پوشاک گیلکی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Samei در ‏۱۴ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۲۶

2025-05-14T21:26:45Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۲۶
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:58e5f57a-08fe-4f44-ac23-8cba1dddd88e.jpg\|بندانگشتی\|پوشاک گیلکی، برگفته از وبگاه کارناوال، قابل بازیابی از https://www.karnaval.ir/blog/clothing-of-the-people-of-gilan]]		[[پرونده:58e5f57a-08fe-4f44-ac23-8cba1dddd88e.jpg\|بندانگشتی\|پوشاک گیلکی، برگفته از وبگاه کارناوال، قابل بازیابی از https://www.karnaval.ir/blog/clothing-of-the-people-of-gilan]]
	'''پوشاک گیلکی'''، لباس مردم گیلان را که در بخش شمالی ایران و در استان ~~گیلان،~~ زندگی می‌کنند، در دو بخش لباس مردانه و لباس زنانه، بررسی می‌کند<ref>یادداشت مولف.</ref>.		'''پوشاک گیلکی'''، لباس مردم [[استان گیلان\|گیلان]] را که در بخش شمالی [[کشور ایران\|ایران]] و در [[استان گیلان]]، زندگی می‌کنند، در دو بخش لباس مردانه و لباس زنانه، بررسی می‌کند<ref>یادداشت مولف.</ref>.

	=== لباس مردانه ===		=== لباس مردانه ===
	در نواحی کوهستانی، گالشان یا همان دامداران کوهستان، نوعی کلاه پوستی بر سر می‌گذارند. کلاه نمدی البته رواج بیشتری دارد که اغلب از پشمی تهیه می‌شود که بافتی زُمخت دارد. پیراهن ایشان که خیلی بلند نیست، اغلب به رنگ قرمز و بدن یقه است. آستین آن راسته و بدون مچ و دارای چاکی در قسمت راست سینه است. کتی پشمی و با بافتی خشن به نام چوخا (چوخه) می‌پوشند. شولا بالاپوش نمدی و سفت و آهاردار چوپانان کوهستان است، که سرشانه‌هایی بزرگ و افقی و نوک‌تیز دارد و طوری روی شانه‌ها می‌افتد، که تا زانوان را می‌پوشاند. شولا جلو باز است، هیچ دگمه و یا بند و کمری روی آن بسته نمی‌شود، و به طرف زانوان تنگ‌تر می‌گردد. شلواری پشمی که پشم آن را زنان بافته‌اند به پا می‌کنند که لیفه‌ای میان ساق دارد. از شالی برای بستن دور کمر استفاده می‌شود که اغلب نقوشی هندسی و رنگی دارد. این شال را بیشتر در جشن‌ها دور کمر می‌بندند.		در نواحی کوهستانی، گالشان یا همان دامداران کوهستان، نوعی [[کلاه]] پوستی بر سر می‌گذارند. [[کلاه]] نمدی البته رواج بیشتری دارد که اغلب از پشمی تهیه می‌شود که بافتی زُمخت دارد. پیراهن ایشان که خیلی بلند نیست، اغلب به رنگ قرمز و بدن یقه است. آستین آن راسته و بدون مچ و دارای چاکی در قسمت راست سینه است. کتی پشمی و با بافتی خشن به نام چوخا (چوخه) می‌پوشند. شولا بالاپوش نمدی و سفت و آهاردار چوپانان کوهستان است، که سرشانه‌هایی بزرگ و افقی و نوک‌تیز دارد و طوری روی شانه‌ها می‌افتد، که تا زانوان را می‌پوشاند. شولا جلو باز است، هیچ دگمه و یا بند و کمری روی آن بسته نمی‌شود، و به طرف زانوان تنگ‌تر می‌گردد. شلواری پشمی که پشم آن را زنان بافته‌اند به پا می‌کنند که لیفه‌ای میان ساق دارد. از شالی برای بستن دور کمر استفاده می‌شود که اغلب نقوشی هندسی و رنگی دارد. این شال را بیشتر در جشن‌ها دور کمر می‌بندند.

	=== لباس زنانه ===		=== لباس زنانه ===
	نوعی روسری بزرگ را طوری روی سر می‌گذارند که دو طرف آن به صورت ضربدری از روی شانه‌ها رد شده به پشت سر می‌روند. این روسری که اغلب رنگ آبی آسمانی و لبه‌ای ریشه‌ای با حاشیه رنگی دارد، با زنجیره‌ای که سکه‌هایی از آن آویخته شده، همراه است. گاه روسری را از روی چانه رد کرده در بالای سر می بندند، یا این‌که لچکی سیاهی بر سر گذاشته که اغلب با سکه‌دوزی تزئین شده، سپس روسری سفیدی روی آن قرار می‌دهند. در نواحی ساحلی لچکی بر سر گذاشته، زیر گلو را با سنجاقی طلایی به هم وصل می‌کنند، یا عرقچینی سکه‌دوزی شده بر سر می‌گذارند. اغلب روی پیراهن خود را که چندان بلند هم نیست، با سوزن‌دوزی تزئین کرده و نواری روی سینه لباس قرار می‌گیرد. روی آن جلیقه کوتاهی به تن می‌کنند. این جلیقه معمولاً با سکه‌هایی تزئین می‌شود. البته از پیراهن‌هایی که بلندتر و رنگین تراند نیز استفاده می‌شود. پوشیدن شلیته‌های کوتاه، با گُل‌های درشت و پُرچین لیفه‌دار،که پیراهن‌های بلند و رنگین روی آن‌ها می‌افتد، از لباس‌های متداول این منطقه است، که گاه با شلواری مشکی که تا ساق پاها می‌رسد، همراه است. پوشیدن جوراب پشمی که بالای آن با ریسمانی پشمی دور پا بسته می‌شود و چادر نمازی که به دور کمر بسته می‌شود،که به نوعی از آن کمردَوَد می‌گویند، از دیگر لباس‌های زنان گیلکی است. پابَره پوششی شبیه جوراب است که تا ران را ~~مي‌پوشاند،~~ دَستانه نیز نوعی دستکش است که زنان برای جلوگیری از آسیب و به هنگام وجین کردن استفاده می‌کنند<ref>پورکریم،ه. '''''دهکده سما'''''. هنر و مردم، ش98، 1349، ص 45- 56.</ref><ref>معاونت سازمان میراث فرهنگی، گیلان،تهران: 1380، ص83- 88.</ref><ref>پاینده، محمود'''''. آیین‌ها و باورداشت‌های گیل ودیلم'''''. بنیاد فرهنگ ایران، 2535، ص73- 84. </ref><ref>Behnam,I.Larégion méridionale de la mer Caspienne, OM, XI/I, 1971, Pp.27-48</ref><ref>Guilliny,E.Essai sur le Ghilan,BSG, XI, 1866, Pp.81-104</ref><ref>Bromberger,C.Clothing,Encyclopaedia Iranica,ed,E.Yarshater,California, 1992, sec XVII</ref>.		نوعی [[روسری]] بزرگ را طوری روی سر می‌گذارند که دو طرف آن به صورت ضربدری از روی شانه‌ها رد شده به پشت سر می‌روند. این [[روسری]] که اغلب رنگ آبی آسمانی و لبه‌ای ریشه‌ای با حاشیه رنگی دارد، با زنجیره‌ای که سکه‌هایی از آن آویخته شده، همراه است. گاه [[روسری]] را از روی چانه رد کرده در بالای سر می بندند، یا این‌که لچکی سیاهی بر سر گذاشته که اغلب با سکه‌دوزی تزئین شده، سپس [[روسری]] سفیدی روی آن قرار می‌دهند. در نواحی ساحلی لچکی بر سر گذاشته، زیر گلو را با سنجاقی طلایی به هم وصل می‌کنند، یا عرقچینی سکه‌دوزی شده بر سر می‌گذارند. اغلب روی پیراهن خود را که چندان بلند هم نیست، با سوزن‌دوزی تزئین کرده و نواری روی سینه لباس قرار می‌گیرد. روی آن جلیقه کوتاهی به تن می‌کنند. این جلیقه معمولاً با سکه‌هایی تزئین می‌شود. البته از پیراهن‌هایی که بلندتر و رنگین تراند نیز استفاده می‌شود. پوشیدن شلیته‌های کوتاه، با گُل‌های درشت و پُرچین لیفه‌دار،که پیراهن‌های بلند و رنگین روی آن‌ها می‌افتد، از لباس‌های متداول این منطقه است، که گاه با [[شلوار\|شلواری]] مشکی که تا ساق پاها می‌رسد، همراه است. پوشیدن جوراب پشمی که بالای آن با ریسمانی پشمی دور پا بسته می‌شود و چادر نمازی که به دور کمر بسته می‌شود،که به نوعی از آن کمردَوَد می‌گویند، از دیگر لباس‌های زنان [[گیلکی]] است. پابَره پوششی شبیه جوراب است که تا ران را می پوشاند، دَستانه نیز نوعی دستکش است که زنان برای جلوگیری از آسیب و به هنگام وجین کردن استفاده می‌کنند<ref>پورکریم،ه. '''''دهکده سما'''''. هنر و مردم، ش98، 1349، ص 45- 56.</ref><ref>معاونت سازمان میراث فرهنگی، گیلان،تهران: 1380، ص83- 88.</ref><ref>پاینده، محمود'''''. آیین‌ها و باورداشت‌های گیل ودیلم'''''. بنیاد فرهنگ ایران، 2535، ص73- 84. </ref><ref>Behnam,I.Larégion méridionale de la mer Caspienne, OM, XI/I, 1971, Pp.27-48</ref><ref>Guilliny,E.Essai sur le Ghilan,BSG, XI, 1866, Pp.81-104</ref><ref>Bromberger,C.Clothing,Encyclopaedia Iranica,ed,E.Yarshater,California, 1992, sec XVII</ref>.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	* [[پوشاک در ایران زمین]]		* [[پوشاک در ایران زمین]]
	* [[پوشاک قاسم آبادی]]		* [[پوشاک قاسم آبادی]]
			* [[استان گیلان]]
			* [[روسری]]

	== مآخذ ==		== مآخذ ==
خط ۲۱:		خط ۲۳:
	== نویسنده مقاله ==		== نویسنده مقاله ==
	محمدرضا چیت ساز		محمدرضا چیت ساز
			[[رده:جامعه و نظام اجتماعی]]
	[[رده:پوشاک]]		[[رده:پوشاک]]
	~~[[رده:جامعه و نظام اجتماعی]]~~

Maedeh در ‏۱۳ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۳۶

2025-05-13T15:36:34Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۳۶
خط ۲۱:		خط ۲۱:
	== نویسنده مقاله ==		== نویسنده مقاله ==
	محمدرضا چیت ساز		محمدرضا چیت ساز
			[[رده:پوشاک]]
			[[رده:جامعه و نظام اجتماعی]]

Samei در ‏۱۶ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۰۱

2025-04-16T21:01:37Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۰۱
خط ۱:		خط ۱:
			[[پرونده:58e5f57a-08fe-4f44-ac23-8cba1dddd88e.jpg\|بندانگشتی\|پوشاک گیلکی، برگفته از وبگاه کارناوال، قابل بازیابی از https://www.karnaval.ir/blog/clothing-of-the-people-of-gilan]]
	'''پوشاک گیلکی'''، لباس مردم گیلان را که در بخش شمالی ایران و در استان گیلان، زندگی می‌کنند، در دو بخش لباس مردانه و لباس زنانه، بررسی می‌کند<ref>یادداشت مولف.</ref>.		'''پوشاک گیلکی'''، لباس مردم گیلان را که در بخش شمالی ایران و در استان گیلان، زندگی می‌کنند، در دو بخش لباس مردانه و لباس زنانه، بررسی می‌کند<ref>یادداشت مولف.</ref>.

Samei: /* مآخذ */

2025-04-16T20:57:57Z

مآخذ

@@ خط ۶: / خط ۶: @@
 === لباس زنانه ===
 نوعی روسری بزرگ را طوری روی سر می‌گذارند که دو طرف آن به صورت ضربدری از روی شانه‌ها رد شده به پشت سر می‌روند. این روسری که اغلب رنگ آبی آسمانی و لبه‌ای ریشه‌ای با حاشیه رنگی دارد، با زنجیره‌ای که سکه‌هایی از آن آویخته شده، همراه است. گاه روسری را از روی چانه رد کرده در بالای سر می بندند، یا این‌که لچکی سیاهی بر سر گذاشته که اغلب با سکه‌دوزی تزئین شده، سپس روسری سفیدی روی آن قرار می‌دهند. در نواحی ساحلی لچکی بر سر گذاشته، زیر گلو را با سنجاقی طلایی به هم وصل می‌کنند، یا عرقچینی سکه‌دوزی شده بر سر می‌گذارند. اغلب روی پیراهن خود را که چندان بلند هم نیست، با سوزن‌دوزی تزئین کرده و نواری روی سینه لباس قرار می‌گیرد. روی آن جلیقه کوتاهی به تن می‌کنند. این جلیقه معمولاً با سکه‌هایی تزئین می‌شود. البته از پیراهن‌هایی که بلندتر و رنگین تراند نیز استفاده می‌شود. پوشیدن شلیته‌های کوتاه، با گُل‌های درشت و پُرچین لیفه‌دار،که پیراهن‌های بلند و رنگین روی آن‌ها می‌افتد، از لباس‌های متداول این منطقه است، که گاه با شلواری مشکی که تا ساق پاها می‌رسد، همراه است. پوشیدن جوراب پشمی که بالای آن با ریسمانی پشمی دور پا بسته می‌شود و چادر نمازی که  به دور کمر بسته می‌شود،که به نوعی از آن کمردَوَد می‌گویند، از دیگر لباس‌های زنان گیلکی است. پابَره پوششی شبیه جوراب است که تا ران را مي‌پوشاند، دَستانه نیز نوعی دستکش است که زنان برای جلوگیری از آسیب و به هنگام وجین کردن استفاده می‌کنند<ref>پورکریم،ه. '''''دهکده سما'''''. هنر و مردم، ش98، 1349، ص 45- 56.</ref><ref>معاونت سازمان میراث فرهنگی، گیلان،تهران: 1380، ص83- 88.</ref><ref>پاینده، محمود'''''. آیین‌ها و باورداشت‌های گیل ودیلم'''''. بنیاد فرهنگ ایران، 2535، ص73- 84. </ref><ref>Behnam,I.Larégion méridionale de la mer Caspienne, OM, XI/I, 1971, Pp.27-48</ref><ref>Guilliny,E.Essai sur le Ghilan,BSG, XI, 1866, Pp.81-104</ref><ref>Bromberger,C.Clothing,Encyclopaedia Iranica,ed,E.Yarshater,California, 1992, sec XVII</ref>.
 == مآخذ ==

Samei در ‏۱۶ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۵۶

2025-04-16T20:56:08Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۵۶
خط ۱:		خط ۱:
	'''پوشاک گیلکی'''، لباس مردم گیلان را که در بخش شمالی ایران و در استان گیلان، زندگی می‌کنند، در دو بخش لباس مردانه و لباس زنانه، بررسی می‌کند.<~~sup~~>1</~~sup~~>		'''پوشاک گیلکی'''، لباس مردم گیلان را که در بخش شمالی ایران و در استان گیلان، زندگی می‌کنند، در دو بخش لباس مردانه و لباس زنانه، بررسی می‌کند<ref>یادداشت مولف.</ref>.

	~~'''~~لباس مردانه~~''':~~ در نواحی کوهستانی، گالشان یا همان دامداران کوهستان، نوعی کلاه پوستی بر سر می‌گذارند. کلاه نمدی البته رواج بیشتری دارد که اغلب از پشمی تهیه می‌شود که بافتی زُمخت دارد. پیراهن ایشان که خیلی بلند نیست، اغلب به رنگ قرمز و بدن یقه است. آستین آن راسته و بدون مچ و دارای چاکی در قسمت راست سینه است. کتی پشمی و با بافتی خشن به نام چوخا (چوخه) می‌پوشند. شولا بالاپوش نمدی و سفت و آهاردار چوپانان کوهستان است، که سرشانه‌هایی بزرگ و افقی و نوک‌تیز دارد و طوری روی شانه‌ها می‌افتد، که تا زانوان را می‌پوشاند. شولا جلو باز است، هیچ دگمه و یا بند و کمری روی آن بسته نمی‌شود، و به طرف زانوان تنگ‌تر می‌گردد. شلواری پشمی که پشم آن را زنان بافته‌اند به پا می‌کنند که لیفه‌ای میان ساق دارد. از شالی برای بستن دور کمر استفاده می‌شود که اغلب نقوشی هندسی و رنگی دارد. این شال را بیشتر در جشن‌ها دور کمر می‌بندند.		=== لباس مردانه ===
			در نواحی کوهستانی، گالشان یا همان دامداران کوهستان، نوعی کلاه پوستی بر سر می‌گذارند. کلاه نمدی البته رواج بیشتری دارد که اغلب از پشمی تهیه می‌شود که بافتی زُمخت دارد. پیراهن ایشان که خیلی بلند نیست، اغلب به رنگ قرمز و بدن یقه است. آستین آن راسته و بدون مچ و دارای چاکی در قسمت راست سینه است. کتی پشمی و با بافتی خشن به نام چوخا (چوخه) می‌پوشند. شولا بالاپوش نمدی و سفت و آهاردار چوپانان کوهستان است، که سرشانه‌هایی بزرگ و افقی و نوک‌تیز دارد و طوری روی شانه‌ها می‌افتد، که تا زانوان را می‌پوشاند. شولا جلو باز است، هیچ دگمه و یا بند و کمری روی آن بسته نمی‌شود، و به طرف زانوان تنگ‌تر می‌گردد. شلواری پشمی که پشم آن را زنان بافته‌اند به پا می‌کنند که لیفه‌ای میان ساق دارد. از شالی برای بستن دور کمر استفاده می‌شود که اغلب نقوشی هندسی و رنگی دارد. این شال را بیشتر در جشن‌ها دور کمر می‌بندند.

	~~'''~~لباس زنانه~~''':~~ نوعی روسری بزرگ را طوری روی سر می‌گذارند که دو طرف آن به صورت ضربدری از روی شانه‌ها رد شده به پشت سر می‌روند. این روسری که اغلب رنگ آبی آسمانی و لبه‌ای ریشه‌ای با حاشیه رنگی دارد، با زنجیره‌ای که سکه‌هایی از آن آویخته شده، همراه است. گاه روسری را از روی چانه رد کرده در بالای سر می بندند، یا این‌که لچکی سیاهی بر سر گذاشته که اغلب با سکه‌دوزی تزئین شده، سپس روسری سفیدی روی آن قرار می‌دهند. در نواحی ساحلی لچکی بر سر گذاشته، زیر گلو را با سنجاقی طلایی به هم وصل می‌کنند، یا عرقچینی سکه‌دوزی شده بر سر می‌گذارند. اغلب روی پیراهن خود را که چندان بلند هم نیست، با سوزن‌دوزی تزئین کرده و نواری روی سینه لباس قرار می‌گیرد. روی آن جلیقه کوتاهی به تن می‌کنند. این جلیقه معمولاً با سکه‌هایی تزئین می‌شود. البته از پیراهن‌هایی که بلندتر و رنگین تراند نیز استفاده می‌شود. پوشیدن شلیته‌های کوتاه، با گُل‌های درشت و پُرچین لیفه‌دار،که پیراهن‌های بلند و رنگین روی آن‌ها می‌افتد، از لباس‌های متداول این منطقه است، که گاه با شلواری مشکی که تا ساق پاها می‌رسد، همراه است. پوشیدن جوراب پشمی که بالای آن با ریسمانی پشمی دور پا بسته می‌شود و چادر نمازی که به دور کمر بسته می‌شود،که به نوعی از آن کمردَوَد می‌گویند، از دیگر لباس‌های زنان گیلکی است. پابَره پوششی شبیه جوراب است که تا ران را مي‌پوشاند، دَستانه نیز نوعی دستکش است که زنان برای جلوگیری از آسیب و به هنگام وجین کردن استفاده می‌کنند.<~~sup~~>2</~~sup~~>		=== لباس زنانه ===
			نوعی روسری بزرگ را طوری روی سر می‌گذارند که دو طرف آن به صورت ضربدری از روی شانه‌ها رد شده به پشت سر می‌روند. این روسری که اغلب رنگ آبی آسمانی و لبه‌ای ریشه‌ای با حاشیه رنگی دارد، با زنجیره‌ای که سکه‌هایی از آن آویخته شده، همراه است. گاه روسری را از روی چانه رد کرده در بالای سر می بندند، یا این‌که لچکی سیاهی بر سر گذاشته که اغلب با سکه‌دوزی تزئین شده، سپس روسری سفیدی روی آن قرار می‌دهند. در نواحی ساحلی لچکی بر سر گذاشته، زیر گلو را با سنجاقی طلایی به هم وصل می‌کنند، یا عرقچینی سکه‌دوزی شده بر سر می‌گذارند. اغلب روی پیراهن خود را که چندان بلند هم نیست، با سوزن‌دوزی تزئین کرده و نواری روی سینه لباس قرار می‌گیرد. روی آن جلیقه کوتاهی به تن می‌کنند. این جلیقه معمولاً با سکه‌هایی تزئین می‌شود. البته از پیراهن‌هایی که بلندتر و رنگین تراند نیز استفاده می‌شود. پوشیدن شلیته‌های کوتاه، با گُل‌های درشت و پُرچین لیفه‌دار،که پیراهن‌های بلند و رنگین روی آن‌ها می‌افتد، از لباس‌های متداول این منطقه است، که گاه با شلواری مشکی که تا ساق پاها می‌رسد، همراه است. پوشیدن جوراب پشمی که بالای آن با ریسمانی پشمی دور پا بسته می‌شود و چادر نمازی که به دور کمر بسته می‌شود،که به نوعی از آن کمردَوَد می‌گویند، از دیگر لباس‌های زنان گیلکی است. پابَره پوششی شبیه جوراب است که تا ران را مي‌پوشاند، دَستانه نیز نوعی دستکش است که زنان برای جلوگیری از آسیب و به هنگام وجین کردن استفاده می‌کنند<ref>پورکریم،ه. '''''دهکده سما'''''. هنر و مردم، ش98، 1349، ص 45- 56.</ref><ref>معاونت سازمان میراث فرهنگی، گیلان،تهران: 1380، ص83- 88.</ref><ref>پاینده، محمود'''''. آیین‌ها و باورداشت‌های گیل ودیلم'''''. بنیاد فرهنگ ایران، 2535، ص73- 84. </ref><ref>Behnam,I.Larégion méridionale de la mer Caspienne, OM, XI/I, 1971, Pp.27-48</ref><ref>Guilliny,E.Essai sur le Ghilan,BSG, XI, 1866, Pp.81-104</ref><ref>Bromberger,C.Clothing,Encyclopaedia Iranica,ed,E.Yarshater,California, 1992, sec XVII</ref>.

	~~'''~~مآخذ~~''' :~~		== مآخذ ==

	~~1. یادداشت مولف.~~

	2. پورکریم،ه. '''''دهکده سما'''''. هنر و مردم، ش98، 1349، ص 45- 56؛ معاونت سازمان میراث فرهنگی، گیلان،تهران: 1380، ص83- 88؛ پاینده، محمود'''''. آیین‌ها و باورداشت‌های گیل ودیلم'''''. بنیاد فرهنگ ایران، 2535، ص73- 84.

	Bromberger,C.Clothing,Encyclopaedia Iranica,ed,E.Yarshater,California, 1992, sec XVII ; Behnam,I.Larégion méridionale de la mer Caspienne, OM, XI/I, 1971, Pp.27-48 ; Guilliny,E.Essai sur le Ghilan,BSG, XI, 1866, Pp.81-104



	~~محمدرضا چیت ساز~~

Samei: صفحه‌ای تازه حاوی «'''پوشاک گیلکی'''، لباس مردم گیلان را که در بخش شمالی ایران و در استان گیلان، زندگی می‌کنند، در دو بخش لباس مردانه و لباس زنانه، بررسی می‌کند.¹ '''لباس مردانه''': در نواحی کوهستانی، گالشان یا همان دامداران کوهستان، نوعی کلاه پوستی بر سر می‌...» ایجاد کرد

2024-08-13T05:01:56Z

صفحه‌ای تازه حاوی «'''پوشاک گیلکی'''، لباس مردم گیلان را که در بخش شمالی ایران و در استان گیلان، زندگی می‌کنند، در دو بخش لباس مردانه و لباس زنانه، بررسی می‌کند.1 '''لباس مردانه''': در نواحی کوهستانی، گالشان یا همان دامداران کوهستان، نوعی کلاه پوستی بر سر می‌...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

'''پوشاک گیلکی'''، لباس مردم گیلان را که در بخش شمالی ایران و در استان گیلان، زندگی می‌کنند، در دو بخش لباس مردانه و لباس زنانه، بررسی می‌کند.1

'''لباس مردانه''': در نواحی کوهستانی، گالشان یا همان دامداران کوهستان، نوعی کلاه پوستی بر سر می‌گذارند. کلاه نمدی البته رواج بیشتری دارد که اغلب از پشمی تهیه می‌شود که بافتی زُمخت دارد. پیراهن ایشان که خیلی بلند نیست، اغلب به رنگ قرمز و بدن یقه است. آستین آن راسته و بدون مچ و دارای چاکی در قسمت راست سینه است. کتی پشمی و با بافتی خشن به نام چوخا (چوخه) می‌پوشند. شولا بالاپوش نمدی و سفت و آهاردار چوپانان کوهستان است، که سرشانه‌هایی بزرگ و افقی و نوک‌تیز دارد و طوری روی شانه‌ها می‌افتد، که تا زانوان را می‌پوشاند. شولا جلو باز است، هیچ دگمه و یا بند و کمری روی آن بسته نمی‌شود، و به طرف زانوان تنگ‌تر می‌گردد. شلواری پشمی که پشم آن را زنان بافته‌اند به پا می‌کنند که لیفه‌ای میان ساق دارد. از شالی برای بستن دور کمر استفاده می‌شود که اغلب نقوشی هندسی و رنگی دارد. این شال را بیشتر در جشن‌ها دور کمر می‌بندند.

'''لباس زنانه''': نوعی روسری بزرگ را طوری روی سر می‌گذارند که دو طرف آن به صورت ضربدری از روی شانه‌ها رد شده به پشت سر می‌روند. این روسری که اغلب رنگ آبی آسمانی و لبه‌ای ریشه‌ای با حاشیه رنگی دارد، با زنجیره‌ای که سکه‌هایی از آن آویخته شده، همراه است. گاه روسری را از روی چانه رد کرده در بالای سر می بندند، یا این‌که لچکی سیاهی بر سر گذاشته که اغلب با سکه‌دوزی تزئین شده، سپس روسری سفیدی روی آن قرار می‌دهند. در نواحی ساحلی لچکی بر سر گذاشته، زیر گلو را با سنجاقی طلایی به هم وصل می‌کنند، یا عرقچینی سکه‌دوزی شده بر سر می‌گذارند. اغلب روی پیراهن خود را که چندان بلند هم نیست، با سوزن‌دوزی تزئین کرده و نواری روی سینه لباس قرار می‌گیرد. روی آن جلیقه کوتاهی به تن می‌کنند. این جلیقه معمولاً با سکه‌هایی تزئین می‌شود. البته از پیراهن‌هایی که بلندتر و رنگین تراند نیز استفاده می‌شود. پوشیدن شلیته‌های کوتاه، با گُل‌های درشت و پُرچین لیفه‌دار،که پیراهن‌های بلند و رنگین روی آن‌ها می‌افتد، از لباس‌های متداول این منطقه است، که گاه با شلواری مشکی که تا ساق پاها می‌رسد، همراه است. پوشیدن جوراب پشمی که بالای آن با ریسمانی پشمی دور پا بسته می‌شود و چادر نمازی که به دور کمر بسته می‌شود،که به نوعی از آن کمردَوَد می‌گویند، از دیگر لباس‌های زنان گیلکی است. پابَره پوششی شبیه جوراب است که تا ران را مي‌پوشاند، دَستانه نیز نوعی دستکش است که زنان برای جلوگیری از آسیب و به هنگام وجین کردن استفاده می‌کنند.2

'''مآخذ''' :

1. یادداشت مولف.

2. پورکریم،ه. '''''دهکده سما'''''. هنر و مردم، ش98، 1349، ص 45- 56؛ معاونت سازمان میراث فرهنگی، گیلان،تهران: 1380، ص83- 88؛ پاینده، محمود'''''. آیین‌ها و باورداشت‌های گیل ودیلم'''''. بنیاد فرهنگ ایران، 2535، ص73- 84.

Bromberger,C.Clothing,Encyclopaedia Iranica,ed,E.Yarshater,California, 1992, sec XVII ; Behnam,I.Larégion méridionale de la mer Caspienne, OM, XI/I, 1971, Pp.27-48 ; Guilliny,E.Essai sur le Ghilan,BSG, XI, 1866, Pp.81-104

محمدرضا چیت ساز