جشن مَردگیران: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۳ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۰۹

از مراسمی که در اواخر اسفند برگذار می‌شد، و اکنون از آن نشان کمی باقی است، جشن مردگیران است که باید چگونگی آن را در متون معتبر ادبی جست. بدین جهت مّردگیران خوانند که زنان از شوهران خود تمنّاها می‌کردند و آرزوهای انجام ناشده را می‌طلبیدند. به تعبیر دیگر: «جشنی است که مغان در پنج روز آخر اسفند ارمذ کنند و در این پنج روز زنان بر مردان مسلط باشند و هر چه خواهند از مردان گیرند و شوهران محکوم ایشانند^[۱].» در عجائب المخلوقات قزوینی آمده است که: «مغان روز نخست از پنج روزی که در آخر اسفند ارمذماه است و روز جشنی که آن را مردگیران خوانند از طلوع سپیده تا طلوع آفتاب به جهت دفع هوام سه دفعه می‌نویسند و آن را بر سه دیوار خانه می‌چسبانند و دیوار چهارم را که صدر خانه است خالی می‌گذارند.گویند در این روز آفریدون طلسمی فرمودی و سموم و هوام و حیوانات را بستی و عواید آن را که واضع نوشتن رقعه کژدم فریدون بوده این است که فارسیان بدان رقعه نویسند: به نام ایزد و آفریدون و جمعی برآنند که فریدون نوح است و از این جهت عربان در آن رقعه نویسند: «سلامٌ علی نوح فی‌العالمین[1].»

نیز نگاه کنید به

پاورقی

[1]. آئینهای نوروزی، یادشده، همان جا.

مآخذ

↑ فرهنگ انجمن آراء، به نقل از: هنری، مرتضی، آئینهای نوروزی، وزارت فرهنگ و هنر، تهران، پاییز ۵۲، ص۴۳.

منبع اصلی

شعبانی، رضا (1379). آداب و رسوم نوروز. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی.

نویسنده مقاله

رضا شعبانی

[1] فرهنگ انجمن آراء، به نقل از: هنری، مرتضی، آئینهای نوروزی، وزارت فرهنگ و هنر، تهران، پاییز ۵۲، ص۴۳.

[۱]

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-از مراسمی که در اواخر اسفند برگذار می‌شد، و اکنون از آن نشان کمی باقی است، جشن مُردگیران است که باید چگونگی آن را در متون معتبر ادبی جست. بدین جهت مّردگیران خوانند که زنان از شوهران خود تمنّاها می‌کردند و آرزوهای انجام ناشده را می‌طلبیدند. به تعبیر دیگر: «جشنی است که مغان در پنج روز آخر اسفند ارمذ کنند و در این پنج روز زنان بر مردان مسلط باشند و هر چه خواهند از مردان گیرند و شوهران محکوم ایشانند.» در عجائب المخلوقات قزوینی آمده است که: «مغان روز نخست از پنج روزی که در آخر اسفند ارمذماه است و روز جشنی که آن را مردگیران خوانند از طلوع سپیده تا طلوع آفتاب به جهت دفع هوام سه دفعه می‌نویسند و آن را بر سه دیوار خانه می‌چسبانند و دیوار چهارم را که صدر خانه است خالی می‌گذارند.گویند در این روز آفریدون طلسمی فرمودی و سموم و هوام و حیوانات را بستی و عواید آن را که واضع نوشتن رقعه کژدم فریدون بوده این است که فارسیان بدان رقعه نویسند: به نام ایزد و آفریدون و جمعی برآنند که فریدون نوح است و از این جهت عربان در آن رقعه نویسند: «سلامٌ علی نوح فی‌العالمین.»^{۲}
+[[پرونده:جشن مَردگیران.jpg|بندانگشتی|جشن مَردگیران ، قابل بازیابی از https://cafecatharsis.ir/33754/%D8%A2%D8%B4%D9%86%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%AC%D8%B4%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%85%D8%B1%D8%AF%DA%AF%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86/]]
+از مراسمی که در اواخر اسفند برگذار می‌شد، و اکنون از آن نشان کمی باقی است، جشن مردگیران است که باید چگونگی آن را در متون معتبر ادبی جست. بدین جهت مّردگیران خوانند که زنان از شوهران خود تمنّاها می‌کردند و آرزوهای انجام ناشده را می‌طلبیدند. به تعبیر دیگر: «جشنی است که مغان در پنج روز آخر اسفند ارمذ کنند و در این پنج روز زنان بر مردان مسلط باشند و هر چه خواهند از مردان گیرند و شوهران محکوم ایشانند<ref>'''''فرهنگ انجمن آراء'''''، به نقل از: هنری، مرتضی، آئینهای نوروزی، [https://www.farhang.gov.ir/ وزارت فرهنگ و هنر]، تهران، پاییز ۵۲، ص۴۳.</ref>.» در عجائب المخلوقات قزوینی آمده است که: «مغان روز نخست از پنج روزی که در آخر اسفند ارمذماه است و روز جشنی که آن را مردگیران خوانند از طلوع سپیده تا طلوع آفتاب به جهت دفع هوام سه دفعه می‌نویسند و آن را بر سه دیوار خانه می‌چسبانند و دیوار چهارم را که صدر خانه است خالی می‌گذارند.گویند در این روز آفریدون طلسمی فرمودی و سموم و هوام و حیوانات را بستی و عواید آن را که واضع نوشتن رقعه کژدم فریدون بوده این است که فارسیان بدان رقعه نویسند: به نام ایزد و آفریدون و جمعی برآنند که فریدون نوح است و از این جهت عربان در آن رقعه نویسند: «سلامٌ علی نوح فی‌العالمین[1].»
-۱- فرهنگ انجمن آراء، به نقل از: هنری، مرتضی، آئینهای نوروزی، وزارت فرهنگ و هنر، تهران، پاییز ۵۲، ص ۴۳.
+== نیز نگاه کنید به ==
-۲-آئینهای نوروزی، یادشده، همان جا.
+* [[مقدمات نوروزی]]
+* [[مراسم چهارشنبه سوری]]
+* [[آتش افروزی]]
+* [[بلاگردانی]]
+== پاورقی ==
+[1]. آئینهای نوروزی، یادشده، همان جا.
+== مآخذ ==
+<references />
+== منبع اصلی ==
+شعبانی، رضا (1379). آداب و رسوم نوروز. تهران[https://alhodapub.com/ : موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی.]
+== نویسنده مقاله ==
+رضا شعبانی
+[[رده:فرهنگ و نظام فرهنگی]]