پوستین - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Samei در ‏۱۴ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۵۵

2025-05-14T20:55:50Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۵۵
خط ۲:		خط ۲:

	=== [[ایران باستان]] ===		=== [[ایران باستان]] ===
	بر بدن عریان برخی از جنگ جویان ایلامی قبل از ورود آریاییان، نوعی پوستین گوسفند به صورت ساده و بدون برش و دوخت دیده می شود<ref> Herzfeld, E.Iran in the ancient east, Oxford, 1941, P.183, fig 297</ref>. جنگیان مادی نیز از این پوستین‌ها که کاملاً جلوباز و بدون آستین یا آستین سرخود بودند، استفاده می‌کردند<ref>Ghirshman, R.Iran des origines à L’Islam, Paris, 1951, no 44</ref>، که گاه با نگین درشتی تزیین شده بود<ref>Porada, E.The art of ancient Iran, London, 1965, Pp.124-125, fig 68-69</ref>. در زمان هخامنشیان به نوعی از این پوستین‌ها " گئونکه" می‌گفتند که در حقیقت به معنی پُرمو یا پُِر پشم بود<ref>Widengren, G.Some remarks on riding cosume and articles of dress among Iranian people in antiquity, ASEU, XI, 1965, P.239, no 2</ref>.		بر بدن عریان برخی از جنگ جویان ایلامی قبل از ورود آریاییان، نوعی پوستین گوسفند به صورت ساده و بدون برش و دوخت دیده می شود<ref> Herzfeld, E.Iran in the ancient east, Oxford, 1941, P.183, fig 297</ref>. جنگیان مادی نیز از این پوستین‌ها که کاملاً جلوباز و بدون آستین یا آستین سرخود بودند، استفاده می‌کردند<ref>Ghirshman, R.Iran des origines à L’Islam, Paris, 1951, no 44</ref>، که گاه با نگین درشتی تزیین شده بود<ref>Porada, E.The art of ancient Iran, London, 1965, Pp.124-125, fig 68-69</ref>. در زمان [[هخامنشیان]] به نوعی از این پوستین‌ها " گئونکه" می‌گفتند که در حقیقت به معنی پُرمو یا پُِر پشم بود<ref>Widengren, G.Some remarks on riding cosume and articles of dress among Iranian people in antiquity, ASEU, XI, 1965, P.239, no 2</ref>.

	=== ابتدای اسلام تا [[مغول ها\|مغول]] ===		=== ابتدای [[اسلام]] تا [[مغول ها\|مغول]] ===
	در صدر اسلام گاه امراء بالاپوشی از پوستین برتن داشتند<ref>ابن اثیر، عزالدین ابوالحسن. '''''الکامل فی التاریخ'''''. بیروت: دارصادر، داربیروت، 1385ق/ 1965 م، ج4، ص 208-209. </ref>.<sup> </sup> اعیان نیز در زمستان از پوست برخی از حیوانات و جوندگان پوستین‌هایی برای خود تهیه می‌کردند<ref>متز، آدام. '''''الحضارة الاسلامیة فی القرن الرابع'''''. نقله الی العربیة محمد عبدالهادی ابوریده، قاهره، لجنة التالیف و الترجمه، 1377 ق/1957 م، ج 2، ص 154-155.</ref>. پوستین از بالاپوش‌های رایج صوفیان و دراویش نیز بود، که اغلب آن را از پوست گوسفند، مانند پوستین محمدبن کرام<ref>صفدی، صلاح‌الدین خلیل. '''''الوافی بالوفیات، باعتناء'''''. هلموت ریتر، س. دیدرینغ و دیگران، ویسبادن، 1981-1983، ج4، ص 375.</ref> و یا از پوست آهوی دباغی شده تهیه می‌کردند. به نوعی از این پوستین "کبل" می‌گفتند<ref>محمد بن منور. '''''اسرارالتوحید فی مقامات الشیخ ابی سعید'''''. تصحیح محمدرضا شفیعی کدکنی، تهران: آگاه، 1367، ج2، ص 458. </ref>. این پوستین‌ها معمولاً دارای وصله‌هایی بودند<ref>محمد بن منور. '''''اسرارالتوحید فی مقامات الشیخ ابی سعید'''''. تصحیح محمدرضا شفیعی کدکنی، تهران: آگاه، 1367، ج1، ص. 24.</ref>. توس پوستین‌های کرکی<ref>ابن حوقل. '''''صورة الارض'''''. الطبعة الثانیه، لیدن، بریل، 1938-1939 م، ص 397-398.</ref>، جوزجان سختیان (پوست بز دباغی شده)<ref>ابن حوقل. '''''صورة الارض'''''. الطبعة الثانیه، لیدن، بریل، 1938-1939 م، ص. 370.</ref> و خوارزم انواع پوستین‌ها را تهیه و عرضه می‌کردند<ref>ابن حوقل. '''''صورة الارض'''''. الطبعة الثانیه، لیدن، بریل، 1938-1939 م، ص 397.</ref>.		در صدر اسلام گاه امراء بالاپوشی از پوستین برتن داشتند<ref>ابن اثیر، عزالدین ابوالحسن. '''''الکامل فی التاریخ'''''. بیروت: دارصادر، داربیروت، 1385ق/ 1965 م، ج4، ص 208-209. </ref>.<sup> </sup> اعیان نیز در زمستان از پوست برخی از حیوانات و جوندگان پوستین‌هایی برای خود تهیه می‌کردند<ref>متز، آدام. '''''الحضارة الاسلامیة فی القرن الرابع'''''. نقله الی العربیة محمد عبدالهادی ابوریده، قاهره، لجنة التالیف و الترجمه، 1377 ق/1957 م، ج 2، ص 154-155.</ref>. پوستین از بالاپوش‌های رایج صوفیان و دراویش نیز بود، که اغلب آن را از پوست گوسفند، مانند پوستین محمدبن کرام<ref>صفدی، صلاح‌الدین خلیل. '''''الوافی بالوفیات، باعتناء'''''. هلموت ریتر، س. دیدرینغ و دیگران، ویسبادن، 1981-1983، ج4، ص 375.</ref> و یا از پوست آهوی دباغی شده تهیه می‌کردند. به نوعی از این پوستین "کبل" می‌گفتند<ref>محمد بن منور. '''''اسرارالتوحید فی مقامات الشیخ ابی سعید'''''. تصحیح محمدرضا شفیعی کدکنی، تهران: آگاه، 1367، ج2، ص 458. </ref>. این پوستین‌ها معمولاً دارای وصله‌هایی بودند<ref>محمد بن منور. '''''اسرارالتوحید فی مقامات الشیخ ابی سعید'''''. تصحیح محمدرضا شفیعی کدکنی، تهران: آگاه، 1367، ج1، ص. 24.</ref>. توس پوستین‌های کرکی<ref>ابن حوقل. '''''صورة الارض'''''. الطبعة الثانیه، لیدن، بریل، 1938-1939 م، ص 397-398.</ref>، جوزجان سختیان (پوست بز دباغی شده)<ref>ابن حوقل. '''''صورة الارض'''''. الطبعة الثانیه، لیدن، بریل، 1938-1939 م، ص. 370.</ref> و خوارزم انواع پوستین‌ها را تهیه و عرضه می‌کردند<ref>ابن حوقل. '''''صورة الارض'''''. الطبعة الثانیه، لیدن، بریل، 1938-1939 م، ص 397.</ref>.

	=== [[مغول ها\|مغول]] تا عصر حاضر ===		=== [[مغول ها\|مغول]] تا عصر حاضر ===
	علما نیز گاه پوستین‌هایی از پوست سمور و سنجاب به رنگ خاکستری بر تن می‌کردند<ref>ابن بطوطه، شرف‌الدین ابوعبدالله. '''''سفرنامه'''''. ترجمه محمدعلی موحد، تهران: علمی و فرهنگی، 1361، ج1، ص 385-386، 410، 422.</ref>. در دوره غازان خان ~~مغول،~~ پوستین مستحقان را حکومت می‌داد<ref>رشیدالدین، فضل‌الله همدانی. '''''جامع‌التواریخ'''''. به تصحیح و تحشیه محمد روشن، مصطفی موسوی،‌ تهران: البرز، 1373، ج 2، ص 1378-1382.</ref><ref>خواندمیر، '''''حبیب‌السیر فی اخبار افراد البشر'''''. تهران: کتابفروشی خیام، 1333-1334، ج3، ص 108.</ref>. از پوستین‌های آلتایی ؟ نیز استفاده می‌شد<ref>خواندمیر، '''''حبیب‌السیر فی اخبار افراد البشر'''''. تهران: کتابفروشی خیام، 1333-1334، ج4، ص 34.</ref>. پوستین‌های طلادوزی شده از پوست سفید قاقم و یا سیاه و قهوه‌ای سنجاب، جزو لباس‌های گران بها بود<ref>Gray, B; La peinture Persane, Genève, 1977, Pp.105-106</ref>. در دوره صفویه <sup> </sup>پوستین دوزخانه سلطنتی، از بخش‌هایی بود که ملک التجار بر کار آن نظارت داشت<ref>کمپفر، انگلبرت. '''''سفرنامه'''''. ترجمه کیکاووس جهانداری، تهران: خوارزمی، 1363، ص 106، 150-151.</ref>.		علما نیز گاه پوستین‌هایی از پوست سمور و سنجاب به رنگ خاکستری بر تن می‌کردند<ref>ابن بطوطه، شرف‌الدین ابوعبدالله. '''''سفرنامه'''''. ترجمه محمدعلی موحد، تهران: علمی و فرهنگی، 1361، ج1، ص 385-386، 410، 422.</ref>. در دوره غازان خان [[مغول ها\|مغول]]، پوستین مستحقان را حکومت می‌داد<ref>رشیدالدین، فضل‌الله همدانی. '''''جامع‌التواریخ'''''. به تصحیح و تحشیه محمد روشن، مصطفی موسوی،‌ تهران: البرز، 1373، ج 2، ص 1378-1382.</ref><ref>خواندمیر، '''''حبیب‌السیر فی اخبار افراد البشر'''''. تهران: کتابفروشی خیام، 1333-1334، ج3، ص 108.</ref>. از پوستین‌های آلتایی ؟ نیز استفاده می‌شد<ref>خواندمیر، '''''حبیب‌السیر فی اخبار افراد البشر'''''. تهران: کتابفروشی خیام، 1333-1334، ج4، ص 34.</ref>. پوستین‌های طلادوزی شده از پوست سفید قاقم و یا سیاه و قهوه‌ای سنجاب، جزو لباس‌های گران بها بود<ref>Gray, B; La peinture Persane, Genève, 1977, Pp.105-106</ref>. در [[صفویان\|دوره صفویه]] <sup> </sup>پوستین دوزخانه سلطنتی، از بخش‌هایی بود که ملک التجار بر کار آن نظارت داشت<ref>کمپفر، انگلبرت. '''''سفرنامه'''''. ترجمه کیکاووس جهانداری، تهران: خوارزمی، 1363، ص 106، 150-151.</ref>.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	* [[پوشاک در ایران زمین]]		* [[پوشاک در ایران زمین]]
	* [[پوشاک هخامنشی ها و مادی ها در تخت جمشید]]		* [[پوشاک هخامنشی ها و مادی ها در تخت جمشید]]
			* [[صفویان]]
			* [[هخامنشیان]]

	== مآخذ ==		== مآخذ ==
خط ۲۳:		خط ۲۵:
	== نویسنده مقاله ==		== نویسنده مقاله ==
	محمدرضا چیت ساز		محمدرضا چیت ساز
			[[رده:جامعه و نظام اجتماعی]]
	[[رده:پوشاک]]		[[رده:پوشاک]]
	~~[[رده:جامعه و نظام اجتماعی]]~~

Maedeh در ‏۱۲ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۰۷

2025-05-12T14:07:10Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۰۷
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	== نویسنده مقاله ==		== نویسنده مقاله ==
	محمدرضا چیت ساز		محمدرضا چیت ساز
			[[رده:پوشاک]]
			[[رده:جامعه و نظام اجتماعی]]

Samei در ‏۱۶ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۵۰

2025-04-16T19:50:46Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۵۰
خط ۱:		خط ۱:
	'''پوستین'''، جامه‌ای از پوست گوسفندی که پشم آن چیده نشده باشد. انواع آن شامل پوستین‌های بلند تا پایین بدن و کوتاه که تا حد کمر یا قدری پایین‌تر از آن می‌رسید. اغلب آستین‌هایی بلند و جلوباز داشت، و قسمت پشمی آن به طرف داخل قرار می‌گرفت<ref>یادداشت مولف</ref>.		'''پوستین'''، جامه‌ای از پوست گوسفندی که پشم آن چیده نشده باشد. انواع آن شامل پوستین‌های بلند تا پایین بدن و کوتاه که تا حد کمر یا قدری پایین‌تر از آن می‌رسید. اغلب آستین‌هایی بلند و جلوباز داشت، و قسمت پشمی آن به طرف داخل قرار می‌گرفت<ref>یادداشت مولف</ref>.

	~~'''~~ایران باستان~~''':~~ بر بدن عریان برخی از جنگ جویان ایلامی قبل از ورود آریاییان، نوعی پوستین گوسفند به صورت ساده و بدون برش و دوخت دیده می شود<ref> Herzfeld, E.Iran in the ancient east, Oxford, 1941, P.183, fig 297</ref>. جنگیان مادی نیز از این پوستین‌ها که کاملاً جلوباز و بدون آستین یا آستین سرخود بودند، استفاده می‌کردند<ref>Ghirshman, R.Iran des origines à L’Islam, Paris, 1951, no 44</ref>، که گاه با نگین درشتی تزیین شده بود<ref>Porada, E.The art of ancient Iran, London, 1965, Pp.124-125, fig 68-69</ref>. در زمان هخامنشیان به نوعی از این پوستین‌ها " گئونکه" می‌گفتند که در حقیقت به معنی پُرمو یا پُِر پشم بود<ref>Widengren, G.Some remarks on riding cosume and articles of dress among Iranian people in antiquity, ASEU, XI, 1965, P.239, no 2</ref>.		=== [[ایران باستان]] ===
			بر بدن عریان برخی از جنگ جویان ایلامی قبل از ورود آریاییان، نوعی پوستین گوسفند به صورت ساده و بدون برش و دوخت دیده می شود<ref> Herzfeld, E.Iran in the ancient east, Oxford, 1941, P.183, fig 297</ref>. جنگیان مادی نیز از این پوستین‌ها که کاملاً جلوباز و بدون آستین یا آستین سرخود بودند، استفاده می‌کردند<ref>Ghirshman, R.Iran des origines à L’Islam, Paris, 1951, no 44</ref>، که گاه با نگین درشتی تزیین شده بود<ref>Porada, E.The art of ancient Iran, London, 1965, Pp.124-125, fig 68-69</ref>. در زمان هخامنشیان به نوعی از این پوستین‌ها " گئونکه" می‌گفتند که در حقیقت به معنی پُرمو یا پُِر پشم بود<ref>Widengren, G.Some remarks on riding cosume and articles of dress among Iranian people in antiquity, ASEU, XI, 1965, P.239, no 2</ref>.

	~~'''~~ابتدای اسلام تا مغول~~''':~~ در صدر اسلام گاه امراء بالاپوشی از پوستین برتن داشتند<ref>ابن اثیر، عزالدین ابوالحسن. '''''الکامل فی التاریخ'''''. بیروت: دارصادر، داربیروت، 1385ق/ 1965 م، ج4، ص 208-209. </ref>.<sup> </sup> اعیان نیز در زمستان از پوست برخی از حیوانات و جوندگان پوستین‌هایی برای خود تهیه می‌کردند<ref>متز، آدام. '''''الحضارة الاسلامیة فی القرن الرابع'''''. نقله الی العربیة محمد عبدالهادی ابوریده، قاهره، لجنة التالیف و الترجمه، 1377 ق/1957 م، ج 2، ص 154-155.</ref>. پوستین از بالاپوش‌های رایج صوفیان و دراویش نیز بود، که اغلب آن را از پوست گوسفند، مانند پوستین محمدبن کرام<ref>صفدی، صلاح‌الدین خلیل. '''''الوافی بالوفیات، باعتناء'''''. هلموت ریتر، س. دیدرینغ و دیگران، ویسبادن، 1981-1983، ج4، ص 375.</ref> و یا از پوست آهوی دباغی شده تهیه می‌کردند. به نوعی از این پوستین "کبل" می‌گفتند<ref>محمد بن منور. '''''اسرارالتوحید فی مقامات الشیخ ابی سعید'''''. تصحیح محمدرضا شفیعی کدکنی، تهران: آگاه، 1367، ج2، ص 458. </ref>. این پوستین‌ها معمولاً دارای وصله‌هایی بودند<ref>محمد بن منور. '''''اسرارالتوحید فی مقامات الشیخ ابی سعید'''''. تصحیح محمدرضا شفیعی کدکنی، تهران: آگاه، 1367، ج1، ص. 24.</ref>. توس پوستین‌های کرکی<ref>ابن حوقل. '''''صورة الارض'''''. الطبعة الثانیه، لیدن، بریل، 1938-1939 م، ص 397-398.</ref>، جوزجان سختیان (پوست بز دباغی شده)<ref>ابن حوقل. '''''صورة الارض'''''. الطبعة الثانیه، لیدن، بریل، 1938-1939 م، ص. 370.</ref> و خوارزم انواع پوستین‌ها را تهیه و عرضه می‌کردند<ref>ابن حوقل. '''''صورة الارض'''''. الطبعة الثانیه، لیدن، بریل، 1938-1939 م، ص 397.</ref>.		=== ابتدای اسلام تا [[مغول ها\|مغول]] ===
			در صدر اسلام گاه امراء بالاپوشی از پوستین برتن داشتند<ref>ابن اثیر، عزالدین ابوالحسن. '''''الکامل فی التاریخ'''''. بیروت: دارصادر، داربیروت، 1385ق/ 1965 م، ج4، ص 208-209. </ref>.<sup> </sup> اعیان نیز در زمستان از پوست برخی از حیوانات و جوندگان پوستین‌هایی برای خود تهیه می‌کردند<ref>متز، آدام. '''''الحضارة الاسلامیة فی القرن الرابع'''''. نقله الی العربیة محمد عبدالهادی ابوریده، قاهره، لجنة التالیف و الترجمه، 1377 ق/1957 م، ج 2، ص 154-155.</ref>. پوستین از بالاپوش‌های رایج صوفیان و دراویش نیز بود، که اغلب آن را از پوست گوسفند، مانند پوستین محمدبن کرام<ref>صفدی، صلاح‌الدین خلیل. '''''الوافی بالوفیات، باعتناء'''''. هلموت ریتر، س. دیدرینغ و دیگران، ویسبادن، 1981-1983، ج4، ص 375.</ref> و یا از پوست آهوی دباغی شده تهیه می‌کردند. به نوعی از این پوستین "کبل" می‌گفتند<ref>محمد بن منور. '''''اسرارالتوحید فی مقامات الشیخ ابی سعید'''''. تصحیح محمدرضا شفیعی کدکنی، تهران: آگاه، 1367، ج2، ص 458. </ref>. این پوستین‌ها معمولاً دارای وصله‌هایی بودند<ref>محمد بن منور. '''''اسرارالتوحید فی مقامات الشیخ ابی سعید'''''. تصحیح محمدرضا شفیعی کدکنی، تهران: آگاه، 1367، ج1، ص. 24.</ref>. توس پوستین‌های کرکی<ref>ابن حوقل. '''''صورة الارض'''''. الطبعة الثانیه، لیدن، بریل، 1938-1939 م، ص 397-398.</ref>، جوزجان سختیان (پوست بز دباغی شده)<ref>ابن حوقل. '''''صورة الارض'''''. الطبعة الثانیه، لیدن، بریل، 1938-1939 م، ص. 370.</ref> و خوارزم انواع پوستین‌ها را تهیه و عرضه می‌کردند<ref>ابن حوقل. '''''صورة الارض'''''. الطبعة الثانیه، لیدن، بریل، 1938-1939 م، ص 397.</ref>.

	~~'''~~مغول تا عصر حاضر~~''':~~ علما نیز گاه پوستین‌هایی از پوست سمور و سنجاب به رنگ خاکستری بر تن می‌کردند<ref>ابن بطوطه، شرف‌الدین ابوعبدالله. '''''سفرنامه'''''. ترجمه محمدعلی موحد، تهران: علمی و فرهنگی، 1361، ج1، ص 385-386، 410، 422.</ref>. در دوره غازان خان مغول، پوستین مستحقان را حکومت می‌داد<ref>رشیدالدین، فضل‌الله همدانی. '''''جامع‌التواریخ'''''. به تصحیح و تحشیه محمد روشن، مصطفی موسوی،‌ تهران: البرز، 1373، ج 2، ص 1378-1382.</ref><ref>خواندمیر، '''''حبیب‌السیر فی اخبار افراد البشر'''''. تهران: کتابفروشی خیام، 1333-1334، ج3، ص 108.</ref>. از پوستین‌های آلتایی ؟ نیز استفاده می‌شد<ref>خواندمیر، '''''حبیب‌السیر فی اخبار افراد البشر'''''. تهران: کتابفروشی خیام، 1333-1334، ج4، ص 34.</ref>. پوستین‌های طلادوزی شده از پوست سفید قاقم و یا سیاه و قهوه‌ای سنجاب، جزو لباس‌های گران بها بود<ref>Gray, B; La peinture Persane, Genève, 1977, Pp.105-106</ref>. در دوره صفویه <sup> </sup>پوستین دوزخانه سلطنتی، از بخش‌هایی بود که ملک التجار بر کار آن نظارت داشت<ref>کمپفر، انگلبرت. '''''سفرنامه'''''. ترجمه کیکاووس جهانداری، تهران: خوارزمی، 1363، ص 106، 150-151.</ref>.		=== [[مغول ها\|مغول]] تا عصر حاضر ===
			علما نیز گاه پوستین‌هایی از پوست سمور و سنجاب به رنگ خاکستری بر تن می‌کردند<ref>ابن بطوطه، شرف‌الدین ابوعبدالله. '''''سفرنامه'''''. ترجمه محمدعلی موحد، تهران: علمی و فرهنگی، 1361، ج1، ص 385-386، 410، 422.</ref>. در دوره غازان خان مغول، پوستین مستحقان را حکومت می‌داد<ref>رشیدالدین، فضل‌الله همدانی. '''''جامع‌التواریخ'''''. به تصحیح و تحشیه محمد روشن، مصطفی موسوی،‌ تهران: البرز، 1373، ج 2، ص 1378-1382.</ref><ref>خواندمیر، '''''حبیب‌السیر فی اخبار افراد البشر'''''. تهران: کتابفروشی خیام، 1333-1334، ج3، ص 108.</ref>. از پوستین‌های آلتایی ؟ نیز استفاده می‌شد<ref>خواندمیر، '''''حبیب‌السیر فی اخبار افراد البشر'''''. تهران: کتابفروشی خیام، 1333-1334، ج4، ص 34.</ref>. پوستین‌های طلادوزی شده از پوست سفید قاقم و یا سیاه و قهوه‌ای سنجاب، جزو لباس‌های گران بها بود<ref>Gray, B; La peinture Persane, Genève, 1977, Pp.105-106</ref>. در دوره صفویه <sup> </sup>پوستین دوزخانه سلطنتی، از بخش‌هایی بود که ملک التجار بر کار آن نظارت داشت<ref>کمپفر، انگلبرت. '''''سفرنامه'''''. ترجمه کیکاووس جهانداری، تهران: خوارزمی، 1363، ص 106، 150-151.</ref>.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==

Samei: /* نیز نگاه کنید به */

2025-04-16T19:49:45Z

نیز نگاه کنید به

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۴۹
خط ۸:		خط ۸:

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==

			* [[پوشاک در ایران زمین]]
			* [[پوشاک هخامنشی ها و مادی ها در تخت جمشید]]

	== مآخذ ==		== مآخذ ==
			<references />

			== منبع اصلی ==
			[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،

			== نویسنده مقاله ==
			محمدرضا چیت ساز

Samei در ‏۱۶ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۴۸

2025-04-16T19:48:02Z

نمایش تغییرات

Samei: صفحه‌ای تازه حاوی «'''پوستين'''، جامه‌اي از پوست گوسفندي كه پشم آن چيده نشده باشد. انواع آن شامل پوستين‌هاي بلند تا پايين بدن و كوتاه كه تا حد كمر يا قدري پايين‌تر از آن مي‌رسيد. اغلب آستين‌هايي بلند و جلوباز داشت، و قسمت پشمي آن به طرف داخل قرار مي‌گرفت.¹ '...» ایجاد کرد

2024-08-13T04:46:03Z

صفحه‌ای تازه حاوی «'''پوستين'''، جامه‌اي از پوست گوسفندي كه پشم آن چيده نشده باشد. انواع آن شامل پوستين‌هاي بلند تا پايين بدن و كوتاه كه تا حد كمر يا قدري پايين‌تر از آن مي‌رسيد. اغلب آستين‌هايي بلند و جلوباز داشت، و قسمت پشمي آن به طرف داخل قرار مي‌گرفت.1 '...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

'''پوستين'''، جامه‌اي از پوست گوسفندي كه پشم آن چيده نشده باشد. انواع آن شامل پوستين‌هاي بلند تا پايين بدن و كوتاه كه تا حد كمر يا قدري پايين‌تر از آن مي‌رسيد. اغلب آستين‌هايي بلند و جلوباز داشت، و قسمت پشمي آن به طرف داخل قرار مي‌گرفت.1

'''ايران باستان''': بر بدن عريان برخي از جنگ جويان ايلامي قبل از ورود آرياييان، نوعي پوستين گوسفند به صورت ساده و بدون برش و دوخت ديده مي شود.2 جنگيان مادي نيز از اين پوستين‌ها كه كاملاً جلوباز و بدون آستين يا آستين سرخود بودند، استفاده مي‌كردند،3 كه گاه با نگين درشتي تزيين شده بود.4 در زمان هخامنشيان به نوعي از اين پوستين‌ها " گئونكه" مي‌گفتند كه در حقيقت به معني پُرمو يا پُِر پشم بود.5

'''ابتداي اسلام تا مغول''': در صدر اسلام گاه امراء بالاپوشي از پوستين برتن داشتند.6 اعيان نيز در زمستان از پوست برخي از حيوانات و جوندگان پوستين‌هايي براي خود تهيه مي‌كردند.7 پوستين از بالاپوش‌هاي رايج صوفيان و دراويش نيز بود، كه اغلب آن را از پوست گوسفند، مانند پوستين محمدبن كرام‌8 و يا از پوست آهوي دباغي شده تهيه مي‌كردند. به نوعي از اين پوستين "كبل" مي‌گفتند.9 اين پوستين‌ها معمولاً داراي وصله‌هايي بودند.10 توس پوستين‌هاي كركي،11 جوزجان سختيان (پوست بز دباغي شده)12 و خوارزم انواع پوستين‌ها را تهيه و عرضه مي‌كردند.13 

'''مغول تا عصر حاضر''': علما نيز گاه پوستين‌هايي از پوست سمور و سنجاب به رنگ خاكستري بر تن مي‌كردند.14 در دوره غازان خان مغول، پوستين مستحقان را حكومت مي‌داد.15 از پوستين‌هاي آلتايي ؟ نيز استفاده مي‌شد.16 پوستين‌هاي طلادوزي شده از پوست سفيد قاقم و يا سياه و قهوه‌اي سنجاب، جزو لباس‌هاي گران بها بود.17 در دوره صفويه پوستين دوزخانه سلطنتي، از بخش‌هايي بود كه ملك التجار بر كار آن نظارت داشت.18 

'''مآخذ''' :

1- يادداشت مولف.

2- Herzfeld, E.Iran in the ancient east, Oxford, 1941, P.183, fig 297.

3- Ghirshman, R.Iran des origines à L’Islam, Paris, 1951, no 44.

4- Porada, E.The art of ancient Iran, London, 1965, Pp.124-125, fig 68-69.

5- Widengren, G.Some remarks on riding cosume and articles of dress among Iranian people in antiquity, ASEU, XI, 1965, P.239, no 2.

6- ابن اثير، عزالدين ابوالحسن. '''''الكامل في التاريخ'''''. بيروت: دارصادر، داربيروت، 1385ق/ 1965 م، ج4، ص 208-209.

7- متز، آدام. '''''الحضارة الاسلامية في القرن الرابع'''''. نقله الي العربية محمد عبدالهادي ابوريده، قاهره، لجنة التاليف و الترجمه، 1377 ق/1957 م، ج 2، ص 154-155.

8- صفدي، صلاح‌الدين خليل. '''''الوافي بالوفيات، باعتناء'''''. هلموت ريتر، س. ديدرينغ و ديگران، ويسبادن، 1981-1983، ج4، ص 375.

9- محمد بن منور. '''''اسرارالتوحيد في مقامات الشيخ ابي سعيد'''''. تصحيح محمدرضا شفيعي كدكني، تهران: آگاه، 1367، ج2، ص 458.

10- همانجا، ج1، ص 24.

11- ابن حوقل. '''''صورة الارض'''''. الطبعة الثانيه، ليدن، بريل، 1938-1939 م، ص 397-398.

12- همانجا، ص 370.

13- همانجا، ص 397.

14- ابن بطوطه، شرف‌الدين ابوعبدالله. '''''سفرنامه'''''. ترجمه محمدعلي موحد، تهران: علمي و فرهنگي، 1361، ج1، ص 385-386، 410، 422.

15- رشيدالدين، فضل‌الله همداني. '''''جامع‌التواريخ'''''. به تصحيح و تحشيه محمد روشن، مصطفي موسوي،‌ تهران: البرز، 1373، ج 2، ص 1378-1382؛ خواندمير، '''''حبيب‌السير في اخبار افراد البشر'''''. تهران: كتابفروشي خيام، 1333-1334، ج3، ص 108.

16- خواندمير، ج 4، ص 34.

17- Gray, B; La peinture Persane, Genève, 1977, Pp.105-106

18- كمپفر، انگلبرت. '''''سفرنامه'''''. ترجمه كيكاووس جهانداري، تهران: خوارزمي، 1363، ص 106، 150-151.

محمدرضا چیت ساز