پرش به محتوا

دو تپله(دو طبله): تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''دوتَپْله يا دو طبله،''' از گروه سازهاي پوست صدا<sup>*</sup>ي يك طرفه (يك طرف بسته) مضاعف. اين ساز و تاس<sup>*</sup> در مجموعة سازهاي خانوادة نقاره قرار مي‌گيرند و در واقع نقارة كردي به شمار مي‌روند كه در كردستان رايج‌اند. دو تپله متشكل از دو بدنة كاسه ي...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۳ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''دوتَپْله يا دو طبله،''' از گروه سازهاي پوست صدا<sup>*</sup>ي يك طرفه (يك طرف بسته) مضاعف.  
'''دوتَپْله یا دو طبله،''' از گروه [[سازهای پوست صدا]]<sup>*</sup>ی یک طرفه (یک طرف بسته) مضاعف.  


اين ساز و تاس<sup>*</sup> در مجموعة سازهاي خانوادة نقاره قرار مي‌گيرند و در واقع نقارة كردي به شمار مي‌روند كه در كردستان رايج‌اند. دو تپله متشكل از دو بدنة كاسه يا قدح مانند از جنس برنج يا مس است. بر دهانة كاسه‌ها پوست كشيده شده و آن را با دو مضراب چرمي، كه دوال مي‌نامند، نواخته مي‌شود. دوتپله در كردستان سازي منسوخ شده است و در گذشته از جمله سازهاي رزمي اين منطقه محسوب مي‌شده كه علاوه بر تهييج جنگاوران در موقع كارزار، در امر جاررساني نيز به كار مي‌رفته است. در گذشته اين ساز بر روي زين اسب بسته مي‌شد و فرد سوار بر اسب در حين حركت به نواختن آن مي‌پرداخت. با تغيير نظام ايلي و تغيير شرايط زندگي و كارزار، دوتپله نيز به تدريج به دست فراموشي سپرده شد.  
این ساز و [[تاس]]<sup>*</sup> در مجموعه سازهای خانواده [[نقاره]] قرار می‌گیرند و در واقع [[نقاره]] کردی به شمار می‌روند که در [[استان کردستان|کردستان]] رایج‌اند. دو تپله متشکل از دو بدنه کاسه یا قدح مانند از جنس برنج یا مس است. بر دهانه کاسه‌ها پوست کشیده شده و آن را با دو مضراب چرمی، که دوال می‌نامند، نواخته می‌شود. دوتپله در کردستان سازی منسوخ شده است و در گذشته از جمله سازهای رزمی این منطقه محسوب می‌شده که علاوه بر تهییج جنگاوران در موقع کارزار، در امر جاررسانی نیز به کار می‌رفته است. در گذشته این ساز بر روی زین اسب بسته می‌شد و فرد سوار بر اسب در حین حرکت به نواختن آن می‌پرداخت. با تغییر نظام ایلی و تغییر شرایط زندگی و کارزار، دوتپله نیز به تدریج به دست فراموشی سپرده شد<ref>پژوهش‌های میدانی مؤلف. شرح كامل‌تر را نک: درویشی، محمدرضا. '''''دایره المعارف سازهای ایران'''''. ج 3، در دست انتشار </ref>.  


== نیز نگاه کنید به ==


'''مآخذ:'''
* [[موسیقی کردستان]]
* [[نقاره]]
* [[سازهای پوست صدا]]


-       '''''پژوهش‌هاي ميداني مؤلف'''''. شرح كامل‌تر را نك: درويشي، محمدرضا. '''''دايرةالمعارف سازهاي ايران'''''. ج 3، در دست انتشار
== مآخذ ==
<references />
== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،


== نویسنده مقاله ==
محمدرضا درویشی
محمدرضا درویشی
[[رده:هنر]]
[[رده:موسیقی]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۳۷

دوتَپْله یا دو طبله، از گروه سازهای پوست صدا*ی یک طرفه (یک طرف بسته) مضاعف.

این ساز و تاس* در مجموعه سازهای خانواده نقاره قرار می‌گیرند و در واقع نقاره کردی به شمار می‌روند که در کردستان رایج‌اند. دو تپله متشکل از دو بدنه کاسه یا قدح مانند از جنس برنج یا مس است. بر دهانه کاسه‌ها پوست کشیده شده و آن را با دو مضراب چرمی، که دوال می‌نامند، نواخته می‌شود. دوتپله در کردستان سازی منسوخ شده است و در گذشته از جمله سازهای رزمی این منطقه محسوب می‌شده که علاوه بر تهییج جنگاوران در موقع کارزار، در امر جاررسانی نیز به کار می‌رفته است. در گذشته این ساز بر روی زین اسب بسته می‌شد و فرد سوار بر اسب در حین حرکت به نواختن آن می‌پرداخت. با تغییر نظام ایلی و تغییر شرایط زندگی و کارزار، دوتپله نیز به تدریج به دست فراموشی سپرده شد[۱].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. پژوهش‌های میدانی مؤلف. شرح كامل‌تر را نک: درویشی، محمدرضا. دایره المعارف سازهای ایران. ج 3، در دست انتشار

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

محمدرضا درویشی