنید به ==
-.    بیهقی، ابراهیم بن محمد'''''. المحاسن و المساوی.''''' تحقیق محمد ابوالفضل ابراهیم، قاهره: مطبعه النهضه، 1961م، ص571؛ صابی، هلال بن محسن بن ابراهیم. '''''تحفه الامراء فی تاریخ الوزراء'''''. تحقیق عبدالستار احمد فراج، مصر: داراحیاء الکتب العربی، 1958م، ص21؛ متز، آدام'''''. الحضاره الاسلامیه فی القرن الرابع'''''. نقله الی العربیه محمد عبدالهادی ابوریده، قاهره: لجنه التألیف و الترجمه، 1377ق/ 1957م، ج2، ص 165، 187.
+* [[مغول ها]]
-.     متز، آدام'''''. الحضاره الاسلامیه فی القرن الرابع'''''. نقله الی العربیه محمد عبدالهادی ابوریده، قاهره: لجنه التألیف و الترجمه، 1377ق/ 1957م، ج 2، ص187.
+== مآخذ ==
+<references />
-.  شاهنامه موزه رضا عباسی، داوری- شیرازی، ص 113، مجلس ششم؛ برای برخی از اصطلاحات فارسی در مورد روسری ، نک: دهخدا، علی اکبر. '''''امثال و حکم'''''. امیرکبیر، 1363، ج2، ص961.
+== منبع اصلی ==
 محمدرضا چیت ساز

Samei در ‏۲۱ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۳۲

2025-04-21T18:32:46Z

نمایش تغییرات

Samei: صفحه‌ای تازه حاوی «'''روسری،''' پارچه‌ای مستطیل یا مربع و یا مثلثی شکل که زنان آن را بر سر انداخته و اغلب زیر چانه آن را گره می‌زنند و یا به شکل‌های دیگری بر سر و گردن خود می‌پیچند. چارقد، چادرچه،'''٭'''مقنعه، منطقه، لچک، و معجر نام‌های تاریخی و انواع دیگر روسری هست...» ایجاد کرد

2024-08-13T10:01:30Z

صفحه‌ای تازه حاوی «'''روسری،''' پارچه‌ای مستطیل یا مربع و یا مثلثی شکل که زنان آن را بر سر انداخته و اغلب زیر چانه آن را گره می‌زنند و یا به شکل‌های دیگری بر سر و گردن خود می‌پیچند. چارقد، چادرچه،'''٭'''مقنعه، منطقه، لچک، و معجر نام‌های تاریخی و انواع دیگر روسری هست...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

'''روسری،''' پارچه‌ای مستطیل یا مربع و یا مثلثی شکل که زنان آن را بر سر انداخته و اغلب زیر چانه آن را گره می‌زنند و یا به شکل‌های دیگری بر سر و گردن خود می‌پیچند. چارقد، چادرچه،'''٭'''مقنعه، منطقه، لچک، و معجر نام‌های تاریخی و انواع دیگر روسری هستند که در شکل‌ها و طرح‌های گوناگون در دوره های مختلف تاریخی مورد استفاده قرار گرفته‌اند.1

'''ابتدای اسلام تا مغول''': زنان دوره عباسی گاه نوعی مقنعه بر سر می‌بستند. حتی گاه به زندانیان زن مقنعه داده می‌شده است.2 رواج نوعی از این مقنعه‌ها به حدی بوده که به وسیله زنان اروپایی نیز مورد استفاده قرار گرفته است.3 در ایران قرون اولیه اسلام، این مقنعه گاه سرخ و یا سیاه بود.4 در سوگواری‌ها اغلب رنگ چارقدها را نیلی می‌کردند.5 قیمت چارقد زنانه‌ای در دوره اموی چهار درهم بوده است.6 زنان طبرستان از چارقدهای ابریشمی نازک که کار خود طبرستان بود، استفاده می‌کردند.7 عسکرمُکرم در جنوب شوشتر مقنعه‌های ابریشمی تولید می‌کرد که به بغداد نیز صادر می‌شد.8 دشمنان شکست خورده را با پوشانیدن لباس‌های زنانه، از جمله مقنعه تحقیر می‌کردند، چنان‌که یعقوب لیث صفاری، دشمن شکست خورده‌اش را با سر کردن مقنعه تنبیه کرد.9 محمود غزنوی نیز برای تنبیه یکی از دشمنان خود، او را مجبور به پوشیدن لچک مانندی به نام منطقه کرد10 که البته نباید این منطقه را با نوعی کمربند که آن نیز منطقه نام داشته، اشتباه کرد. منطقه در حقیقت نوعی روسری بود که دنباله آن در زیر گلو محکم شده، مابقی آن پشت سر می‌افتاد.11

'''مغول تا عصر حاضر''': ازجمله روسری‌هایی که زنان دوره مغول بر سر می‌گذاشتند، روسری‌هایی آبی رنگ بود. آنان همچنین از مقنعه‌های آبی، سفید، و قرمزی که گاه نقوش و تزئیناتی طلایی داشت نیز استفاده می‌کردند.12 گاه زنان دوره صفوی'''٭''' دو سوی روسری بلندی را بدون گره زدن، به صورت آویخته‌ای در دو سوی سر رها می‌کردند، یا این‌که مقنعه‌ای سفید یا خالدار را که تمام سر و گردن و گوش‌ها و زیر چانه را می‌پوشاند، بر سر می‌گذاشتند. این روسری‌ها اغلب پیشانی بندی طلایی نیز داشت.13 پس از صفویه تا دوران قاجار'''٭''' نیز این رویه ادامه داشت. در این دوره گاه مقنعه‌های سفید خالدار را که لبه‌ای ریشه‌دار داشت، بر روی روسری صورتی به سر می‌کردند.14 استقرار حکومت اسلامی که در پی انقلاب سال 1357ش/ 1979م، صورت گرفت، استفاده از حجاب و بالطبع مقنعه را گسترشی چشمگیر داد، و در پی آن زنان کارمند ادارات دولتی در ایران، ملزم به استفاده از این سرپوش شده‌اند.

'''مآخذ''':

1. یادداشت مؤلف.

2. بیهقی، ابراهیم بن محمد'''''. المحاسن و المساوی.''''' تحقیق محمد ابوالفضل ابراهیم، قاهره: مطبعة النهضة، 1961م، ص571؛ صابی، هلال بن محسن بن ابراهیم. '''''تحفة الامراء فی تاریخ الوزراء'''''. تحقیق عبدالستار احمد فراج، مصر: داراحیاء الکتب العربی، 1958م، ص21؛ متز، آدام'''''. الحضارة الاسلامیة فی القرن الرابع'''''. نقله الی العربیة محمد عبدالهادی ابوریده، قاهره: لجنة التألیف و الترجمه، 1377ق/ 1957م، ج2، ص 165، 187.

3. متز. ج 2، ص187.

4. نوع نیشابوری این مقنعه‌ها معروفتر بود. '''''الوشاء، لابی الطیب محمد بن اسحاق. الموشی او الظرف و الظرفاء'''''. تحقیق کمال مصطفی، الطبعة الثانیه، مصر: مکتبة الخانجی، 1373ق/ 1953م، ص184؛ ابن فضلان، احمد. '''''سفرنامه'''''. ترجمة ابوالفضل طباطبایی، تهران: شرق، 1345، ص76.

5. Dozy,R.P.R; Dictionnaire détaillé noms des vêtements chez les Arabes, Amsterdam,1845,Pp.4-20

6. طبرسی، حسن بن فضل. '''''مکارم الاخلاق'''''. تهران: آخوندی، 1376ق، ج1، ص39؛ شهیدی، جعفر'''''. زندگانی فاطمه زهرا (س).''''' تهران: دفتر نشر فرهنگ اسلامی، 1373، ص59.

7. مقدسی، ابوعبدالله محمد بن احمد. '''''احسن التقاسیم فی معرفة الاقالیم.''''' طبع دخویه، لیدن: بریل، 1906م، ص370؛

Supuler,B. Iran in frǜh-Islamischer zeit, Wiesbadan, 1952, P.381

8. مقدسی. در جنوب شوشتر، ص416.

9. زرین کوب، عبدالحسین. '''''تاریخ ایران بعد از اسلام'''''. تهران: امیرکبیر، 1362، ص527.

10. ابن اثیر، عزالدین ابوالحسن. '''''الکامل فی التاریخ'''''. بیروت: دارصادر، داربیروت، 1385ق/ 1965م، ج9، ص187.

11. شبانکاره‌ای، محمد بن علی. '''''مجمع الانساب'''''. به اهتمام میرهاشم محدث، تهران: امیرکبیر، 1363، ص145؛

Dozy.Pp.420-421

12. Gray, B; La peinture Persane, Genève, 1977, Pp. 32-33, 57-58.

برگی از شاهنامه دموت، تبریز. واشنگتن، گالری فری یر 38.3؛ ورقی از نسخه شاهنامه (وزیر قوام الدین)، شیراز: بالتیمور، گالری هنر والترز،W.477 ؛ مقایسه شود با مقنعه خاتون خوارزم. ابن بطوطه، شرف‌الدین ابوعبدالله. '''''سفرنامه'''''. ترجمة محمد علی موحد، تهران: علمی و فرهنگی، 1361، ج1، ص410.

13. Ibid. Pp.165-166.

عجایب المخلوقات قزوینی، گالری والترز، بالتیمورW.652 ، پشت ورقه 147؛ عکاشه، ثروت. موسوعة التصویرالاسلامی، بیروت: مکتبة لبنان ناشرون، الطبعة الاولی، 1999م، ص234، لوحه 317 ، مینیاتور، پیرپونت مورگان، نیویورک؛ همانجا، ص235 ، لوحه319، تصویر روی دیوار، کاخ چهلستون؛ همانجا، ص306- 307، لوحه 227، خمسه نظامی، موزه ویکتوریا، کلکته؛ شاهنامه کاخ گلستان، ش2226، ص78، 463، مجالس سوم و نهم؛ شاهنامه موزه رضا عباسی، ش1227- 1945، ص378 ، مجلس دهم؛ مجالس خمسه نظامی در

Nizami; Ganjevi,Khamsa miniatures,انتشارات یازیچی، باکو: 1983م

no 64,70,71,95,100,101

عالم آرای صفوی، مؤلف ناشناخته، به کوشش یدالله شکری،تهران: اطلاعات، 1363، ص161، 302.

14. شاهنامه موزه رضا عباسی، داوری- شیرازی، ص 113، مجلس ششم؛ برای برخی از اصطلاحات فارسی در مورد روسری ، نک: دهخدا، علی اکبر. '''''امثال و حکم'''''. امیرکبیر، 1363، ج2، ص961.

محمدرضا چیت ساز