هبه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Samei در ‏۷ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۵۸

2025-05-07T11:58:08Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۵۸
خط ۱:		خط ۱:
	'''هبه،''' عقدی که به موجب آن شخصی مالی را مجاناً به دیگری تملیک کند. در لغت، هبه مصدر ریشه «وَهَبَ» و به معنای بخشش، هدیه، عطیه بلاعوض و بخشیدن چیزی به صورت بلاعوض است<ref>جُرّ، خلیل؛ طبیبیان، سیدمحمد. '''''فرهنگ لاروس'''''. تهران: امیرکبیر، 2107.</ref>. تملیک کننده، واهب، طرف دیگر، متهب و مال مورد هبه، عین موهبه نامیده می‌شود<ref>ماده 795ق.م.</ref>. صاحب جواهر، معتقد است «هبه، عبارت از عقدی است که اقتضای تملیک عین به صورت منجز و مجرد از قصد قربت می‌کند... که از آن به «نحله» و «عطیه» نیز تعبیر می‌شود، هر چند که هر دو می‌توانند از آن اعم باشند»<ref>نجفی، محمدحسن. '''''جواهرالکلام'''''. جلد 28، ص. 157 به بعد.</ref>.		'''هبه،''' عقدی که به موجب آن شخصی مالی را مجاناً به دیگری تملیک کند. در لغت، هبه مصدر ریشه «وَهَبَ» و به معنای بخشش، هدیه، عطیه بلاعوض و بخشیدن چیزی به صورت بلاعوض است<ref>جُرّ، خلیل؛ طبیبیان، سیدمحمد. '''''فرهنگ لاروس'''''. تهران: امیرکبیر، 2107.</ref>. تملیک کننده، واهب، طرف دیگر، متهب و مال مورد هبه، عین موهبه نامیده می‌شود<ref>ماده 795ق.م.</ref>. صاحب جواهر، معتقد است <blockquote>«هبه، عبارت از عقدی است که اقتضای تملیک عین به صورت منجز و مجرد از قصد قربت می‌کند... که از آن به «نحله» و «عطیه» نیز تعبیر می‌شود، هر چند که هر دو می‌توانند از آن اعم باشند»<ref>نجفی، محمدحسن. '''''جواهرالکلام'''''. جلد 28، ص. 157 به بعد.</ref>. </blockquote>مهم‌ترین شروطه هبه، عبارتند از:

	~~مهم‌ترین شروطه هبه، عبارتند از:~~ 1) اهلیّت واهب؛ واهب باید برای معامله و تصرف در مال خود، اهلیت داشته باشد<ref>ماده 796ق.م.</ref>؛		1) اهلیّت واهب؛ واهب باید برای معامله و تصرف در مال خود، اهلیت داشته باشد<ref>ماده 796ق.م.</ref>؛

	2) مملوک بودن مورد؛ واهب باید مالک مالی باشد که هبه می‌کند<ref>ماده 797ق.م.</ref>؛ 3) ایجاب و قبول، در این باره قانون ~~مدنی،~~ تصریحی ندارد اما ماده 798 ق.م درباره قبض و قبول می‌گوید: «هبه واقع نمی‌شود، مگر با قبول و قبض متهب اعم از این‌که مباشر قبض، خود متهب باشد یا وکیل او، و قبض، بدون اذن واهب، اثری ندارد»، صاحب جواهر، معتقد است هبه، به نسبت صحت خویش و برای آن‌که اثر بر آن مرتبت گردد به ایجاب و قبول و قبض نیاز دارد<ref>نجفی، محمدحسن. '''''جواهرالکلام'''''. جلد 28، ص. 158به بعد.</ref>.		2) مملوک بودن مورد؛ واهب باید مالک مالی باشد که هبه می‌کند<ref>ماده 797ق.م.</ref>؛

			3) ایجاب و قبول، در این باره [[قانون]] [[حقوق مدنی\|مدنی]]، تصریحی ندارد.

			اما ماده 798 ق.م درباره قبض و قبول می‌گوید: <blockquote>«هبه واقع نمی‌شود، مگر با قبول و قبض متهب اعم از این‌که مباشر قبض، خود متهب باشد یا وکیل او، و قبض، بدون اذن واهب، اثری ندارد»، </blockquote>صاحب جواهر، معتقد است هبه، به نسبت صحت خویش و برای آن‌که اثر بر آن مرتبت گردد به ایجاب و قبول و قبض نیاز دارد<ref>نجفی، محمدحسن. '''''جواهرالکلام'''''. جلد 28، ص. 158به بعد.</ref>.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==

			* [[حقوق]]
			* [[قانون]]
			* [[حقوق مدنی]]

	== مآخذ ==		== مآخذ ==
	<references />		<references />

	== منبع اصلی ==		== منبع اصلی ==
	دانشنامه ایران		[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،

	== نویسنده مقاله ==		== نویسنده مقاله ==
	اسدالله معظمی گودرزی		اسدالله معظمی گودرزی
			[[رده:علوم اسلامی و حقوق فقهی]]

Samei در ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۱۲

2025-01-01T21:12:02Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۱۲
خط ۴:		خط ۴:

	2) مملوک بودن مورد؛ واهب باید مالک مالی باشد که هبه می‌کند<ref>ماده 797ق.م.</ref>؛ 3) ایجاب و قبول، در این باره قانون مدنی، تصریحی ندارد اما ماده 798 ق.م درباره قبض و قبول می‌گوید: «هبه واقع نمی‌شود، مگر با قبول و قبض متهب اعم از این‌که مباشر قبض، خود متهب باشد یا وکیل او، و قبض، بدون اذن واهب، اثری ندارد»، صاحب جواهر، معتقد است هبه، به نسبت صحت خویش و برای آن‌که اثر بر آن مرتبت گردد به ایجاب و قبول و قبض نیاز دارد<ref>نجفی، محمدحسن. '''''جواهرالکلام'''''. جلد 28، ص. 158به بعد.</ref>.		2) مملوک بودن مورد؛ واهب باید مالک مالی باشد که هبه می‌کند<ref>ماده 797ق.م.</ref>؛ 3) ایجاب و قبول، در این باره قانون مدنی، تصریحی ندارد اما ماده 798 ق.م درباره قبض و قبول می‌گوید: «هبه واقع نمی‌شود، مگر با قبول و قبض متهب اعم از این‌که مباشر قبض، خود متهب باشد یا وکیل او، و قبض، بدون اذن واهب، اثری ندارد»، صاحب جواهر، معتقد است هبه، به نسبت صحت خویش و برای آن‌که اثر بر آن مرتبت گردد به ایجاب و قبول و قبض نیاز دارد<ref>نجفی، محمدحسن. '''''جواهرالکلام'''''. جلد 28، ص. 158به بعد.</ref>.

			== نیز نگاه کنید به ==

	== مآخذ ==		== مآخذ ==
			<references />

			== منبع اصلی ==
			دانشنامه ایران

			== نویسنده مقاله ==
			اسدالله معظمی گودرزی

Samei در ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۱۱

2025-01-01T21:11:24Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۱۱
خط ۱:		خط ۱:
	'''هبه،''' ~~عقدي كه~~ به موجب آن ~~شخصي مالي~~ را مجاناً به ~~ديگري تمليك كند~~. در لغت، هبه مصدر ~~ریشة~~ «وَهَبَ» و به معنای بخشش، هدیه، ~~عطیة~~ بلاعوض و بخشیدن چیزی به صورت بلاعوض است.<~~sup~~>1</~~sup~~> تملیک کننده، واهب، طرف دیگر، متهب و مال مورد هبه، عین موهبه نامیده می‌شود.<~~sup~~>2</~~sup~~> صاحب جواهر، معتقد است «هبه، عبارت از عقدی است که اقتضای تملیک عین به صورت منجز و مجرد از قصد قربت می‌کند... که از آن به «نحله» و «عطیه» نیز تعبیر می‌شود، هر چند که هر دو می‌توانند از آن اعم باشند».<~~sup~~>~~3</sup> مهم‌ترین شروطه هبه، عبارتند از: 1) اهلیّت واهب؛ واهب باید برای معامله و تصرف در مال خود، اهلیت داشته باشد~~.<sup>4</sup> ؛ 2) مملوک بودن مورد؛ واهب باید مالک مالی باشد که هبه می‌کند؛<sup>5</sup> 3) ایجاب و قبول، در این باره قانون مدنی، تصریحی ندارد اما مادة 798 ق.م دربارة قبض و قبول می‌گوید: «هبه واقع نمی‌شود، مگر با قبول و قبض متهب اعم از این‌که مباشر قبض، خود متهب باشد یا وکیل او، و قبض، بدون اذن واهب، اثری ندارد»، صاحب جواهر، معتقد است هبه، به نسبت صحت خویش و برای آن‌که اثر بر آن مرتبت گردد به ~~ایجاب و قبول و قبض نیاز دارد~~.~~<sup>6~~</~~sup~~>		'''هبه،''' عقدی که به موجب آن شخصی مالی را مجاناً به دیگری تملیک کند. در لغت، هبه مصدر ریشه «وَهَبَ» و به معنای بخشش، هدیه، عطیه بلاعوض و بخشیدن چیزی به صورت بلاعوض است<ref>جُرّ، خلیل؛ طبیبیان، سیدمحمد. '''''فرهنگ لاروس'''''. تهران: امیرکبیر، 2107.</ref>. تملیک کننده، واهب، طرف دیگر، متهب و مال مورد هبه، عین موهبه نامیده می‌شود<ref>ماده 795ق.م.</ref>. صاحب جواهر، معتقد است «هبه، عبارت از عقدی است که اقتضای تملیک عین به صورت منجز و مجرد از قصد قربت می‌کند... که از آن به «نحله» و «عطیه» نیز تعبیر می‌شود، هر چند که هر دو می‌توانند از آن اعم باشند»<ref>نجفی، محمدحسن. '''''جواهرالکلام'''''. جلد 28، ص. 157 به بعد.</ref>.

	~~'''مآخذ~~:~~'''~~		مهم‌ترین شروطه هبه، عبارتند از: 1) اهلیّت واهب؛ واهب باید برای معامله و تصرف در مال خود، اهلیت داشته باشد<ref>ماده 796ق.م.</ref>؛

	1. ~~جُرّ، خلیل؛ طبیبیان، سیدمحمد~~. '''''~~فرهنگ لاروس~~'''''. ~~تهران: امیرکبیر، 2107~~.		2) مملوک بودن مورد؛ واهب باید مالک مالی باشد که هبه می‌کند<ref>ماده 797ق.م.</ref>؛ 3) ایجاب و قبول، در این باره قانون مدنی، تصریحی ندارد اما ماده 798 ق.م درباره قبض و قبول می‌گوید: «هبه واقع نمی‌شود، مگر با قبول و قبض متهب اعم از این‌که مباشر قبض، خود متهب باشد یا وکیل او، و قبض، بدون اذن واهب، اثری ندارد»، صاحب جواهر، معتقد است هبه، به نسبت صحت خویش و برای آن‌که اثر بر آن مرتبت گردد به ایجاب و قبول و قبض نیاز دارد<ref>نجفی، محمدحسن. '''''جواهرالکلام'''''. جلد 28، ص. 158به بعد.</ref>.

	~~2. مادة 795ق.م.~~		== مآخذ ==

	~~3. نجفی، محمدحسن. '''''جواهرالکلام'''''. 28/157 به بعد.~~

	~~4. مادة 796ق.م.~~

	~~5. مادة 797ق.م.~~

	~~6. '''''جواهرالکلام'''''. 28/158 به بعد.~~


	~~اسدالله معظمی گودرزی~~

Samei: صفحه‌ای تازه حاوی «'''هبه،''' عقدي كه به موجب آن شخصي مالي را مجاناً به ديگري تمليك كند. در لغت، هبه مصدر ریشة «وَهَبَ» و به معنای بخشش، هدیه، عطیة بلاعوض و بخشیدن چیزی به صورت بلاعوض است.¹ تملیک کننده، واهب، طرف دیگر، متهب و مال مورد هبه، عین موهبه نامیده می‌...» ایجاد کرد

2024-08-16T07:23:08Z

صفحه‌ای تازه حاوی «'''هبه،''' عقدي كه به موجب آن شخصي مالي را مجاناً به ديگري تمليك كند. در لغت، هبه مصدر ریشة «وَهَبَ» و به معنای بخشش، هدیه، عطیة بلاعوض و بخشیدن چیزی به صورت بلاعوض است.1 تملیک کننده، واهب، طرف دیگر، متهب و مال مورد هبه، عین موهبه نامیده می‌...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

'''هبه،''' عقدي كه به موجب آن شخصي مالي را مجاناً به ديگري تمليك كند. در لغت، هبه مصدر ریشة «وَهَبَ» و به معنای بخشش، هدیه، عطیة بلاعوض و بخشیدن چیزی به صورت بلاعوض است.1 تملیک کننده، واهب، طرف دیگر، متهب و مال مورد هبه، عین موهبه نامیده می‌شود.2 صاحب جواهر، معتقد است «هبه، عبارت از عقدی است که اقتضای تملیک عین به صورت منجز و مجرد از قصد قربت می‌کند... که از آن به «نحله» و «عطیه» نیز تعبیر می‌شود، هر چند که هر دو می‌توانند از آن اعم باشند».3 مهم‌ترین شروطه هبه، عبارتند از: 1) اهلیّت واهب؛ واهب باید برای معامله و تصرف در مال خود، اهلیت داشته باشد.4 ؛ 2) مملوک بودن مورد؛ واهب باید مالک مالی باشد که هبه می‌کند؛5 3) ایجاب و قبول، در این باره قانون مدنی، تصریحی ندارد اما مادة 798 ق.م دربارة قبض و قبول می‌گوید: «هبه واقع نمی‌شود، مگر با قبول و قبض متهب اعم از این‌که مباشر قبض، خود متهب باشد یا وکیل او، و قبض، بدون اذن واهب، اثری ندارد»، صاحب جواهر، معتقد است هبه، به نسبت صحت خویش و برای آن‌که اثر بر آن مرتبت گردد به ایجاب و قبول و قبض نیاز دارد.6

'''مآخذ:'''

1. جُرّ، خلیل؛ طبیبیان، سیدمحمد. '''''فرهنگ لاروس'''''. تهران: امیرکبیر، 2107.

2. مادة 795ق.م.

3. نجفی، محمدحسن. '''''جواهرالکلام'''''. 28/157 به بعد.

4. مادة 796ق.م.

5. مادة 797ق.م.

6. '''''جواهرالکلام'''''. 28/158 به بعد.

اسدالله معظمی گودرزی