مکه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Samei در ‏۷ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۰۱

2025-05-07T16:01:15Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۰۱
خط ۲۲:		خط ۲۲:
	== نویسنده مقاله ==		== نویسنده مقاله ==
	اسدالله معظمی گودرزی		اسدالله معظمی گودرزی
			[[رده:علوم اسلامی و حقوق فقهی]]

Samei در ‏۷ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۰۱

2025-05-07T16:01:00Z

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-'''مکه'''، بزرگ‌ترین و مهم‌ترین شهر عربستان یا جزیرۀالعرب<ref name=":0">سیدکباری، علیرضا. '''''سیمای مکه «معبد عشق»'''''.  تهران: مرکز چاپ و نشر سازمان تبلیغات اسلامی، 1376، ص46.</ref>. واقع در دره‌ای تنگ و هلالی شکل میان دو رشته کوه ابوقبی و قُعیقعان است. انتهای دره رابطحا می‌نامند و خانۀ کعبه در آنجا قرار دارد<ref name=":0" />. این شهر در استان حجاز<ref name=":0" /> ـ که از شمال به مدینه، از مشرق به نجد و ریاض، از جنوب به یمن و از غرب به جده محدود بوده ـ واقع شده است.<sup>4</sup>
+[[پرونده:649f04e84c59b727256f5877.jpg|بندانگشتی|شهر مکه، قابل بازیابی از https://fa.shafaqna.com/news/1603804/]]
-مکه از مادۀ مک به معنای مکیدن می‌باشد و چون گناهان را از بین برده و کمبود آب دارد، چنین نام گرفته است.<sup>5</sup> بکه به معنای زخم نیز، از نام‌های قدیمی این شهر است.<sup>6</sup>
+مکه از مادۀ مک به معنای مکیدن می‌باشد و چون گناهان را از بین برده و کمبود آب دارد، چنین نام گرفته است<ref>امینی، محمدهادی. '''''تاریخ مکه'''''. دفتر نشر فرهنگ اسلامی،ترجمۀ محسن آخوندی، 1372، ص22 و 23.</ref>. بکه به معنای زخم نیز، از نام‌های قدیمی این شهر است<ref>خرمشاهی، بهاءالدین'''''. دانشنامۀ قرآن پژوهشی'''''. چاپ دوستان، ناهید، سورۀ 48/24. سورۀ 3/96، 1377، ص2144.</ref>.
-مکه را ام القری گویند زیرا اصل زمین آنجا است و بقیۀ زمین را حق تعالی از آن بیرون کشیده.<sup>7</sup> خانۀ کعبه، اولین مکان برای عبادت خلق در این شهر بنا شد.<sup>8</sup> و مسلمانان از سال دوم هجرت به سوی آن نماز گذاردند.<sup>9</sup> بنا به روایت اسلامی حضرت آدم پس از فرود به زمین، اقدام به بنای کعبه کرد و از نظر سابقۀ جغرافیای انسانی، شهر به عصر هبوط آدم بر می‌گردد.<sup>10</sup> وحی بر پیامبر از این سرزمین آغاز شد.<sup>11</sup> تقدس و شرافت مکان علت جلب مردم موحد به آن است.<sup>12</sup> از سال هفتم هجری تاکنون مسلمانان برای فریضۀ عبادی حج به این شهر سفر می‌کنند.<sup>13</sup> هوای مکه بسیار گرم و خشک است، آب آن از چاه‌هایی که از باران‌های زمستانی و بهاری پر می‌شوند، تأمین می‌گردد.<sup>14</sup> آب روان در این شهر وجود ندارد و آب چاه زمزم، خوشگوارترین آبها است.<sup>15</sup> و از آنجایی که جبرئیل آن را معرفی نمود به آن هزمۀ جبرئیل گویند و خداوند اسمعیل را از آن آب سیراب نمود.<sup>16</sup> یسیره، الروا، خم، رُم، عجول، الجعفر از چاه‌های دیگر مکه در عصر جاهلیت بوده و آخرین چاه در آن عصر چاهی است که میحون بن حضر حفر کرده است.<sup>17</sup> اکنون آب مکه از عرفات است (1233-1305ق) که به وسیلۀ کانالی به شهر مکه هدایت می‌شود.<sup>19</sup> از آنجای که در قدیم مکه بر سرراه بازرگانی که از یمن به شام، فلسطین و مصر می‌رفتند قرار داشت، جایگاه مهمی پیدا کرد که باعث تمایز آن از دیگر شهرها شد و مادر شهر جهان و قبله گاه مردم و زیارتگاه فرشتگان گردید.<sup>19</sup> ساکنین جزیرۀالعرب از قبایل عربی از جمله عالقه، جرهم، خزاعۀ و قریش تشکیل می‌دهند.<sup>20</sup>
+مکه را ام القری گویند زیرا اصل زمین آنجا است و بقیۀ زمین را حق تعالی از آن بیرون کشیده<ref>  آملی، شمس الدین. '''''نفائس الفنون فی عوایس العیون'''''. تهران: اسلامیه، ج1، 1377.</ref>. خانۀ کعبه، اولین مکان برای عبادت خلق در این شهر بنا شد<ref>سیدکباری، علیرضا. '''''سیمای مکه «معبد عشق»'''''. مرکز چاپ و نشر سازمان تبلیغات اسلامی، 1376، ص20.</ref>. و مسلمانان از سال دوم هجرت به سوی آن نماز گذاردند<ref>خرمشاهی، بهاءالدین'''''. دانشنامۀ قرآن پژوهشی'''''. تهران: چاپ دوستان، ناهید، ص. 55.</ref>. بنا به روایت اسلامی [[آدم|حضرت آدم]] پس از فرود به زمین، اقدام به بنای کعبه کرد و از نظر سابقۀ جغرافیای انسانی، شهر به عصر هبوط [[آدم]] بر می‌گردد<ref>سیدکباری، علیرضا. '''''سیمای مکه «معبد عشق»'''''. مرکز چاپ و نشر سازمان تبلیغات اسلامی، 1376، ص 55.</ref>. وحی بر پیامبر از این سرزمین آغاز شد<ref>خرمشاهی، بهاءالدین'''''. دانشنامۀ قرآن پژوهشی'''''. تهران: چاپ دوستان، ناهید، ص2144 و 2145.</ref>. تقدس و شرافت مکان علت جلب مردم موحد به آن است<ref>سیدکباری، علیرضا. '''''سیمای مکه «معبد عشق»'''''. مرکز چاپ و نشر سازمان تبلیغات اسلامی، 1376، ص56.</ref>. از سال هفتم هجری تاکنون مسلمانان برای فریضۀ عبادی حج به این شهر سفر می‌کنند<ref>خرمشاهی، بهاءالدین'''''. دانشنامۀ قرآن پژوهشی'''''. تهران: چاپ دوستان، ناهید، ص2144 .</ref>. هوای مکه بسیار گرم و خشک است، آب آن از چاه‌هایی که از باران‌های زمستانی و بهاری پر می‌شوند، تأمین می‌گردد<ref name=":0" />. آب روان در این شهر وجود ندارد و آب چاه زمزم، خوشگوارترین آبها است<ref name=":1">قره چانلو، حسین. '''''حرمین شریفین (تاریخ مکه و مدینه).''''' تهران: انتشارات امیرکبیر، 1362، ص17.</ref>. و از آنجایی که جبرئیل آن را معرفی نمود به آن هزمۀ جبرئیل گویند و خداوند اسمعیل را از آن آب سیراب نمود<ref name=":1" />. یسیره، الروا، خم، رُم، عجول، الجعفر از چاه‌های دیگر مکه در عصر جاهلیت بوده و آخرین چاه در آن عصر چاهی است که میحون بن حضر حفر کرده است<ref>بلاذی، احمد بن یحیی. '''''فتوح البلدان'''''. تهران: نشر نقره، 1367، ص71، 72، 73.</ref>.
-'''مآخذ:'''
+== نیز نگاه کنید به ==
-.   سیدکباری، علیرضا. '''''سیمای مکه «معبد عشق»'''''. مرکز چاپ و نشر سازمان تبلیغات اسلامی، 1376، ص46.
+* [[اسلام]]
-.   همانجا.
+== مآخذ ==
+<references />
 اسدالله معظمی گودرزی

Samei در ‏۷ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۴۶

2025-05-07T15:46:06Z

نمایش تغییرات

Samei: صفحه‌ای تازه حاوی «'''مكه'''، بزرگ‌ترين و مهم‌ترين شهر عربستان يا جزيرۀالعرب.¹ واقع در دره‌اي تنگ و هلالي شكل ميان دو رشته كوه ابوقبي و قُعيقعان است. انتهاي دره رابطحا مي‌نامند و خانۀ كعبه در آنجا قرار دارد.² اين شهر در استان حجاز³ ـ كه از شمال به...» ایجاد کرد

2024-08-16T07:16:12Z

صفحه‌ای تازه حاوی «'''مكه'''، بزرگ‌ترين و مهم‌ترين شهر عربستان يا جزيرۀالعرب.1 واقع در دره‌اي تنگ و هلالي شكل ميان دو رشته كوه ابوقبي و قُعيقعان است. انتهاي دره رابطحا مي‌نامند و خانۀ كعبه در آنجا قرار دارد.2 اين شهر در استان حجاز3 ـ كه از شمال به...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

'''مكه'''، بزرگ‌ترين و مهم‌ترين شهر عربستان يا جزيرۀالعرب.1 واقع در دره‌اي تنگ و هلالي شكل ميان دو رشته كوه ابوقبي و قُعيقعان است. انتهاي دره رابطحا مي‌نامند و خانۀ كعبه در آنجا قرار دارد.2 اين شهر در استان حجاز3 ـ كه از شمال به مدينه، از مشرق به نجد و رياض، از جنوب به يمن و از غرب به جده محدود بوده ـ واقع شده است.4

مكه از مادۀ مك به معناي مكيدن مي‌باشد و چون گناهان را از بين برده و كمبود آب دارد، چنين نام گرفته است.5 بكه به معناي زخم نيز، از نام‌هاي قديمي اين شهر است.6

مكه را ام القري گويند زيرا اصل زمين آنجا است و بقيۀ زمين را حق تعالي از آن بيرون كشيده.7 خانۀ كعبه، اولين مكان براي عبادت خلق در اين شهر بنا شد.8 و مسلمانان از سال دوم هجرت به سوي آن نماز گذاردند.9 بنا به روايت اسلامي حضرت آدم پس از فرود به زمين، اقدام به بناي كعبه كرد و از نظر سابقۀ جغرافياي انساني، شهر به عصر هبوط آدم بر مي‌گردد.10 وحي بر پيامبر از اين سرزمين آغاز شد.11 تقدس و شرافت مكان علت جلب مردم موحد به آن است.12 از سال هفتم هجري تاكنون مسلمانان براي فريضۀ عبادي حج به اين شهر سفر مي‌كنند.13 هواي مكه بسيار گرم و خشك است، آب آن از چاه‌هايي كه از باران‌هاي زمستاني و بهاري پر مي‌شوند، تأمين مي‌گردد.14 آب روان در اين شهر وجود ندارد و آب چاه زمزم، خوشگوارترين آبها است.15 و از آنجايي كه جبرئيل آن را معرفي نمود به آن هزمۀ جبرئيل گويند و خداوند اسمعيل را از آن آب سيراب نمود.16 يسيره، الروا، خم، رُم، عجول، الجعفر از چاه‌هاي ديگر مكه در عصر جاهليت بوده و آخرين چاه در آن عصر چاهي است كه ميحون بن حضر حفر كرده است.17 اكنون آب مكه از عرفات است (1233-1305ق) كه به وسيلۀ كانالي به شهر مكه هدايت مي‌شود.19 از آنجاي كه در قديم مكه بر سرراه بازرگاني كه از يمن به شام، فلسطين و مصر مي‌رفتند قرار داشت، جايگاه مهمي پيدا كرد كه باعث تمايز آن از ديگر شهرها شد و مادر شهر جهان و قبله گاه مردم و زيارتگاه فرشتگان گرديد.19 ساكنين جزيرۀالعرب از قبايل عربي از جمله عالقه، جرهم، خزاعۀ و قريش تشكيل مي‌دهند.20

'''مآخذ:'''

1. سيدكباري، عليرضا. '''''سيماي مكه «معبد عشق»'''''. مركز چاپ و نشر سازمان تبليغات اسلامي، 1376، ص46.

2. همانجا.

3. همانجا.

4. قائدان، اصغر. '''''تاريخ و آثار اسلامي مكه مكرمه و مدينه منوره'''''. نشر مشعر، 1372، ص25.

5. اميني، محمدهادي. '''''تاريخ مكه'''''. دفتر نشر فرهنگ اسلامي،ترجمۀ محسن آخوندي، 1372، ص22 و 23.

6. خرمشاهي، بهاءالدين'''''. دانشنامۀ قرآن پژوهشي'''''. چاپ دوستان، ناهيد، سورۀ 48/24. سورۀ 3/96، 1377، ص2144.

7. آملي، شمس الدين. '''''نفائس الفنون في عوايس العيون'''''. تهران: اسلاميه، ج1، 1377.

8. '''''سيماي مكه'''''. ص20.

9. '''''دانشنامۀ قرآن پژوهشي'''''. ص55.

10. '''''سيماي مكه'''''. ص55.

11. '''''دانشنامۀ قرآن پژوهشي'''''. ص2144 و 2145.

12. '''''سيماي مكه'''''. ص56.

13. '''''دانشنامۀ قرآن پژوهشي'''''. ص2144.

14. '''''سيماي مكه'''''. ص46.

15. قره چانلو، حسين. '''''حرمين شريفين (تاريخ مكه و مدينه).''''' تهران: انتشارات اميركبير، 1362، ص17.

16. همانجا.

17. بلاذي، احمد بن يحيي. '''''فتوح البلدان'''''. تهران: نشر نقره، 1367، ص71، 72، 73.

18. '''''سيماي مكه'''''. به نقل از سفرنامۀ فرهاد ميرزا تصحيح غلامرضا طباطبائي، ص51، ص202.

19. '''''حرمين شريفين'''''. ص13.

20. '''''سيماي مكه'''''. ص56.

اسدالله معظمی گودرزی