گیوه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Maedeh در ‏۱۵ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۰۷

2025-05-15T15:07:36Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۰۷
خط ۳:		خط ۳:

	=== [[ایران باستان]] ===		=== [[ایران باستان]] ===
	بر پای شاپور پسر [[اردشیر بابکان]]، نوعی [[کفش]] گیوه مانند دیده می‌شود<ref>Herzfeld,E.Iran in the ancient east,Oxford,1941,Pp.307-309,fig 401-402.</ref>.~~<sup>2 </sup>~~		بر پای شاپور پسر [[اردشیر بابکان]]، نوعی [[کفش]] گیوه مانند دیده می‌شود<ref>Herzfeld,E.Iran in the ancient east,Oxford,1941,Pp.307-309,fig 401-402.</ref>.

	=== ابتدای [[اسلام]] تا عصرحاضر ===		=== ابتدای [[اسلام]] تا عصرحاضر ===

Maedeh در ‏۱۵ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۰۷

2025-05-15T15:07:16Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۰۷
خط ۱:		خط ۱:
	~~'''~~گیوه~~'''~~، نوعی پا افزار که رویه آن از ریسمان و نخ‌های پنبه‌ای بافته و اغلب سفید رنگ ساخته می‌شد. کف آن نیز یا از چرم و یا از لته‌ها و پارچه‌های کهنه و به هم فشرده شده و در هم کشیده شده تهیه می‌شد.گیوه برای قرن‌ها، رایج‌ترین پاپوش روستاییان ایران و نیز برخی از شهرنشینان بود<ref>یادداشت مولف.</ref>.~~<sup>1</sup>~~		[[پرونده:گیوه.jpg\|بندانگشتی\|گیوه ، قابل بازیابی از https://tamshk.com/]]
			گیوه، نوعی پا افزار که رویه آن از ریسمان و نخ‌های پنبه‌ای بافته و اغلب سفید رنگ ساخته می‌شد. کف آن نیز یا از چرم و یا از لته‌ها و پارچه‌های کهنه و به هم فشرده شده و در هم کشیده شده تهیه می‌شد.گیوه برای قرن‌ها، رایج‌ترین پاپوش روستاییان [[کشور ایران\|ایران]] و نیز برخی از شهرنشینان بود<ref>یادداشت مولف.</ref>.

	=== [[ایران باستان]] ===		=== [[ایران باستان]] ===
	بر پای شاپور پسر [[اردشیر بابکان]]، نوعی کفش گیوه مانند دیده می‌شود.<sup>2 </sup>		بر پای شاپور پسر [[اردشیر بابکان]]، نوعی [[کفش]] گیوه مانند دیده می‌شود<ref>Herzfeld,E.Iran in the ancient east,Oxford,1941,Pp.307-309,fig 401-402.</ref>.<sup>2 </sup>

	=== ابتدای [[اسلام]] تا عصرحاضر ===		=== ابتدای [[اسلام]] تا عصرحاضر ===
	گیوه‌ها مانند ~~کفش،~~ هم رو و هم پهلوهای پا را می‌گرفت اما چون رویه آن از جنس نرم و قابل انعطافی چون نخ بافته شده بود، پا در آن راحت‌تر بود. به هرحال به خاطر ارزانی و راحتی، این پاپوش سالیان سال کفش اصلی بسیاری از ساکنین ایران بوده است.<sup>3 </sup>البته زنان نیز، به ویژه زنان ایلاتی گیوه به پا می‌کرده‌اند.<sup>4 </sup>گیوه ملکی که نوکی تیز و برگشته داشت، و گیوه کرمانشاهی که نوک پهن‌تری دارد، از انواع دیگر گیوه‌های مشهور ایران بوده‌اند.<~~sup~~>5 </~~sup~~>نوع تزئینی و روفرشی آن‌ها که بیشتر در نواحی کرمانشاه تولید می‌شود، مورد استفاده اغلب زنان است.<~~sup~~>6</~~sup~~>		گیوه‌ها مانند [[کفش]]، هم رو و هم پهلوهای پا را می‌گرفت اما چون رویه آن از جنس نرم و قابل انعطافی چون نخ بافته شده بود، پا در آن راحت‌تر بود. به هرحال به خاطر ارزانی و راحتی، این پاپوش سالیان سال کفش اصلی بسیاری از ساکنین [[کشور ایران\|ایران]] بوده است<ref>ذکاء، یحیی. '''''لباس زنان ایران، از سده سیزدهم تا امروز'''''. تهران: 1336، ص11- 21.</ref><ref>بهنام، عیسی. '''''لباس مردم ایران در قرن 13'''''، '''''نقش و نگار'''''. ش 6، 1338، ص 5-13</ref><ref>کمپفر، انگلبرت، '''''سفرنامه'''''. ترجمه کیکاووس جهانداری، تهران: خوارزمی، 1363، ص93، 241، 249- 251</ref><ref>شهری، جعفر. '''''تاریخ اجتماعی تهران در قرن سیزدهم'''''. تهران: 1369، ج2، ص16- 18، 455-603 </ref>.<sup> </sup>البته زنان نیز، به ویژه زنان ایلاتی گیوه به پا می‌کرده‌اند<ref>رایس، کلارا. '''''زنان ایران و راه و رسم زندگی آنان'''''. ترجمه ا. آزاد، تهران: 1366، ص72-74.</ref>.<sup> </sup>گیوه ملکی که نوکی تیز و برگشته داشت، و گیوه کرمانشاهی که نوک پهن‌تری دارد، از انواع دیگر گیوه‌های مشهور [[کشور ایران\|ایران]] بوده‌اند<ref>محجوب، محمدجواد. '''''تحقیق در احوال وآثار و افکار و اشعار ایرج میرزا'''''. تهران: 1353، ص39، 163.</ref><ref>آبادی، ب، م. '''''ظرائف و طرائف'''''. تبریز: 1357، ص81-89، 520 – 545، 675</ref>.نوع تزئینی و روفرشی آن‌ها که بیشتر در نواحی [[کرمانشاه]] تولید می‌شود، مورد استفاده اغلب زنان است<ref>مشاهدات مولف.</ref>.

	== ~~مآخذ~~ ==		== نیز نگاه کنید به ==
	1.

	~~2. Herzfeld,E.Iran in the ancient east,Oxford,1941,Pp.307-309,fig 401-402.~~		* [[کفش]]

	~~نقش روی سنگ، تخت جمشید.~~		== مآخذ ==
			<references />
	3. شهری، جعفر. '''''تاریخ اجتماعی تهران در قرن سیزدهم'''''. تهران: 1369، ج2، ص16- 18، 455-603 ؛ کمپفر، انگلبرت، '''''سفرنامه'''''. ترجمة کیکاووس جهانداری، تهران: خوارزمی، 1363، ص93، 241، 249- 251 ؛ بهنام، عیسی. '''''لباس مردم ایران در قرن 13'''''، '''''نقش و نگار'''''. ش 6، 1338، ص 5-13؛ ذکاء، یحیی. '''''لباس زنان ایران، از سده سیزدهم تا امروز'''''. تهران: 1336، ص11- 21.

	~~4. رایس، کلارا. '''''زنان ایران و راه و رسم زندگی آنان'''''. ترجمه ا. آزاد، تهران: 1366، ص72-74.~~

	5. آبادی، ب، م. '''''ظرائف و طرائف'''''. تبریز: 1357، ص81-89، 520 – 545، 675؛ محجوب، محمدجواد. '''''تحقیق در احوال وآثار و افکار و اشعار ایرج میرزا'''''. تهران: 1353، ص39، 163.

	~~6. مشاهدات مولف.~~

			== منبع اصلی ==
			[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،

			== نویسنده مقاله ==
	محمدرضا چیت ساز		محمدرضا چیت ساز
			[[رده:پوشاک]]
			[[رده:جامعه و نظام اجتماعی]]

Samei در ‏۴ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۱۷

2025-05-04T20:17:42Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۱۷
خط ۱:		خط ۱:
	'''گیوه'''، نوعی پا افزار که رویه آن از ریسمان و نخ‌های پنبه‌ای بافته و اغلب سفید رنگ ساخته می‌شد. کف آن نیز یا از چرم و یا از لته‌ها و پارچه‌های کهنه و به هم فشرده شده و در هم کشیده شده تهیه می‌شد.گیوه برای قرن‌ها، رایج‌ترین پاپوش روستاییان ایران و نیز برخی از شهرنشینان بود.<sup>1</sup>		'''گیوه'''، نوعی پا افزار که رویه آن از ریسمان و نخ‌های پنبه‌ای بافته و اغلب سفید رنگ ساخته می‌شد. کف آن نیز یا از چرم و یا از لته‌ها و پارچه‌های کهنه و به هم فشرده شده و در هم کشیده شده تهیه می‌شد.گیوه برای قرن‌ها، رایج‌ترین پاپوش روستاییان ایران و نیز برخی از شهرنشینان بود<ref>یادداشت مولف.</ref>.<sup>1</sup>

	~~'''~~ایران باستان~~''' :~~ بر پای شاپور پسر اردشیر ~~بابکان،~~ نوعی کفش گیوه مانند دیده می‌شود.<sup>2 </sup>		=== [[ایران باستان]] ===
			بر پای شاپور پسر [[اردشیر بابکان]]، نوعی کفش گیوه مانند دیده می‌شود.<sup>2 </sup>

	~~'''~~ابتدای اسلام تا عصرحاضر~~''':~~ گیوه‌ها مانند کفش، هم رو و هم پهلوهای پا را می‌گرفت اما چون رویه آن از جنس نرم و قابل انعطافی چون نخ بافته شده بود، پا در آن راحت‌تر بود. به هرحال به خاطر ارزانی و راحتی، این پاپوش سالیان سال کفش اصلی بسیاری از ساکنین ایران بوده است.<sup>3 </sup>البته زنان نیز، به ویژه زنان ایلاتی گیوه به پا می‌کرده‌اند.<sup>4 </sup>گیوه ملکی که نوکی تیز و برگشته داشت، و گیوه کرمانشاهی که نوک پهن‌تری دارد، از انواع دیگر گیوه‌های مشهور ایران بوده‌اند.<sup>5 </sup>نوع تزئینی و روفرشی آن‌ها که بیشتر در نواحی کرمانشاه تولید می‌شود، مورد استفاده اغلب زنان است.<sup>6</sup>		=== ابتدای [[اسلام]] تا عصرحاضر ===
			گیوه‌ها مانند کفش، هم رو و هم پهلوهای پا را می‌گرفت اما چون رویه آن از جنس نرم و قابل انعطافی چون نخ بافته شده بود، پا در آن راحت‌تر بود. به هرحال به خاطر ارزانی و راحتی، این پاپوش سالیان سال کفش اصلی بسیاری از ساکنین ایران بوده است.<sup>3 </sup>البته زنان نیز، به ویژه زنان ایلاتی گیوه به پا می‌کرده‌اند.<sup>4 </sup>گیوه ملکی که نوکی تیز و برگشته داشت، و گیوه کرمانشاهی که نوک پهن‌تری دارد، از انواع دیگر گیوه‌های مشهور ایران بوده‌اند.<sup>5 </sup>نوع تزئینی و روفرشی آن‌ها که بیشتر در نواحی کرمانشاه تولید می‌شود، مورد استفاده اغلب زنان است.<sup>6</sup>

	~~'''~~مآخذ~~''' :~~		== مآخذ ==
			1.
	1. ~~یادداشت مولف.~~

	2. Herzfeld,E.Iran in the ancient east,Oxford,1941,Pp.307-309,fig 401-402.		2. Herzfeld,E.Iran in the ancient east,Oxford,1941,Pp.307-309,fig 401-402.

Samei: صفحه‌ای تازه حاوی «'''گیوه'''، نوعی پا افزار که رویه آن از ریسمان و نخ‌های پنبه‌ای بافته و اغلب سفید رنگ ساخته می‌شد. کف آن نیز یا از چرم و یا از لته‌ها و پارچه‌های کهنه و به هم فشرده شده و در هم کشیده شده تهیه می‌شد.گیوه برای قرن‌ها، رایج‌ترین پاپوش روستاییان ای...» ایجاد کرد

2024-08-13T10:24:49Z

صفحه‌ای تازه حاوی «'''گیوه'''، نوعی پا افزار که رویه آن از ریسمان و نخ‌های پنبه‌ای بافته و اغلب سفید رنگ ساخته می‌شد. کف آن نیز یا از چرم و یا از لته‌ها و پارچه‌های کهنه و به هم فشرده شده و در هم کشیده شده تهیه می‌شد.گیوه برای قرن‌ها، رایج‌ترین پاپوش روستاییان ای...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

'''گیوه'''، نوعی پا افزار که رویه آن از ریسمان و نخ‌های پنبه‌ای بافته و اغلب سفید رنگ ساخته می‌شد. کف آن نیز یا از چرم و یا از لته‌ها و پارچه‌های کهنه و به هم فشرده شده و در هم کشیده شده تهیه می‌شد.گیوه برای قرن‌ها، رایج‌ترین پاپوش روستاییان ایران و نیز برخی از شهرنشینان بود.1

'''ایران باستان''' : بر پای شاپور پسر اردشیر بابکان، نوعی کفش گیوه مانند دیده می‌شود.2 

'''ابتدای اسلام تا عصرحاضر''': گیوه‌ها مانند کفش، هم رو و هم پهلوهای پا را می‌گرفت اما چون رویه آن از جنس نرم و قابل انعطافی چون نخ بافته شده بود، پا در آن راحت‌تر بود. به هرحال به خاطر ارزانی و راحتی، این پاپوش سالیان سال کفش اصلی بسیاری از ساکنین ایران بوده است.3 البته زنان نیز، به ویژه زنان ایلاتی گیوه به پا می‌کرده‌اند.4 گیوه ملکی که نوکی تیز و برگشته داشت، و گیوه کرمانشاهی که نوک پهن‌تری دارد، از انواع دیگر گیوه‌های مشهور ایران بوده‌اند.5 نوع تزئینی و روفرشی آن‌ها که بیشتر در نواحی کرمانشاه تولید می‌شود، مورد استفاده اغلب زنان است.6

'''مآخذ''' :

1. یادداشت مولف.

2. Herzfeld,E.Iran in the ancient east,Oxford,1941,Pp.307-309,fig 401-402.

نقش روی سنگ، تخت جمشید.

3. شهری، جعفر. '''''تاریخ اجتماعی تهران در قرن سیزدهم'''''. تهران: 1369، ج2، ص16- 18، 455-603 ؛ کمپفر، انگلبرت، '''''سفرنامه'''''. ترجمة کیکاووس جهانداری، تهران: خوارزمی، 1363، ص93، 241، 249- 251 ؛ بهنام، عیسی. '''''لباس مردم ایران در قرن 13'''''، '''''نقش و نگار'''''. ش 6، 1338، ص 5-13؛ ذکاء، یحیی. '''''لباس زنان ایران، از سده سیزدهم تا امروز'''''. تهران: 1336، ص11- 21.

4. رایس، کلارا. '''''زنان ایران و راه و رسم زندگی آنان'''''. ترجمه ا. آزاد، تهران: 1366، ص72-74.

5. آبادی، ب، م. '''''ظرائف و طرائف'''''. تبریز: 1357، ص81-89، 520 – 545، 675؛ محجوب، محمدجواد. '''''تحقیق در احوال وآثار و افکار و اشعار ایرج میرزا'''''. تهران: 1353، ص39، 163.

6. مشاهدات مولف.

محمدرضا چیت ساز