<?xml version="1.0"?>
<feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom" xml:lang="fa">
	<id>https://iranology-e.ir/index.php?action=history&amp;feed=atom&amp;title=%D9%87%D9%86%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D9%81%D9%84%D8%B2</id>
	<title>هنرهای فلز - تاریخچهٔ نسخه‌ها</title>
	<link rel="self" type="application/atom+xml" href="https://iranology-e.ir/index.php?action=history&amp;feed=atom&amp;title=%D9%87%D9%86%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D9%81%D9%84%D8%B2"/>
	<link rel="alternate" type="text/html" href="https://iranology-e.ir/index.php?title=%D9%87%D9%86%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D9%81%D9%84%D8%B2&amp;action=history"/>
	<updated>2026-06-21T02:34:40Z</updated>
	<subtitle>تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی</subtitle>
	<generator>MediaWiki 1.43.1</generator>
	<entry>
		<id>https://iranology-e.ir/index.php?title=%D9%87%D9%86%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D9%81%D9%84%D8%B2&amp;diff=13558&amp;oldid=prev</id>
		<title>Samei در ‏۱۳ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۳۵</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://iranology-e.ir/index.php?title=%D9%87%D9%86%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D9%81%D9%84%D8%B2&amp;diff=13558&amp;oldid=prev"/>
		<updated>2026-02-13T12:35:07Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;&lt;/p&gt;
&lt;table style=&quot;background-color: #fff; color: #202122;&quot; data-mw=&quot;interface&quot;&gt;
				&lt;col class=&quot;diff-marker&quot; /&gt;
				&lt;col class=&quot;diff-content&quot; /&gt;
				&lt;col class=&quot;diff-marker&quot; /&gt;
				&lt;col class=&quot;diff-content&quot; /&gt;
				&lt;tr class=&quot;diff-title&quot; lang=&quot;fa&quot;&gt;
				&lt;td colspan=&quot;2&quot; style=&quot;background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;&quot;&gt;→ نسخهٔ قدیمی‌تر&lt;/td&gt;
				&lt;td colspan=&quot;2&quot; style=&quot;background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;&quot;&gt;نسخهٔ ‏۱۳ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۳۵&lt;/td&gt;
				&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td colspan=&quot;2&quot; class=&quot;diff-lineno&quot; id=&quot;mw-diff-left-l1&quot;&gt;خط ۱:&lt;/td&gt;
&lt;td colspan=&quot;2&quot; class=&quot;diff-lineno&quot;&gt;خط ۱:&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td colspan=&quot;2&quot; class=&quot;diff-side-deleted&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class=&quot;diff-marker&quot; data-marker=&quot;+&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;ins style=&quot;font-weight: bold; text-decoration: none;&quot;&gt;[[پرونده:4321.jpg|بندانگشتی|قلم زنی، قابل بازیابی از https://www.beytoote.com/art/handicrafts/iranian-metal02-handicrafts.html]]&lt;/ins&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;diff-marker&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;&quot;&gt;&lt;div&gt;شامل قلم‌زنی، ملیله‌کاری، ترصیع یا معرق فلز یا فلز نشانی است. قلم‌زنی، که برجسته‌کاری در فلز است، شیوه‌ها و فنون متفاوت دارد. قلم‌زنی سنتی، کنده‌کاری بر فلز و «شیوه رانش فلز» رایج‌ترین شیوه‌های‌کنونی است. در قلم‌زنی سنتی ظرف یا فلز موردنظر را از داخل یا از «پشت» با لایه‌ی ضخیمی از موم یا قیر می‌پوشانند و سپس طرح را با مداد یا قلم روی صفحه‌ی دیگر فلز منتقل کرده و با قلم فلزی و ضربه‌های‌کم یا زیاد چکش قسمت‌های منفی طرح را می‌کوبند تا در موم یا قیر فرو رود و طرح اصلی برجسته بماند. سپس فلز یا ظرف راگرم کرده و موم یا قیر آن را جدا ساخته و پس از آن، باقی‌مانده‌ی موم یا قیر را با حلال‌های شیمیایی می‌زدایند. این شیوه بیشتر در [[اصفهان]] بر روی مس و در شیراز بر روی نقره اعمال می‌شود.&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class=&quot;diff-marker&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;&quot;&gt;&lt;div&gt;شامل قلم‌زنی، ملیله‌کاری، ترصیع یا معرق فلز یا فلز نشانی است. قلم‌زنی، که برجسته‌کاری در فلز است، شیوه‌ها و فنون متفاوت دارد. قلم‌زنی سنتی، کنده‌کاری بر فلز و «شیوه رانش فلز» رایج‌ترین شیوه‌های‌کنونی است. در قلم‌زنی سنتی ظرف یا فلز موردنظر را از داخل یا از «پشت» با لایه‌ی ضخیمی از موم یا قیر می‌پوشانند و سپس طرح را با مداد یا قلم روی صفحه‌ی دیگر فلز منتقل کرده و با قلم فلزی و ضربه‌های‌کم یا زیاد چکش قسمت‌های منفی طرح را می‌کوبند تا در موم یا قیر فرو رود و طرح اصلی برجسته بماند. سپس فلز یا ظرف راگرم کرده و موم یا قیر آن را جدا ساخته و پس از آن، باقی‌مانده‌ی موم یا قیر را با حلال‌های شیمیایی می‌زدایند. این شیوه بیشتر در [[اصفهان]] بر روی مس و در شیراز بر روی نقره اعمال می‌شود.&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;diff-marker&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;&quot;&gt;&lt;br&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class=&quot;diff-marker&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;&quot;&gt;&lt;br&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td colspan=&quot;2&quot; class=&quot;diff-lineno&quot; id=&quot;mw-diff-left-l20&quot;&gt;خط ۲۰:&lt;/td&gt;
&lt;td colspan=&quot;2&quot; class=&quot;diff-lineno&quot;&gt;خط ۲۱:&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;diff-marker&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;&quot;&gt;&lt;div&gt;== نویسنده مقاله ==&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class=&quot;diff-marker&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;&quot;&gt;&lt;div&gt;== نویسنده مقاله ==&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;diff-marker&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;&quot;&gt;&lt;div&gt;حبیب الله آیت اللهی&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class=&quot;diff-marker&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;&quot;&gt;&lt;div&gt;حبیب الله آیت اللهی&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;diff-marker&quot; data-marker=&quot;−&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;del style=&quot;font-weight: bold; text-decoration: none;&quot;&gt;&lt;/del&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td colspan=&quot;2&quot; class=&quot;diff-side-added&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;diff-marker&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;&quot;&gt;&lt;div&gt;[[رده:هنر]]&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class=&quot;diff-marker&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;&quot;&gt;&lt;div&gt;[[رده:هنر]]&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/table&gt;</summary>
		<author><name>Samei</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://iranology-e.ir/index.php?title=%D9%87%D9%86%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D9%81%D9%84%D8%B2&amp;diff=13556&amp;oldid=prev</id>
		<title>Samei: صفحه‌ای تازه حاوی «شامل قلم‌زنی، ملیله‌کاری، ترصیع یا معرق فلز یا فلز نشانی است. قلم‌زنی، که برجسته‌کاری در فلز است، شیوه‌ها و فنون متفاوت دارد. قلم‌زنی سنتی، کنده‌کاری بر فلز و «شیوه رانش فلز» رایج‌ترین شیوه‌های‌کنونی است. در قلم‌زنی سنتی ظرف یا فلز مور...» ایجاد کرد</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://iranology-e.ir/index.php?title=%D9%87%D9%86%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D9%81%D9%84%D8%B2&amp;diff=13556&amp;oldid=prev"/>
		<updated>2026-02-13T12:31:28Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;صفحه‌ای تازه حاوی «شامل قلم‌زنی، ملیله‌کاری، ترصیع یا معرق فلز یا فلز نشانی است. قلم‌زنی، که برجسته‌کاری در فلز است، شیوه‌ها و فنون متفاوت دارد. قلم‌زنی سنتی، کنده‌کاری بر فلز و «شیوه رانش فلز» رایج‌ترین شیوه‌های‌کنونی است. در قلم‌زنی سنتی ظرف یا فلز مور...» ایجاد کرد&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;&lt;b&gt;صفحهٔ تازه&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;div&gt;شامل قلم‌زنی، ملیله‌کاری، ترصیع یا معرق فلز یا فلز نشانی است. قلم‌زنی، که برجسته‌کاری در فلز است، شیوه‌ها و فنون متفاوت دارد. قلم‌زنی سنتی، کنده‌کاری بر فلز و «شیوه رانش فلز» رایج‌ترین شیوه‌های‌کنونی است. در قلم‌زنی سنتی ظرف یا فلز موردنظر را از داخل یا از «پشت» با لایه‌ی ضخیمی از موم یا قیر می‌پوشانند و سپس طرح را با مداد یا قلم روی صفحه‌ی دیگر فلز منتقل کرده و با قلم فلزی و ضربه‌های‌کم یا زیاد چکش قسمت‌های منفی طرح را می‌کوبند تا در موم یا قیر فرو رود و طرح اصلی برجسته بماند. سپس فلز یا ظرف راگرم کرده و موم یا قیر آن را جدا ساخته و پس از آن، باقی‌مانده‌ی موم یا قیر را با حلال‌های شیمیایی می‌زدایند. این شیوه بیشتر در [[اصفهان]] بر روی مس و در شیراز بر روی نقره اعمال می‌شود.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
شیوه‌ی کنده‌کاری بر فلز، یعنی بر [[ذخایر مس ایران|مس]]، نقره و برنج و یا بر ظروف فولادین، راحت‌تر و ساده‌تر است و در آن فن کنده‌کاری ساده و فن «برداشت فلز» رایج‌تر می‌باشد. درکنده‌کاری ساده، همانند حکاکی روی فلز، سطح فلز را نخست صیقلی کرده و سپس طرح را روی آن منتقل می‌کنند و با قلم‌های فلزی بخش‌های مثبت طرح را بر فلز می‌کنند. در این شیوه قسمت‌های منفی برجسته می‌ماند. این شیوه بیشتر در اصفهان رایج است و هنرمندان بسیاری به استادی و مهارت در آن مشهورند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در شیوه‌ی «برداشت فلز»، شیء را از فلز ضخیم و معمولاً نقره و گاهی نیز [[ذخایر مس ایران|مس]]، تهیه کرده و پس از انتقال طرح بر سطح آن، بخش‌های منفی را با نوک قلم‌های فولادی بسیار تیز و یا مغارهای فولادین برمی‌دارند و بدین طریق به قسمت‌های مثبت طرح برجستگی‌های متفاوت دلخواه می‌دهند. این شیوه با [[منبت کاری|منبت‌کاری]] شباهت زیادی دارد؛ لیکن ظرافت و دقت در طرح در این شیوه بسیار بیشتر است. بافت چوب سبب می‌شود که در [[منبت کاری|منبت‌کاری]]، هنرمند از ظرافت‌ها و ریزه‌کاری‌ها چشم‌پوشی‌کند؛ درحالی که در فلز آزادی هنرمند بسیار بیشتر است و آثار ایجاد شده تنوع زیادی دارند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در ترصیع یا فلز نشانی و نیز در نگین نشانی، که اوج آن درگذشته در هنر [[هخامنشیان]] و [[ساسانیان]] تجلی کرده است، و سپس در زمان [[صفویان]]، و تجدید حیات آن در جمهوری اسلامی، کار اینگونه است که طرح را بر سطح فلز منتقل‌کرده و قسمت‌های مثبت طرح را بر فلز می‌کنند و گود می‌کنند و سپس در شیارهای‌کنده شده فلز دیگری را داخل کرده و می‌کوبند و سپس درکوره حرارت می‌دهند تا که فلز اصلی با فلزهای نشانده شده اخت شده و بچسبد. در زمان [[ساسانیان]] فلز اصلی را آهن یا مس‌گرفته و شیارها را از طلا یا نقره پر می‌کردند. در دوران [[هخامنشیان]] فلز اصلی از طلا و شیارها از مس و یا برعکس انتخاب می‌شدند. درحال حاضر از [[ذخایر مس ایران|مس]] و برنج استفاده می‌کنند، مگرآنکه اثر هنری به سفارش خریدار از فلز ارزشمند دیگری ساخته شود. در نگین نشانی یا ترصیع، از سنگ‌های ارزشمند و یا شیشه‌های رنگین برای پر کردن شیارها و یا گودی‌های طرح استفاده می‌شود. اوج هنر ترصیع یا نگین نشانی در عهد ساسانیان بوده است و درحال حاضر، به دلیل بهای سنگین این‌گونه آثار، جز به سفارش خریدار، اثری ساخته نمی‌شود. شیوه‌ی رانش فلز،که شاید شیوه‌ای نو و معاصر باشد، تا اندازه‌ای شبیه به شیوه‌ی قلم‌زنی بر فلز است ولی بدون عمل موم‌کاری یا قیرکاری؛ یعنی لایه‌ی فلز یا ظرف را کمی ضخیم‌تر انتخاب کرده و می‌کوشند با ضربه‌های چکش بر قسمت‌های مختلف طرح، بخش‌های منفی را به سوی بخش‌های مثبت رانده و در آن نواحی ایجاد برجستگی‌کنند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در این شیوه چیزی از فلز برداشته نمی‌شود و برخلاف شیوه‌ی قلم‌زنی، که در آن یک سطح مثبت و سطح دیگر منفی است، در این شیوه یک سطح مثبت و برجسته و سطح دیگر صاف و بدون برجستگی و گود است. در این شیوه معمولاً از فلزهای نرم مانند مس استفاده می‌شود. به سبب مشکلات و دقت زیادی که در اجرا لازم و ضروری است، هنرمندان کمی دست به این کار می‌زنند. نمونه‌ی این شیوه‌ی هنری در گذشته بسیار زیاد است. شیوه‌ی دیگر رایج در فلزکاری، ساخت قطعات مختلف و جوش آنها بر یکدیگر است که از هزاره‌ی دوم پیش از هجرت و نمونه‌هایی نیز از هزاره‌ی سوم پیش از هجرت در هنر ایرانیان مانّایی رواج داشته است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== نیز نگاه کنید به ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [[هنرهای سنتی در جمهوری اسلامی]]&lt;br /&gt;
* [[هنرهای چوب]]&lt;br /&gt;
* [[ذخایر مس ایران]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منبع اصلی ==&lt;br /&gt;
آیت اللهی، حبیب الله (1380). کتاب ایران: تاریخ هنر. تهران: [https://alhoda.ir موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== نویسنده مقاله ==&lt;br /&gt;
حبیب الله آیت اللهی&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[رده:هنر]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Samei</name></author>
	</entry>
</feed>