شیخ طبرسی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Samei در ‏۶ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۲:۳۱

2025-05-06T22:31:30Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۲:۳۱
خط ۱:		خط ۱:
	'''شیخ طبرسی'''، عارف، فقیه و مفسر بزرگ سدۀ ششم هجری<ref name=":0">گرجی، ابوالقاسم. تاریخ فقه و فقها. تهران: سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاههای (سمت)، 1379، ص224.</ref>. ابوعلی فضل ابن فضل ـ طبرسی العسبۀ و الشهرۀ، ابوعلی الکفید، امین الدین اللّقب و گاه ملقب به امین الاسلام<ref>مدرس، میرزا محمدعلی. ریحانۀالادب. تبریز: چاپخانۀ شفق، چ2، ج4، 1324، ص36.</ref>. در (468-469ق)، در مشهد به دنیا آمد<ref name=":1">کریمان، حسین. '''''طبرسی و مجمع البیان'''''. تهران: انتشارات دانشگاه تهران، ج1و2، 1341، تجدید به کوشش علی کریمی. مؤسسۀ انتشارات فرهانی، ج1و2، 1376، ص32.</ref>. نام او منسوب به تفرش از نواحی اراک است. اما شیخ تصریح کرده که نسبت آن به طبرستان از بلاد مازندران که گاه به گیلان تعمیم داده، می‌رسد؛ نه به طبرس قم که معرب ناحیه تفرش است<ref>مدرس، میرزا محمدعلی. ریحانۀالادب. تبریز: چاپخانۀ شفق، چ2، ج4، 1324، ص33.</ref>. طبرسی از جمله عالمانی است که آثار قلمی بسیار داشته و نوزده عنوان آنها در ریحانۀالادب ذکر شده<ref name=":0" />. از جمله آثار وی عبارت‌اند از:		'''شیخ طبرسی'''، عارف، فقیه و مفسر بزرگ سدۀ ششم هجری<ref name=":0">گرجی، ابوالقاسم. '''''تاریخ فقه و فقها'''''. تهران: سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاههای (سمت)، 1379، ص224.</ref>. ابوعلی فضل ابن فضل ـ طبرسی العسبۀ و الشهرۀ، ابوعلی الکفید، امین الدین اللّقب و گاه ملقب به امین الاسلام<ref>مدرس، میرزا محمدعلی. '''''ریحانۀالادب'''''. تبریز: چاپخانۀ شفق، چ2، ج4، 1324، ص36.</ref>. در (468-469ق)، در [[مشهد]] به دنیا آمد<ref name=":1">کریمان، حسین. '''''طبرسی و مجمع البیان'''''. تهران: انتشارات دانشگاه تهران، ج1و2، 1341، تجدید به کوشش علی کریمی. مؤسسۀ انتشارات فرهانی، ج1و2، 1376، ص32.</ref>. نام او منسوب به تفرش از نواحی [[اراک]] است. اما شیخ تصریح کرده که نسبت آن به طبرستان از بلاد [[استان مازندران\|مازندران]] که گاه به [[استان گیلان\|گیلان]] تعمیم داده، می‌رسد؛ نه به طبرس قم که معرب ناحیه تفرش است<ref>مدرس، میرزا محمدعلی. '''''ریحانۀالادب'''''. تبریز: چاپخانۀ شفق، چ2، ج4، 1324، ص33.</ref>. طبرسی از جمله عالمانی است که آثار قلمی بسیار داشته و نوزده عنوان آنها در ریحانۀالادب ذکر شده<ref name=":0" />. از جمله آثار وی عبارت‌اند از:

	# حدائن الامور در اخبار؛		# حدائن الامور در اخبار؛
خط ۵:		خط ۵:
	# مکارم الاخلاق در مورد اخلاق اسلامی و احادیث قرن ششم؛		# مکارم الاخلاق در مورد اخلاق اسلامی و احادیث قرن ششم؛
	# عدۀالسفر عدۀالحضر؛		# عدۀالسفر عدۀالحضر؛
	# کنوز البحال در ادعیه<ref name=":2">مدرس، میرزا محمدعلی. ریحانۀالادب. تبریز: چاپخانۀ شفق، چ2، ج4، 1324، ص38-39.</ref>.		# کنوز البحال در ادعیه<ref name=":2">مدرس، میرزا محمدعلی. '''''ریحانۀالادب'''''. تبریز: چاپخانۀ شفق، چ2، ج4، 1324، ص38-39.</ref>.

	نیز دارای سه تفسیر است، تفسیر کبیر «مجمع البیان»، تفسیر وسیط «جوامع الجامع»، تفسیر وجیز «الکافی الشافی»<ref name=":2" />. و از جمله شاگردان شیخ عبارت‌اند از شیخ عبدالله دوریستی، شیخ حسن بن فضل (صاحب مکارم اخلاق)، شیخ منتخب الدین (صاحب فهرست)، قطب راوندی (شارح نهج البلاغه)<ref name=":0" />. از فتاوی مشهور شیخ این است که وی همۀ منهیات دینی را از جمله معاصی کبیر می‌دانست و معتقد بود صغیر بودن بعضی نسبت به مافوق خود است<ref name=":0" />.		نیز دارای سه تفسیر است، تفسیر کبیر «مجمع البیان»، تفسیر وسیط «جوامع الجامع»، تفسیر وجیز «الکافی الشافی»<ref name=":2" />. و از جمله شاگردان شیخ عبارت‌اند از شیخ عبدالله دوریستی، شیخ حسن بن فضل (صاحب مکارم اخلاق)، شیخ منتخب الدین (صاحب فهرست)، قطب راوندی (شارح نهج البلاغه)<ref name=":0" />. از فتاوی مشهور شیخ این است که وی همۀ منهیات دینی را از جمله معاصی کبیر می‌دانست و معتقد بود صغیر بودن بعضی نسبت به مافوق خود است<ref name=":0" />.

	شیخ در 548ق در سبزوار درگذشت و جنازۀ او به مشهد منتقل و در فاصلۀ 250 متری شمال شرقی حرم حضرت رضا(ع) مدفون شد<ref name=":1" />.		شیخ در 548ق در سبزوار درگذشت و جنازۀ او به مشهد منتقل و در فاصلۀ 250 متری شمال شرقی حرم [[علی بن موسی الرضا(ع)\|حضرت رضا(ع)]] مدفون شد<ref name=":1" />.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	== مآخذ ==		== مآخذ ==
	<references />		<references />

	== منبع اصلی ==		== منبع اصلی ==
	دانشنامه ایران		[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،

	== نویسنده مقاله ==		== نویسنده مقاله ==
	اسدالله معظمی گودرزی		اسدالله معظمی گودرزی
			[[رده:علوم اسلامی و حقوق فقهی]]

Samei در ‏۱۲ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۳۶

2025-01-12T20:36:02Z

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-'''شیخ طبرسی'''، عارف، فقیه و مفسر بزرگ سدۀ ششم هجری<ref name=":0">گرجی، ابوالقاسم. تاریخ فقه و فقها. تهران: سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاههای (سمت)، 1379، ص224.</ref>. ابوعلی فضل ابن فضل ـ طبرسی العسبۀ و الشهرۀ، ابوعلی الکفید، امین الدین اللّقب و گاه ملقب به امین الاسلام<ref>مدرس، میرزا محمدعلی. ریحانۀالادب. تبریز: چاپخانۀ شفق، چ2، ج4، 1324، ص36.</ref>. در (468-469ق)، در مشهد به دنیا آمد<ref name=":1">کریمان، حسین. '''''طبرسی و مجمع البیان'''''. تهران: انتشارات دانشگاه تهران، ج1و2، 1341، تجدید به کوشش علی کریمی. مؤسسۀ انتشارات فرهانی، ج1و2، 1376، ص32.</ref>. نام او منسوب به تفرش از نواحی اراک است. اما شیخ تصریح کرده که نسبت آن به طبرستان از بلاد مازندران که گاه به گیلان تعمیم داده، می‌رسد؛ نه به طبرس قم که معرب ناحیه تفرش است<ref>مدرس، میرزا محمدعلی. ریحانۀالادب. تبریز: چاپخانۀ شفق، چ2، ج4، 1324، ص33.</ref>. طبرسی از جمله عالمانی است که آثار قلمی بسیار داشته و نوزده عنوان آنها در ریحانۀالادب ذکر شده<ref name=":0" />. از جمله آثار وی عبارت‌اند از 1- حدائن الامور در اخبار، 2- الشواهد، 3- مکارم الاخلاق در مورد اخلاق اسلامی و احادیث قرن ششم، 4- عدۀالسفر عدۀالحضر، 5- کنوز البحال در ادعیه<ref name=":2">مدرس، میرزا محمدعلی. ریحانۀالادب. تبریز: چاپخانۀ شفق، چ2، ج4، 1324، ص38-39.</ref>. نیز دارای سه تفسیر است، تفسیر کبیر «مجمع البیان»، تفسیر وسیط «جوامع الجامع»، تفسیر وجیز «الکافی الشافی»<ref name=":2" />. و از جمله شاگردان شیخ عبارت‌اند از شیخ عبدالله دوریستی، شیخ حسن بن فضل (صاحب مکارم اخلاق)، شیخ منتخب الدین (صاحب فهرست)، قطب راوندی (شارح نهج البلاغه)<ref name=":0" />. از فتاوی مشهور شیخ این است که وی همۀ منهیات دینی را از جمله معاصی کبیر می‌دانست و معتقد بود صغیر بودن بعضی نسبت به مافوق خود است<ref name=":0" />.
+'''شیخ طبرسی'''، عارف، فقیه و مفسر بزرگ سدۀ ششم هجری<ref name=":0">گرجی، ابوالقاسم. تاریخ فقه و فقها. تهران: سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاههای (سمت)، 1379، ص224.</ref>. ابوعلی فضل ابن فضل ـ طبرسی العسبۀ و الشهرۀ، ابوعلی الکفید، امین الدین اللّقب و گاه ملقب به امین الاسلام<ref>مدرس، میرزا محمدعلی. ریحانۀالادب. تبریز: چاپخانۀ شفق، چ2، ج4، 1324، ص36.</ref>. در (468-469ق)، در مشهد به دنیا آمد<ref name=":1">کریمان، حسین. '''''طبرسی و مجمع البیان'''''. تهران: انتشارات دانشگاه تهران، ج1و2، 1341، تجدید به کوشش علی کریمی. مؤسسۀ انتشارات فرهانی، ج1و2، 1376، ص32.</ref>. نام او منسوب به تفرش از نواحی اراک است. اما شیخ تصریح کرده که نسبت آن به طبرستان از بلاد مازندران که گاه به گیلان تعمیم داده، می‌رسد؛ نه به طبرس قم که معرب ناحیه تفرش است<ref>مدرس، میرزا محمدعلی. ریحانۀالادب. تبریز: چاپخانۀ شفق، چ2، ج4، 1324، ص33.</ref>. طبرسی از جمله عالمانی است که آثار قلمی بسیار داشته و نوزده عنوان آنها در ریحانۀالادب ذکر شده<ref name=":0" />. از جمله آثار وی عبارت‌اند از:
 شیخ در 548ق در سبزوار درگذشت و جنازۀ او به مشهد منتقل و در فاصلۀ 250 متری شمال شرقی حرم حضرت رضا(ع) مدفون شد<ref name=":1" />.
 == مآخذ ==

Samei در ‏۱۲ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۳۳

2025-01-12T20:33:49Z

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-'''شيخ طبرسي'''، عارف، فقيه و مفسر بزرگ سدۀ ششم هجري.<sup>1</sup> ابوعلي فضل ابن فضل ـ طبرسي العسبۀ و الشهرۀ، ابوعلي الكفيد، امين الدين اللّقب و گاه ملقب به امين الاسلام.<sup>2</sup> در (468-469ق)، در مشهد به دنيا آمد.<sup>3</sup> نام او منسوب به تفرش از نواحي اراك است. اما شيخ تصريح كرده كه نسبت آن به طبرستان از بلاد مازندران كه گاه به گيلان تعميم داده، مي‌رسد؛ نه به طبرس قم كه معرب ناحيه تفرش است.<sup>4</sup> طبرسي از جمله عالماني است كه آثار قلمي بسيار داشته و نوزده عنوان آنها در ريحانۀالادب ذكر شده.<sup>5</sup> از جمله آثار وي عبارت‌اند از 1- حدائن الامور در اخبار، 2- الشواهد، 3- مكارم الاخلاق در مورد اخلاق اسلامي و احاديث قرن ششم، 4- عدۀالسفر عدۀالحضر، 5- كنوز البحال در ادعيه.<sup>6</sup> نيز داراي سه تفسير است، تفسير كبير «مجمع البيان»، تفسير وسيط «جوامع الجامع»، تفسير وجيز «الكافي الشافي».<sup>7</sup> و از جمله شاگردان شيخ عبارت‌اند از شيخ عبدالله دوريستي، شيخ حسن بن فضل (صاحب مكارم اخلاق)، شيخ منتخب الدين (صاحب فهرست)، قطب راوندي (شارح نهج البلاغه).<sup>8</sup> از فتاوي مشهور شيخ اين است كه وي همۀ منهيات ديني را از جمله معاصي كبير مي‌دانست و معتقد بود صغير بودن بعضي نسبت به مافوق خود است.<sup>9</sup>
+'''شیخ طبرسی'''، عارف، فقیه و مفسر بزرگ سدۀ ششم هجری<ref name=":0">گرجی، ابوالقاسم. تاریخ فقه و فقها. تهران: سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاههای (سمت)، 1379، ص224.</ref>. ابوعلی فضل ابن فضل ـ طبرسی العسبۀ و الشهرۀ، ابوعلی الکفید، امین الدین اللّقب و گاه ملقب به امین الاسلام<ref>مدرس، میرزا محمدعلی. ریحانۀالادب. تبریز: چاپخانۀ شفق، چ2، ج4، 1324، ص36.</ref>. در (468-469ق)، در مشهد به دنیا آمد<ref name=":1">کریمان، حسین. '''''طبرسی و مجمع البیان'''''. تهران: انتشارات دانشگاه تهران، ج1و2، 1341، تجدید به کوشش علی کریمی. مؤسسۀ انتشارات فرهانی، ج1و2، 1376، ص32.</ref>. نام او منسوب به تفرش از نواحی اراک است. اما شیخ تصریح کرده که نسبت آن به طبرستان از بلاد مازندران که گاه به گیلان تعمیم داده، می‌رسد؛ نه به طبرس قم که معرب ناحیه تفرش است<ref>مدرس، میرزا محمدعلی. ریحانۀالادب. تبریز: چاپخانۀ شفق، چ2، ج4، 1324، ص33.</ref>. طبرسی از جمله عالمانی است که آثار قلمی بسیار داشته و نوزده عنوان آنها در ریحانۀالادب ذکر شده<ref name=":0" />. از جمله آثار وی عبارت‌اند از 1- حدائن الامور در اخبار، 2- الشواهد، 3- مکارم الاخلاق در مورد اخلاق اسلامی و احادیث قرن ششم، 4- عدۀالسفر عدۀالحضر، 5- کنوز البحال در ادعیه<ref name=":2">مدرس، میرزا محمدعلی. ریحانۀالادب. تبریز: چاپخانۀ شفق، چ2، ج4، 1324، ص38-39.</ref>. نیز دارای سه تفسیر است، تفسیر کبیر «مجمع البیان»، تفسیر وسیط «جوامع الجامع»، تفسیر وجیز «الکافی الشافی»<ref name=":2" />. و از جمله شاگردان شیخ عبارت‌اند از شیخ عبدالله دوریستی، شیخ حسن بن فضل (صاحب مکارم اخلاق)، شیخ منتخب الدین (صاحب فهرست)، قطب راوندی (شارح نهج البلاغه)<ref name=":0" />. از فتاوی مشهور شیخ این است که وی همۀ منهیات دینی را از جمله معاصی کبیر می‌دانست و معتقد بود صغیر بودن بعضی نسبت به مافوق خود است<ref name=":0" />.
-شيخ در 548ق در سبزوار درگذشت و جنازۀ او به مشهد منتقل و در فاصلۀ 250 متري شمال شرقي حرم حضرت رضا(ع) مدفون شد.<sup>10</sup>
+شیخ در 548ق در سبزوار درگذشت و جنازۀ او به مشهد منتقل و در فاصلۀ 250 متری شمال شرقی حرم حضرت رضا(ع) مدفون شد<ref name=":1" />.
+== مآخذ ==

Samei: صفحه‌ای تازه حاوی «'''شيخ طبرسي'''، عارف، فقيه و مفسر بزرگ سدۀ ششم هجري.¹ ابوعلي فضل ابن فضل ـ طبرسي العسبۀ و الشهرۀ، ابوعلي الكفيد، امين الدين اللّقب و گاه ملقب به امين الاسلام.² در (468-469ق)، در مشهد به دنيا آمد.³ نام او منسوب به تفرش از نواحي اراك است...» ایجاد کرد

2024-08-16T06:56:37Z

صفحه‌ای تازه حاوی «'''شيخ طبرسي'''، عارف، فقيه و مفسر بزرگ سدۀ ششم هجري.1 ابوعلي فضل ابن فضل ـ طبرسي العسبۀ و الشهرۀ، ابوعلي الكفيد، امين الدين اللّقب و گاه ملقب به امين الاسلام.2 در (468-469ق)، در مشهد به دنيا آمد.3 نام او منسوب به تفرش از نواحي اراك است...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

'''شيخ طبرسي'''، عارف، فقيه و مفسر بزرگ سدۀ ششم هجري.1 ابوعلي فضل ابن فضل ـ طبرسي العسبۀ و الشهرۀ، ابوعلي الكفيد، امين الدين اللّقب و گاه ملقب به امين الاسلام.2 در (468-469ق)، در مشهد به دنيا آمد.3 نام او منسوب به تفرش از نواحي اراك است. اما شيخ تصريح كرده كه نسبت آن به طبرستان از بلاد مازندران كه گاه به گيلان تعميم داده، مي‌رسد؛ نه به طبرس قم كه معرب ناحيه تفرش است.4 طبرسي از جمله عالماني است كه آثار قلمي بسيار داشته و نوزده عنوان آنها در ريحانۀالادب ذكر شده.5 از جمله آثار وي عبارت‌اند از 1- حدائن الامور در اخبار، 2- الشواهد، 3- مكارم الاخلاق در مورد اخلاق اسلامي و احاديث قرن ششم، 4- عدۀالسفر عدۀالحضر، 5- كنوز البحال در ادعيه.6 نيز داراي سه تفسير است، تفسير كبير «مجمع البيان»، تفسير وسيط «جوامع الجامع»، تفسير وجيز «الكافي الشافي».7 و از جمله شاگردان شيخ عبارت‌اند از شيخ عبدالله دوريستي، شيخ حسن بن فضل (صاحب مكارم اخلاق)، شيخ منتخب الدين (صاحب فهرست)، قطب راوندي (شارح نهج البلاغه).8 از فتاوي مشهور شيخ اين است كه وي همۀ منهيات ديني را از جمله معاصي كبير مي‌دانست و معتقد بود صغير بودن بعضي نسبت به مافوق خود است.9

شيخ در 548ق در سبزوار درگذشت و جنازۀ او به مشهد منتقل و در فاصلۀ 250 متري شمال شرقي حرم حضرت رضا(ع) مدفون شد.10

'''مآخذ:'''

1. گرجي، ابوالقاسم. تاريخ فقه و فقها. تهران: سازمان مطالعه و تدوين كتب علوم انساني دانشگاههاي (سمت)، 1379، ص224.

2. مدرس، ميرزا محمدعلي. ريحانۀالادب. تبريز: چاپخانۀ شفق، چ2، ج4، 1324، ص36.

3. كريمان، حسين. '''''طبرسي و مجمع البيان'''''. تهران: انتشارات دانشگاه تهران، ج1و2، 1341، تجديد به كوشش علي كريمي. مؤسسۀ انتشارات فرهاني، ج1و2، 1376، ص32.

4. '''''ريحانۀالادب'''''. ص33.

5. '''''تاريخ فقه و فقها'''''. ص224.

6. '''''ريحانۀالادب'''''. ص38و39.

7. همان.

8. '''''تاريخ فقه و فقها'''''. همانجا.

9. همانجا.

10. '''''طبرسي و مجمع البيان'''''. همانجا.

اسدالله معظمی گودرزی