https://iranology-e.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D9%85%D8%B3%D8%AC%D8%AF_%DA%A9%D8%A8%D9%88%D8%AF
مسجد کبود - تاریخچهٔ نسخهها
2026-06-16T08:45:12Z
تاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکی
MediaWiki 1.43.1
https://iranology-e.ir/index.php?title=%D9%85%D8%B3%D8%AC%D8%AF_%DA%A9%D8%A8%D9%88%D8%AF&diff=8359&oldid=prev
Samei در ۱۲ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۵۵
2025-05-12T13:55:19Z
<p></p>
<table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface">
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ۱۲ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۵۵</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l2">خط ۲:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۲:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>مسجد کبود'''،''' این مسجد مطابق کتیبه سردر اصلی آن توسط ابوالمظفر جهانشاه قراقویونلو و به قولی توسط همسر و دختر او در 870 هـ.ق/ ؟ م در تبریز بنا شده است.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>مسجد کبود'''،''' این مسجد مطابق کتیبه سردر اصلی آن توسط ابوالمظفر جهانشاه قراقویونلو و به قولی توسط همسر و دختر او در 870 هـ.ق/ ؟ م در تبریز بنا شده است.</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از این مسجد با نامهای جهانشاه<ref>'''''سیاحتنامه اولیاء حلیبی قسمت آذربایگان'''''. ترجمه حاج حسین نخجوانی، ص16. دیولافوا، مادام (1371). ایران، کلده و شوش. ترجمه علیمحمد فرهوشی . تهران: دانشگاه تهران، ص 55 تا 57.</ref> مظفریه<ref name=":0">ذکاء، یحیی (1368). '''''تبریز، شهرهای ایران'''''. یوسف کیانی، نشر جهاد دانشگاهی، ص 183 تا 185.</ref> کبود (به جهت رنگ زمینه نقوش سطوح داخلی رواق آن)، فیروزه [[اسلام]]<ref>'''''فرهنگ جغرافیایی آبادیهای کشور''''' (1380). شهرستان تبریز. سازمان جغرافیای نیروهای مسلح، ص136.</ref> (به واسطه گنبد فیروزهای که در قدیم داشت) و گوی مسجد<ref>افشارسیستانی، ایرج (1369). '''''نگاهی به آذربایجان شرقی'''''. موسسه تحقیقاتی و پژوهشی رایزن، جلد اول، ص 202.</ref> (کبود به گویش محلی) یاد شده است. طبق نظر خانم دیولافوآ، این مسجد به اهل تسنن تعلق داشته است<ref>دیولافوآ، ژان (1371). ایران، کلده و شوش. ترجمه علیمحمد فرهوشی، تهران: دانشگاه تهران، ص 57.</ref>. در اثر زلزله سقفهای اصلی این بنا فرو ریخته و فقط ایوان، سردر، برخی جرزها و طاقهای اصلی باقی مانده است<ref name=":0" />.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از این مسجد با نامهای جهانشاه<ref>'''''سیاحتنامه اولیاء حلیبی قسمت آذربایگان'''''. ترجمه حاج حسین نخجوانی، ص16. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;"></ref><ref></ins>دیولافوا، مادام (1371). ایران، کلده و شوش. ترجمه علیمحمد فرهوشی . تهران: دانشگاه تهران، ص 55 تا 57.</ref> <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[مظفریان|</ins>مظفریه<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</ins><ref name=":0">ذکاء، یحیی (1368). '''''تبریز، شهرهای ایران'''''. یوسف کیانی، نشر جهاد دانشگاهی، ص 183 تا 185.</ref> کبود (به جهت رنگ زمینه نقوش سطوح داخلی رواق آن)، فیروزه [[اسلام]]<ref>'''''فرهنگ جغرافیایی آبادیهای کشور''''' (1380). شهرستان تبریز. سازمان جغرافیای نیروهای مسلح، ص136.</ref> (به واسطه گنبد فیروزهای که در قدیم داشت) و گوی مسجد<ref>افشارسیستانی، ایرج (1369). '''''نگاهی به آذربایجان شرقی'''''. موسسه تحقیقاتی و پژوهشی رایزن، جلد اول، ص 202.</ref> (کبود به گویش محلی) یاد شده است. طبق نظر خانم دیولافوآ، این مسجد به اهل تسنن تعلق داشته است<ref>دیولافوآ، ژان (1371). ایران، کلده و شوش. ترجمه علیمحمد فرهوشی، تهران: دانشگاه تهران، ص 57.</ref>. در اثر زلزله سقفهای اصلی این بنا فرو ریخته و فقط ایوان، سردر، برخی جرزها و طاقهای اصلی باقی مانده است<ref name=":0" />.</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>سردر این مجموعه روی زمین بلندی بنا شده و طاقی جناقی بالای آن قرار دارد. دو ستون با طرح مارپیچی چسبیده به بنا در دوسوی سردر با نگارههای زیبای چهارباهو و چهارپیلی دیده میشود. این نگارهها از کهنترین نگارههای ایران هستند<ref>پیرنیا، محمدکریم (1383). '''''سبکشناسی معماری ایرانی'''''. تدوین غلامحسین معماریان. تهران: نشر معمار، ص 266.</ref>. در فاصله کوتاهی از سردر اصلی به نمازگاه با دو تالار بزرگ جدا از هم باز میشود. سقف اصلی هر دو تالار تخریب و بازسازی شده است. [[محراب]] اصلی مسجد در تالار دوم قرار دارد. </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>سردر این مجموعه روی زمین بلندی بنا شده و طاقی جناقی بالای آن قرار دارد. دو ستون با طرح مارپیچی چسبیده به بنا در دوسوی سردر با نگارههای زیبای چهارباهو و چهارپیلی دیده میشود. این نگارهها از کهنترین نگارههای ایران هستند<ref>پیرنیا، محمدکریم (1383). '''''سبکشناسی معماری ایرانی'''''. تدوین غلامحسین معماریان. تهران: نشر معمار، ص 266.</ref>. در فاصله کوتاهی از سردر اصلی به نمازگاه با دو تالار بزرگ جدا از هم باز میشود. سقف اصلی هر دو تالار تخریب و بازسازی شده است. [[محراب]] اصلی مسجد در تالار دوم قرار دارد. </div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>این [[محراب]] با کاشیهای تراشیده کبود و هشت ضلعی کوچک زینت یافته است<ref>دیولافوآ، ژان (1371). '''''ایران، کلده و شوش'''''. ترجمه علیمحمد فرهوشی، تهران: دانشگاه تهران، ص 52-55. ذکاء، یحیی (1368). تبریز، شهرهای ایران. یوسف کیانی، نشر جهاد دانشگاهی، ص 186.</ref>. کف بنا سنگفرش بوده و دیوارههای آن از کاشیهای رنگی به شکل قطعات خرد و ریز تراشیده و به هم پیوسته همچون پارچه شکل یافته است<ref>ذکاء، یحیی (1368). '''''تبریز، شهرهای ایران'''''. یوسف کیانی، نشر جهاد دانشگاهی، ص 186.</ref>. دیوارها از سنگهای مرمرین و تزئینات آن از کاشی آجر (معقلی) و کاشی تراش (معرق) است. </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>این [[محراب]] با کاشیهای تراشیده کبود و هشت ضلعی کوچک زینت یافته است<ref>دیولافوآ، ژان (1371). '''''ایران، کلده و شوش'''''. ترجمه علیمحمد فرهوشی، تهران: دانشگاه تهران، ص 52-55. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;"></ref><ref></ins>ذکاء، یحیی (1368). <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">'''''</ins>تبریز، شهرهای ایران<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">'''''</ins>. یوسف کیانی، نشر جهاد دانشگاهی، ص 186.</ref>. کف بنا سنگفرش بوده و دیوارههای آن از کاشیهای رنگی به شکل قطعات خرد و ریز تراشیده و به هم پیوسته همچون پارچه شکل یافته است<ref>ذکاء، یحیی (1368). '''''تبریز، شهرهای ایران'''''. یوسف کیانی، نشر جهاد دانشگاهی، ص 186.</ref>. دیوارها از سنگهای مرمرین و تزئینات آن از کاشی آجر (معقلی) و کاشی تراش (معرق) است. </div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>سبک کاشیکاری این بنا به دلیل تفاوت و برتری خاص نسبت به سایر تزئینات سبک آذری منحصر به فرد است<ref>پیرنیا، محمدکریم (1383). '''''سبکشناسی معماری ایرانی'''''. تدوین غلامحسین معماریان. تهران: نشر معمار، ص 266-267.</ref>. کتیبههای متعدد برجسته با خطوط رقاع، کوفی، نسخ، ثلث و نستعلیق آذینبخش این مسجد است که مهمترین آن کتیبه بالای حاشیه عرضی طاقچهها به عرض 60 سانتیمتر است<ref>زندهدل، حسن (1376). '''''مجموعه راهنمای جامع ایرانگردی'''''. آذربایجان شرقی: نشر ایرانگردان، ص 124 و 125.</ref>. </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>سبک کاشیکاری این بنا به دلیل تفاوت و برتری خاص نسبت به سایر تزئینات سبک آذری منحصر به فرد است<ref>پیرنیا، محمدکریم (1383). '''''سبکشناسی معماری ایرانی'''''. تدوین غلامحسین معماریان. تهران: نشر معمار، ص 266-267.</ref>. کتیبههای متعدد برجسته با خطوط رقاع، کوفی، نسخ، ثلث و نستعلیق آذینبخش این مسجد است که مهمترین آن کتیبه بالای حاشیه عرضی طاقچهها به عرض 60 سانتیمتر است<ref>زندهدل، حسن (1376). '''''مجموعه راهنمای جامع ایرانگردی'''''. آذربایجان شرقی: نشر ایرانگردان، ص 124 و 125.</ref>. </div></td></tr>
<tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l13">خط ۱۳:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱۳:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>* [[مسجد جامع اصفهان]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>* [[مسجد جامع اصفهان]]</div></td></tr>
<tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">* [[بارگاه حضرت معصومه(ع)]]</ins></div></td></tr>
<tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">* [[مظفریان]]</ins></div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== مآخذ ==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== مآخذ ==</div></td></tr>
<tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l22">خط ۲۲:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۲۴:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== نویسنده مقاله ==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== نویسنده مقاله ==</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>آزیتا رجبی</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>آزیتا رجبی</div></td></tr>
<tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[رده:هنر]]</ins></div></td></tr>
<tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[رده:معماری و شهر سازی]]</ins></div></td></tr>
</table>
Samei
https://iranology-e.ir/index.php?title=%D9%85%D8%B3%D8%AC%D8%AF_%DA%A9%D8%A8%D9%88%D8%AF&diff=3882&oldid=prev
Samei در ۲۱ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۳۲
2025-04-21T21:32:30Z
<p></p>
<table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface">
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ۲۱ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۳۲</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;"> </del></div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[پرونده:1094084 704.jpg|بندانگشتی|مسجد کبود تبریز، قابل بازیابی از https://aftabnews.ir/fa/news/834701/%D8%AA%D8%B5%D8%A7%D9%88%DB%8C%D8%B1%7C-%D9%85%D8%B3%D8%AC%D8%AF-%DA%A9%D8%A8%D9%88%D8%AF-%D8%AA%D8%A8%D8%B1%DB%8C%D8%B2]]</ins></div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>مسجد کبود'''،''' این مسجد مطابق کتیبه سردر اصلی آن توسط ابوالمظفر جهانشاه قراقویونلو و به قولی توسط همسر و دختر او در 870 هـ.ق/ ؟ م در تبریز بنا شده است.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>مسجد کبود'''،''' این مسجد مطابق کتیبه سردر اصلی آن توسط ابوالمظفر جهانشاه قراقویونلو و به قولی توسط همسر و دختر او در 870 هـ.ق/ ؟ م در تبریز بنا شده است.</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از این مسجد با نامهای جهانشاه<ref>'''''سیاحتنامه اولیاء حلیبی قسمت آذربایگان'''''. ترجمه حاج حسین نخجوانی، ص16. دیولافوا، مادام (1371). ایران، کلده و شوش. ترجمه علیمحمد فرهوشی . تهران: دانشگاه تهران، ص 55 تا 57.</ref> مظفریه<ref name=":0">ذکاء، یحیی (1368). '''''تبریز، شهرهای ایران'''''. یوسف کیانی، نشر جهاد دانشگاهی، ص 183 تا 185.</ref> کبود (به جهت رنگ زمینه نقوش سطوح داخلی رواق آن)، فیروزه [[اسلام]]<ref>'''''فرهنگ جغرافیایی آبادیهای کشور''''' (1380). شهرستان تبریز. سازمان جغرافیای نیروهای مسلح، ص136.</ref> (به واسطه گنبد فیروزهای که در قدیم داشت) و گوی مسجد<ref>افشارسیستانی، ایرج (1369). '''''نگاهی به آذربایجان شرقی'''''. موسسه تحقیقاتی و پژوهشی رایزن، جلد اول، ص 202.</ref> (کبود به گویش محلی) یاد شده است. طبق نظر خانم دیولافوآ، این مسجد به اهل تسنن تعلق داشته است<ref>دیولافوآ، ژان (1371). ایران، کلده و شوش. ترجمه علیمحمد فرهوشی، تهران: دانشگاه تهران، ص 57.</ref>. در اثر زلزله سقفهای اصلی این بنا فرو ریخته و فقط ایوان، سردر، برخی جرزها و طاقهای اصلی باقی مانده است<ref name=":0" />.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از این مسجد با نامهای جهانشاه<ref>'''''سیاحتنامه اولیاء حلیبی قسمت آذربایگان'''''. ترجمه حاج حسین نخجوانی، ص16. دیولافوا، مادام (1371). ایران، کلده و شوش. ترجمه علیمحمد فرهوشی . تهران: دانشگاه تهران، ص 55 تا 57.</ref> مظفریه<ref name=":0">ذکاء، یحیی (1368). '''''تبریز، شهرهای ایران'''''. یوسف کیانی، نشر جهاد دانشگاهی، ص 183 تا 185.</ref> کبود (به جهت رنگ زمینه نقوش سطوح داخلی رواق آن)، فیروزه [[اسلام]]<ref>'''''فرهنگ جغرافیایی آبادیهای کشور''''' (1380). شهرستان تبریز. سازمان جغرافیای نیروهای مسلح، ص136.</ref> (به واسطه گنبد فیروزهای که در قدیم داشت) و گوی مسجد<ref>افشارسیستانی، ایرج (1369). '''''نگاهی به آذربایجان شرقی'''''. موسسه تحقیقاتی و پژوهشی رایزن، جلد اول، ص 202.</ref> (کبود به گویش محلی) یاد شده است. طبق نظر خانم دیولافوآ، این مسجد به اهل تسنن تعلق داشته است<ref>دیولافوآ، ژان (1371). ایران، کلده و شوش. ترجمه علیمحمد فرهوشی، تهران: دانشگاه تهران، ص 57.</ref>. در اثر زلزله سقفهای اصلی این بنا فرو ریخته و فقط ایوان، سردر، برخی جرزها و طاقهای اصلی باقی مانده است<ref name=":0" />.</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>سردر این مجموعه روی زمین بلندی بنا شده و طاقی جناقی بالای آن قرار دارد. دو ستون با طرح مارپیچی چسبیده به بنا در دوسوی سردر با نگارههای زیبای چهارباهو و چهارپیلی دیده میشود. این نگارهها از کهنترین نگارههای ایران هستند<ref>پیرنیا، محمدکریم (1383). '''''سبکشناسی معماری ایرانی'''''. تدوین غلامحسین معماریان. تهران: نشر معمار، ص 266.</ref>. در فاصله کوتاهی از سردر اصلی به نمازگاه با دو تالار بزرگ جدا از هم باز میشود. سقف اصلی هر دو تالار تخریب و بازسازی <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شدهاست</del>. [[محراب]] اصلی مسجد در تالار دوم قرار دارد. این [[محراب]] با کاشیهای تراشیده کبود و هشت ضلعی کوچک زینت یافته است<ref>دیولافوآ، ژان (1371). '''''ایران، کلده و شوش'''''. ترجمه علیمحمد فرهوشی، تهران: دانشگاه تهران، ص 52-55. ذکاء، یحیی (1368). تبریز، شهرهای ایران. یوسف کیانی، نشر جهاد دانشگاهی، ص 186.</ref>. کف بنا سنگفرش بوده و دیوارههای آن از کاشیهای رنگی به شکل قطعات خرد و ریز تراشیده و به هم پیوسته همچون پارچه شکل یافته است<ref>ذکاء، یحیی (1368). '''''تبریز، شهرهای ایران'''''. یوسف کیانی، نشر جهاد دانشگاهی، ص 186.</ref>. دیوارها از سنگهای مرمرین و تزئینات آن از کاشی آجر (معقلی) و کاشی تراش (معرق) است. سبک کاشیکاری این بنا به دلیل تفاوت و برتری خاص نسبت به سایر تزئینات سبک آذری منحصر به فرد است<ref>پیرنیا، محمدکریم (1383). '''''سبکشناسی معماری ایرانی'''''. تدوین غلامحسین معماریان. تهران: نشر معمار، ص 266-267.</ref>. کتیبههای متعدد برجسته با خطوط رقاع، کوفی، نسخ، ثلث و نستعلیق آذینبخش این مسجد است که مهمترین آن کتیبه بالای حاشیه عرضی طاقچهها به عرض 60 سانتیمتر است<ref>زندهدل، حسن (1376). '''''مجموعه راهنمای جامع ایرانگردی'''''. آذربایجان شرقی: نشر ایرانگردان، ص 124 و 125.</ref>. </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>سردر این مجموعه روی زمین بلندی بنا شده و طاقی جناقی بالای آن قرار دارد. دو ستون با طرح مارپیچی چسبیده به بنا در دوسوی سردر با نگارههای زیبای چهارباهو و چهارپیلی دیده میشود. این نگارهها از کهنترین نگارههای ایران هستند<ref>پیرنیا، محمدکریم (1383). '''''سبکشناسی معماری ایرانی'''''. تدوین غلامحسین معماریان. تهران: نشر معمار، ص 266.</ref>. در فاصله کوتاهی از سردر اصلی به نمازگاه با دو تالار بزرگ جدا از هم باز میشود. سقف اصلی هر دو تالار تخریب و بازسازی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شده است</ins>. [[محراب]] اصلی مسجد در تالار دوم قرار دارد. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;"> </ins></div></td></tr>
<tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td></tr>
<tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>این [[محراب]] با کاشیهای تراشیده کبود و هشت ضلعی کوچک زینت یافته است<ref>دیولافوآ، ژان (1371). '''''ایران، کلده و شوش'''''. ترجمه علیمحمد فرهوشی، تهران: دانشگاه تهران، ص 52-55. ذکاء، یحیی (1368). تبریز، شهرهای ایران. یوسف کیانی، نشر جهاد دانشگاهی، ص 186.</ref>. کف بنا سنگفرش بوده و دیوارههای آن از کاشیهای رنگی به شکل قطعات خرد و ریز تراشیده و به هم پیوسته همچون پارچه شکل یافته است<ref>ذکاء، یحیی (1368). '''''تبریز، شهرهای ایران'''''. یوسف کیانی، نشر جهاد دانشگاهی، ص 186.</ref>. دیوارها از سنگهای مرمرین و تزئینات آن از کاشی آجر (معقلی) و کاشی تراش (معرق) است. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;"> </ins></div></td></tr>
<tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td></tr>
<tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>سبک کاشیکاری این بنا به دلیل تفاوت و برتری خاص نسبت به سایر تزئینات سبک آذری منحصر به فرد است<ref>پیرنیا، محمدکریم (1383). '''''سبکشناسی معماری ایرانی'''''. تدوین غلامحسین معماریان. تهران: نشر معمار، ص 266-267.</ref>. کتیبههای متعدد برجسته با خطوط رقاع، کوفی، نسخ، ثلث و نستعلیق آذینبخش این مسجد است که مهمترین آن کتیبه بالای حاشیه عرضی طاقچهها به عرض 60 سانتیمتر است<ref>زندهدل، حسن (1376). '''''مجموعه راهنمای جامع ایرانگردی'''''. آذربایجان شرقی: نشر ایرانگردان، ص 124 و 125.</ref>. </div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== نیز نگاه کنید به ==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== نیز نگاه کنید به ==</div></td></tr>
</table>
Samei
https://iranology-e.ir/index.php?title=%D9%85%D8%B3%D8%AC%D8%AF_%DA%A9%D8%A8%D9%88%D8%AF&diff=3880&oldid=prev
Samei در ۲۱ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۲۹
2025-04-21T21:29:35Z
<p></p>
<table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface">
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ۲۱ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۲۹</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l2">خط ۲:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۲:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>مسجد کبود'''،''' این مسجد مطابق کتیبه سردر اصلی آن توسط ابوالمظفر جهانشاه قراقویونلو و به قولی توسط همسر و دختر او در 870 هـ.ق/ ؟ م در تبریز بنا شده است.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>مسجد کبود'''،''' این مسجد مطابق کتیبه سردر اصلی آن توسط ابوالمظفر جهانشاه قراقویونلو و به قولی توسط همسر و دختر او در 870 هـ.ق/ ؟ م در تبریز بنا شده است.</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از این مسجد با نامهای جهانشاه<ref>سیاحتنامه اولیاء حلیبی قسمت آذربایگان. ترجمه حاج حسین نخجوانی، ص16. دیولافوا، مادام (1371). ایران، کلده و شوش. ترجمه علیمحمد فرهوشی . تهران: دانشگاه تهران، ص 55 تا 57.</ref> مظفریه<ref name=":0">ذکاء، یحیی (1368). تبریز، شهرهای ایران. یوسف کیانی، نشر جهاد دانشگاهی، ص 183 تا 185.</ref> کبود (به جهت رنگ زمینه نقوش سطوح داخلی رواق آن)، فیروزه [[اسلام]]<ref>فرهنگ جغرافیایی آبادیهای کشور (1380). شهرستان تبریز. سازمان جغرافیای نیروهای مسلح، ص136.</ref> (به واسطه گنبد فیروزهای که در قدیم داشت) و گوی مسجد<ref>افشارسیستانی، ایرج (1369). نگاهی به آذربایجان شرقی. موسسه تحقیقاتی و پژوهشی رایزن، جلد اول، ص 202.</ref> (کبود به گویش محلی) یاد شده است. طبق نظر خانم دیولافوآ، این مسجد به اهل تسنن تعلق داشته است<ref>دیولافوآ، ژان (1371). ایران، کلده و شوش. ترجمه علیمحمد فرهوشی، تهران: دانشگاه تهران، ص 57.</ref>. در اثر زلزله سقفهای اصلی این بنا فرو ریخته و فقط ایوان، سردر، برخی جرزها و طاقهای اصلی باقی مانده است<ref name=":0" />.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از این مسجد با نامهای جهانشاه<ref><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">'''''</ins>سیاحتنامه اولیاء حلیبی قسمت آذربایگان<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">'''''</ins>. ترجمه حاج حسین نخجوانی، ص16. دیولافوا، مادام (1371). ایران، کلده و شوش. ترجمه علیمحمد فرهوشی . تهران: دانشگاه تهران، ص 55 تا 57.</ref> مظفریه<ref name=":0">ذکاء، یحیی (1368). <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">'''''</ins>تبریز، شهرهای ایران<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">'''''</ins>. یوسف کیانی، نشر جهاد دانشگاهی، ص 183 تا 185.</ref> کبود (به جهت رنگ زمینه نقوش سطوح داخلی رواق آن)، فیروزه [[اسلام]]<ref><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">'''''</ins>فرهنگ جغرافیایی آبادیهای کشور<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">''''' </ins>(1380). شهرستان تبریز. سازمان جغرافیای نیروهای مسلح، ص136.</ref> (به واسطه گنبد فیروزهای که در قدیم داشت) و گوی مسجد<ref>افشارسیستانی، ایرج (1369). <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">'''''</ins>نگاهی به آذربایجان شرقی<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">'''''</ins>. موسسه تحقیقاتی و پژوهشی رایزن، جلد اول، ص 202.</ref> (کبود به گویش محلی) یاد شده است. طبق نظر خانم دیولافوآ، این مسجد به اهل تسنن تعلق داشته است<ref>دیولافوآ، ژان (1371). ایران، کلده و شوش. ترجمه علیمحمد فرهوشی، تهران: دانشگاه تهران، ص 57.</ref>. در اثر زلزله سقفهای اصلی این بنا فرو ریخته و فقط ایوان، سردر، برخی جرزها و طاقهای اصلی باقی مانده است<ref name=":0" />.</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>سردر این مجموعه روی زمین بلندی بنا شده و طاقی جناقی بالای آن قرار دارد. دو ستون با طرح مارپیچی چسبیده به بنا در دوسوی سردر با نگارههای زیبای چهارباهو و چهارپیلی دیده میشود. این نگارهها از کهنترین نگارههای ایران هستند<ref>پیرنیا، محمدکریم (1383). سبکشناسی معماری ایرانی. تدوین غلامحسین معماریان. تهران: نشر معمار، ص 266.</ref>. در فاصله کوتاهی از سردر اصلی به نمازگاه با دو تالار بزرگ جدا از هم باز میشود. سقف اصلی هر دو تالار تخریب و بازسازی شدهاست. [[محراب]] اصلی مسجد در تالار دوم قرار دارد. این [[محراب]] با کاشیهای تراشیده کبود و هشت ضلعی کوچک زینت یافته است<ref>دیولافوآ، ژان (1371). ایران، کلده و شوش. ترجمه علیمحمد فرهوشی، تهران: دانشگاه تهران، ص 52-55. ذکاء، یحیی (1368). تبریز، شهرهای ایران. یوسف کیانی، نشر جهاد دانشگاهی، ص 186.</ref>. کف بنا سنگفرش بوده و دیوارههای آن از کاشیهای رنگی به شکل قطعات خرد و ریز تراشیده و به هم پیوسته همچون پارچه شکل یافته است<ref>ذکاء، یحیی (1368). تبریز، شهرهای ایران. یوسف کیانی، نشر جهاد دانشگاهی، ص 186.</ref>. دیوارها از سنگهای مرمرین و تزئینات آن از کاشی آجر (معقلی) و کاشی تراش (معرق) است. سبک کاشیکاری این بنا به دلیل تفاوت و برتری خاص نسبت به سایر تزئینات سبک آذری منحصر به فرد است<ref>پیرنیا، محمدکریم (1383). سبکشناسی معماری ایرانی. تدوین غلامحسین معماریان. تهران: نشر معمار، ص 266-267.</ref>. کتیبههای متعدد برجسته با خطوط رقاع، کوفی، نسخ، ثلث و نستعلیق آذینبخش این مسجد است که مهمترین آن کتیبه بالای حاشیه عرضی طاقچهها به عرض 60 سانتیمتر است<ref>زندهدل، حسن (1376). مجموعه راهنمای جامع ایرانگردی. آذربایجان شرقی: نشر ایرانگردان، ص 124 و 125.</ref>. </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>سردر این مجموعه روی زمین بلندی بنا شده و طاقی جناقی بالای آن قرار دارد. دو ستون با طرح مارپیچی چسبیده به بنا در دوسوی سردر با نگارههای زیبای چهارباهو و چهارپیلی دیده میشود. این نگارهها از کهنترین نگارههای ایران هستند<ref>پیرنیا، محمدکریم (1383). <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">'''''</ins>سبکشناسی معماری ایرانی<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">'''''</ins>. تدوین غلامحسین معماریان. تهران: نشر معمار، ص 266.</ref>. در فاصله کوتاهی از سردر اصلی به نمازگاه با دو تالار بزرگ جدا از هم باز میشود. سقف اصلی هر دو تالار تخریب و بازسازی شدهاست. [[محراب]] اصلی مسجد در تالار دوم قرار دارد. این [[محراب]] با کاشیهای تراشیده کبود و هشت ضلعی کوچک زینت یافته است<ref>دیولافوآ، ژان (1371). <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">'''''</ins>ایران، کلده و شوش<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">'''''</ins>. ترجمه علیمحمد فرهوشی، تهران: دانشگاه تهران، ص 52-55. ذکاء، یحیی (1368). تبریز، شهرهای ایران. یوسف کیانی، نشر جهاد دانشگاهی، ص 186.</ref>. کف بنا سنگفرش بوده و دیوارههای آن از کاشیهای رنگی به شکل قطعات خرد و ریز تراشیده و به هم پیوسته همچون پارچه شکل یافته است<ref>ذکاء، یحیی (1368). <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">'''''</ins>تبریز، شهرهای ایران<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">'''''</ins>. یوسف کیانی، نشر جهاد دانشگاهی، ص 186.</ref>. دیوارها از سنگهای مرمرین و تزئینات آن از کاشی آجر (معقلی) و کاشی تراش (معرق) است. سبک کاشیکاری این بنا به دلیل تفاوت و برتری خاص نسبت به سایر تزئینات سبک آذری منحصر به فرد است<ref>پیرنیا، محمدکریم (1383). <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">'''''</ins>سبکشناسی معماری ایرانی<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">'''''</ins>. تدوین غلامحسین معماریان. تهران: نشر معمار، ص 266-267.</ref>. کتیبههای متعدد برجسته با خطوط رقاع، کوفی، نسخ، ثلث و نستعلیق آذینبخش این مسجد است که مهمترین آن کتیبه بالای حاشیه عرضی طاقچهها به عرض 60 سانتیمتر است<ref>زندهدل، حسن (1376). <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">'''''</ins>مجموعه راهنمای جامع ایرانگردی<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">'''''</ins>. آذربایجان شرقی: نشر ایرانگردان، ص 124 و 125.</ref>. </div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آزیتا رجبی </del></div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">== نیز نگاه کنید به ==</ins></div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کتابشناسی </del>==</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">* [[مسجد جامع اصفهان]]</ins></div></td></tr>
<tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td></tr>
<tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مآخذ </ins>==</div></td></tr>
<tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;"><references /></ins></div></td></tr>
<tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td></tr>
<tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">== منبع اصلی ==</ins></div></td></tr>
<tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،</ins></div></td></tr>
<tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td></tr>
<tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">== نویسنده مقاله ==</ins></div></td></tr>
<tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آزیتا رجبی</ins></div></td></tr>
</table>
Samei
https://iranology-e.ir/index.php?title=%D9%85%D8%B3%D8%AC%D8%AF_%DA%A9%D8%A8%D9%88%D8%AF&diff=1788&oldid=prev
Samei در ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۰۱
2024-09-27T09:01:18Z
<p></p>
<table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface">
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۰۱</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>'''<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مسجد کبود،</del>''' این مسجد مطابق <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کتیبة </del>سردر اصلی آن توسط ابوالمظفر جهانشاه قراقویونلو و به قولی توسط همسر و دختر او در 870 هـ.ق/ ؟ م در تبریز بنا شده است.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مسجد کبود</ins>'''<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">،</ins>''' این مسجد مطابق <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کتیبه </ins>سردر اصلی آن توسط ابوالمظفر جهانشاه قراقویونلو و به قولی توسط همسر و دختر او در 870 هـ.ق/ ؟ م در تبریز بنا شده است.</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از این مسجد با نامهای جهانشاه<<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">sup</del>><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">1</del></<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">sup</del>> مظفریه<<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">sup</del>><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">2</del></<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">sup</del>> کبود (به جهت رنگ زمینه نقوش سطوح داخلی رواق آن)، فیروزه اسلام<<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">sup</del>><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">3</del></<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">sup</del>> (به واسطه گنبد فیروزهای که در قدیم داشت) و گوی مسجد<<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">sup</del>><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">4</del></<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">sup</del>> (کبود به گویش محلی) یاد شده است. طبق نظر خانم دیولافوآ، این مسجد به اهل تسنن تعلق داشته است<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">.</del><<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">sup</del>><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">5</del></<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">sup</del>> در اثر زلزله سقفهای اصلی این بنا فرو ریخته و فقط ایوان، سردر، برخی جرزها و طاقهای اصلی باقی مانده است<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">.<sup>6</del></<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">sup</del>></div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از این مسجد با نامهای جهانشاه<<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ref</ins>><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سیاحتنامه اولیاء حلیبی قسمت آذربایگان. ترجمه حاج حسین نخجوانی، ص16. دیولافوا، مادام (1371). ایران، کلده و شوش. ترجمه علیمحمد فرهوشی . تهران: دانشگاه تهران، ص 55 تا 57.</ins></<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ref</ins>> مظفریه<<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ref name=":0"</ins>><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ذکاء، یحیی (1368). تبریز، شهرهای ایران. یوسف کیانی، نشر جهاد دانشگاهی، ص 183 تا 185.</ins></<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ref</ins>> کبود (به جهت رنگ زمینه نقوش سطوح داخلی رواق آن)، فیروزه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>اسلام<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</ins><<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ref</ins>><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فرهنگ جغرافیایی آبادیهای کشور (1380). شهرستان تبریز. سازمان جغرافیای نیروهای مسلح، ص136.</ins></<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ref</ins>> (به واسطه گنبد فیروزهای که در قدیم داشت) و گوی مسجد<<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ref</ins>><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">افشارسیستانی، ایرج (1369). نگاهی به آذربایجان شرقی. موسسه تحقیقاتی و پژوهشی رایزن، جلد اول، ص 202.</ins></<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ref</ins>> (کبود به گویش محلی) یاد شده است. طبق نظر خانم دیولافوآ، این مسجد به اهل تسنن تعلق داشته است<<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ref</ins>><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دیولافوآ، ژان (1371). ایران، کلده و شوش. ترجمه علیمحمد فرهوشی، تهران: دانشگاه تهران، ص 57.</ins></<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ref</ins>><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">. </ins>در اثر زلزله سقفهای اصلی این بنا فرو ریخته و فقط ایوان، سردر، برخی جرزها و طاقهای اصلی باقی مانده است<<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ref name=":0" </ins>/><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">.</ins></div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>سردر این مجموعه روی زمین بلندی بنا شده و طاقی جناقی بالای آن قرار دارد. دو ستون با طرح مارپیچی چسبیده به بنا در دوسوی سردر با <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نگارههای </del>زیبای چهارباهو و چهارپیلی دیده <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">میشود</del>. این نگارهها از کهنترین نگارههای ایران هستند<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">.</del><<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">sup</del>><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">7</del></<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">sup</del>> در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فاصلة </del>کوتاهی از سردر اصلی به نمازگاه با دو تالار بزرگ جدا از هم باز میشود. سقف اصلی هر دو تالار تخریب و بازسازی شدهاست. محراب اصلی مسجد در تالار دوم قرار دارد. این محراب با کاشیهای تراشیده کبود و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هشتضلعی </del>کوچک زینت <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">یافتهاست.</del><<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">sup</del>><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">8</del></<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">sup</del>> کف بنا <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سنگفرش </del>بوده و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دیوارههای </del>آن از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کاشیهای </del>رنگی به شکل قطعات خرد و ریز تراشیده و به هم پیوسته همچون پارچه شکل یافته است<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">.</del><<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">sup</del>><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">9</del></<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">sup</del>> دیوارها از سنگهای مرمرین و تزئینات آن از کاشی آجر (معقلی) و کاشی تراش (معرق) است. سبک کاشیکاری این بنا به دلیل تفاوت و برتری خاص نسبت به سایر تزئینات سبک آذری منحصر به فرد است<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">.</del><<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">sup</del>><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">10</del></<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">sup</del>> <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کتیبههای </del>متعدد برجسته با خطوط رقاع، کوفی، نسخ، ثلث و نستعلیق <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آذینبخش </del>این مسجد است که مهمترین آن <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کتیبة </del>بالای <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">حاشیة </del>عرضی <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">طاقچهها </del>به عرض 60 سانتیمتر است. </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>سردر این مجموعه روی زمین بلندی بنا شده و طاقی جناقی بالای آن قرار دارد. دو ستون با طرح مارپیچی چسبیده به بنا در دوسوی سردر با <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نگارههای </ins>زیبای چهارباهو و چهارپیلی دیده <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">میشود</ins>. این نگارهها از کهنترین نگارههای ایران هستند<<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ref</ins>><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پیرنیا، محمدکریم (1383). سبکشناسی معماری ایرانی. تدوین غلامحسین معماریان. تهران: نشر معمار، ص 266.</ins></<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ref</ins>><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">. </ins>در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فاصله </ins>کوتاهی از سردر اصلی به نمازگاه با دو تالار بزرگ جدا از هم باز میشود. سقف اصلی هر دو تالار تخریب و بازسازی شدهاست. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>محراب<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>اصلی مسجد در تالار دوم قرار دارد. این <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>محراب<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>با کاشیهای تراشیده کبود و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هشت ضلعی </ins>کوچک زینت <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">یافته است</ins><<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ref</ins>><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دیولافوآ، ژان (1371). ایران، کلده و شوش. ترجمه علیمحمد فرهوشی، تهران: دانشگاه تهران، ص 52-55. ذکاء، یحیی (1368). تبریز، شهرهای ایران. یوسف کیانی، نشر جهاد دانشگاهی، ص 186.</ins></<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ref</ins>><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">. </ins>کف بنا <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سنگفرش </ins>بوده و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دیوارههای </ins>آن از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کاشیهای </ins>رنگی به شکل قطعات خرد و ریز تراشیده و به هم پیوسته همچون پارچه شکل یافته است<<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ref</ins>><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ذکاء، یحیی (1368). تبریز، شهرهای ایران. یوسف کیانی، نشر جهاد دانشگاهی، ص 186.</ins></<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ref</ins>><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">. </ins>دیوارها از سنگهای مرمرین و تزئینات آن از کاشی آجر (معقلی) و کاشی تراش (معرق) است. سبک کاشیکاری این بنا به دلیل تفاوت و برتری خاص نسبت به سایر تزئینات سبک آذری منحصر به فرد است<<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ref</ins>><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پیرنیا، محمدکریم (1383). سبکشناسی معماری ایرانی. تدوین غلامحسین معماریان. تهران: نشر معمار، ص 266-267.</ins></<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ref</ins>><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">. کتیبههای </ins>متعدد برجسته با خطوط رقاع، کوفی، نسخ، ثلث و نستعلیق <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آذینبخش </ins>این مسجد است که مهمترین آن <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کتیبه </ins>بالای <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">حاشیه </ins>عرضی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">طاقچهها </ins>به عرض 60 سانتیمتر است<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;"><ref>زندهدل، حسن (1376). مجموعه راهنمای جامع ایرانگردی. آذربایجان شرقی: نشر ایرانگردان، ص 124 و 125.</ref></ins>. </div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آزیتا رجبی </ins></div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">'''مآخذ:''' </del></div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">== کتابشناسی ==</ins></div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">1. '''''سیاحتنامه اولیاء حلیبی قسمت آذربایگان'''''. ترجمة حاج حسین نخجوانی، ص16؛ مادام دیولافوا. '''''ایران، کلده و شوش'''''. ترجمه علیمحمد فرهوشی دانشگاه تهران، 1371، ص 55 تا 57.</del></div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">2. ذکاء یحیی. تبریز، '''''شهرهای ایران'''''. یوسف کیانی، نشر جهاد دانشگاهی، 1368، ص 183 تا 185.</del></div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">3. '''''فرهنگ جغرافیایی آبادیهای کشور، شهرستان تبریز'''''. سازمان جغرافیای نیروهای مسلح، 1380، ص136.</del></div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">4. افشارسیستانی، ایرج. '''''نگاهی به آذربایجان شرقی'''''. موسسه تحقیقاتی و پژوهشی رایزن، زمستان 1369، ج 1، ص 202.</del></div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">5. دیولافوآ، ژان. '''''ایران، کلده و شوش.''''' ترجمة علیمحمد فرهوشی، دانشگاه تهران، 1371، ص 57.</del></div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">6. منبع 2.</del></div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">7. پیرنیا، محمدکریم. '''''سبکشناسی معماری ایرانی.''''' تدوین غلامحسین معماریان، نشر معمار، آذر 1383، ص 266.</del></div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">8. منبع 5. ص 52 تا 55؛ منبع 2. ص 186.</del></div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">9. منبع 2. ص 186.</del></div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">10. منبع 7. ص 266 تا 267.</del></div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">11. زندهدل، حسن. '''''مجموعة راهنمای جامع ایرانگردی – استان آذربایجان شرقی.''''' نشر ایرانگردان، 1376، ص 124 و 125.</del></div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آزیتا رجبی</del></div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr>
</table>
Samei
https://iranology-e.ir/index.php?title=%D9%85%D8%B3%D8%AC%D8%AF_%DA%A9%D8%A8%D9%88%D8%AF&diff=1338&oldid=prev
Samei: صفحهای تازه حاوی « '''مسجد کبود،''' این مسجد مطابق کتیبة سردر اصلی آن توسط ابوالمظفر جهانشاه قراقویونلو و به قولی توسط همسر و دختر او در 870 هـ.ق/ ؟ م در تبریز بنا شده است. از این مسجد با نامهای جهانشاه<sup>1</sup> مظفریه<sup>2</sup> کبود (به جهت رنگ زمینه نقوش سطوح داخلی رواق...» ایجاد کرد
2024-08-18T20:51:56Z
<p>صفحهای تازه حاوی « '''مسجد کبود،''' این مسجد مطابق کتیبة سردر اصلی آن توسط ابوالمظفر جهانشاه قراقویونلو و به قولی توسط همسر و دختر او در 870 هـ.ق/ ؟ م در تبریز بنا شده است. از این مسجد با نامهای جهانشاه<sup>1</sup> مظفریه<sup>2</sup> کبود (به جهت رنگ زمینه نقوش سطوح داخلی رواق...» ایجاد کرد</p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div> <br />
'''مسجد کبود،''' این مسجد مطابق کتیبة سردر اصلی آن توسط ابوالمظفر جهانشاه قراقویونلو و به قولی توسط همسر و دختر او در 870 هـ.ق/ ؟ م در تبریز بنا شده است.<br />
<br />
از این مسجد با نامهای جهانشاه<sup>1</sup> مظفریه<sup>2</sup> کبود (به جهت رنگ زمینه نقوش سطوح داخلی رواق آن)، فیروزه اسلام<sup>3</sup> (به واسطه گنبد فیروزهای که در قدیم داشت) و گوی مسجد<sup>4</sup> (کبود به گویش محلی) یاد شده است. طبق نظر خانم دیولافوآ، این مسجد به اهل تسنن تعلق داشته است.<sup>5</sup> در اثر زلزله سقفهای اصلی این بنا فرو ریخته و فقط ایوان، سردر، برخی جرزها و طاقهای اصلی باقی مانده است.<sup>6</sup><br />
<br />
سردر این مجموعه روی زمین بلندی بنا شده و طاقی جناقی بالای آن قرار دارد. دو ستون با طرح مارپیچی چسبیده به بنا در دوسوی سردر با نگارههای زیبای چهارباهو و چهارپیلی دیده میشود. این نگارهها از کهنترین نگارههای ایران هستند.<sup>7</sup> در فاصلة کوتاهی از سردر اصلی به نمازگاه با دو تالار بزرگ جدا از هم باز میشود. سقف اصلی هر دو تالار تخریب و بازسازی شدهاست. محراب اصلی مسجد در تالار دوم قرار دارد. این محراب با کاشیهای تراشیده کبود و هشتضلعی کوچک زینت یافتهاست.<sup>8</sup> کف بنا سنگفرش بوده و دیوارههای آن از کاشیهای رنگی به شکل قطعات خرد و ریز تراشیده و به هم پیوسته همچون پارچه شکل یافته است.<sup>9</sup> دیوارها از سنگهای مرمرین و تزئینات آن از کاشی آجر (معقلی) و کاشی تراش (معرق) است. سبک کاشیکاری این بنا به دلیل تفاوت و برتری خاص نسبت به سایر تزئینات سبک آذری منحصر به فرد است.<sup>10</sup> کتیبههای متعدد برجسته با خطوط رقاع، کوفی، نسخ، ثلث و نستعلیق آذینبخش این مسجد است که مهمترین آن کتیبة بالای حاشیة عرضی طاقچهها به عرض 60 سانتیمتر است. <br />
<br />
<br />
'''مآخذ:''' <br />
<br />
1. '''''سیاحتنامه اولیاء حلیبی قسمت آذربایگان'''''. ترجمة حاج حسین نخجوانی، ص16؛ مادام دیولافوا. '''''ایران، کلده و شوش'''''. ترجمه علیمحمد فرهوشی دانشگاه تهران، 1371، ص 55 تا 57.<br />
<br />
2. ذکاء یحیی. تبریز، '''''شهرهای ایران'''''. یوسف کیانی، نشر جهاد دانشگاهی، 1368، ص 183 تا 185.<br />
<br />
3. '''''فرهنگ جغرافیایی آبادیهای کشور، شهرستان تبریز'''''. سازمان جغرافیای نیروهای مسلح، 1380، ص136.<br />
<br />
4. افشارسیستانی، ایرج. '''''نگاهی به آذربایجان شرقی'''''. موسسه تحقیقاتی و پژوهشی رایزن، زمستان 1369، ج 1، ص 202.<br />
<br />
5. دیولافوآ، ژان. '''''ایران، کلده و شوش.''''' ترجمة علیمحمد فرهوشی، دانشگاه تهران، 1371، ص 57.<br />
<br />
6. منبع 2.<br />
<br />
7. پیرنیا، محمدکریم. '''''سبکشناسی معماری ایرانی.''''' تدوین غلامحسین معماریان، نشر معمار، آذر 1383، ص 266.<br />
<br />
8. منبع 5. ص 52 تا 55؛ منبع 2. ص 186.<br />
<br />
9. منبع 2. ص 186.<br />
<br />
10. منبع 7. ص 266 تا 267.<br />
<br />
11. زندهدل، حسن. '''''مجموعة راهنمای جامع ایرانگردی – استان آذربایجان شرقی.''''' نشر ایرانگردان، 1376، ص 124 و 125.<br />
<br />
<br />
آزیتا رجبی</div>
Samei