https://iranology-e.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%DB%8C%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%B2%D8%A7%DB%8C%DB%8C%28%D8%B4%D9%87%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B2%DB%8C%29 2026-06-21T17:19:28Z تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی MediaWiki 1.43.1 https://iranology-e.ir/index.php?title=%DB%8C%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%B2%D8%A7%DB%8C%DB%8C(%D8%B4%D9%87%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B2%DB%8C)&diff=105&oldid=prev 2024-08-07T05:42:35Z

<p>صفحه‌ای تازه حاوی « &#039;&#039;&#039;ياراحمد زايي&#039;&#039;&#039;، (شهنوازي)، از طوايف سني مذهب بلوچ استان سيستان و بلوچستان. ياراحمدزايي‌ها در منطقه‌اي كه از شمال به كوه تفتان و از جنوب به استخر و از شرق و غرب به ماشكيد و خاش محدود مي‌شود، پراكنده‌اند.&lt;sup&gt;1&lt;/sup&gt; در حدود 1276ش / 1897م ياراحمدزايي‌...» ایجاد کرد</p> <p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br /> &#039;&#039;&#039;ياراحمد زايي&#039;&#039;&#039;، (شهنوازي)، از طوايف سني مذهب بلوچ استان سيستان و بلوچستان. ياراحمدزايي‌ها در منطقه‌اي كه از شمال به كوه تفتان و از جنوب به استخر و از شرق و غرب به ماشكيد و خاش محدود مي‌شود، پراكنده‌اند.&lt;sup&gt;1&lt;/sup&gt;<br /> <br /> در حدود 1276ش / 1897م ياراحمدزايي‌ها عليه نيروهاي انگليسي و قواي دولتي كه در منطقه بودند، شورش كردند و پس از درگيري‌هاي فراوان شكست خوردند و سرداران طايفه تبعيد شدند. پس از چند وقت دولت از اعمال ياراحمد‌زايي‌ها چشم‌پوشي كرد و آن‌ها را بخشيد. از آن پس اين طايفه به شهنوازي معروف شدند.&lt;sup&gt;2&lt;/sup&gt;<br /> <br /> گروهي از ياراحمدزايي‌ها اسكان يافته‌اند و شمار زيادي از آن‌ها كوچ مي‌كنند. در گذشته محدوده كوچ ياراحمدزايي‌ها از شمال به كوه تفتان، از شرق به كوه مورپيش (مارپيچ)، از غرب به خاش و از جنوب به منطقة پسته‌زارهاي وحشي منتهي مي‌شد. كوچندگان ياراحمدزايي امروزه بين دهستان‌هاي شهرستان‌هاي ايرانشهر، خاش، زاهدان و سراوان استان سيستان و بلوچستان ييلاق و قشلاق مي‌كنند.&lt;sup&gt;3&lt;/sup&gt;<br /> <br /> طايفة ياراحمدزايي از 16 تيره مانند: سهراب‌زايي، شيروزايي، ميرگُل زايي و ... تشكيل شده است كه اين تيره‌ها به شاخه‌هاي متعددي نيز تقسيم مي‌شوند.&lt;sup&gt;4&lt;/sup&gt;<br /> <br /> ساختار طايفگي ياراحمدزايي‌ها بر اساس پدر تباري است و تمام اعضاي طايفه از خط پدري بنيانگذار طايفه نسب مي‌برند. رؤساي طايفه در ميان ياراحمدزايي‌ها سردار ناميده مي‌شوند. آخرين سردار طايفه (رئيس طايفه) سردارخان محمد‌خان و سردار سهراب‌خان ياراحمدزايي بوده‌اند.&lt;sup&gt;5&lt;/sup&gt;<br /> <br /> شمار كوچندگان اين طايفه در 1377ش 103 خانوار و 644 نفر برآورده شده است .&lt;sup&gt;6&lt;/sup&gt;<br /> <br /> ياراحمدزايي‌ها نيز مانند ديگر طوايف سيستان و بلوچستان براي تأمين معاش به دامداري و پرورش گوسفند، بز، شتر و الاغ و ... مي‌پردازند.&lt;sup&gt;7&lt;/sup&gt;<br /> <br /> <br /> &#039;&#039;&#039;مآخذ:&#039;&#039;&#039;<br /> <br /> # &#039;&#039;&#039;&#039;&#039;گزارش عملكرد گذشته و وضع موجود بخش‌هاي اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي استان سيستان و بلوچستان&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;، سيستان و بلوچستان: 1361، ص 60.<br /> # سايكس، پرسي. &#039;&#039;&#039;&#039;&#039;سفر‌نامه سايكس&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;. ترجمة حسين سعادت‌نوري، تهران: 1366، ص 143-144؛ افشار سيستاني، ايرج. &#039;&#039;&#039;&#039;&#039;مقدمه‌اي بر شناخت ايل‌ها، چادرنشينان و طوايف عشايري ايران&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;. تهران: 1366، 2/912.<br /> # &#039;&#039;&#039;&#039;&#039;سرشماري اجتماعي، اقتصادي عشاير كوچنده 1377، ‌جمعيت عشايري دهستان‌ها&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;. تهران: 1378، ص 88، 91-93، 96، 101؛ سالزمن، فيليپ، سي. «كوچ متفاوت دو طايفة بلوچ»، &#039;&#039;&#039;&#039;&#039;مجموعه كتاب آگاه، ايلات و عشاير&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;. تهران: 1362ش، ص 185.<br /> # &#039;&#039;&#039;&#039;&#039;بررسي ايلات و عشاير سيستان و بلوچستان&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;. تهران: 1348، ص 61.<br /> # افشارسيستاني. &#039;&#039;&#039;&#039;&#039;همان&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;. 2/920.<br /> # &#039;&#039;&#039;&#039;&#039;سرشماري اجتماعي ،اقتصادي عشاير كوچنده 1377، نتايج تفصيلي&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;. تهران: 1378، ص 42؛ سالزمن. &#039;&#039;&#039;&#039;&#039;همان&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;. ص 184-185.<br /> # &#039;&#039;&#039;&#039;&#039;سرشماري اجتماعي، اقتصادي عشاير كوچنده 1366، نتايج تفصيلي&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;. تهران: 1378، ص 49. &lt;br /&gt;معصومه ابراهیمی</div>

Samei