https://iranology-e.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D9%87%D9%86%D8%B1_%D8%B5%D9%81%D9%88%DB%8C%D8%A7%D9%86 2026-06-16T09:52:42Z تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی MediaWiki 1.43.1 https://iranology-e.ir/index.php?title=%D9%87%D9%86%D8%B1_%D8%B5%D9%81%D9%88%DB%8C%D8%A7%D9%86&diff=13623&oldid=prev 2026-02-13T20:19:20Z

<p><span class="autocomment">معماری صفوی</span></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱۳ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۲۰:۱۹</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l46">خط ۴۶:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۴۶:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از آثار معماری دیگری که از زمان [[صفویان]] برجا مانده است و درخور توجه است، چندین حمام و پل و [[بازار]] و سراهای تجاری در کنار بازارها هستند. شیوه‌ی این سراها معمولاً همان شیوه‌ی معماری مدارس علمی با یک ایوان و پیشتاق ورودی و حتی بدون ایوان نیز می‌باشد. بازارها از همان روال سنتی کهن، با سقف‌ گنبدی شکل مکرر پیروی می‌کنند و سراها نیز تقریباً بازاری با عظمت بیشتر و با طول کمتر و بن‌بست است، و معمولاً در انتها به یک تالار بزرگ هشت ضلعی با گنبدی نسبتاً بلندتر، که از درون مقرنس‌ کاری یا کاشی‌ کاری شده است، پایان می‌پذیرد.  </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از آثار معماری دیگری که از زمان [[صفویان]] برجا مانده است و درخور توجه است، چندین حمام و پل و [[بازار]] و سراهای تجاری در کنار بازارها هستند. شیوه‌ی این سراها معمولاً همان شیوه‌ی معماری مدارس علمی با یک ایوان و پیشتاق ورودی و حتی بدون ایوان نیز می‌باشد. بازارها از همان روال سنتی کهن، با سقف‌ گنبدی شکل مکرر پیروی می‌کنند و سراها نیز تقریباً بازاری با عظمت بیشتر و با طول کمتر و بن‌بست است، و معمولاً در انتها به یک تالار بزرگ هشت ضلعی با گنبدی نسبتاً بلندتر، که از درون مقرنس‌ کاری یا کاشی‌ کاری شده است، پایان می‌پذیرد.  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>تعداد کاروانسراهایی که از دوران [[صفویان]] برجا مانده است زیاد است. بسیاری از آن‌ها مرمت شده‌اند و بسیاری نیز نیمه ویرانه‌اند و یا استفاده‌ای از آن‌ها نمی‌شود. این کاروانسراها عموماً در مسیر راه‌های اصلی و محورهای تجاری کشور قرار گرفته‌اند. مثلاً، در مسیر جاده‌ی ابریشم، از [[کرمانشاه]] تا مرزهای خراسان کنونی، بیش از ۳۰ کاروانسرا مشاهده می‌شود که برخی از آن‌ها از زمان [[ساسانیان]] است. این بناها سپس ویران شدند و بر نقشه‌ی آن با تغییراتی (چهار ایوانی شدن) درعهد [[صفویان]] کاروانسرای تازه‌ای بنیاد شده است. چندتایی از این‌ها نیز از دوران [[قاجاریه|قاجاریه‌]]&lt;nowiki/&gt;اند. نمونه‌ی بسیار مشهور این کاروانسراها، رباط شرف است. در مسیر تجاری شمال - جنوب نیز تعدادی کاروانسرای صفوی یافت می‌شود، که برخی از آن‌ها نقشه‌ای هشت ضلعی دارند، کاروانسرای ده بید فارس که از آن و یرانه‌ای بیش برجا نمانده است.  </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>تعداد کاروانسراهایی که از دوران [[صفویان]] برجا مانده است زیاد است. بسیاری از آن‌ها مرمت شده‌اند و بسیاری نیز نیمه ویرانه‌اند و یا استفاده‌ای از آن‌ها نمی‌شود. این کاروانسراها عموماً در مسیر راه‌های اصلی و محورهای تجاری کشور قرار گرفته‌اند. مثلاً، در مسیر جاده‌ی ابریشم، از [[کرمانشاه]] تا مرزهای خراسان کنونی، بیش از ۳۰ کاروانسرا مشاهده می‌شود که برخی از آن‌ها از زمان [[ساسانیان]] است. این بناها سپس ویران شدند و بر نقشه‌ی آن با تغییراتی (چهار ایوانی شدن) درعهد [[صفویان]] کاروانسرای تازه‌ای بنیاد شده است. چندتایی از این‌ها نیز از دوران [[قاجاریه|قاجاریه‌]]&lt;nowiki/&gt;اند. نمونه‌ی بسیار مشهور این کاروانسراها، رباط شرف است. در مسیر تجاری شمال - جنوب نیز تعدادی کاروانسرای صفوی یافت می‌شود، که برخی از آن‌ها نقشه‌ای هشت ضلعی دارند، کاروانسرای ده بید فارس که از آن و یرانه‌ای بیش برجا نمانده است.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از آثار دیگر دوران [[صفویان|صفوی]] باید از حمام‌ها، [[آب انبار|آب‌ انبارها]] و کتابخانه‌ها و بناهای شخصی طبقات بالای جامعه نام برد. از حمام‌های برجا مانده، یکی حمام خسروآقا در [[اصفهان]] بود که متأسفانه در سال ۱۳۷۵ش، بدون هیچ دلیلی، درحالی که در دست مرمت بود، به دست شهرداری، [[اصفهان]]، به بهانه‌ی گسترش خیابان ویران گردید. دیگری، [[حمام گنجعلیخان|مجموعه‌ی گنجعلی‌ خان]] در [[کرمان]] است که در سال‌های اخیر مرمت شده و به صورت موزه‌ی مردم‌ شناسی در آمده است.  </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از آثار دیگر دوران [[صفویان|صفوی]] باید از حمام‌ها، [[آب انبار|آب‌ انبارها]] و کتابخانه‌ها و بناهای شخصی طبقات بالای جامعه نام برد. از حمام‌های برجا مانده، یکی حمام خسروآقا در [[اصفهان]] بود که متأسفانه در سال ۱۳۷۵ش، بدون هیچ دلیلی، درحالی که در دست مرمت بود، به دست شهرداری، [[اصفهان]]، به بهانه‌ی گسترش خیابان ویران گردید. دیگری، [[حمام گنجعلیخان|مجموعه‌ی گنجعلی‌ خان]] در [[کرمان]] است که در سال‌های اخیر مرمت شده و به صورت موزه‌ی مردم‌ شناسی در آمده است.  </div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l128">خط ۱۲۸:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱۲۸:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== نویسنده مقاله ==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== نویسنده مقاله ==</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>حبیب الله آیت اللهی</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>حبیب الله آیت اللهی</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;"></del></div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:هنر]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:هنر]]</div></td></tr> </table>

Samei https://iranology-e.ir/index.php?title=%D9%87%D9%86%D8%B1_%D8%B5%D9%81%D9%88%DB%8C%D8%A7%D9%86&diff=13619&oldid=prev 2026-02-13T20:12:49Z

<p></p> <a href="https://iranology-e.ir/index.php?title=%D9%87%D9%86%D8%B1_%D8%B5%D9%81%D9%88%DB%8C%D8%A7%D9%86&amp;diff=13619&amp;oldid=13618">نمایش تغییرات</a>

Samei https://iranology-e.ir/index.php?title=%D9%87%D9%86%D8%B1_%D8%B5%D9%81%D9%88%DB%8C%D8%A7%D9%86&diff=13618&oldid=prev 2026-02-13T19:30:23Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱۳ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۹:۳۰</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">=== هنر </del>صفویان <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">===</del></div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>صفویان<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] سلسله‌ای ایرانی بودند از تبار رسول خدا (ص) و شیعی مذهب. جد ایشان، شیخ [[صفی الدین اردبیلی|صفی‌الدین اردبیلی]]، از کودکی به دین و عرفان علاقه‌ای وافر داشت و برای تهذیب و دست‌یابی به مدارج عرفان به [[شیراز]] رفت تا به شیخ نجیب‌الدین بزغش شیرازی بپیوندد. لیکن هنگامی رسید که شیخ وفات یافته بود. ناچار به خدمت دیگر بزرگان عرفان در [[شیراز]] در آمد، که از آن جمله شیخ اجل [[سعدی|سعدی شیرازی]] بود. لیکن هیچکدام نتوانستند عطش او را فرو نشانند تا آن‌که پسر و جانشین شیخ بزغش، موسوم به ظهیرالدین، به او پیشنهاد کرد که به [[استان گیلان|گیلان]] نزد شیخ زاهد گیلانی رود. [[صفی الدین اردبیلی|شیخ صفی‌الدین]] پس از ۴ سال به خدمت شیخ زاهد رسید و ۲۲ سال در نزد او به سر برد. او با دختر شیخ زاهد [[ازدواج]] کرد و پس از وفات شیخ زاهد، به مدت ۳۵ سال به جای او به ارشاد مردم پرداخت و پس از وفاتش در سال ۵۷۳۵(۷۱۳ه ش) فرزندش صدرالدین به جای پدر به ارشاد مریدان پرداخت. ارشاد مریدان شیخ پس از صدرالدین به پسرش خواجه علی و پس از او به فرزندش شیخ ابراهیم، مشهور به شیخ شاه، و سپس به فرزند او جنید رسید. جنید به دیار بکر رفت و در دستگاه سلطان آق قویونلو اوزن حسن احترام یافت و با خدیجه خواهر او ازدواج اکرد. شیخ جنید با سپاهی از مریدان خود به جنگ شروانشاه رفت و در آن جنگ شهید گردید. فرزندش شیخ حیدر با دختر اوزن حسن، عالم شاه‌بیگم، ازدواج کرد و پس از شهادت پدر برای انتقام‌ جویی به جنگ شروانشاه رفت و او نیز در جنگ کشته شد. از شیخ حیدر سه پسر برجا مانده بود که سلطان یعقوب، پسر اوزن حسن، قصد نابودی آن‌ها را داشت؛ لیکن از بیم مریدان شیخ حیدر و نیز به دلیل قرابت خانوادگی به واسطه‌ی خواهرش، آن‌ها را در جزیره‌ای در دریاچه‌ی وان زندانی کرد. لیکن آن‌ها توانستند به لاهیجان بگریزند. اسماعیل، که در این هنگام ۱۳ سال داشت با تنی چند از مریدان پدر به سوی اردبیل حرکت کرد. در طول راه مریدان بیشتری به او پیوستند و بدین‌ وسیله سپاه کوچک ولیکن معتقد و فداکاری فراهم شدند. اسماعیل با این سپاه به جنگ شروانشاه رفت. شروانشاه و تمام افراد خانواده‌اش در این جنگ کشته شدند. پس از آن اسماعیل در سال ۸۷۰ه.ش آذربایجان را از امیر آق قویونلو گرفت و در سال ۸۷۹ باکو را به تصرف درآورد و در ۵۸۸۱.ش در [[تبریز]] تاج گذاری‌ کرد. او در سال ۸۸۷ه.ش بغداد را به تصرف در آورد و دو سال بعد مرو را از دست ازبکان بیرون آورد و خراسان را تسخیر کرد. در سال ۸۹۳ه.ش در چالدران از عثمانیان شکست خورد، ولیکن در سال ۹۰۳ه.ش گرجستان را فتح کرد و در همان سال از دنیا رفت. پس از او پسرش طهماسب اول به پادشاهی نشست و تا سال ۹۵۳ه.ش پادشاهی کرد. پس از طهماسب اول ۷ پادشاه حکومت‌کردند و دو نفر نیز ظاهراً نام شاهی را با خود داشتند. </ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">==== الف) اصل و نسب </del>صفویان <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">====</del></div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">از میان پادشاهان [[</ins>صفویان<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">|صفوی]]، [[اسماعيل </ins>(<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ع</ins>)<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">|شاه اسماعیل اول]]، شاه طهماسب اول </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شاه عباس اول (فرزند شاه محمد خدابنده </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نوه‌ی [</ins>[<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اسماعيل (ع)|شاه اسماعیل</ins>]]) و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شاه صفی برجسته‌ترین آن‌ها بودند</ins>. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شاه عباس اول، </ins>به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دلیل کارهای اساسی </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بنیادی‌ که انجام داد، </ins>به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">لقب «کبیر» ملقب شد</ins>. او <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۴۳ </ins>سال <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پادشاهی‌ </ins>کرد. در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">زمان </ins>او <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">صنعت </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هنر </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فرهنگ رونق زیادی یافت</ins>. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">وی پایتخت </ins>را از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[استان قزوین|قزوین]] </ins>به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[اصفهان]] منتقل ساخت </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کاخ‌ها، مساجد </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بناهای عام‌المنفعه باشکوه بنیاد </ins>کرد.  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">صفویان سلسله‌ای ایرانی بودند از تبار رسول خدا </del>(<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ص</del>) و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شیعی مذهب. جد ایشان، شیخ صفی‌الدین اردبیلی، از کودکی به دین </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">عرفان علاقه‌ای وافر داشت و برای تهذیب و دست‌یابی به مدارج عرفان به شیراز رفت تا به شیخ نجیب‌الدین بزغش شیرازی بپیوندد. لیکن هنگامی رسید که شیخ وفات یافته بود. ناچار به خدمت دیگر بزرگان عرفان در شیراز در آمد، که از آن جمله شیخ اجل </del>[<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B3%D8%B9%D8%AF%DB%8C سعدی شیرازی</del>] <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بود. لیکن هیچکدام نتوانستند عطش او را فرو نشانند تا آن‌که پسر و جانشین شیخ بزغش، موسوم به ظهیرالدین، به او پیشنهاد کرد که به گیلان نزد شیخ زاهد گیلانی رود. [https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B4%DB%8C%D8%AE_%D8%B5%D9%81%DB%8C%E2%80%8C%D8%A7%D9%84%D8%AF%DB%8C%D9%86_%D8%A7%D8%B1%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D9%84%DB%8C شیخ صفی‌الدین</del>] <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پس از ۴ سال به خدمت شیخ زاهد رسید و ۲۲ سال در نزد او به سر برد. او با دختر شیخ زاهد ازدواج کرد و پس از وفات شیخ زاهد، به مدت ۳۵ سال به جای او به ارشاد مردم پرداخت و پس از وفاتش در سال ۵۷۳۵(۷۱۳ه ش</del>) <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فرزندش صدرالدین به جای پدر به ارشاد مریدان پرداخت. ارشاد مریدان شیخ پس از صدرالدین به پسرش خواجه علی </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پس از او به فرزندش شیخ ابراهیم، مشهور به شیخ شاه، و سپس به فرزند او جنید رسید</del>. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جنید </del>به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دیار بکر رفت </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">در دستگاه سلطان آق قویونلو اوزن حسن احترام یافت و با خدیجه خواهر او ازدواج اکرد. شیخ جنید با سپاهی از مریدان خود </del>به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جنگ شروانشاه رفت و در آن جنگ شهید گردید</del>. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فرزندش شیخ حیدر با دختر اوزن حسن، عالم شاه‌بیگم، ازدواج کرد و پس از شهادت پدر برای انتقام‌ جویی به جنگ شروانشاه رفت و </del>او <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نیز در جنگ کشته شد. از شیخ حیدر سه پسر برجا مانده بود که سلطان یعقوب، پسر اوزن حسن، قصد نابودی آن‌ها را داشت؛ لیکن از بیم مریدان شیخ حیدر و نیز به دلیل قرابت خانوادگی به واسطه‌ی خواهرش، آن‌ها را در جزیره‌ای در دریاچه‌ی وان زندانی کرد. لیکن آن‌ها توانستند به لاهیجان بگریزند. اسماعیل، که در این هنگام ۱۳ </del>سال <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">داشت با تنی چند از مریدان پدر به سوی اردبیل حرکت </del>کرد. در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">طول راه مریدان بیشتری به </del>او <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پیوستند </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بدین‌ وسیله سپاه کوچک ولیکن معتقد </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فداکاری فراهم شدند. اسماعیل با این سپاه به جنگ شروانشاه رفت. شروانشاه و تمام افراد خانواده‌اش در این جنگ کشته شدند</del>. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پس از آن اسماعیل در سال ۸۷۰ه.ش آذربایجان </del>را از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">امیر آق قویونلو گرفت و در سال ۸۷۹ باکو را </del>به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تصرف درآورد و در ۵۸۸۱.ش در تبریز تاج گذاری‌ کرد. او در سال ۸۸۷ه.ش بغداد را به تصرف در آورد و دو سال بعد مرو را از دست ازبکان بیرون آورد و خراسان را تسخیر کرد. در سال ۸۹۳ه.ش در چالدران از عثمانیان شکست خورد، ولیکن در سال ۹۰۳ه.ش گرجستان را فتح کرد </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">در همان سال از دنیا رفت. پس از او پسرش طهماسب اول به پادشاهی نشست </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تا سال ۹۵۳ه.ش پادشاهی </del>کرد<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">. پس از طهماسب اول ۷ پادشاه حکومت‌کردند و دو نفر نیز ظاهراً نام شاهی را با خود داشتند</del>.  </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">از میان پادشاهان صفوی، [https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B4%D8%A7%D9%87_%D8%A7%D8%B3%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C%D9%84_%DB%8C%DA%A9%D9%85 شاه اسماعیل اول]، شاه طهماسب اول و [https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B4%D8%A7%D9%87_%D8%AA%D9%87%D9%85%D8%A7%D8%B3%D8%A8_%DB%8C%DA%A9%D9%85 شاه عباس اول] (فرزند شاه محمد خدابنده و نوه‌ی شاه اسماعیل) و شاه صفی برجسته‌ترین آن‌ها بودند. شاه عباس اول، به دلیل کارهای اساسی و بنیادی‌ که انجام داد، به لقب «کبیر» ملقب شد. او ۴۳ سال پادشاهی‌ کرد. در زمان او صنعت و هنر و فرهنگ رونق زیادی یافت. وی پایتخت را از قزوین به اصفهان منتقل ساخت و کاخ‌ها، مساجد و بناهای عام‌المنفعه باشکوه بنیاد کرد. </del></div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در سال ۱۰۸۸ه.ش در قندهار، عده‌ای از پیروان <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[اهل سنت و جماعت|</ins>مذاهب تسنن<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>شورش کردند و در سال ۱۱۰۱ه.ش سردسته‌ی شورشیان، محمود افغان، اصفهان راگرفت و سلطان حسین و تمام افراد خاندان صفوی را کشت؛ بجز طهماسب دوم که توانست به گرگان پناه برد و رئیس یکی از قبایل خراسان، نادرقلی، به خدمت او درآمد. در سال ۱۱۰۹ نادرقلی سپاه افغان‌ها را تارومار کرد و در سال ۱۱۱۳ دربند و باکو را، که روس‌ها در ۱۱۰۲ گرفته بودند، از آنها بازپس گرفت. وی در ۱۱۱۵ه رسماً به نام نادرشاه تاج‌گذاری کرد. نادرشاه در ۱۱۱۶، براساس پیمان دوم قسطنطنیه، ایروان را از ترک‌های عثمانی‌گرفت و به ایران ملحق ساخت. ۲ سال بعد افغانستان را نیز فتح کرد. در سال ۱۱۲۶ه.ش لاهور راگشود و دهلی را قتل‌ عام کرد. او، به دلیل سخت‌گیری‌ها و ظلمی که به اطرافیان خود می‌کرد، در سال ۱۱۲۷ه.ش به قتل رسید و پس از او نوه‌اش، شاهرخ، در خراسان حکومت را به دست‌ گرفت. در این هنگام فتنه و آشوب و ناامنی در ایران شیوع یافت و مردی از طوایف لر به نام کریم‌خان هرج‌ و مرج کشور را فرو نشاند و در سال ۱۱۲۹ زمام امور ایران را رسماً در دست‌ گرفت؛ ولیکن هرگز نام «شاه» بر خود ننهاد و خود را «[https://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%88%DA%A9%DB%8C%D9%84%E2%80%8C%D8%A7%D9%84%D8%B1%D8%B9%D8%A7%DB%8C%D8%A7 وکیل‌الرعایا]» نامید. او نخست تهران و سپس شیراز را پایتخت خود کرد؛ وحدت ایران را تأمین کرد، و مالیات را برای چندین سال بر مردم بخشید. او در سال ۱۱۷۸ه.ش وفات یافت. پس از او هرج‌ و مرج دوباره ایران را فرا گرفت.  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در سال ۱۰۸۸ه.ش در قندهار، عده‌ای از پیروان مذاهب تسنن شورش کردند و در سال ۱۱۰۱ه.ش سردسته‌ی شورشیان، محمود افغان، اصفهان راگرفت و سلطان حسین و تمام افراد خاندان صفوی را کشت؛ بجز طهماسب دوم که توانست به گرگان پناه برد و رئیس یکی از قبایل خراسان، نادرقلی، به خدمت او درآمد. در سال ۱۱۰۹ نادرقلی سپاه افغان‌ها را تارومار کرد و در سال ۱۱۱۳ دربند و باکو را، که روس‌ها در ۱۱۰۲ گرفته بودند، از آنها بازپس گرفت. وی در ۱۱۱۵ه رسماً به نام نادرشاه تاج‌گذاری کرد. نادرشاه در ۱۱۱۶، براساس پیمان دوم قسطنطنیه، ایروان را از ترک‌های عثمانی‌گرفت و به ایران ملحق ساخت. ۲ سال بعد افغانستان را نیز فتح کرد. در سال ۱۱۲۶ه.ش لاهور راگشود و دهلی را قتل‌ عام کرد. او، به دلیل سخت‌گیری‌ها و ظلمی که به اطرافیان خود می‌کرد، در سال ۱۱۲۷ه.ش به قتل رسید و پس از او نوه‌اش، شاهرخ، در خراسان حکومت را به دست‌ گرفت. در این هنگام فتنه و آشوب و ناامنی در ایران شیوع یافت و مردی از طوایف لر به نام کریم‌خان هرج‌ و مرج کشور را فرو نشاند و در سال ۱۱۲۹ زمام امور ایران را رسماً در دست‌ گرفت؛ ولیکن هرگز نام «شاه» بر خود ننهاد و خود را «[https://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%88%DA%A9%DB%8C%D9%84%E2%80%8C%D8%A7%D9%84%D8%B1%D8%B9%D8%A7%DB%8C%D8%A7 وکیل‌الرعایا]» نامید. او نخست تهران و سپس شیراز را پایتخت خود کرد؛ وحدت ایران را تأمین کرد، و مالیات را برای چندین سال بر مردم بخشید. او در سال ۱۱۷۸ه.ش وفات یافت. پس از او هرج‌ و مرج دوباره ایران را فرا گرفت.  </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>==== ب) معماری صفوی ====</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>==== ب) معماری صفوی ====</div></td></tr> </table>

Samei https://iranology-e.ir/index.php?title=%D9%87%D9%86%D8%B1_%D8%B5%D9%81%D9%88%DB%8C%D8%A7%D9%86&diff=12723&oldid=prev 2025-12-31T09:06:03Z

<p>ویرایش کامل متن هم معنایی و هم املایی ومطابقت دادن بامتن کتاب</p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۳۱ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۰۶</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l124">خط ۱۲۴:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱۲۴:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>وسایل جنگی، شمشیرهای ایرانی و خنجرهایی با تیغه‌های جوهردار، کلاه‌خودهای زیبا، سپر و دیگر سلاح‌ها و ابزار جنگی از آهن و فولاد فلزکوب و کنده‌کاری‌های فلزکوب شده با طلا و نقره، در این دوران فراوان ساخته می‌شدند.  </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>وسایل جنگی، شمشیرهای ایرانی و خنجرهایی با تیغه‌های جوهردار، کلاه‌خودهای زیبا، سپر و دیگر سلاح‌ها و ابزار جنگی از آهن و فولاد فلزکوب و کنده‌کاری‌های فلزکوب شده با طلا و نقره، در این دوران فراوان ساخته می‌شدند.  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ظروف و گلدان‌ها و شمعدان‌های نقره‌ای و زرین با آذین‌های بسیار ظریف نیز برای درباریان ساخته می‌شد. این هنر فلزکاری در عهد زندیه و قاجاریان نیز به همان شیوه‌ی صفویه ادامه یافت. در دوران قاجار نقش‌هایی، به تقلید از نگارگری‌ها و نقاشی‌های گل و بوته‌ای که در این دوران رواج زیادی یافته بود، بر روی ظروف فلزی ایجاد می‌کردند. از سوی دیگر، تأثیراتی برگرفته از شیوه‌ی باروک - روکوکوی غربی نیز در آثار فلزکاری قاجار اَشکار شده، که به روش ایرانی استحاله و دگرگون شده است. هنر فلزکاری از هنرهایی است که هنوز هم، با قدرت، در بسیاری از مراکز ایران، <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ازجمله </del>اصفهان، ادامه دارد و هنرمندان این رشته رموز هنری خود را از نسلی به نسل دیگر منتقل کرده‌اند.  </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ظروف و گلدان‌ها و شمعدان‌های نقره‌ای و زرین با آذین‌های بسیار ظریف نیز برای درباریان ساخته می‌شد. این هنر فلزکاری در عهد زندیه و قاجاریان نیز به همان شیوه‌ی صفویه ادامه یافت. در دوران قاجار نقش‌هایی، به تقلید از نگارگری‌ها و نقاشی‌های گل و بوته‌ای که در این دوران رواج زیادی یافته بود، بر روی ظروف فلزی ایجاد می‌کردند. از سوی دیگر، تأثیراتی برگرفته از شیوه‌ی باروک - روکوکوی غربی نیز در آثار فلزکاری قاجار اَشکار شده، که به روش ایرانی استحاله و دگرگون شده است. هنر فلزکاری از هنرهایی است که هنوز هم، با قدرت، در بسیاری از مراکز ایران، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">از جمله </ins>اصفهان، ادامه دارد و هنرمندان این رشته رموز هنری خود را از نسلی به نسل دیگر منتقل کرده‌اند.  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>به هنر طرح و بافت فرش در زمان صفویه بسیار توجه شده است. گفته می‌شود که در کارگاه‌های هنری شاه تهماسب اول، علاوه بر نگارگری و صحافی و کتابت، نقش و بافت طرح نیز مطرح بوده. و خود شاه طهماسب هم به دانش این هنر آراسته بوده است. مهم‌ترین آثاری که از این دوران باقی مانده است دو فرش بسیار ارزشمند است که هم‌اکنون در موزه‌ی ویکتوریا و آلبرت لندن نگاهداری می‌شود. نخستین و مشهورترین، فرش اردبیل است که از خانقاه شیخ صفی‌الدین اردبیلی (که هم‌اکنون مقبره‌ی اوست) به سرقت رفته و به بیگانگان فروخته شده است. فرش اردبیل بسیار ریز بافت است و در هر <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مترمربع ۰۰۰</del>/<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۵۲۰ </del>گره دارد. تار و پود این فرش از ابریشم و کرک می‌باشد. احتمال دارد این فرش پیش از شاه اسماعیل صفوی، و یا حداقل در زمان او، بافته شده باشد. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آنطورکه </del>از نوشته‌ی رو فرش برمی‌آید <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">درکارگاهی </del>در کاشان بافته شده و گره آن از نوع «فارسباف» یاگره «سنه» می‌باشد. اما فرش دوم، که به فرش چلسی (نام سفیر انگلستان در ایران آن دوره) مشهور است، در هر مترمربع <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۰۰۰</del>/<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۷۴۰گره </del>دارد، و آن هم فارسباف و بافت کاشان است و قدمت آن از فرش اردبیل زیادتر می‌باشد. نقش این قالی مشهور به نخجیرگاه یا شکارگاه است؛ ولیکن تنها حیوانات در لابلای گل و بوته‌های اسلیمی دیده می‌شوند.  </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>به هنر طرح و بافت فرش در زمان صفویه بسیار توجه شده است. گفته می‌شود که در کارگاه‌های هنری شاه تهماسب اول، علاوه بر نگارگری و صحافی و کتابت، نقش و بافت طرح نیز مطرح بوده. و خود شاه طهماسب هم به دانش این هنر آراسته بوده است. مهم‌ترین آثاری که از این دوران باقی مانده است دو فرش بسیار ارزشمند است که هم‌اکنون در موزه‌ی ویکتوریا و آلبرت لندن نگاهداری می‌شود. نخستین و مشهورترین، فرش اردبیل است که از خانقاه شیخ صفی‌الدین اردبیلی (که هم‌اکنون مقبره‌ی اوست) به سرقت رفته و به بیگانگان فروخته شده است. فرش اردبیل بسیار ریز بافت است و در هر <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">متر مربع 520</ins>/<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">000 </ins>گره دارد. تار و پود این فرش از ابریشم و کرک می‌باشد. احتمال دارد این فرش پیش از شاه اسماعیل صفوی، و یا حداقل در زمان او، بافته شده باشد. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آن‌طور که </ins>از نوشته‌ی رو فرش برمی‌آید <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">در کارگاهی </ins>در کاشان بافته شده و گره آن از نوع «فارسباف» یاگره «سنه» می‌باشد. اما فرش دوم، که به فرش چلسی (نام سفیر انگلستان در ایران آن دوره) مشهور است، در هر مترمربع <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">740</ins>/<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">000 گره </ins>دارد، و آن هم فارسباف و بافت کاشان است و قدمت آن از فرش اردبیل زیادتر می‌باشد. نقش این قالی مشهور به نخجیرگاه یا شکارگاه است؛ ولیکن تنها حیوانات در لابلای گل و بوته‌های اسلیمی دیده می‌شوند.  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>فرش‌های دیگری نیز در مجموعه‌های خصوصی آمریکا و اروپا، و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بویژه </del>مجموعه‌ی،  </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>فرش‌های دیگری نیز در مجموعه‌های خصوصی آمریکا و اروپا، و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">به ویژه </ins>مجموعه‌ی، شخصی شاهزاده‌ی لوگزامبورگ، وجود دارند که از نظر تعداد گره‌ها و مصالح به کار برده شده و ابعاد در ترازی پایین‌تر قرار دارند. آنچه که در نقش فرش‌های صفوی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">در خور </ins>توجه است این است که، به‌رغم نزدیکی‌ها و همانندی‌هایی که میان نقش <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آن‌ها </ins>و نقش قاب‌های کاشی‌کاری مساجد و مکان‌های مذهبی وجود دارد، از افزودن تصویرهای جانوری و انسانی در میان اسلیمی‌ها و گل و بوته‌های تجریدی شده پرهیز نشده است، شاید برای نخستین بار در تاریخ ایران اسلامی فرش‌هایی با نقش شکارگاه، جنگل و جانورانش، حیوانات اهلی و وحشی، پرندگان <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">واقعی‌ گرا </ins>و تخیلی، بافته و سنت شده است و پس از صفویان نیز این روال ادامه یافته است.  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۲۹۶ </del></div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تاریخ هنر </del></div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>شخصی شاهزاده‌ی لوگزامبورگ، وجود دارند که از نظر تعداد گره‌ها و مصالح به کار برده شده و ابعاد در ترازی پایین‌تر قرار دارند. آنچه که در نقش فرش‌های صفوی <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">درخور </del>توجه است این است که، به‌رغم نزدیکی‌ها و همانندی‌هایی که میان نقش <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آنها </del>و نقش قاب‌های کاشی‌کاری مساجد و مکان‌های مذهبی وجود دارد، از افزودن تصویرهای جانوری و انسانی در میان اسلیمی‌ها و گل و بوته‌های تجریدی شده پرهیز نشده است، شاید برای نخستین بار در تاریخ ایران اسلامی فرش‌هایی با نقش شکارگاه، جنگل و جانورانش، حیوانات اهلی و وحشی، پرندگان <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">واقعی‌گرا </del>و تخیلی، بافته و سنت شده است و پس از صفویان نیز این روال ادامه یافته است.  </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>هنرهای دیگری که در دوران صفویان اعتلا می‌یابند، پارچه‌بافی، زری‌دوزی، ترمه‌بافی، سرمه‌دوزی و غیره است که ما می‌کوشیم در مبحث تجدید حیات هنرهای سنتی در نظام جمهوری اسلامی از آنها به‌تفصیل سخن بگوییم.  </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>هنرهای دیگری که در دوران صفویان اعتلا می‌یابند، پارچه‌بافی، زری‌دوزی، ترمه‌بافی، سرمه‌دوزی و غیره است که ما می‌کوشیم در مبحث تجدید حیات هنرهای سنتی در نظام جمهوری اسلامی از آنها به‌تفصیل سخن بگوییم.  </div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l142">خط ۱۴۲:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱۳۴:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>درخور ذکر است که پارچه‌های بافته شده در دوران صفوی را شاید بتوان با پارچه‌های عهد ساسانی، در بعضی ویژگی‌ها، همانند دانست.  </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>درخور ذکر است که پارچه‌های بافته شده در دوران صفوی را شاید بتوان با پارچه‌های عهد ساسانی، در بعضی ویژگی‌ها، همانند دانست.  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در باب هنر «سنگ» و سنگ‌نگاری و «نقش برجسته» یا پیکرتراشی از دوران صفویان، بجز دیسکومی‌های سنگی بزرگ که در ایام و یژه‌ای در آن شربت می‌کردند، و یا فواره‌های سنگی با پایه‌های تراشیده شده به پیکر جوانان، چیز مهمی برجا نمانده است. شاید به سبب آن عقیده‌ی حرمت پیکرسازی باشد که بسیاری از علمای دین را دل مشغول داشته است. اما شاید بتوان به جرأت گفت که ازاره‌های سنگی مشبک که برای نورگیر سرداب‌ها در دوران زندیان رواج داشته است از ابتکارهای عهد صفویان است. زیرا دوره‌ی کوتاه حکومت زندیان فرصت کافی برای، آفرینش‌های هنری و ابداع آثار تازه نبوده است. زندیان تداوم صفویان هستند و میراث آنها را با تغییراتی چند به قاجاریان انتقال داده‌اند<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">. </del></div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در باب هنر «سنگ» و سنگ‌نگاری و «نقش برجسته» یا پیکرتراشی از دوران صفویان، بجز دیسکومی‌های سنگی بزرگ که در ایام و یژه‌ای در آن شربت می‌کردند، و یا فواره‌های سنگی با پایه‌های تراشیده شده به پیکر جوانان، چیز مهمی برجا نمانده است. شاید به سبب آن عقیده‌ی حرمت پیکرسازی باشد که بسیاری از علمای دین را دل مشغول داشته است. اما شاید بتوان به جرأت گفت که ازاره‌های سنگی مشبک که برای نورگیر سرداب‌ها در دوران زندیان رواج داشته است از ابتکارهای عهد صفویان است. زیرا دوره‌ی کوتاه حکومت زندیان فرصت کافی برای، آفرینش‌های هنری و ابداع آثار تازه نبوده است. زندیان تداوم صفویان هستند و میراث آنها را با تغییراتی چند به قاجاریان انتقال داده‌اند.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>.</div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> </table>

Mina https://iranology-e.ir/index.php?title=%D9%87%D9%86%D8%B1_%D8%B5%D9%81%D9%88%DB%8C%D8%A7%D9%86&diff=12722&oldid=prev 2025-12-31T08:23:45Z

<p>ویرایش جزیی متن</p> <a href="https://iranology-e.ir/index.php?title=%D9%87%D9%86%D8%B1_%D8%B5%D9%81%D9%88%DB%8C%D8%A7%D9%86&amp;diff=12722&amp;oldid=12699">نمایش تغییرات</a>

Mina https://iranology-e.ir/index.php?title=%D9%87%D9%86%D8%B1_%D8%B5%D9%81%D9%88%DB%8C%D8%A7%D9%86&diff=12699&oldid=prev 2025-12-30T03:49:38Z

<p>ویرایش جزیی متن</p> <a href="https://iranology-e.ir/index.php?title=%D9%87%D9%86%D8%B1_%D8%B5%D9%81%D9%88%DB%8C%D8%A7%D9%86&amp;diff=12699&amp;oldid=12692">نمایش تغییرات</a>

Mina https://iranology-e.ir/index.php?title=%D9%87%D9%86%D8%B1_%D8%B5%D9%81%D9%88%DB%8C%D8%A7%D9%86&diff=12692&oldid=prev 2025-12-29T19:20:49Z

<p>ویرایش جزیی متن</p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۲۹ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۲۰</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">=== هنر صفویان ===</ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">==== </ins>الف) اصل و نسب صفویان <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">====</ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">'''هنر صفویان'''</del></div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>الف) اصل و نسب صفویان</div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>صفویان سلسله‌ای ایرانی بودند از تبار رسول خدا(ص) و شیعی مذهب. جد ایشان، شیخ صفی‌الدین اردبیلی، از کودکی به دین و عرفان علاقه‌ای وافر داشت و برای تهذیب و دست‌یابی به مدارج عرفان به شیراز رفت تا به شیخ نجیب‌الدین بزغش شیرازی بپیوندد. لیکن هنگامی رسید که شیخ وفات یافته بود. ناچار به خدمت دیگر بزرگان عرفان در شیراز درآمد، که از آن جمله شیخ اجل سعدی شیرازی بود. لیکن هیچکدام نتوانستند عطش او را فرو نشانند تا آنکه پسر و جانشین شیخ بزغش، موسوم به ظهیرالدین، به او پیشنهاد کرد که به گیلان نزد شیخ زاهد گیلانی رود. شیخ صفی‌الدین پس از ۴ سال به خدمت شیخ زاهد رسید و ۲۲ سال در نزد او به سر برد. او با دختر شیخ زاهد ازدواج کرد و پس از وفات شیخ زاهد، به مدت ۳۵ سال به جای او به ارشاد مردم پرداخت و پس از وفاتش در سال ۵۷۳۵(۷۱۳ه ش) فرزندش صدرالدین به جای پدر به ارشاد مریدان پرداخت. ارشاد مریدان شیخ پس از صدرالدین به پسرش خواجه علی و پس از او به فرزندش شیخ ابراهیم، مشهور به شیخ شاه، و سپس به فرزند او جنید رسید. جنید به دیار بکر رفت و در دستگاه سلطان آق قویونلو اوزن حسن احترام یافت و با خدیجه خواهر او ازدواج اکرد. شیخ جنید با سپاهی از مریدان خود به جنگ شروانشاه رفت و در آن جنگ شهید گردید. فرزندش شیخ حیدر با دختر اوزن حسن، عالم شاه‌بیگم، ازدواج کرد و پس از شهادت پدر برای انتقام‌جویی به جنگ شروانشاه رفت و او نیز در جنگ کشته شد. از شیخ حیدر سه پسر برجا مانده بود که سلطان یعقوب، پسر اوزن حسن، قصد نابودی آنها را داشت؛ لیکن از بیم مریدان شیخ حیدر و نیز به دلیل قرابت خانوادگی به واسطه‌ی خواهرش، آنها را در جزیره‌ای در دریاچه‌ی وان زندانی کرد. لیکن آنها توانستند به لاهیجان بگریزند. اسماعیل، که در این هنگام ۱۳ سال داشت با تنی چند از مریدان پدر به سوی اردبیل حرکت کرد. در طول راه مریدان بیشتری به او پیوستند و بدین‌وسیله سپاه کوچک ولیکن معتقد و فداکاری فراهم شدند. اسماعیل با این سپاه به جنگ شروانشاه رفت. شروانشاه و تمام افراد خانواده‌اش در این جنگ کشته شدند. پس از آن اسماعیل در سال ۸۷۰ه.ش آذربایجان را از امیر آق قویونلو گرفت و در سال ۸۷۹ باکو را به تصرف درآورد و در ۵۸۸۱.ش در تبریز تاجگذاری‌کرد. او در سال ۸۸۷ه.ش بغداد را به تصرف  </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>صفویان سلسله‌ای ایرانی بودند از تبار رسول خدا(ص) و شیعی مذهب. جد ایشان، شیخ صفی‌الدین اردبیلی، از کودکی به دین و عرفان علاقه‌ای وافر داشت و برای تهذیب و دست‌یابی به مدارج عرفان به شیراز رفت تا به شیخ نجیب‌الدین بزغش شیرازی بپیوندد. لیکن هنگامی رسید که شیخ وفات یافته بود. ناچار به خدمت دیگر بزرگان عرفان در شیراز درآمد، که از آن جمله شیخ اجل سعدی شیرازی بود. لیکن هیچکدام نتوانستند عطش او را فرو نشانند تا آنکه پسر و جانشین شیخ بزغش، موسوم به ظهیرالدین، به او پیشنهاد کرد که به گیلان نزد شیخ زاهد گیلانی رود. شیخ صفی‌الدین پس از ۴ سال به خدمت شیخ زاهد رسید و ۲۲ سال در نزد او به سر برد. او با دختر شیخ زاهد ازدواج کرد و پس از وفات شیخ زاهد، به مدت ۳۵ سال به جای او به ارشاد مردم پرداخت و پس از وفاتش در سال ۵۷۳۵(۷۱۳ه ش) فرزندش صدرالدین به جای پدر به ارشاد مریدان پرداخت. ارشاد مریدان شیخ پس از صدرالدین به پسرش خواجه علی و پس از او به فرزندش شیخ ابراهیم، مشهور به شیخ شاه، و سپس به فرزند او جنید رسید. جنید به دیار بکر رفت و در دستگاه سلطان آق قویونلو اوزن حسن احترام یافت و با خدیجه خواهر او ازدواج اکرد. شیخ جنید با سپاهی از مریدان خود به جنگ شروانشاه رفت و در آن جنگ شهید گردید. فرزندش شیخ حیدر با دختر اوزن حسن، عالم شاه‌بیگم، ازدواج کرد و پس از شهادت پدر برای انتقام‌جویی به جنگ شروانشاه رفت و او نیز در جنگ کشته شد. از شیخ حیدر سه پسر برجا مانده بود که سلطان یعقوب، پسر اوزن حسن، قصد نابودی آنها را داشت؛ لیکن از بیم مریدان شیخ حیدر و نیز به دلیل قرابت خانوادگی به واسطه‌ی خواهرش، آنها را در جزیره‌ای در دریاچه‌ی وان زندانی کرد. لیکن آنها توانستند به لاهیجان بگریزند. اسماعیل، که در این هنگام ۱۳ سال داشت با تنی چند از مریدان پدر به سوی اردبیل حرکت کرد. در طول راه مریدان بیشتری به او پیوستند و بدین‌وسیله سپاه کوچک ولیکن معتقد و فداکاری فراهم شدند. اسماعیل با این سپاه به جنگ شروانشاه رفت. شروانشاه و تمام افراد خانواده‌اش در این جنگ کشته شدند. پس از آن اسماعیل در سال ۸۷۰ه.ش آذربایجان را از امیر آق قویونلو گرفت و در سال ۸۷۹ باکو را به تصرف درآورد و در ۵۸۸۱.ش در تبریز تاجگذاری‌کرد. او در سال ۸۸۷ه.ش بغداد را به تصرف  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> </table>

Mina https://iranology-e.ir/index.php?title=%D9%87%D9%86%D8%B1_%D8%B5%D9%81%D9%88%DB%8C%D8%A7%D9%86&diff=11322&oldid=prev 2025-10-24T15:20:21Z

<p>صفحه‌ای تازه حاوی « &#039;&#039;&#039;هنر صفویان&#039;&#039;&#039; الف) اصل و نسب صفویان صفویان سلسله‌ای ایرانی بودند از تبار رسول خدا(ص) و شیعی مذهب. جد ایشان، شیخ صفی‌الدین اردبیلی، از کودکی به دین و عرفان علاقه‌ای وافر داشت و برای تهذیب و دست‌یابی به مدارج عرفان به شیراز رفت تا به شیخ نجیب...» ایجاد کرد</p> <a href="https://iranology-e.ir/index.php?title=%D9%87%D9%86%D8%B1_%D8%B5%D9%81%D9%88%DB%8C%D8%A7%D9%86&amp;diff=11322">نمایش تغییرات</a>

Samei