قوم تالش - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Samei در ‏۱۹ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۲۶

2025-05-19T14:26:56Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۲۶
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	مغان، اجارود، لنکران، [[آستارا]]، کرگانرود و...<ref>رابینو، یا سنت لویی. '''''ولایات دارالمرز ایران:''''' '''''گیلان'''''. ترجمه جعفر خمامی‌زاده، رشت: 1365، ص 21، 182، 218، 233. </ref> .		مغان، اجارود، لنکران، [[آستارا]]، کرگانرود و...<ref>رابینو، یا سنت لویی. '''''ولایات دارالمرز ایران:''''' '''''گیلان'''''. ترجمه جعفر خمامی‌زاده، رشت: 1365، ص 21، 182، 218، 233. </ref> .

	برخی طوایف تالش عبارتند از دِلاغَردِه، آقاجانی، مشایخ، خاشابری و تیره‌های شیرازی و بوداغ و... که در روستاهای سرزمین [[قوم تالش\|تالش]] پراکنده‌اند<ref>برادگاهی، سعیدعلی. «جواهرنامه لنکران»، '''''چهار رساله در زمینه تاریخ و جغرافیای تالش'''''. به کوشش علی عبدلی، رشت: 1378، ص 45.</ref><ref>بازن، مارسل و کریستیان برومبرژه. '''''گیلان و آذربایجان شرقی: نقشه‌ها و اسناد مردم‌شناسی'''''. ترجمه مظفر امین فرشچیان، تهران: 1356، ج 2، ص 191، 119.</ref><ref>رابینو، یا سنت لویی. '''''ولایات دارالمرز ایران:''''' '''''گیلان'''''. ترجمه جعفر خمامی‌زاده، رشت: 1365، ص120، 218.</ref>. دامداری از مشاغل اصلی تالش‌هاست. کشاورزان تالشی نیز به کشت برنج در جلگه‌های این سرزمین می‌پردازند<ref name=":0" />. تالش‌ها شیعه [[امام دوازدهگانه\|دوازده امامی]] هستند. بعضی از آن‌ها نیز سنی [[شافعی\|شافعی‌]]<nowiki/>اند<ref>برادگاهی، سعیدعلی. «جواهرنامه لنکران»، '''''چهار رساله در زمینه تاریخ و جغرافیای تالش'''''. به کوشش علی عبدلی، رشت: 1378، ص 36، 46.</ref><ref>بازن، مارسل و کریستیان برومبرژه. '''''گیلان و آذربایجان شرقی: نقشه‌ها و اسناد مردم‌شناسی'''''. ترجمه مظفر امین فرشچیان، تهران: 1356، ج 2، ص 199-200، 208.</ref><ref>رابینو، یا سنت لویی. '''''ولایات دارالمرز ایران:''''' '''''گیلان'''''. ترجمه جعفر خمامی‌زاده، رشت: 1365، ص 100، 112، 120، 138.</ref>.		برخی طوایف تالش عبارتند از دِلاغَردِه، آقاجانی، مشایخ، خاشابری و تیره‌های شیرازی و بوداغ و... که در روستاهای سرزمین [[قوم تالش\|تالش]] پراکنده‌اند<ref>برادگاهی، سعیدعلی. «جواهرنامه لنکران»، '''''چهار رساله در زمینه تاریخ و جغرافیای تالش'''''. به کوشش علی عبدلی، رشت: 1378، ص 45.</ref><ref>بازن، مارسل و کریستیان برومبرژه. '''''گیلان و آذربایجان شرقی: نقشه‌ها و اسناد مردم‌شناسی'''''. ترجمه مظفر امین فرشچیان، تهران: 1356، ج 2، ص 191، 119.</ref><ref>رابینو، یا سنت لویی. '''''ولایات دارالمرز ایران:''''' '''''گیلان'''''. ترجمه جعفر خمامی‌زاده، رشت: 1365، ص120، 218.</ref>. دامداری از مشاغل اصلی تالش‌هاست. کشاورزان تالشی نیز به کشت برنج در جلگه‌های این سرزمین می‌پردازند<ref name=":0" />. تالش‌ها شیعه [[امام دوازدهگانه\|دوازده امامی]] هستند. بعضی از آن‌ها نیز سنی [[شافعی\|شافعی‌]]<nowiki/>اند<ref>برادگاهی، سعیدعلی. «جواهرنامه لنکران»، '''''چهار رساله در زمینه تاریخ و جغرافیای تالش'''''. به کوشش علی عبدلی، رشت: 1378، ص 36، 46.</ref><ref>بازن، مارسل و کریستیان برومبرژه. '''''گیلان و آذربایجان شرقی: نقشه‌ها و اسناد مردم‌شناسی'''''. ترجمه مظفر امین فرشچیان، تهران: 1356، ج 2، ص 199-200، 208.</ref><ref>رابینو، یا سنت لویی. '''''ولایات دارالمرز ایران:''''' '''''گیلان'''''. ترجمه جعفر خمامی‌زاده، رشت: 1365، ص 100، 112، 120، 138.</ref><ref>پورصفر قصابی نژاد، علی(1393)، " تالش(طالش)، '''''دانشنامه جهان اسلام،''' جلد 6،'' قابل بازیابی از[https://rch.ac.ir/article/Details/7307#:~:text=4)%20%D9%82%D9%88%D9%85%E2%80%8C%20%D8%AA%D8%A7%D9%84%D8%B4%E2%80%8C.,%D9%85%D9%86%D8%B4%D8%A3%20%D8%AA%D8%B1%DA%A9%DB%8C%E2%80%8C%20%D9%82%D8%A7%DB%8C%D9%84%E2%80%8C%20%D8%B4%D8%AF%D9%87%E2%80%8C%20%D8%A7%D8%B3%D8%AA%E2%80%8C. https://rch.ac.ir/article/Details/7307.]</ref>.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	علی پورصفر قصابی نژاد		علی پورصفر قصابی نژاد

	تلخیص معصومه ابراهیمی ~~از مقاله تالش، قوم '''''دانشنامه جهان اسلام'''''~~		تلخیص معصومه ابراهیمی
	[[رده:جامعه و نظام اجتماعی]]		[[رده:جامعه و نظام اجتماعی]]
	[[رده:مردم شناسی]]		[[رده:مردم شناسی]]

Samei در ‏۱۹ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۲۱

2025-05-19T14:21:47Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۲۱
خط ۶:		خط ۶:
	برخی به سبب تشابه نام این قوم با نام امیر تالش بن حسن نواده امیر چوپان مغول برای تالش‌ها منشاء ترکی قائل شده‌اند<ref>خودزکو، الکساندر. '''''سرزمین گیلان'''''. ترجمه سیروس سهامی، تهران: 1354، ص 78. </ref>. برخی نیز تالش‌ها را ایرانی و آریایی تبار می‌دانند. به ویژه این که گویش تالشی از گروه زبان‌های ایرانی شمال غربی است و نشانه‌های بسیاری از اوستایی و فارسی باستان و میانه در آن دیده می‌شود<ref>اورانسکی، یوسیف میخائیلوویچ. '''''مقدمه فقه‌اللغه ایرانی'''''. ترجمه کریم کشاورز، تهران: 1358، 330-334.</ref><ref name=":0">نیکیتین، ب. '''''ایرانی که من شناخته‌ام'''''. ترجمه علی‌محمد فره‌وشی، تهران: 1329، ص 102.</ref>.		برخی به سبب تشابه نام این قوم با نام امیر تالش بن حسن نواده امیر چوپان مغول برای تالش‌ها منشاء ترکی قائل شده‌اند<ref>خودزکو، الکساندر. '''''سرزمین گیلان'''''. ترجمه سیروس سهامی، تهران: 1354، ص 78. </ref>. برخی نیز تالش‌ها را ایرانی و آریایی تبار می‌دانند. به ویژه این که گویش تالشی از گروه زبان‌های ایرانی شمال غربی است و نشانه‌های بسیاری از اوستایی و فارسی باستان و میانه در آن دیده می‌شود<ref>اورانسکی، یوسیف میخائیلوویچ. '''''مقدمه فقه‌اللغه ایرانی'''''. ترجمه کریم کشاورز، تهران: 1358، 330-334.</ref><ref name=":0">نیکیتین، ب. '''''ایرانی که من شناخته‌ام'''''. ترجمه علی‌محمد فره‌وشی، تهران: 1329، ص 102.</ref>.

	تالش‌ها در گذشته از اقوام کوه‌نشین گیلان بوده‌اند و به تدریج در دشت‌ها مستقر شده‌اند<ref>بازن، مارسل و کریستیان برومبرژه. '''''گیلان و آذربایجان شرقی: نقشه‌ها و اسناد مردم‌شناسی'''''. ترجمه مظفر امین فرشچیان، تهران: 1356، ج 2، ص 57.</ref>. سرزمین قوم تالش نوار نسبتاً باریکی مرکب از دو قسمت کوهستانی و جلگه‌ای است که از شمال به جنوب گسترده می‌شود. شمال آن به خط فرضی میان قسمت سفلای رود کُر و مصب‌رود مرزی بالهارود در دشت مغان جمهوری آذربایجان و جنوب آن به مغرب دشت خزر و استان اردبیل متصل است<ref>اوبن. اوژن. '''''ایران امروز، 1907-1906: سفرنامه و بررسی‌های سفیر فرانسه، در ایران'''''. ترجمه علی‌اصغر سعیدی، تهران: 1362، ص 143.</ref><ref>بازن، مارسل و کریستیان برومبرژه. '''''گیلان و آذربایجان شرقی: نقشه‌ها و اسناد مردم‌شناسی'''''. ترجمه مظفر امین فرشچیان، تهران: 1356، ج 2، ص 73.</ref>. مهم‌ترین مناطق تالش‌نشین عبارتند از: مغان، اجارود، لنکران، آستارا، کرگانرود و...<ref>رابینو، یا سنت لویی. '''''ولایات دارالمرز ایران:''''' '''''گیلان'''''. ترجمه جعفر خمامی‌زاده، رشت: 1365، ص 21، 182، 218، 233. </ref> . برخی طوایف تالش عبارتند از دِلاغَردِه، آقاجانی، مشایخ، خاشابری و تیره‌های شیرازی و بوداغ و... که در روستاهای سرزمین [[قوم تالش\|تالش]] پراکنده‌اند<ref>برادگاهی، سعیدعلی. «جواهرنامه لنکران»، '''''چهار رساله در زمینه تاریخ و جغرافیای تالش'''''. به کوشش علی عبدلی، رشت: 1378، ص 45.</ref><ref>بازن، مارسل و کریستیان برومبرژه. '''''گیلان و آذربایجان شرقی: نقشه‌ها و اسناد مردم‌شناسی'''''. ترجمه مظفر امین فرشچیان، تهران: 1356، ج 2، ص 191، 119.</ref><ref>رابینو، یا سنت لویی. '''''ولایات دارالمرز ایران:''''' '''''گیلان'''''. ترجمه جعفر خمامی‌زاده، رشت: 1365، ص120، 218.</ref>.		تالش‌ها در گذشته از اقوام کوه‌نشین [[استان گیلان\|گیلان]] بوده‌اند و به تدریج در دشت‌ها مستقر شده‌اند<ref>بازن، مارسل و کریستیان برومبرژه. '''''گیلان و آذربایجان شرقی: نقشه‌ها و اسناد مردم‌شناسی'''''. ترجمه مظفر امین فرشچیان، تهران: 1356، ج 2، ص 57.</ref>. سرزمین قوم تالش نوار نسبتاً باریکی مرکب از دو قسمت کوهستانی و جلگه‌ای است که از شمال به جنوب گسترده می‌شود. شمال آن به خط فرضی میان قسمت سفلای رود کُر و مصب‌رود مرزی بالهارود در دشت مغان جمهوری آذربایجان و جنوب آن به مغرب دشت خزر و [[استان اردبیل]] متصل است<ref>اوبن. اوژن. '''''ایران امروز، 1907-1906: سفرنامه و بررسی‌های سفیر فرانسه، در ایران'''''. ترجمه علی‌اصغر سعیدی، تهران: 1362، ص 143.</ref><ref>بازن، مارسل و کریستیان برومبرژه. '''''گیلان و آذربایجان شرقی: نقشه‌ها و اسناد مردم‌شناسی'''''. ترجمه مظفر امین فرشچیان، تهران: 1356، ج 2، ص 73.</ref>. مهم‌ترین مناطق تالش‌نشین عبارتند از:

	~~دامداری از مشاغل اصلی تالش‌هاست~~. ~~کشاورزان تالشی نیز به کشت برنج در جلگه‌های این سرزمین می‌پردازند~~<ref ~~name="~~:0" />.		مغان، اجارود، لنکران، [[آستارا]]، کرگانرود و...<ref>رابینو، یا سنت لویی. '''''ولایات دارالمرز ایران:''''' '''''گیلان'''''. ترجمه جعفر خمامی‌زاده، رشت: 1365، ص 21، 182، 218، 233. </ref> .

	تالش‌ها شیعه دوازده امامی هستند. بعضی از آن‌ها نیز سنی ~~شافعی‌اند~~<ref>برادگاهی، سعیدعلی. «جواهرنامه لنکران»، '''''چهار رساله در زمینه تاریخ و جغرافیای تالش'''''. به کوشش علی عبدلی، رشت: 1378، ص 36، 46.</ref><ref>بازن، مارسل و کریستیان برومبرژه. '''''گیلان و آذربایجان شرقی: نقشه‌ها و اسناد مردم‌شناسی'''''. ترجمه مظفر امین فرشچیان، تهران: 1356، ج 2، ص 199-200، 208.</ref><ref>رابینو، یا سنت لویی. '''''ولایات دارالمرز ایران:''''' '''''گیلان'''''. ترجمه جعفر خمامی‌زاده، رشت: 1365، ص 100، 112، 120، 138.</ref>.		برخی طوایف تالش عبارتند از دِلاغَردِه، آقاجانی، مشایخ، خاشابری و تیره‌های شیرازی و بوداغ و... که در روستاهای سرزمین [[قوم تالش\|تالش]] پراکنده‌اند<ref>برادگاهی، سعیدعلی. «جواهرنامه لنکران»، '''''چهار رساله در زمینه تاریخ و جغرافیای تالش'''''. به کوشش علی عبدلی، رشت: 1378، ص 45.</ref><ref>بازن، مارسل و کریستیان برومبرژه. '''''گیلان و آذربایجان شرقی: نقشه‌ها و اسناد مردم‌شناسی'''''. ترجمه مظفر امین فرشچیان، تهران: 1356، ج 2، ص 191، 119.</ref><ref>رابینو، یا سنت لویی. '''''ولایات دارالمرز ایران:''''' '''''گیلان'''''. ترجمه جعفر خمامی‌زاده، رشت: 1365، ص120، 218.</ref>. دامداری از مشاغل اصلی تالش‌هاست. کشاورزان تالشی نیز به کشت برنج در جلگه‌های این سرزمین می‌پردازند<ref name=":0" />. تالش‌ها شیعه [[امام دوازدهگانه\|دوازده امامی]] هستند. بعضی از آن‌ها نیز سنی [[شافعی\|شافعی‌]]<nowiki/>اند<ref>برادگاهی، سعیدعلی. «جواهرنامه لنکران»، '''''چهار رساله در زمینه تاریخ و جغرافیای تالش'''''. به کوشش علی عبدلی، رشت: 1378، ص 36، 46.</ref><ref>بازن، مارسل و کریستیان برومبرژه. '''''گیلان و آذربایجان شرقی: نقشه‌ها و اسناد مردم‌شناسی'''''. ترجمه مظفر امین فرشچیان، تهران: 1356، ج 2، ص 199-200، 208.</ref><ref>رابینو، یا سنت لویی. '''''ولایات دارالمرز ایران:''''' '''''گیلان'''''. ترجمه جعفر خمامی‌زاده، رشت: 1365، ص 100، 112، 120، 138.</ref>.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==

	== ~~'''~~مآخذ~~'''~~ ==		* [[استان گیلان]]
			* [[دریاچه خزر]]
			* [[امام دوازدهگانه]]
			* [[شافعی]]

			== مآخذ ==
	<references />		<references />

Karimian در ‏۱۸ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۱۱

2025-05-18T20:11:39Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۱۱
خط ۱:		خط ۱:
			[[پرونده:مردم قوم تالش.jpg\|بندانگشتی\|مردم قوم تالش،برگرفته از سایت دانا، قابل بازیابی از [https://dana.ir/1333984/لباس-محلی-تالشی-نماد-بارز-کالای-ایرانی#gsc.tab=0 لباس-محلی-تالشی-نماد-بارز-کالای-ایرانی#/https://dana.ir/1333984]]]
	'''[[قوم تالش\|تالش]]، گروهی قومی'''، ساکن در منطقه‌ای در مغرب و شمال غربی [[استان گیلان\|گیلان]]، بین کوه‌های تالش و [[دریاچه خزر\|دریای خزر]].		'''[[قوم تالش\|تالش]]، گروهی قومی'''، ساکن در منطقه‌ای در مغرب و شمال غربی [[استان گیلان\|گیلان]]، بین کوه‌های تالش و [[دریاچه خزر\|دریای خزر]].

خط ۵:		خط ۶:
	برخی به سبب تشابه نام این قوم با نام امیر تالش بن حسن نواده امیر چوپان مغول برای تالش‌ها منشاء ترکی قائل شده‌اند<ref>خودزکو، الکساندر. '''''سرزمین گیلان'''''. ترجمه سیروس سهامی، تهران: 1354، ص 78. </ref>. برخی نیز تالش‌ها را ایرانی و آریایی تبار می‌دانند. به ویژه این که گویش تالشی از گروه زبان‌های ایرانی شمال غربی است و نشانه‌های بسیاری از اوستایی و فارسی باستان و میانه در آن دیده می‌شود<ref>اورانسکی، یوسیف میخائیلوویچ. '''''مقدمه فقه‌اللغه ایرانی'''''. ترجمه کریم کشاورز، تهران: 1358، 330-334.</ref><ref name=":0">نیکیتین، ب. '''''ایرانی که من شناخته‌ام'''''. ترجمه علی‌محمد فره‌وشی، تهران: 1329، ص 102.</ref>.		برخی به سبب تشابه نام این قوم با نام امیر تالش بن حسن نواده امیر چوپان مغول برای تالش‌ها منشاء ترکی قائل شده‌اند<ref>خودزکو، الکساندر. '''''سرزمین گیلان'''''. ترجمه سیروس سهامی، تهران: 1354، ص 78. </ref>. برخی نیز تالش‌ها را ایرانی و آریایی تبار می‌دانند. به ویژه این که گویش تالشی از گروه زبان‌های ایرانی شمال غربی است و نشانه‌های بسیاری از اوستایی و فارسی باستان و میانه در آن دیده می‌شود<ref>اورانسکی، یوسیف میخائیلوویچ. '''''مقدمه فقه‌اللغه ایرانی'''''. ترجمه کریم کشاورز، تهران: 1358، 330-334.</ref><ref name=":0">نیکیتین، ب. '''''ایرانی که من شناخته‌ام'''''. ترجمه علی‌محمد فره‌وشی، تهران: 1329، ص 102.</ref>.

	تالش‌ها در گذشته از اقوام کوه‌نشین گیلان بوده‌اند و به تدریج در دشت‌ها مستقر شده‌اند<ref>بازن، مارسل و کریستیان برومبرژه. '''''گیلان و آذربایجان شرقی: نقشه‌ها و اسناد مردم‌شناسی'''''. ترجمه مظفر امین فرشچیان، تهران: 1356، ج 2، ص 57.</ref>. سرزمین قوم تالش نوار نسبتاً باریکی مرکب از دو قسمت کوهستانی و جلگه‌ای است که از شمال به جنوب گسترده می‌شود. شمال آن به خط فرضی میان قسمت سفلای رود کُر و مصب‌رود مرزی بالهارود در دشت مغان جمهوری آذربایجان و جنوب آن به مغرب دشت خزر و استان اردبیل متصل است<ref>اوبن. اوژن. '''''ایران امروز، 1907-1906: سفرنامه و بررسی‌های سفیر فرانسه، در ایران'''''. ترجمه علی‌اصغر سعیدی، تهران: 1362، ص 143.</ref><ref>بازن، مارسل و کریستیان برومبرژه. '''''گیلان و آذربایجان شرقی: نقشه‌ها و اسناد مردم‌شناسی'''''. ترجمه مظفر امین فرشچیان، تهران: 1356، ج 2، ص 73.</ref>. مهم‌ترین مناطق تالش‌نشین عبارتند از: مغان، اجارود، لنکران، آستارا، کرگانرود و...<ref>رابینو، یا سنت لویی. '''''ولایات دارالمرز ایران:''''' '''''گیلان'''''. ترجمه جعفر خمامی‌زاده، رشت: 1365، ص 21، 182، 218، 233. </ref> . برخی طوایف تالش عبارتند از دِلاغَردِه، آقاجانی، مشایخ، خاشابری و تیره‌های شیرازی و بوداغ و... که در روستاهای سرزمین تالش پراکنده‌اند<ref>برادگاهی، سعیدعلی. «جواهرنامه لنکران»، '''''چهار رساله در زمینه تاریخ و جغرافیای تالش'''''. به کوشش علی عبدلی، رشت: 1378، ص 45.</ref><ref>بازن، مارسل و کریستیان برومبرژه. '''''گیلان و آذربایجان شرقی: نقشه‌ها و اسناد مردم‌شناسی'''''. ترجمه مظفر امین فرشچیان، تهران: 1356، ج 2، ص 191، 119.</ref><ref>رابینو، یا سنت لویی. '''''ولایات دارالمرز ایران:''''' '''''گیلان'''''. ترجمه جعفر خمامی‌زاده، رشت: 1365، ص120، 218.</ref>.		تالش‌ها در گذشته از اقوام کوه‌نشین گیلان بوده‌اند و به تدریج در دشت‌ها مستقر شده‌اند<ref>بازن، مارسل و کریستیان برومبرژه. '''''گیلان و آذربایجان شرقی: نقشه‌ها و اسناد مردم‌شناسی'''''. ترجمه مظفر امین فرشچیان، تهران: 1356، ج 2، ص 57.</ref>. سرزمین قوم تالش نوار نسبتاً باریکی مرکب از دو قسمت کوهستانی و جلگه‌ای است که از شمال به جنوب گسترده می‌شود. شمال آن به خط فرضی میان قسمت سفلای رود کُر و مصب‌رود مرزی بالهارود در دشت مغان جمهوری آذربایجان و جنوب آن به مغرب دشت خزر و استان اردبیل متصل است<ref>اوبن. اوژن. '''''ایران امروز، 1907-1906: سفرنامه و بررسی‌های سفیر فرانسه، در ایران'''''. ترجمه علی‌اصغر سعیدی، تهران: 1362، ص 143.</ref><ref>بازن، مارسل و کریستیان برومبرژه. '''''گیلان و آذربایجان شرقی: نقشه‌ها و اسناد مردم‌شناسی'''''. ترجمه مظفر امین فرشچیان، تهران: 1356، ج 2، ص 73.</ref>. مهم‌ترین مناطق تالش‌نشین عبارتند از: مغان، اجارود، لنکران، آستارا، کرگانرود و...<ref>رابینو، یا سنت لویی. '''''ولایات دارالمرز ایران:''''' '''''گیلان'''''. ترجمه جعفر خمامی‌زاده، رشت: 1365، ص 21، 182، 218، 233. </ref> . برخی طوایف تالش عبارتند از دِلاغَردِه، آقاجانی، مشایخ، خاشابری و تیره‌های شیرازی و بوداغ و... که در روستاهای سرزمین [[قوم تالش\|تالش]] پراکنده‌اند<ref>برادگاهی، سعیدعلی. «جواهرنامه لنکران»، '''''چهار رساله در زمینه تاریخ و جغرافیای تالش'''''. به کوشش علی عبدلی، رشت: 1378، ص 45.</ref><ref>بازن، مارسل و کریستیان برومبرژه. '''''گیلان و آذربایجان شرقی: نقشه‌ها و اسناد مردم‌شناسی'''''. ترجمه مظفر امین فرشچیان، تهران: 1356، ج 2، ص 191، 119.</ref><ref>رابینو، یا سنت لویی. '''''ولایات دارالمرز ایران:''''' '''''گیلان'''''. ترجمه جعفر خمامی‌زاده، رشت: 1365، ص120، 218.</ref>.

	دامداری از مشاغل اصلی تالش‌هاست. کشاورزان تالشی نیز به کشت برنج در جلگه‌های این سرزمین می‌پردازند<ref name=":0" />.		دامداری از مشاغل اصلی تالش‌هاست. کشاورزان تالشی نیز به کشت برنج در جلگه‌های این سرزمین می‌پردازند<ref name=":0" />.

	تالش‌ها شیعه دوازده امامی هستند. بعضی از آن‌ها نیز سنی شافعی‌اند<ref>برادگاهی، سعیدعلی. «جواهرنامه لنکران»، '''''چهار رساله در زمینه تاریخ و جغرافیای تالش'''''. به کوشش علی عبدلی، رشت: 1378، ص 36، 46.</ref><ref>بازن، مارسل و کریستیان برومبرژه. '''''گیلان و آذربایجان شرقی: نقشه‌ها و اسناد مردم‌شناسی'''''. ترجمه مظفر امین فرشچیان، تهران: 1356، ج 2، ص 199-200، 208.</ref><ref>رابینو، یا سنت لویی. '''''ولایات دارالمرز ایران:''''' '''''گیلان'''''. ترجمه جعفر خمامی‌زاده، رشت: 1365، ص 100، 112، 120، 138.</ref>.		تالش‌ها شیعه دوازده امامی هستند. بعضی از آن‌ها نیز سنی شافعی‌اند<ref>برادگاهی، سعیدعلی. «جواهرنامه لنکران»، '''''چهار رساله در زمینه تاریخ و جغرافیای تالش'''''. به کوشش علی عبدلی، رشت: 1378، ص 36، 46.</ref><ref>بازن، مارسل و کریستیان برومبرژه. '''''گیلان و آذربایجان شرقی: نقشه‌ها و اسناد مردم‌شناسی'''''. ترجمه مظفر امین فرشچیان، تهران: 1356، ج 2، ص 199-200، 208.</ref><ref>رابینو، یا سنت لویی. '''''ولایات دارالمرز ایران:''''' '''''گیلان'''''. ترجمه جعفر خمامی‌زاده، رشت: 1365، ص 100، 112، 120، 138.</ref>.

	~~تلخیص معصومه ابراهیمی از مقاله تالش، قوم '''''دانشنامه جهان اسلام'''''~~

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==

	== '''مآخذ''' ==		== '''مآخذ''' ==
			<references />

			== منبع اصلی ==
			[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،

			== نویسنده مقاله ==
	علی پورصفر قصابی نژاد		علی پورصفر قصابی نژاد

			تلخیص معصومه ابراهیمی از مقاله تالش، قوم '''''دانشنامه جهان اسلام'''''
			[[رده:جامعه و نظام اجتماعی]]
			[[رده:مردم شناسی]]

Karimian در ‏۱۸ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۰۱

2025-05-18T20:01:31Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۰۱
خط ۱:		خط ۱:
	'''~~تالش،~~ گروهی قومی'''، ساکن در منطقه‌ای در مغرب و شمال غربی [[استان گیلان\|گیلان]]، بین کوه‌های تالش و [[دریاچه خزر\|دریای خزر]].		'''[[قوم تالش\|تالش]]، گروهی قومی'''، ساکن در منطقه‌ای در مغرب و شمال غربی [[استان گیلان\|گیلان]]، بین کوه‌های تالش و [[دریاچه خزر\|دریای خزر]].

	سکونت تالش‌ها در سرزمین کادوسیان و کاسپیان سبب شده است که برخی تالش‌ها را بازماندگان کادوسی بدانند.<~~sup~~>1</~~sup~~> نام کادوسیانی / کادوسیان در اواخر [[ساسانیان\|عصر ساسانی]] به طیلسان تغییر کرد و برخی طیلسان را معرب تالشان دانسته‌اند.<~~sup~~>2</~~sup~~>		سکونت تالش‌ها در سرزمین کادوسیان و کاسپیان سبب شده است که برخی تالش‌ها را بازماندگان کادوسی بدانند<ref>دیاکونوف، ایگور میخائیلوویچ. '''''تاریخ ماد'''''. ترجمه کریم کشاورز. تهران: 1357، ص 82. </ref>. نام کادوسیانی / کادوسیان در اواخر [[ساسانیان\|عصر ساسانی]] به طیلسان تغییر کرد و برخی طیلسان را معرب تالشان دانسته‌اند<ref>کسروی، احمد. '''''کاروند کسروی'''''. به کوشش یحیی ذکاء، تهران: 1352، ص 424.</ref>.

	برخی به سبب تشابه نام این قوم با نام امیر تالش بن حسن ~~نوادة~~ امیر چوپان مغول برای تالش‌ها منشاء ترکی قائل شده‌اند.<~~sup~~>3</~~sup~~> برخی نیز تالش‌ها را ایرانی و آریایی تبار می‌دانند. به ویژه این که گویش تالشی از گروه زبان‌های ایرانی شمال غربی است و نشانه‌های بسیاری از اوستایی و فارسی باستان و میانه در آن دیده می‌شود.<~~sup~~>4</~~sup~~>		برخی به سبب تشابه نام این قوم با نام امیر تالش بن حسن نواده امیر چوپان مغول برای تالش‌ها منشاء ترکی قائل شده‌اند<ref>خودزکو، الکساندر. '''''سرزمین گیلان'''''. ترجمه سیروس سهامی، تهران: 1354، ص 78. </ref>. برخی نیز تالش‌ها را ایرانی و آریایی تبار می‌دانند. به ویژه این که گویش تالشی از گروه زبان‌های ایرانی شمال غربی است و نشانه‌های بسیاری از اوستایی و فارسی باستان و میانه در آن دیده می‌شود<ref>اورانسکی، یوسیف میخائیلوویچ. '''''مقدمه فقه‌اللغه ایرانی'''''. ترجمه کریم کشاورز، تهران: 1358، 330-334.</ref><ref name=":0">نیکیتین، ب. '''''ایرانی که من شناخته‌ام'''''. ترجمه علی‌محمد فره‌وشی، تهران: 1329، ص 102.</ref>.

	تالش‌ها در گذشته از اقوام کوه‌نشین گیلان بوده‌اند و به تدریج در دشت‌ها مستقر شده‌اند.<~~sup~~>5</~~sup~~> سرزمین قوم تالش نوار نسبتاً باریکی مرکب از دو قسمت کوهستانی و جلگه‌ای است که از شمال به جنوب گسترده می‌شود. شمال آن به خط فرضی میان قسمت سفلای رود کُر و مصب‌رود مرزی بالهارود در دشت مغان جمهوری آذربایجان و جنوب آن به مغرب دشت خزر و استان اردبیل متصل است.<~~sup~~>6</~~sup~~> مهم‌ترین مناطق تالش‌نشین عبارتند از: مغان، اجارود، لنکران، آستارا، کرگانرود و... .<~~sup~~>7</~~sup~~> برخی طوایف تالش عبارتند از دِلاغَردِه، آقاجانی، مشایخ، خاشابری و تیره‌های شیرازی و بوداغ و... که در روستاهای سرزمین تالش پراکنده‌اند.<~~sup~~>8</~~sup~~>		تالش‌ها در گذشته از اقوام کوه‌نشین گیلان بوده‌اند و به تدریج در دشت‌ها مستقر شده‌اند<ref>بازن، مارسل و کریستیان برومبرژه. '''''گیلان و آذربایجان شرقی: نقشه‌ها و اسناد مردم‌شناسی'''''. ترجمه مظفر امین فرشچیان، تهران: 1356، ج 2، ص 57.</ref>. سرزمین قوم تالش نوار نسبتاً باریکی مرکب از دو قسمت کوهستانی و جلگه‌ای است که از شمال به جنوب گسترده می‌شود. شمال آن به خط فرضی میان قسمت سفلای رود کُر و مصب‌رود مرزی بالهارود در دشت مغان جمهوری آذربایجان و جنوب آن به مغرب دشت خزر و استان اردبیل متصل است<ref>اوبن. اوژن. '''''ایران امروز، 1907-1906: سفرنامه و بررسی‌های سفیر فرانسه، در ایران'''''. ترجمه علی‌اصغر سعیدی، تهران: 1362، ص 143.</ref><ref>بازن، مارسل و کریستیان برومبرژه. '''''گیلان و آذربایجان شرقی: نقشه‌ها و اسناد مردم‌شناسی'''''. ترجمه مظفر امین فرشچیان، تهران: 1356، ج 2، ص 73.</ref>. مهم‌ترین مناطق تالش‌نشین عبارتند از: مغان، اجارود، لنکران، آستارا، کرگانرود و...<ref>رابینو، یا سنت لویی. '''''ولایات دارالمرز ایران:''''' '''''گیلان'''''. ترجمه جعفر خمامی‌زاده، رشت: 1365، ص 21، 182، 218، 233. </ref> . برخی طوایف تالش عبارتند از دِلاغَردِه، آقاجانی، مشایخ، خاشابری و تیره‌های شیرازی و بوداغ و... که در روستاهای سرزمین تالش پراکنده‌اند<ref>برادگاهی، سعیدعلی. «جواهرنامه لنکران»، '''''چهار رساله در زمینه تاریخ و جغرافیای تالش'''''. به کوشش علی عبدلی، رشت: 1378، ص 45.</ref><ref>بازن، مارسل و کریستیان برومبرژه. '''''گیلان و آذربایجان شرقی: نقشه‌ها و اسناد مردم‌شناسی'''''. ترجمه مظفر امین فرشچیان، تهران: 1356، ج 2، ص 191، 119.</ref><ref>رابینو، یا سنت لویی. '''''ولایات دارالمرز ایران:''''' '''''گیلان'''''. ترجمه جعفر خمامی‌زاده، رشت: 1365، ص120، 218.</ref>.

	دامداری از مشاغل اصلی تالش‌هاست. کشاورزان تالشی نیز به کشت برنج در جلگه‌های این سرزمین می‌پردازند~~.<sup>9~~</~~sup~~>		دامداری از مشاغل اصلی تالش‌هاست. کشاورزان تالشی نیز به کشت برنج در جلگه‌های این سرزمین می‌پردازند<ref name=":0" />.

	تالش‌ها ~~شیعة~~ دوازده امامی هستند. بعضی از آن‌ها نیز سنی شافعی‌اند.<~~sup~~>10</~~sup~~>		تالش‌ها شیعه دوازده امامی هستند. بعضی از آن‌ها نیز سنی شافعی‌اند<ref>برادگاهی، سعیدعلی. «جواهرنامه لنکران»، '''''چهار رساله در زمینه تاریخ و جغرافیای تالش'''''. به کوشش علی عبدلی، رشت: 1378، ص 36، 46.</ref><ref>بازن، مارسل و کریستیان برومبرژه. '''''گیلان و آذربایجان شرقی: نقشه‌ها و اسناد مردم‌شناسی'''''. ترجمه مظفر امین فرشچیان، تهران: 1356، ج 2، ص 199-200، 208.</ref><ref>رابینو، یا سنت لویی. '''''ولایات دارالمرز ایران:''''' '''''گیلان'''''. ترجمه جعفر خمامی‌زاده، رشت: 1365، ص 100، 112، 120، 138.</ref>.

	تلخیص معصومه ابراهیمی از ~~مقالة~~ تالش، قوم '''''~~دانشنامة~~ جهان اسلام'''''		تلخیص معصومه ابراهیمی از مقاله تالش، قوم '''''دانشنامه جهان اسلام'''''

			== نیز نگاه کنید به ==

	'''مآخذ:'''		== '''مآخذ''' ==

	~~1- دیاکونوف، ایگور میخائیلوویچ. '''''تاریخ ماد'''''. ترجمة کریم کشاورز. تهران: 1357، ص 82.~~

	~~2- کسروی، احمد. '''''کاروند کسروی'''''. به کوشش یحیی ذکاء، تهران: 1352، ص 424.~~

	~~3- خودزکو، الکساندر. '''''سرزمین گیلان'''''. ترجمة سیروس سهامی، تهران: 1354، ص 78.~~

	4- اورانسکی، یوسیف میخائیلوویچ. '''''مقدمة فقه‌اللغة ایرانی'''''. ترجمة کریم کشاورز، تهران: 1358، 330-334؛ نیکیتین، ب. '''''ایرانی که من شناخته‌ام'''''. ترجمة علی‌محمد فره‌وشی، تهران: 1329، ص 102.

	5- بازن، مارسل و کریستیان برومبرژه. '''''گیلان و آذربایجان شرقی: نقشه‌ها و اسناد مردم‌شناسی'''''. ترجمة مظفر امین فرشچیان، تهران: 1356، ج 2، ص 57.

	6- اوبن. اوژن. '''''ایران امروز، 1907-1906: سفرنامه و بررسی‌های سفیر فرانسه، در ایران'''''. ترجمة علی‌اصغر سعیدی، تهران: 1362، ص 143؛ بازن. '''''همان'''''. ج 2، ص 73.

	7- رابینو، یا سنت لویی. '''''ولایات دارالمرز ایران:''''' '''''گیلان'''''. ترجمة جعفر خمامی‌زاده، رشت: 1365، ص 21، 182، 218، 233.

	8- برادگاهی، سعیدعلی. «جواهرنامة لنکران»، '''''چهار رساله در زمینة تاریخ و جغرافیای تالش'''''. به کوشش علی عبدلی، رشت: 1378، ص 45؛ بازن. '''''همان'''''. ج 2، ص 191، 199؛ رابینو. '''''همان'''''. ص 120، 218.

	~~9- نیکیتین. همانجا.~~

	~~10- برادگاهی، سعیدعلی. '''''همان'''''. ص 36، 46؛ بازن. '''''همان'''''. ج 2، ص 199-200، 208؛ رابینو. '''''همان'''''. ص 100، 112، 120، 138.~~


	علی پورصفر قصابی نژاد		علی پورصفر قصابی نژاد

Samei در ‏۹ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۲۷

2025-05-09T18:27:55Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۲۷
خط ۱:		خط ۱:
	'''تالش، ~~گروهي قومي~~'''، ~~ساكن~~ در ~~منطقه‌اي~~ در مغرب و شمال ~~غربي گيلان، بين كوه‌هاي~~ تالش و ~~درياي~~ خزر.		'''تالش، گروهی قومی'''، ساکن در منطقه‌ای در مغرب و شمال غربی [[استان گیلان\|گیلان]]، بین کوه‌های تالش و [[دریاچه خزر\|دریای خزر]].

	~~سكونت~~ تالش‌ها در ~~سرزمين كادوسيان~~ و ~~كاسپيان~~ سبب شده است ~~كه برخي~~ تالش‌ها را بازماندگان ~~كادوسي~~ بدانند.<sup>1</sup> نام ~~كادوسياني~~ / ~~كادوسيان~~ در اواخر عصر ~~ساساني~~ به ~~طيلسان تغيير كرد~~ و ~~برخي طيلسان~~ را معرب تالشان دانسته‌اند.<sup>2</sup>		سکونت تالش‌ها در سرزمین کادوسیان و کاسپیان سبب شده است که برخی تالش‌ها را بازماندگان کادوسی بدانند.<sup>1</sup> نام کادوسیانی / کادوسیان در اواخر [[ساسانیان\|عصر ساسانی]] به طیلسان تغییر کرد و برخی طیلسان را معرب تالشان دانسته‌اند.<sup>2</sup>

	~~برخي~~ به سبب تشابه نام ~~اين~~ قوم با نام ~~امير~~ تالش بن حسن نوادة ~~امير~~ چوپان مغول ~~براي~~ تالش‌ها منشاء ~~تركي~~ قائل شده‌اند.<sup>3</sup> ~~برخي نيز~~ تالش‌ها را ~~ايراني~~ و ~~آريايي~~ تبار ~~مي‌دانند~~. به ~~ويژه اين كه گويش تالشي~~ از گروه ~~زبان‌هاي ايراني~~ شمال ~~غربي~~ است و ~~نشانه‌هاي بسياري~~ از ~~اوستايي~~ و ~~فارسي~~ باستان و ~~ميانه~~ در آن ~~ديده مي‌شود~~.<sup>4</sup>		برخی به سبب تشابه نام این قوم با نام امیر تالش بن حسن نوادة امیر چوپان مغول برای تالش‌ها منشاء ترکی قائل شده‌اند.<sup>3</sup> برخی نیز تالش‌ها را ایرانی و آریایی تبار می‌دانند. به ویژه این که گویش تالشی از گروه زبان‌های ایرانی شمال غربی است و نشانه‌های بسیاری از اوستایی و فارسی باستان و میانه در آن دیده می‌شود.<sup>4</sup>

	تالش‌ها در گذشته از اقوام ~~كوه‌نشين گيلان~~ بوده‌اند و به ~~تدريج~~ در دشت‌ها مستقر شده‌اند.<sup>5</sup> ~~سرزمين~~ قوم تالش نوار نسبتاً ~~باريكي مركب~~ از دو قسمت ~~كوهستاني~~ و ~~جلگه‌اي~~ است كه از شمال به جنوب گسترده ~~مي‌شود~~. شمال آن به خط ~~فرضي ميان~~ قسمت ~~سفلاي~~ رود ~~كُر~~ و مصب‌رود ~~مرزي~~ بالهارود در دشت مغان ~~جمهوري آذربايجان~~ و جنوب آن به مغرب دشت خزر و استان ~~اردبيل~~ متصل است.<sup>6</sup> ~~مهم‌ترين~~ مناطق ~~تالش‌نشين~~ عبارتند از: مغان، اجارود، ~~لنكران،~~ آستارا، ~~كرگانرود~~ و... .<sup>7</sup> ~~برخي طوايف~~ تالش عبارتند از دِلاغَردِه، ~~آقاجاني، مشايخ، خاشابري~~ و ~~تيره‌هاي شيرازي~~ و بوداغ و... كه در ~~روستاهاي سرزمين~~ تالش ~~پراكنده‌اند~~.<sup>8</sup>		تالش‌ها در گذشته از اقوام کوه‌نشین گیلان بوده‌اند و به تدریج در دشت‌ها مستقر شده‌اند.<sup>5</sup> سرزمین قوم تالش نوار نسبتاً باریکی مرکب از دو قسمت کوهستانی و جلگه‌ای است که از شمال به جنوب گسترده می‌شود. شمال آن به خط فرضی میان قسمت سفلای رود کُر و مصب‌رود مرزی بالهارود در دشت مغان جمهوری آذربایجان و جنوب آن به مغرب دشت خزر و استان اردبیل متصل است.<sup>6</sup> مهم‌ترین مناطق تالش‌نشین عبارتند از: مغان، اجارود، لنکران، آستارا، کرگانرود و... .<sup>7</sup> برخی طوایف تالش عبارتند از دِلاغَردِه، آقاجانی، مشایخ، خاشابری و تیره‌های شیرازی و بوداغ و... که در روستاهای سرزمین تالش پراکنده‌اند.<sup>8</sup>

	~~دامداري~~ از مشاغل ~~اصلي~~ تالش‌هاست. ~~كشاورزان تالشي نيز~~ به ~~كشت~~ برنج در ~~جلگه‌هاي اين سرزمين مي‌پردازند~~.<sup>9</sup>		دامداری از مشاغل اصلی تالش‌هاست. کشاورزان تالشی نیز به کشت برنج در جلگه‌های این سرزمین می‌پردازند.<sup>9</sup>

	تالش‌ها ~~شيعة~~ دوازده ~~امامي~~ هستند. ~~بعضي~~ از آن‌ها ~~نيز سني شافعي‌اند~~.<sup>10</sup>		تالش‌ها شیعة دوازده امامی هستند. بعضی از آن‌ها نیز سنی شافعی‌اند.<sup>10</sup>

	~~تلخيص~~ معصومه ~~ابراهيمي~~ از مقالة تالش، قوم '''''دانشنامة جهان اسلام'''''		تلخیص معصومه ابراهیمی از مقالة تالش، قوم '''''دانشنامة جهان اسلام'''''


	'''مآخذ:'''		'''مآخذ:'''

	1- ~~دياكونوف، ايگور ميخائيلوويچ~~. '''''~~تاريخ~~ ماد'''''. ترجمة ~~كريم كشاورز~~. تهران: 1357، ص 82.		1- دیاکونوف، ایگور میخائیلوویچ. '''''تاریخ ماد'''''. ترجمة کریم کشاورز. تهران: 1357، ص 82.

	2- ~~كسروي،~~ احمد. '''''~~كاروند كسروي~~'''''. به ~~كوشش يحيي ذكاء،~~ تهران: 1352، ص 424.		2- کسروی، احمد. '''''کاروند کسروی'''''. به کوشش یحیی ذکاء، تهران: 1352، ص 424.

	3- ~~خودزكو، الكساندر~~. '''''~~سرزمين گيلان~~'''''. ترجمة ~~سيروس سهامي،~~ تهران: 1354، ص 78.		3- خودزکو، الکساندر. '''''سرزمین گیلان'''''. ترجمة سیروس سهامی، تهران: 1354، ص 78.

	4- ~~اورانسكي، يوسيف ميخائيلوويچ~~. '''''مقدمة فقه‌اللغة ~~ايراني~~'''''. ترجمة ~~كريم كشاورز،~~ تهران: 1358، 330-334؛ ~~نيكيتين،~~ ب. '''''~~ايراني كه~~ من شناخته‌ام'''''. ترجمة ~~علي‌محمد فره‌وشي،~~ تهران: 1329، ص 102.		4- اورانسکی، یوسیف میخائیلوویچ. '''''مقدمة فقه‌اللغة ایرانی'''''. ترجمة کریم کشاورز، تهران: 1358، 330-334؛ نیکیتین، ب. '''''ایرانی که من شناخته‌ام'''''. ترجمة علی‌محمد فره‌وشی، تهران: 1329، ص 102.

	5- بازن، مارسل و ~~كريستيان~~ برومبرژه. '''''~~گيلان~~ و ~~آذربايجان شرقي~~: نقشه‌ها و اسناد ~~مردم‌شناسي~~'''''. ترجمة مظفر ~~امين فرشچيان،~~ تهران: 1356، ج 2، ص 57.		5- بازن، مارسل و کریستیان برومبرژه. '''''گیلان و آذربایجان شرقی: نقشه‌ها و اسناد مردم‌شناسی'''''. ترجمة مظفر امین فرشچیان، تهران: 1356، ج 2، ص 57.

	6- اوبن. اوژن. '''''~~ايران~~ امروز، 1907-1906: سفرنامه و ~~بررسي‌هاي سفير~~ فرانسه، در ~~ايران~~'''''. ترجمة ~~علي‌اصغر سعيدي،~~ تهران: 1362، ص 143؛ بازن. '''''همان'''''. ج 2، ص 73.		6- اوبن. اوژن. '''''ایران امروز، 1907-1906: سفرنامه و بررسی‌های سفیر فرانسه، در ایران'''''. ترجمة علی‌اصغر سعیدی، تهران: 1362، ص 143؛ بازن. '''''همان'''''. ج 2، ص 73.

	7- ~~رابينو، يا~~ سنت ~~لويي~~. '''''~~ولايات~~ دارالمرز ~~ايران~~:''''' '''''~~گيلان~~'''''. ترجمة جعفر ~~خمامي‌زاده،~~ رشت: 1365، ص 21، 182، 218، 233.		7- رابینو، یا سنت لویی. '''''ولایات دارالمرز ایران:''''' '''''گیلان'''''. ترجمة جعفر خمامی‌زاده، رشت: 1365، ص 21، 182، 218، 233.

	8- ~~برادگاهي، سعيدعلي~~. «جواهرنامة ~~لنكران»،~~ '''''چهار رساله در ~~زمينة تاريخ~~ و ~~جغرافياي~~ تالش'''''. به ~~كوشش علي عبدلي،~~ رشت: 1378، ص 45؛ بازن. '''''همان'''''. ج 2، ص 191، 199؛ ~~رابينو~~. '''''همان'''''. ص 120، 218.		8- برادگاهی، سعیدعلی. «جواهرنامة لنکران»، '''''چهار رساله در زمینة تاریخ و جغرافیای تالش'''''. به کوشش علی عبدلی، رشت: 1378، ص 45؛ بازن. '''''همان'''''. ج 2، ص 191، 199؛ رابینو. '''''همان'''''. ص 120، 218.

	9- ~~نيكيتين~~. همانجا.		9- نیکیتین. همانجا.

	10- ~~برادگاهي، سعيدعلي~~. '''''همان'''''. ص 36، 46؛ بازن. '''''همان'''''. ج 2، ص 199-200، 208؛ ~~رابينو~~. '''''همان'''''. ص 100، 112، 120، 138.		10- برادگاهی، سعیدعلی. '''''همان'''''. ص 36، 46؛ بازن. '''''همان'''''. ج 2، ص 199-200، 208؛ رابینو. '''''همان'''''. ص 100، 112، 120، 138.


	علی پورصفر قصابی نژاد		علی پورصفر قصابی نژاد

Samei: صفحه‌ای تازه حاوی «'''تالش، گروهي قومي'''، ساكن در منطقه‌اي در مغرب و شمال غربي گيلان، بين كوه‌هاي تالش و درياي خزر. سكونت تالش‌ها در سرزمين كادوسيان و كاسپيان سبب شده است كه برخي تالش‌ها را بازماندگان كادوسي بدانند.¹ نام كادوسياني / كادوسيان در اواخر عصر...» ایجاد کرد

2024-08-18T22:42:33Z

صفحه‌ای تازه حاوی «'''تالش، گروهي قومي'''، ساكن در منطقه‌اي در مغرب و شمال غربي گيلان، بين كوه‌هاي تالش و درياي خزر. سكونت تالش‌ها در سرزمين كادوسيان و كاسپيان سبب شده است كه برخي تالش‌ها را بازماندگان كادوسي بدانند.1 نام كادوسياني / كادوسيان در اواخر عصر...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

'''تالش، گروهي قومي'''، ساكن در منطقه‌اي در مغرب و شمال غربي گيلان، بين كوه‌هاي تالش و درياي خزر.

سكونت تالش‌ها در سرزمين كادوسيان و كاسپيان سبب شده است كه برخي تالش‌ها را بازماندگان كادوسي بدانند.1 نام كادوسياني / كادوسيان در اواخر عصر ساساني به طيلسان تغيير كرد و برخي طيلسان را معرب تالشان دانسته‌اند.2

برخي به سبب تشابه نام اين قوم با نام امير تالش بن حسن نوادة امير چوپان مغول براي تالش‌ها منشاء تركي قائل شده‌اند.3 برخي نيز تالش‌ها را ايراني و آريايي تبار مي‌دانند. به ويژه اين كه گويش تالشي از گروه زبان‌هاي ايراني شمال غربي است و نشانه‌هاي بسياري از اوستايي و فارسي باستان و ميانه در آن ديده مي‌شود.4

تالش‌ها در گذشته از اقوام كوه‌نشين گيلان بوده‌اند و به تدريج در دشت‌ها مستقر شده‌اند.5 سرزمين قوم تالش نوار نسبتاً باريكي مركب از دو قسمت كوهستاني و جلگه‌اي است كه از شمال به جنوب گسترده مي‌شود. شمال آن به خط فرضي ميان قسمت سفلاي رود كُر و مصب‌رود مرزي بالهارود در دشت مغان جمهوري آذربايجان و جنوب آن به مغرب دشت خزر و استان اردبيل متصل است.6 مهم‌ترين مناطق تالش‌نشين عبارتند از: مغان، اجارود، لنكران، آستارا، كرگانرود و... .7 برخي طوايف تالش عبارتند از دِلاغَردِه، آقاجاني، مشايخ، خاشابري و تيره‌هاي شيرازي و بوداغ و... كه در روستاهاي سرزمين تالش پراكنده‌اند.8

دامداري از مشاغل اصلي تالش‌هاست. كشاورزان تالشي نيز به كشت برنج در جلگه‌هاي اين سرزمين مي‌پردازند.9

تالش‌ها شيعة دوازده امامي هستند. بعضي از آن‌ها نيز سني شافعي‌اند.10

تلخيص معصومه ابراهيمي از مقالة تالش، قوم '''''دانشنامة جهان اسلام'''''

'''مآخذ:'''

1- دياكونوف، ايگور ميخائيلوويچ. '''''تاريخ ماد'''''. ترجمة كريم كشاورز. تهران: 1357، ص 82.

2- كسروي، احمد. '''''كاروند كسروي'''''. به كوشش يحيي ذكاء، تهران: 1352، ص 424.

3- خودزكو، الكساندر. '''''سرزمين گيلان'''''. ترجمة سيروس سهامي، تهران: 1354، ص 78.

4- اورانسكي، يوسيف ميخائيلوويچ. '''''مقدمة فقه‌اللغة ايراني'''''. ترجمة كريم كشاورز، تهران: 1358، 330-334؛ نيكيتين، ب. '''''ايراني كه من شناخته‌ام'''''. ترجمة علي‌محمد فره‌وشي، تهران: 1329، ص 102.

5- بازن، مارسل و كريستيان برومبرژه. '''''گيلان و آذربايجان شرقي: نقشه‌ها و اسناد مردم‌شناسي'''''. ترجمة مظفر امين فرشچيان، تهران: 1356، ج 2، ص 57.

6- اوبن. اوژن. '''''ايران امروز، 1907-1906: سفرنامه و بررسي‌هاي سفير فرانسه، در ايران'''''. ترجمة علي‌اصغر سعيدي، تهران: 1362، ص 143؛ بازن. '''''همان'''''. ج 2، ص 73.

7- رابينو، يا سنت لويي. '''''ولايات دارالمرز ايران:''''' '''''گيلان'''''. ترجمة جعفر خمامي‌زاده، رشت: 1365، ص 21، 182، 218، 233.

8- برادگاهي، سعيدعلي. «جواهرنامة لنكران»، '''''چهار رساله در زمينة تاريخ و جغرافياي تالش'''''. به كوشش علي عبدلي، رشت: 1378، ص 45؛ بازن. '''''همان'''''. ج 2، ص 191، 199؛ رابينو. '''''همان'''''. ص 120، 218.

9- نيكيتين. همانجا.

10- برادگاهي، سعيدعلي. '''''همان'''''. ص 36، 46؛ بازن. '''''همان'''''. ج 2، ص 199-200، 208؛ رابينو. '''''همان'''''. ص 100، 112، 120، 138.

علی پورصفر قصابی نژاد