پرش به محتوا

اسماعیل جعفری نیا: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''اسماعيل جعفري‌نيا،''' (فيروزآباد 1375-1307ش). عاشق، نوازندة كمانچه<sup>*</sup> و خواننده و داستان‌گو معروف به عاشق اسماعيل. آخرين بازمانده از نسل عاشق‌هاي قشقايي در فارس. طايفة او همگي در صف عاشق‌ها و نسل در نسل در كار موسيقي بودند. پدرش عاشق جعفر ا...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۹ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''اسماعيل جعفري‌نيا،''' (فيروزآباد 1375-1307ش).  
[[پرونده:400x400.jpg|بندانگشتی|آلبوم اسماعیل جعفری نیا، برگرفته از سایت بیپ تونز، قابل بازیابی از [https://beeptunes.com/track/21013536/%D8%A8%D8%B1-%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D8%B3-%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%85-%D8%A8%D9%88%D8%B2%D8%AF%D8%A7%D8%BA https://beeptunes.com/track/21013536/]]]
'''اسماعيل جعفری‌نيا،''' (فيروزآباد 1375-1307ش).  


عاشق، نوازندة كمانچه<sup>*</sup> و خواننده و داستان‌گو معروف به عاشق اسماعيل.  
عاشق، نوازنده كمانچه و خواننده و داستان‌گو معروف به عاشق اسماعيل. آخرين بازمانده از نسل عاشق‌های قشقایی در [[استان فارس|فارس]]. طايفه او همگی در صف عاشق‌ها و نسل در نسل در كار موسيقی بودند. پدرش عاشق جعفر از عاشق‌های بنام قشقايی بود. اسماعيل از 10 سالگی نزد پدر به فراگيری كمانچه و آواز پرداخت.  


آخرين بازمانده از نسل عاشق‌هاي قشقايي در فارس. طايفة او همگي در صف عاشق‌ها و نسل در نسل در كار موسيقي بودند. پدرش عاشق جعفر از عاشق‌هاي بنام قشقايي بود. اسماعيل از 10 سالگي نزد پدر به فراگيري كمانچه و آواز پرداخت.  
عاشق جعفر از آخرين عاشق‌هايی بود كه چگور می‌نواخت و ظاهراً پس از او و هم‌نسلانش چگور جای خود را به كمانچه داده است. شيوه او در نواختن كمانچه و به ويژه در همنوايی سيم‌ها و استفاده از كوک‌های مخصوص قابل توجه است. صدای گرفته و محزون و در عين حال پرقدرت او نيز از جمله خصوصيات ممتاز او محسوب می‌شود<ref>اطلاعات اين مدخل از طريق گفت‌وگو با مرحوم عاشق اسماعيل و توجه به شيوه اجرايی او به دست آمده است.</ref><ref>درویشی، محمد رضا (1376).  '''''آيينه و آواز. تهران:''''' حوزه هنری.</ref>.  


عاشق جعفر از آخرين عاشق‌هايي بود كه چگور<sup>*</sup> مي‌نواخت و ظاهراً پس از او و هم‌نسلانش چگور جاي خود را به كمانچه داده است. شيوة او در نواختن كمانچه و به ويژه در همنوايي سيم‌ها و استفاده از كوك‌هاي مخصوص قابل توجه است. صداي گرفته و محزون و در عين حال پرقدرت او نيز از جمله خصوصيات ممتاز او محسوب مي‌شود.
== نیز نگاه کنید به ==
[[اصلان طالبی]]


== '''مآخذ''' ==
     
<references />


'''مآخذ:'''
== منبع اصلی ==
 
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
-       اطلاعات اين مدخل از طريق گفت‌وگو با مرحوم عاشق اسماعيل و توجه به شيوة اجرايي او به دست آمده است.  
 
-       بيوگرافي عاشق اسماعيل در كتاب '''''آيينه و آواز'''''، محمدرضا درويشي، واحد موسيقي حوزة هنري 1376 منعكس است.


== نویسنده مقاله ==
محمدرضا درویشی
محمدرضا درویشی
[[رده:هنر]]
[[رده:موسیقی]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۰۸

آلبوم اسماعیل جعفری نیا، برگرفته از سایت بیپ تونز، قابل بازیابی از https://beeptunes.com/track/21013536/

اسماعيل جعفری‌نيا، (فيروزآباد 1375-1307ش).

عاشق، نوازنده كمانچه و خواننده و داستان‌گو معروف به عاشق اسماعيل. آخرين بازمانده از نسل عاشق‌های قشقایی در فارس. طايفه او همگی در صف عاشق‌ها و نسل در نسل در كار موسيقی بودند. پدرش عاشق جعفر از عاشق‌های بنام قشقايی بود. اسماعيل از 10 سالگی نزد پدر به فراگيری كمانچه و آواز پرداخت.

عاشق جعفر از آخرين عاشق‌هايی بود كه چگور می‌نواخت و ظاهراً پس از او و هم‌نسلانش چگور جای خود را به كمانچه داده است. شيوه او در نواختن كمانچه و به ويژه در همنوايی سيم‌ها و استفاده از كوک‌های مخصوص قابل توجه است. صدای گرفته و محزون و در عين حال پرقدرت او نيز از جمله خصوصيات ممتاز او محسوب می‌شود[۱][۲].

نیز نگاه کنید به

اصلان طالبی

مآخذ

     

  1. اطلاعات اين مدخل از طريق گفت‌وگو با مرحوم عاشق اسماعيل و توجه به شيوه اجرايی او به دست آمده است.
  2. درویشی، محمد رضا (1376). آيينه و آواز. تهران: حوزه هنری.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

محمدرضا درویشی