اسماعیل جعفری نیا: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ کنونی تا ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۰۸

آلبوم اسماعیل جعفری نیا، برگرفته از سایت بیپ تونز، قابل بازیابی از https://beeptunes.com/track/21013536/

اسماعيل جعفری‌نيا، (فيروزآباد 1375-1307ش).

عاشق، نوازنده كمانچه و خواننده و داستان‌گو معروف به عاشق اسماعيل. آخرين بازمانده از نسل عاشق‌های قشقایی در فارس. طايفه او همگی در صف عاشق‌ها و نسل در نسل در كار موسيقی بودند. پدرش عاشق جعفر از عاشق‌های بنام قشقايی بود. اسماعيل از 10 سالگی نزد پدر به فراگيری كمانچه و آواز پرداخت.

عاشق جعفر از آخرين عاشق‌هايی بود كه چگور می‌نواخت و ظاهراً پس از او و هم‌نسلانش چگور جای خود را به كمانچه داده است. شيوه او در نواختن كمانچه و به ويژه در همنوايی سيم‌ها و استفاده از كوک‌های مخصوص قابل توجه است. صدای گرفته و محزون و در عين حال پرقدرت او نيز از جمله خصوصيات ممتاز او محسوب می‌شود^[۱]^[۲].

نیز نگاه کنید به

اصلان طالبی

مآخذ

↑ اطلاعات اين مدخل از طريق گفت‌وگو با مرحوم عاشق اسماعيل و توجه به شيوه اجرايی او به دست آمده است.
↑ درویشی، محمد رضا (1376). آيينه و آواز. تهران: حوزه هنری.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

محمدرضا درویشی

[1] اطلاعات اين مدخل از طريق گفت‌وگو با مرحوم عاشق اسماعيل و توجه به شيوه اجرايی او به دست آمده است.

[2] درویشی، محمد رضا (1376). آيينه و آواز. تهران: حوزه هنری.

[۱]

[۲]

@@ خط ۲: / خط ۲: @@
 '''اسماعيل جعفری‌نيا،''' (فيروزآباد 1375-1307ش).
-عاشق، نوازنده كمانچه<sup>*</sup> و خواننده و داستان‌گو معروف به عاشق اسماعيل. آخرين بازمانده از نسل عاشق‌های قشقایی در فارس. طايفه او همگی در صف عاشق‌ها و نسل در نسل در كار موسيقی بودند. پدرش عاشق جعفر از عاشق‌های بنام قشقايی بود. اسماعيل از 10 سالگی نزد پدر به فراگيری كمانچه و آواز پرداخت.
+عاشق، نوازنده كمانچه و خواننده و داستان‌گو معروف به عاشق اسماعيل. آخرين بازمانده از نسل عاشق‌های قشقایی در [[استان فارس|فارس]]. طايفه او همگی در صف عاشق‌ها و نسل در نسل در كار موسيقی بودند. پدرش عاشق جعفر از عاشق‌های بنام قشقايی بود. اسماعيل از 10 سالگی نزد پدر به فراگيری كمانچه و آواز پرداخت.
-عاشق جعفر از آخرين عاشق‌هايی بود كه چگور<sup>*</sup> می‌نواخت و ظاهراً پس از او و هم‌نسلانش چگور جای خود را به كمانچه داده است. شيوه او در نواختن كمانچه و به ويژه در همنوايی سيم‌ها و استفاده از كوک‌های مخصوص قابل توجه است. صدای گرفته و محزون و در عين حال پرقدرت او نيز از جمله خصوصيات ممتاز او محسوب می‌شود<ref>اطلاعات اين مدخل از طريق گفت‌وگو با مرحوم عاشق اسماعيل و توجه به شيوه اجرايی او به دست آمده است.</ref><ref>درویشی، محمد رضا (1376).  '''''آيينه و آواز. تهران:''''' حوزه هنری.</ref>.
+عاشق جعفر از آخرين عاشق‌هايی بود كه چگور می‌نواخت و ظاهراً پس از او و هم‌نسلانش چگور جای خود را به كمانچه داده است. شيوه او در نواختن كمانچه و به ويژه در همنوايی سيم‌ها و استفاده از كوک‌های مخصوص قابل توجه است. صدای گرفته و محزون و در عين حال پرقدرت او نيز از جمله خصوصيات ممتاز او محسوب می‌شود<ref>اطلاعات اين مدخل از طريق گفت‌وگو با مرحوم عاشق اسماعيل و توجه به شيوه اجرايی او به دست آمده است.</ref><ref>درویشی، محمد رضا (1376).  '''''آيينه و آواز. تهران:''''' حوزه هنری.</ref>.
 == نیز نگاه کنید به ==
+[[اصلان طالبی]]
 == '''مآخذ''' ==
+<references />
+== منبع اصلی ==
+[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
+== نویسنده مقاله ==
+محمدرضا درویشی
+[[رده:هنر]]
+[[رده:موسیقی]]