صلح - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Samei در ‏۶ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۲:۳۹

2025-05-06T22:39:03Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۲:۳۹
خط ۱:		خط ۱:
	'''صلح،''' عقدی برای قطع نزاع.		'''صلح،''' عقدی برای قطع نزاع.

	صلح، درلغت، آشتی،<ref>'''''منتهی‌الارب'''''</ref><ref>'''''مهذب‌الاسماء'''''</ref> تراضی میان متنازعین و سازش<ref name=":0">دهخدا، علی‌اکبر. '''''فرهنگ''''' '''''لغت''''' '''''دهخدا'''''. 10/15026.</ref> است و در اصطلاح فقهی، نوعی از عقود، برای اصلاح میان دو کس که در معامله یا واقعه‌ای اختلاف دارند.<ref name=":0" /><ref name=":1">انصاری، مسعود؛ طاهری، محمدعلی. '''''دانشنامه حقوق خصوصی'''''. 2/1223.</ref>. در ماده 752ق.م، مقرر شده است که «صلح، ممکن است یا در مورد رفع تنازع موجود و یا جلوگیری از تنازع احتمالی در مورد معامله و غیر آن واقع شود». صاحب جواهر الکلام معتقد است «صلح، مانند بیع و دیگر عقود، به خودی خود، عقدی مستقل است که متوقف بر خصومت پیشین نیست هر چند که در آن اصل، عقدی است که برای قطع درگیری تنازع میان متخاصمین قانونگذاری شده است<ref name=":2">نجفی، محمدحسن. '''''جواهرالکلام'''''. دارالاحیاء التراث العربی، 1981م، 26/210.</ref>؛ نیز درباره مشروعیت عقد صلح، آورده است: <blockquote>«صلح، به کتاب و سنت و هر دو نوع اجماع در میان مسلمانان، ثابت است<ref name=":2" />؛ فقیهان مذاهب و نیز شرع ~~اسلام،~~ صلح را مندوب و مستحب دانسته‌اند<ref>سوره 4/128</ref>».</blockquote>پیامبر اسلام(ص) فرموده‌ است: <blockquote>«صلح مسلمانان با یکدیگر رواست، مگر صلحی که حرامی را حلال یا حلالی را حرام بگرداند»<ref name=":1" />.</blockquote>		صلح، درلغت، آشتی،<ref>'''''منتهی‌الارب'''''</ref><ref>'''''مهذب‌الاسماء'''''</ref> تراضی میان متنازعین و سازش<ref name=":0">دهخدا، علی‌اکبر. '''''فرهنگ''''' '''''لغت''''' '''''دهخدا'''''. 10/15026.</ref> است و در اصطلاح فقهی، نوعی از عقود، برای اصلاح میان دو کس که در معامله یا واقعه‌ای اختلاف دارند.<ref name=":0" /><ref name=":1">انصاری، مسعود؛ طاهری، محمدعلی. '''''دانشنامه حقوق خصوصی'''''. 2/1223.</ref>. در ماده 752ق.م، مقرر شده است که «صلح، ممکن است یا در مورد رفع تنازع موجود و یا جلوگیری از تنازع احتمالی در مورد معامله و غیر آن واقع شود». صاحب جواهر الکلام معتقد است «صلح، مانند بیع و دیگر عقود، به خودی خود، عقدی مستقل است که متوقف بر خصومت پیشین نیست هر چند که در آن اصل، عقدی است که برای قطع درگیری تنازع میان متخاصمین قانونگذاری شده است<ref name=":2">نجفی، محمدحسن. '''''جواهرالکلام'''''. دارالاحیاء التراث العربی، 1981م، 26/210.</ref>؛ نیز درباره مشروعیت عقد صلح، آورده است: <blockquote>«صلح، به [[کتاب]] و سنت و هر دو نوع اجماع در میان مسلمانان، ثابت است<ref name=":2" />؛ فقیهان مذاهب و نیز [[شرع]] [[اسلام]]، صلح را مندوب و مستحب دانسته‌اند<ref>سوره 4/128</ref>».</blockquote>پیامبر اسلام(ص) فرموده‌ است: <blockquote>«صلح مسلمانان با یکدیگر رواست، مگر صلحی که حرامی را حلال یا حلالی را حرام بگرداند»<ref name=":1" />.</blockquote>

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==

			* [[اسلام]]
			* [[قانون]]
			* [[شرع]]

	== مآخذ ==		== مآخذ ==
	<references />		<references />

	== منبع اصلی ==		== منبع اصلی ==
	دانشنامه ایران		[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،

	== نویسنده مقاله ==		== نویسنده مقاله ==
	اسدالله معظمی		اسدالله معظمی
			[[رده:علوم اسلامی و حقوق فقهی]]

Samei در ‏۲۲ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۰۰

2025-01-22T12:00:01Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۰۰
خط ۱:		خط ۱:
	'''صلح،''' عقدی برای قطع نزاع.		'''صلح،''' عقدی برای قطع نزاع.

	صلح، درلغت، آشتی،<ref>'''''منتهی‌الارب'''''</ref><ref>'''''مهذب‌الاسماء'''''</ref> تراضی میان متنازعین و سازش<ref name=":0">دهخدا، علی‌اکبر. '''''فرهنگ''''' '''''لغت''''' '''''دهخدا'''''. 10/15026.</ref> است و در اصطلاح فقهی، نوعی از عقود، برای اصلاح میان دو کس که در معامله یا واقعه‌ای اختلاف دارند.<ref name=":0" /><ref name=":1">انصاری، مسعود؛ طاهری، محمدعلی. '''''دانشنامه حقوق خصوصی'''''. 2/1223.</ref>. در ماده 752ق.م، مقرر شده است که «صلح، ممکن است یا در مورد رفع تنازع موجود و یا جلوگیری از تنازع احتمالی در مورد معامله و غیر آن واقع شود». صاحب جواهر الکلام معتقد است «صلح، مانند بیع و دیگر عقود، به خودی خود، عقدی مستقل است که متوقف بر خصومت پیشین نیست هر چند که در آن اصل، عقدی است که برای قطع درگیری تنازع میان متخاصمین قانونگذاری شده است<ref name=":2">نجفی، محمدحسن. '''''جواهرالکلام'''''. دارالاحیاء التراث العربی، 1981م، 26/210.</ref>؛ نیز درباره مشروعیت عقد صلح، آورده است: «صلح، به کتاب و سنت و هر دو نوع اجماع در میان مسلمانان، ثابت است<ref name=":2" />؛ فقیهان مذاهب و نیز شرع اسلام، صلح را مندوب و مستحب دانسته‌اند<ref>سوره 4/128</ref>؛ پیامبر اسلام(ص) فرموده‌ است: «صلح مسلمانان با یکدیگر رواست، مگر صلحی که حرامی را حلال یا حلالی را حرام بگرداند»<ref name=":1" />.		صلح، درلغت، آشتی،<ref>'''''منتهی‌الارب'''''</ref><ref>'''''مهذب‌الاسماء'''''</ref> تراضی میان متنازعین و سازش<ref name=":0">دهخدا، علی‌اکبر. '''''فرهنگ''''' '''''لغت''''' '''''دهخدا'''''. 10/15026.</ref> است و در اصطلاح فقهی، نوعی از عقود، برای اصلاح میان دو کس که در معامله یا واقعه‌ای اختلاف دارند.<ref name=":0" /><ref name=":1">انصاری، مسعود؛ طاهری، محمدعلی. '''''دانشنامه حقوق خصوصی'''''. 2/1223.</ref>. در ماده 752ق.م، مقرر شده است که «صلح، ممکن است یا در مورد رفع تنازع موجود و یا جلوگیری از تنازع احتمالی در مورد معامله و غیر آن واقع شود». صاحب جواهر الکلام معتقد است «صلح، مانند بیع و دیگر عقود، به خودی خود، عقدی مستقل است که متوقف بر خصومت پیشین نیست هر چند که در آن اصل، عقدی است که برای قطع درگیری تنازع میان متخاصمین قانونگذاری شده است<ref name=":2">نجفی، محمدحسن. '''''جواهرالکلام'''''. دارالاحیاء التراث العربی، 1981م، 26/210.</ref>؛ نیز درباره مشروعیت عقد صلح، آورده است: <blockquote>«صلح، به کتاب و سنت و هر دو نوع اجماع در میان مسلمانان، ثابت است<ref name=":2" />؛ فقیهان مذاهب و نیز شرع اسلام، صلح را مندوب و مستحب دانسته‌اند<ref>سوره 4/128</ref>».</blockquote>پیامبر اسلام(ص) فرموده‌ است: <blockquote>«صلح مسلمانان با یکدیگر رواست، مگر صلحی که حرامی را حلال یا حلالی را حرام بگرداند»<ref name=":1" />.</blockquote>

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==

Samei در ‏۲۲ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۵۸

2025-01-22T11:58:44Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۵۸
خط ۱:		خط ۱:
	'''صلح،''' عقدی برای قطع نزاع.		'''صلح،''' عقدی برای قطع نزاع.

	صلح، درلغت، آشتی،<ref>'''''منتهی‌الارب'''''</ref><ref>'''''مهذب‌الاسماء'''''</ref> تراضی میان متنازعین و سازش<ref name=":0">~~هخدا،~~ علی‌اکبر. '''''فرهنگ''''' '''''لغت''''' '''''دهخدا'''''. 10/15026.</ref> است و در اصطلاح فقهی، نوعی از عقود، برای اصلاح میان دو کس که در معامله یا واقعه‌ای اختلاف دارند.<ref name=":0" /><ref name=":1">انصاری، مسعود؛ طاهری، محمدعلی. '''''دانشنامه حقوق خصوصی'''''. 2/1223.</ref>. در ماده 752ق.م، مقرر شده است که «صلح، ممکن است یا در مورد رفع تنازع موجود و یا جلوگیری از تنازع احتمالی در مورد معامله و غیر آن واقع شود». صاحب جواهر الکلام معتقد است «صلح، مانند بیع و دیگر عقود، به خودی خود، عقدی مستقل است که متوقف بر خصومت پیشین نیست هر چند که در آن اصل، عقدی است که برای قطع درگیری تنازع میان متخاصمین قانونگذاری شده است<ref name=":2">نجفی، محمدحسن. '''''جواهرالکلام'''''. دارالاحیاء التراث العربی، 1981م، 26/210.</ref>؛ نیز درباره مشروعیت عقد صلح، آورده است: «صلح، به کتاب و سنت و هر دو نوع اجماع در میان مسلمانان، ثابت است<ref name=":2" />؛ فقیهان مذاهب و نیز شرع اسلام، صلح را مندوب و مستحب دانسته‌اند<ref>سوره 4/128</ref>؛ پیامبر اسلام(ص) فرموده‌ است: «صلح مسلمانان با یکدیگر رواست، مگر صلحی که حرامی را حلال یا حلالی را حرام بگرداند»<ref name=":1" />.		صلح، درلغت، آشتی،<ref>'''''منتهی‌الارب'''''</ref><ref>'''''مهذب‌الاسماء'''''</ref> تراضی میان متنازعین و سازش<ref name=":0">دهخدا، علی‌اکبر. '''''فرهنگ''''' '''''لغت''''' '''''دهخدا'''''. 10/15026.</ref> است و در اصطلاح فقهی، نوعی از عقود، برای اصلاح میان دو کس که در معامله یا واقعه‌ای اختلاف دارند.<ref name=":0" /><ref name=":1">انصاری، مسعود؛ طاهری، محمدعلی. '''''دانشنامه حقوق خصوصی'''''. 2/1223.</ref>. در ماده 752ق.م، مقرر شده است که «صلح، ممکن است یا در مورد رفع تنازع موجود و یا جلوگیری از تنازع احتمالی در مورد معامله و غیر آن واقع شود». صاحب جواهر الکلام معتقد است «صلح، مانند بیع و دیگر عقود، به خودی خود، عقدی مستقل است که متوقف بر خصومت پیشین نیست هر چند که در آن اصل، عقدی است که برای قطع درگیری تنازع میان متخاصمین قانونگذاری شده است<ref name=":2">نجفی، محمدحسن. '''''جواهرالکلام'''''. دارالاحیاء التراث العربی، 1981م، 26/210.</ref>؛ نیز درباره مشروعیت عقد صلح، آورده است: «صلح، به کتاب و سنت و هر دو نوع اجماع در میان مسلمانان، ثابت است<ref name=":2" />؛ فقیهان مذاهب و نیز شرع اسلام، صلح را مندوب و مستحب دانسته‌اند<ref>سوره 4/128</ref>؛ پیامبر اسلام(ص) فرموده‌ است: «صلح مسلمانان با یکدیگر رواست، مگر صلحی که حرامی را حلال یا حلالی را حرام بگرداند»<ref name=":1" />.

	نیز نگاه کنید به		== نیز نگاه کنید به ==

	== مآخذ ==		== مآخذ ==
			<references />

			== منبع اصلی ==
			دانشنامه ایران

			== نویسنده مقاله ==
			اسدالله معظمی

Samei در ‏۲۲ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۵۷

2025-01-22T11:57:53Z

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
 '''صلح،''' عقدی برای قطع نزاع.
-صلح، درلغت، آشتی،<sup>1</sup> تراضی میان متنازعین و سازش<sup>2</sup> است و در اصطلاح فقهی، نوعی از عقود، برای اصلاح میان دو کس که در معامله یا واقعه‌ای اختلاف دارند.<sup>3</sup> در مادة 752ق.م، مقرر شده است که «صلح، ممکن است یا در مورد رفع تنازع موجود و یا جلوگیری از تنازع احتمالی در مورد معامله و غیر آن واقع شود». صاحب جواهر الکلام معتقد است «صلح، مانند بیع و دیگر عقود، به خودی خود، عقدی مستقل است که متوقف بر خصومت پیشین نیست هر چند که در آن اصل، عقدی است که برای قطع درگیری تنازع میان متخاصمین قانونگذاری شده است؛<sup>4</sup> نیز دربارة مشروعیت عقد صلح، آورده است: «صلح، به کتاب و سنت و هر دو نوع اجماع در میان مسلمانان، ثابت است؛<sup>5</sup> فقیهان مذاهب و نیز شرع اسلام، صلح را مندوب و مستحب دانسته‌اند؛<sup>6</sup> پیامبر اسلام(ص) فرموده‌ است: «صلح مسلمانان با یکدیگر رواست، مگر صلحی که حرامی را حلال یا حلالی را حرام بگرداند».<sup>7</sup>
+صلح، درلغت، آشتی،<ref>'''''منتهی‌الارب'''''</ref><ref>'''''مهذب‌الاسماء'''''</ref> تراضی میان متنازعین و سازش<ref name=":0">هخدا، علی‌اکبر. '''''فرهنگ''''' '''''لغت''''' '''''دهخدا'''''. 10/15026.</ref> است و در اصطلاح فقهی، نوعی از عقود، برای اصلاح میان دو کس که در معامله یا واقعه‌ای اختلاف دارند.<ref name=":0" /><ref name=":1">انصاری، مسعود؛ طاهری، محمدعلی. '''''دانشنامه حقوق خصوصی'''''. 2/1223.</ref>. در ماده 752ق.م، مقرر شده است که «صلح، ممکن است یا در مورد رفع تنازع موجود و یا جلوگیری از تنازع احتمالی در مورد معامله و غیر آن واقع شود». صاحب جواهر الکلام معتقد است «صلح، مانند بیع و دیگر عقود، به خودی خود، عقدی مستقل است که متوقف بر خصومت پیشین نیست هر چند که در آن اصل، عقدی است که برای قطع درگیری تنازع میان متخاصمین قانونگذاری شده است<ref name=":2">نجفی، محمدحسن. '''''جواهرالکلام'''''. دارالاحیاء التراث العربی، 1981م، 26/210.</ref>؛ نیز درباره مشروعیت عقد صلح، آورده است: «صلح، به کتاب و سنت و هر دو نوع اجماع در میان مسلمانان، ثابت است<ref name=":2" />؛ فقیهان مذاهب و نیز شرع اسلام، صلح را مندوب و مستحب دانسته‌اند<ref>سوره 4/128</ref>؛ پیامبر اسلام(ص) فرموده‌ است: «صلح مسلمانان با یکدیگر رواست، مگر صلحی که حرامی را حلال یا حلالی را حرام بگرداند»<ref name=":1" />.
-'''مآخذ:'''
+== مآخذ ==

Samei: صفحه‌ای تازه حاوی «'''صلح،''' عقدی برای قطع نزاع. صلح، درلغت، آشتی،¹ تراضی میان متنازعین و سازش² است و در اصطلاح فقهی، نوعی از عقود، برای اصلاح میان دو کس که در معامله یا واقعه‌ای اختلاف دارند.³ در مادة 752ق.م، مقرر شده است که «صلح، ممکن است یا در مو...» ایجاد کرد

2024-08-16T07:00:32Z

صفحه‌ای تازه حاوی «'''صلح،''' عقدی برای قطع نزاع. صلح، درلغت، آشتی،1 تراضی میان متنازعین و سازش2 است و در اصطلاح فقهی، نوعی از عقود، برای اصلاح میان دو کس که در معامله یا واقعه‌ای اختلاف دارند.3 در مادة 752ق.م، مقرر شده است که «صلح، ممکن است یا در مو...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

'''صلح،''' عقدی برای قطع نزاع.

صلح، درلغت، آشتی،1 تراضی میان متنازعین و سازش2 است و در اصطلاح فقهی، نوعی از عقود، برای اصلاح میان دو کس که در معامله یا واقعه‌ای اختلاف دارند.3 در مادة 752ق.م، مقرر شده است که «صلح، ممکن است یا در مورد رفع تنازع موجود و یا جلوگیری از تنازع احتمالی در مورد معامله و غیر آن واقع شود». صاحب جواهر الکلام معتقد است «صلح، مانند بیع و دیگر عقود، به خودی خود، عقدی مستقل است که متوقف بر خصومت پیشین نیست هر چند که در آن اصل، عقدی است که برای قطع درگیری تنازع میان متخاصمین قانونگذاری شده است؛4 نیز دربارة مشروعیت عقد صلح، آورده است: «صلح، به کتاب و سنت و هر دو نوع اجماع در میان مسلمانان، ثابت است؛5 فقیهان مذاهب و نیز شرع اسلام، صلح را مندوب و مستحب دانسته‌اند؛6 پیامبر اسلام(ص) فرموده‌ است: «صلح مسلمانان با یکدیگر رواست، مگر صلحی که حرامی را حلال یا حلالی را حرام بگرداند».7

'''مآخذ:'''

1. '''''منتهی‌الارب'''''؛ '''''مهذب‌الاسماء'''''.

2. دهخدا، علی‌اکبر. '''''فرهنگ''''' '''''لغت''''' '''''دهخدا'''''. 10/15026.

3. همان؛ انصاری، مسعود؛ طاهری، محمدعلی. '''''دانشنامة حقوق خصوصیپ'''''. 2/1223.

4. نجفی، محمدحسن. '''''جواهرالکلام'''''. دارالاحیاء التراث العربی، 1981م، 26/210.

5. همان.

6. سورة 4/128.

7. به نقل از دانشنامه حقوق خصوصی.

اسدالله معظمی