طایفه بامَدی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Samei در ‏۹ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۴۹

2025-05-09T21:49:09Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۴۹
خط ۱:		خط ۱:
	'''[[طایفه بامَدی\|بامَدی]]'''، یا بااَمْدی (= بابا احمدی)، طایفه‌ای بزرگ از طوایف لر شیعه مذهب [[ایل]] ~~بختیاری~~<sup>*</sup>، پراکنده در ناحیه‌ای گسترده در دو استان چهارمحال و بختیاری و خوزستان. بامدی از اتحاد طوایف دورکی باب و یکی از باب‌های چهارگانه هفت لنگ بختیاری تشکیل یافته است.		'''[[طایفه بامَدی\|بامَدی]]'''، یا بااَمْدی (= بابا احمدی)، طایفه‌ای بزرگ از طوایف لر شیعه مذهب [[ایل بختیاری]]<sup>*</sup>، پراکنده در ناحیه‌ای گسترده در دو [[استان چهارمحال و بختیاری]] و [[استان خوزستان\|خوزستان]]. بامدی از اتحاد طوایف دورکی باب و یکی از باب‌های چهارگانه هفت لنگ بختیاری تشکیل یافته است.

	طایفه بامدی به دو تیره بزرگ کشکی و سراج دین یا سراج‌الدین تقسیم می‌شد. برخی تیره درویش ~~ادمی~~ یا درویش ادینه را تیره دیگری از ان و برخی تَش یا واحدی از تیره سراج دین به شمار ~~اورده‌اند~~<ref>رخش خورشید، عزیز و دیگران، '''''بامدی طایفه‌ای از بختیاری'''''، تهران، 1346، ص، یازده، 86، ~~88؛ نیز:~~ خسروی، عبدالعلی، '''''فرهنگ بختیاری'''''، تهران، 1368، 1/85.</ref>. هر تیره به چند تَش (اتش: اجاق، دودمان) و هر تش به چند اولاد و هر اولاد به چند کُرُّبو (کُرْ و بو = پسر و پدر: خانوار) یا بُهُون (چادر) تقسیم می‌شده است<ref> Garthwaite, G.R., “The Bakhtiyäri Ilkhäni: an Illusion of Unity”, '''''International Journal of Middle East Studies''''', Cambridge, 1971. Vol. VIII, no. 2, P. 146~~;نیز نک:~~		طایفه بامدی به دو تیره بزرگ کشکی و سراج دین یا سراج‌الدین تقسیم می‌شد. برخی تیره درویش آدمی یا درویش ادینه را تیره دیگری از ان و برخی تَش یا واحدی از تیره سراج دین به شمار آورده‌اند<ref>رخش خورشید، عزیز و دیگران، '''''بامدی طایفه‌ای از بختیاری'''''، تهران، 1346، ص، یازده، 86، 88.</ref><ref>خسروی، عبدالعلی، '''''فرهنگ بختیاری'''''، تهران، 1368، جلد 1، ص. 85.</ref>. هر تیره به چند تَش (اتش: اجاق، دودمان) و هر تش به چند اولاد و هر اولاد به چند کُرُّبو (کُرْ و بو = پسر و پدر: خانوار) یا بُهُون (چادر) تقسیم می‌شده است<ref> Garthwaite, G.R., “The Bakhtiyäri Ilkhäni: an Illusion of Unity”, '''''International Journal of Middle East Studies''''', Cambridge, 1971. Vol. VIII, no. 2, P. 146</ref><ref>رخش خورشید،عزیز و دیگران، '''''بامدی طایفه‌ای از بختیاری'''''، تهران، 1346، ص 90-91.</ref><ref>خسروی، عبدالعلی، '''''فرهنگ بختیاری'''''، تهران، 1368، جلد 1، ص. 73. </ref>. مرکز امار ایران در 1366ش در نمودار سازمان اجتماعی بزرگْ طایفه دورکی باب طایفه بامدی را متشکّل از 4 تش اورده است<ref> '''''سرشماری اجتماعی – اقتصادی عشایر کوچنده (1366ش1، نتایج تفصیلی، ایل بختیاری'''''، مرکز آمار ایران، تهران، 1369ش، ص 29.</ref>.

	رخش خورشید،عزیز و دیگران، '''''بامدی طایفه‌ای از بختیاری'''''، تهران، 1346، ص 90-91؛ خسروی، 1/73. </ref>. مرکز امار ایران در 1366ش در نمودار سازمان اجتماعی بزرگْ طایفه دورکی باب طایفه بامدی را متشکّل از 4 تش اورده است<ref> '''''سرشماری اجتماعی – اقتصادی عشایر کوچنده (1366ش1، نتایج تفصیلی، ایل بختیاری'''''، مرکز امار ایران، تهران، 1369ش، ص 29.</ref>.		هر یک از دو تیره بزرگ سراج دین و کشکی یک کلانتر مستقل داشت. کلانتران بامدی از دامداران عمده به شمار می‌رفتند و در قلمرو خود زمین‌های بزرگ کشاورزی داشتند. با وجود امکانات بسیاری که کلانتران داشتند، از خوانین ایل مقرری‌های جنسی یا نقدی سالیانه از محل گرداوری مالیات‌ها از مردم ایل، می‌گرفتند<ref>رخش خورشید، عزیز و دیگران، '''''بامدی طایفه‌ای از بختیاری'''''، تهران، 1346، ص 110، 113-114.</ref>. هر اولاد از تش‌های بامدی در گرمسیر و سردسیر به واحدهای کوچک‌تری به نام مال تقسیم می‌شد که یک واحد اقتصادی عینی [[ایل]] بود و نقش مهم تولیدی داشت. اعضای هر مال در جایی خاص از قلمرو جغرافیایی تیره و طایفه خود چادر می‌زد و دام‌های مشترک خود را می‌چراند<ref>رخش خورشید، عزیز و دیگران، '''''بامدی طایفه‌ای از بختیاری'''''، تهران، 1346 ، 92.</ref><ref>صفی‌نژاد، جواد، '''''عشایر مرکزی، ایران'''''، تهران، 1368، ص 118-119.</ref><ref>کیاوند، عزیز، '''''حکومت، سیاست و عشایر'''''، تهران، 1368ش، ص 15.</ref>.

	هر یک از دو تیره بزرگ سراج دین و کشکی یک کلانتر مستقل داشت. کلانتران بامدی از دامداران عمده به شمار می‌رفتند و در قلمرو خود زمین‌های بزرگ کشاورزی داشتند. با وجود امکانات بسیاری که کلانتران داشتند، از خوانین ایل مقرری‌های جنسی یا نقدی سالیانه از محل گرداوری مالیات‌ها از مردم ایل، می‌گرفتند<ref>رخش خورشید، عزیز و دیگران، '''''بامدی طایفه‌ای از بختیاری'''''، تهران، 1346، ص 110، 113-114.</ref>.هر اولاد از تش‌های بامدی در گرمسیر و سردسیر به واحدهای کوچک‌تری به نام مال تقسیم می‌شد که یک واحد اقتصادی عینی ایل بود و نقش مهم تولیدی داشت. اعضای هر مال در جایی خاص از قلمرو جغرافیایی تیره و طایفه خود چادر می‌زد و دام‌های مشترک خود را می‌چراند<ref>رخش خورشید، عزیز و دیگران، '''''بامدی طایفه‌ای از بختیاری'''''، تهران، 1346 ، ~~92؛ نیزنک:~~ صفی‌نژاد، جواد، '''''عشایر مرکزی، ایران'''''، تهران، 1368، ص 118-~~119؛~~ کیاوند، عزیز، '''''حکومت، سیاست و عشایر'''''، تهران، 1368ش، ص 15.</ref>.

	طایفه بامدی در کوچ‌های سالانه خود دو بار از خط الرأس رشته کوه‌های زاگرس می‌گذشتند. در اوایل بهار از گرمسیر به سردسیر می‌رفتند. بخشی از بهار و تمام تابستان را در چراگاه‌های شمال و شمال خاوری زاگرس می‌گذراندند. از نیمه شهریور تا نیمه مهرماه چادرهایشان را جمع می‌کردند و به سوی گرمسیر می‌کوچیدند و پائیز و زمستان را در دامنه‌های جنوبی و جنوب باختری و باختر زردکوه در خوزستان می‌گذراندند<ref> رخش خورشید، عزیز و دیگران، '''''بامدی طایفه‌ای از بختیاری'''''، تهران، 1346، ص 27، 33.</ref>.		طایفه بامدی در کوچ‌های سالانه خود دو بار از خط الرأس رشته کوه‌های زاگرس می‌گذشتند. در اوایل بهار از گرمسیر به سردسیر می‌رفتند. بخشی از بهار و تمام تابستان را در چراگاه‌های شمال و شمال خاوری زاگرس می‌گذراندند. از نیمه شهریور تا نیمه مهرماه چادرهایشان را جمع می‌کردند و به سوی گرمسیر می‌کوچیدند و پائیز و زمستان را در دامنه‌های جنوبی و جنوب باختری و باختر زردکوه در خوزستان می‌گذراندند<ref> رخش خورشید، عزیز و دیگران، '''''بامدی طایفه‌ای از بختیاری'''''، تهران، 1346، ص 27، 33.</ref>.

	طایفه بامدی تا 1344ش نیمه چادرنشین بودند و معیشت ان‌ها بر یک اقتصاد تولیدی دو پایه، دامداری و کشاورزی استوار بود. امکانات دسترسی فراوان به اب در ناحیه سرحد سبب گرایش اولادها و تش‌های بامدی به استقرار در این نواحی و ده‌نشین شدن ان‌ها شد<ref>رخش خورشید، عزیز و دیگران، '''''بامدی طایفه‌ای از بختیاری'''''، تهران، ~~1346، ، ص~~ 14، 47-63.</ref>.		طایفه بامدی تا 1344ش نیمه چادرنشین بودند و معیشت ان‌ها بر یک اقتصاد تولیدی دو پایه، دامداری و کشاورزی استوار بود. امکانات دسترسی فراوان به اب در ناحیه سرحد سبب گرایش اولادها و تش‌های بامدی به استقرار در این نواحی و ده‌نشین شدن ان‌ها شد<ref>رخش خورشید، عزیز و دیگران، '''''بامدی طایفه‌ای از بختیاری'''''، تهران، 1346، ص 14، 47-63.</ref>. قدیم‌ترین آمارها، جمعیت بامدی را در 1328ق / 1910م 800 خانوار و در 1351ش / 1972م میان 500 تا 600 خانوار تخمین زده‌اند<ref>Ehman, D’ Bahtiyaren – Persische Bergnomaden in Wandel der Zeit, '''''Wieshaden''''', 1975, P. 88.</ref>. سرشماری 1366ش از 536 خانوار (836/3 تن) کوچنده بامدی آمار می‌دهد<ref>'''''سرشماری اجتماعی – اقتصادی عشایر کوچنده (1377ش)، نتایج تفصیلی کل کشور، مرکز امار ایران'''''، تهران، 1378ش، ص 13.</ref>.

	قدیم‌ترین امارها، جمعیت بامدی را در 1328ق / 1910م 800 خانوار و در 1351ش / 1972م میان 500 تا 600 خانوار تخمین زده‌اند<ref>Ehman, D’ Bahtiyaren – Persische Bergnomaden in Wandel der Zeit, '''''Wieshaden''''', 1975, P. 88.</ref>. سرشماری 1366ش از 536 خانوار (836/3 تن) کوچنده بامدی امار می‌دهد<ref>'''''سرشماری اجتماعی – اقتصادی عشایر کوچنده (1377ش)، نتایج تفصیلی کل کشور، مرکز امار ایران'''''، تهران، 1378ش، ص 13.</ref>.		از دیرباز میان طایفه‌های هفت لنگ و چهار لنگ بختیاری اختلاف و جنگ و ستیز بوده است. نمونه ان دشمنی دیرپا میان دو طایفه بامدی دورکی طایفه بابادی هفت لنگ بوده است. این ستیزه‌جویی از آغاز سده 14 ش، که بامدی‌ها از طایفه بیداروند (= بهداروند) بختیاری، رقیب و دشمن طایفه بابادی، حمایت می‌کردند، تا دهه 60 همین سده ادامه داشته است<ref>کوپر، م. س. '''''سفری به سرزمین دلاوران'''''، ترجمه امیرحسین ظفر ایلخان بختیاری، تهران، 1334ش، ص 34، 102.</ref><ref>کریمی، اصغر، '''''سفر به دیار بختیاری'''''، تهران، 1368، ص 96.</ref><ref>تلخیص از بلوکباشی، علی، " بامدی"، '''''دائره‌المعارف بزرگ اسلامی'''''، ج 11/ ص 268-272، قابل بازیابی از: https://www.cgie.org.ir/fa/article/228233/%D8%A8%D8%A7%D9%85%D8%AF%DB%8C</ref>.

	از دیرباز میان طایفه‌های هفت لنگ و چهار لنگ بختیاری اختلاف و جنگ و ستیز بوده است. نمونه ان دشمنی دیرپا میان دو طایفه بامدی دورکی طایفه بابادی هفت لنگ بوده است. این ستیزه‌جویی از ~~اغاز~~ سده 14 ش، که بامدی‌ها از طایفه بیداروند (= بهداروند) بختیاری، رقیب و دشمن طایفه بابادی، حمایت می‌کردند، تا دهه 60 همین سده ادامه داشته است<ref>کوپر، م. س. '''''سفری به سرزمین دلاوران'''''، ترجمه امیرحسین ظفر ایلخان بختیاری، تهران، 1334ش، ص 34، ~~102؛~~ کریمی، اصغر، '''''سفر به دیار بختیاری'''''، تهران، 1368، ص 96.</ref>.

	تلخیص~~. علی بلوکباشی~~

	دائره‌المعارف بزرگ ~~اسلامی،~~ ج 11/ ص 268-~~272~~

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
	~~[[ایل]]~~

	[[~~ایران~~]]		* [[ایل]]
			* [[ایل بختیاری]]
			* [[استان چهارمحال و بختیاری]]
			* [[استان خوزستان]]

	== ~~ماخذ~~ ==		== مآخذ ==
	<references />		<references />
	== منبع اصلی ==		== منبع اصلی ==
	سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی ~~الهدی،~~		[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،

	== نویسنده مقاله ==		== نویسنده مقاله ==
	علی بلوکباشی		علی بلوکباشی

	~~تلخیص. علی بلوکباشی~~		[[رده:جامعه و نظام اجتماعی]]
			[[رده:مردم شناسی]]
	~~دائره‌المعارف بزرگ اسلامی، ج 11/ ص 268-272~~

Torkan در ‏۲۸ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۴۲

2025-04-28T19:42:38Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۴۲
خط ۱:		خط ۱:
	'''[[طایفه بامَدی\|بامَدی]]'''، یا بااَمْدی (= بابا احمدی)، طایفه‌ای بزرگ از طوایف لر شیعه مذهب ایل بختیاری<sup>*</sup>، پراکنده در ناحیه‌ای گسترده در دو استان چهارمحال و بختیاری و خوزستان. بامدی از اتحاد طوایف دورکی باب و یکی از باب‌های چهارگانه هفت لنگ بختیاری تشکیل یافته است.		'''[[طایفه بامَدی\|بامَدی]]'''، یا بااَمْدی (= بابا احمدی)، طایفه‌ای بزرگ از طوایف لر شیعه مذهب [[ایل]] بختیاری<sup>*</sup>، پراکنده در ناحیه‌ای گسترده در دو استان چهارمحال و بختیاری و خوزستان. بامدی از اتحاد طوایف دورکی باب و یکی از باب‌های چهارگانه هفت لنگ بختیاری تشکیل یافته است.

	طایفه بامدی به دو تیره بزرگ کشکی و سراج دین یا سراج‌الدین تقسیم می‌شد. برخی تیره درویش ادمی یا درویش ادینه را تیره دیگری از ان و برخی تَش یا واحدی از تیره سراج دین به شمار اورده‌اند<ref>رخش خورشید، عزیز و دیگران، '''''بامدی طایفه‌ای از بختیاری'''''، تهران، 1346، ص، یازده، 86، 88؛ نیز: خسروی، عبدالعلی، '''''فرهنگ بختیاری'''''، تهران، 1368، 1/85.</ref>. هر تیره به چند تَش (اتش: اجاق، دودمان) و هر تش به چند اولاد و هر اولاد به چند کُرُّبو (کُرْ و بو = پسر و پدر: خانوار) یا بُهُون (چادر) تقسیم می‌شده است<ref> Garthwaite, G.R., “The Bakhtiyäri Ilkhäni: an Illusion of Unity”, '''''International Journal of Middle East Studies''''', Cambridge, 1971. Vol. VIII, no. 2, P. 146;نیز نک:		طایفه بامدی به دو تیره بزرگ کشکی و سراج دین یا سراج‌الدین تقسیم می‌شد. برخی تیره درویش ادمی یا درویش ادینه را تیره دیگری از ان و برخی تَش یا واحدی از تیره سراج دین به شمار اورده‌اند<ref>رخش خورشید، عزیز و دیگران، '''''بامدی طایفه‌ای از بختیاری'''''، تهران، 1346، ص، یازده، 86، 88؛ نیز: خسروی، عبدالعلی، '''''فرهنگ بختیاری'''''، تهران، 1368، 1/85.</ref>. هر تیره به چند تَش (اتش: اجاق، دودمان) و هر تش به چند اولاد و هر اولاد به چند کُرُّبو (کُرْ و بو = پسر و پدر: خانوار) یا بُهُون (چادر) تقسیم می‌شده است<ref> Garthwaite, G.R., “The Bakhtiyäri Ilkhäni: an Illusion of Unity”, '''''International Journal of Middle East Studies''''', Cambridge, 1971. Vol. VIII, no. 2, P. 146;نیز نک:
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	دائره‌المعارف بزرگ اسلامی، ج 11/ ص 268-272		دائره‌المعارف بزرگ اسلامی، ج 11/ ص 268-272

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
			[[ایل]]

			[[ایران]]

	== ماخذ ==		== ماخذ ==

Maedeh در ‏۱۸ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۵۶

2025-04-18T10:56:36Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۵۶
خط ۲۲:		خط ۲۲:

	== ماخذ ==		== ماخذ ==
			<references />
	== منبع اصلی ==		== منبع اصلی ==
	سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،		سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

Maedeh در ‏۱۸ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۵۶

2025-04-18T10:56:11Z

نمایش تغییرات

Samei: صفحه‌ای تازه حاوی «'''بامَدي'''، يا بااَمْدي (= بابا احمدي)، طايفه‌اي بزرگ از طوايف لر شيعه مذهب ايل بختياري^*، پراكنده در ناحيه‌اي گسترده در دو استان چهارمحال و بختياري و خوزستان. بامدي از اتحاد طوايف دوركي باب و يكي از باب‌هاي چهارگانة هفت لنگ بختياري تشكي...» ایجاد کرد

2024-08-18T21:57:18Z

صفحه‌ای تازه حاوی «'''بامَدي'''، يا بااَمْدي (= بابا احمدي)، طايفه‌اي بزرگ از طوايف لر شيعه مذهب ايل بختياري*، پراكنده در ناحيه‌اي گسترده در دو استان چهارمحال و بختياري و خوزستان. بامدي از اتحاد طوايف دوركي باب و يكي از باب‌هاي چهارگانة هفت لنگ بختياري تشكي...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

'''بامَدي'''، يا بااَمْدي (= بابا احمدي)، طايفه‌اي بزرگ از طوايف لر شيعه مذهب ايل بختياري*، پراكنده در ناحيه‌اي گسترده در دو استان چهارمحال و بختياري و خوزستان. بامدي از اتحاد طوايف دوركي باب و يكي از باب‌هاي چهارگانة هفت لنگ بختياري تشكيل يافته است.

طايفة بامدي به دو تيرة بزرگ كشكي و سراج دين يا سراج‌الدين تقسيم مي‌شد. برخي تيرة درويش آدمي يا درويش آدينه را تيرة ديگري از آن و برخي تَش يا واحدي از تيرة سراج دين به شمار آورده‌اند.(1) هر تيره به چند تَش (آتش: اجاق، دودمان) و هر تش به چند اولاد و هر اولاد به چند كُرُّبو (كُرْ و بو = پسر و پدر: خانوار) يا بُهُون (چادر) تقسيم مي‌شده است.(2) مركز آمار ايران در 1366ش در نمودار سازمان اجتماعي بزرگْ طايفة دوركي باب طايفة بامدي را متشكّل از 4 تش آورده است.(3)

هر يك از دو تيرة بزرگ سراج دين و كشكي يك كلانتر مستقل داشت. كلانتران بامدي از دامداران عمده به شمار مي‌رفتند و در قلمرو خود زمين‌هاي بزرگ كشاورزي داشتند. با وجود امكانات بسياري كه كلانتران داشتند، از خوانين ايل مقرري‌هاي جنسي يا نقدي ساليانه از محل گردآوري ماليات‌ها از مردم ايل، مي‌گرفتند.(4)

هر اولاد از تش‌هاي بامدي در گرمسير و سردسير به واحدهاي كوچك‌تري به نام مال تقسيم مي‌شد كه يك واحد اقتصادي عيني ايل بود و نقش مهم توليدي داشت. اعضاي هر مال در جايي خاص از قلمرو جغرافيايي تيره و طايفة خود چادر مي‌زد و دام‌هاي مشترك خود را مي‌چراند.(5)

طايفة بامدي در كوچ‌هاي سالانة خود دو بار از خط الرأس رشته كوه‌هاي زاگرس مي‌گذشتند. در اوايل بهار از گرمسير به سردسير مي‌رفتند. بخشي از بهار و تمام تابستان را در چراگاه‌هاي شمال و شمال خاوري زاگرس مي‌گذراندند. از نيمة شهريور تا نيمة مهرماه چادرهايشان را جمع مي‌كردند و به سوي گرمسير مي‌كوچيدند و پائيز و زمستان را در دامنه‌هاي جنوبي و جنوب باختري و باختر زردكوه در خوزستان مي‌گذراندند.(6)

طايفة بامدي تا 1344ش نيمه چادرنشين بودند و معيشت آن‌ها بر يك اقتصاد توليدي دو پايه، دامداري و كشاورزي استوار بود. امكانات دسترسي فراوان به آب در ناحية سرحد سبب گرايش اولادها و تش‌هاي بامدي به استقرار در اين نواحي و ده‌نشين شدن آن‌ها شد.(7)

قديم‌ترين آمارها، جمعيت بامدي را در 1328ق / 1910م 800 خانوار و در 1351ش / 1972م ميان 500 تا 600 خانوار تخمين زده‌اند.(8) سرشماري 1366ش از 536 خانوار (836/3 تن) كوچندة بامدي آمار مي‌دهد.(9)

از ديرباز ميان طايفه‌هاي هفت لنگ و چهار لنگ بختياري اختلاف و جنگ و ستيز بوده است. نمونة آن دشمني ديرپا ميان دو طايفة بامدي دوركي طايفة بابادي هفت لنگ بوده است. اين ستيزه‌جويي از آغاز سدة 14 ش، كه بامدي‌ها از طايفة بيداروند (= بهداروند) بختياري، رقيب و دشمن طايفة بابادي، حمايت مي‌كردند، تا دهة 60 همين سدة ادامه داشته است.(10)

تلخيص. علي بلوكباشي

دائرة‌المعارف بزرگ اسلامي، ج 11/ ص 268-272

'''مآخذ:'''

1- رخش خورشيد، عزيز و ديگران، '''''بامدي طايفه‌اي از بختياري'''''، تهران، 1346، ص، يازده، 86، 88؛ نيز: خسروي، عبدالعلي، '''''فرهنگ بختياري'''''، تهران، 1368، 1/85.

2- Garthwaite, G.R., “The Bakhtiyäri Ilkhäni: an Illusion of Unity”, '''''International Journal of Middle East Studies''''', Cambridge, 1971. Vol. VIII, no. 2, P. 146;نيز نك:

رخش خورشيد، همان، ص 90-91؛ خسروي، 1/73.

3- '''''سرشماري اجتماعي – اقتصادي عشاير كوچنده (1366ش1، نتايج تفصيلي، ايل بختياري'''''، مركز آمار ايران، تهران، 1369ش، ص 29.

4- رخش خورشيد، همان، ص 110، 113-114.

5- همو، 92؛ نيزنك: صفي‌نژاد، جواد، '''''عشاير مركزي، ايران'''''، تهران، 1368، ص 118-119؛ كياوند، عزيز، '''''حكومت، سياست و عشاير'''''، تهران، 1368ش، ص 15.

6- رخش خورشيد، همان، ص 27، 33.

7- همو، ص 14، 47-63.

8- Ehman, D’ Bahtiyaren – Persische Bergnomaden in Wandel der Zeit, '''''Wieshaden''''', 1975, P. 88.

9- '''''سرشماري اجتماعي – اقتصادي عشاير كوچنده (1377ش)، نتايج تفصيلي كل كشور، مركز آمار ايران'''''، تهران، 1378ش، ص 13.

10- كوپر، م. س. '''''سفري به سرزمين دلاوران'''''، ترجمة اميرحسين ظفر ايلخان بختياري، تهران، 1334ش، ص 34، 102؛ كريمي، اصغر، '''''سفر به ديار بختياري'''''، تهران، 1368، ص 96.

علی بلوکباشی