پرش به محتوا

سرمد: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''سرمد،''' به معناي هميشه و دائم و سرمدي يعني هميشگي و دائمي به امري گفته مي‌شود كه اول و آخر نداشته باشد.<sup>1</sup> در فلسفه به وجودي سرمدي اطلاق مي‌شود كه از دو سو دوام داشته باشد، يكي دوام وجود در گذشته كه از آن تعبير به ازل مي‌كنند<sup>*</sup> و ديگري...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''سرمد،''' به معناي هميشه و دائم و سرمدي يعني هميشگي و دائمي به امري گفته مي‌شود كه اول و آخر نداشته باشد.<sup>1</sup> در فلسفه به وجودي سرمدي اطلاق مي‌شود كه از دو سو دوام داشته باشد، يكي دوام وجود در گذشته كه از آن تعبير به ازل مي‌كنند<sup>*</sup> و ديگري دوام وجود در آينده كه از آن به ابد<sup>*</sup> تعبير مي‌شود. همچنين از نسبت امر ثابت به امر ثابت ديگر، تعبير به سرمد شده است. مانند نسبت ذات خداوند به صفات او. اين اصطلاح كه ريشه‌اي قرآني دارد<sup>2</sup> در مقابل دو اصطلاح دهر<sup>*</sup> (نسبت امر ثابت به امر متغيّر) و زمان<sup>*</sup> (نسبت امر متغيّر به امر متغيّر ديگر) قرار دارد.<sup>3</sup>  
'''[[سرمد]]،''' به معنای همیشه و دائم و سرمدی یعنی همیشگی و دائمی به امری گفته می‌شود كه اول واخر نداشته باشد<ref>جرجانی، میرسید شریف. '''''تعریفات'''''. مدخل «سرمدی»، ص52.</ref><ref>احمد، نگری. '''''دستور''''' '''''العلماء'''''. 2/167- 116.</ref>. در فلسفه به وجودی سرمدی اطلاق می‌شود كه از دو سو دوام داشته باشد، یكی دوام وجود در گذشته كه از آن تعبیر به [[ازل]] می‌كنند و دیگری دوام وجود دراینده كه از آن به [[ابد]] تعبیر می‌شود. همچنین از نسبت امر ثابت به امر ثابت دیگر، تعبیر به سرمد شده است. مانند نسبت ذات خداوند به صفات او. این اصطلاح كه ریشه‌ای قرآنی دارد<ref>   '''''القصص'''''. 71 و 72.</ref> در مقابل دو اصطلاح [[دهر]] (نسبت امر ثابت به امر متغیّر) و [[زمان و مکان|زمان]]<sup>*</sup> (نسبت امر متغیّر به امر متغیّر دیگر) قرار دارد<ref>سبزواری، ملاهادی. '''''شرح''''' '''''منظومه'''''. 2/310.</ref>.


== نیز نگاه کنید به ==


'''مآخذ:'''
* [[ابد]]
* [[ازل]]<br />


1.    جرجاني، ميرسيد شريف. '''''تعريفات'''''. مدخل «سرمدي»، ص52؛ احمد، نگري. '''''دستور''''' '''''العلماء'''''. 2/167- 116.
== مآخذ ==
 
<references />
2.    '''''القصص'''''. 71 و 72.
== مبنع اصلی ==
 
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
3.    سبزواري، ملاهادي. '''''شرح''''' '''''منظومه'''''. 2/310.


== نویسنده مقاله ==
اصغر دادبه
اصغر دادبه
[[رده:عرفان، فلسفه و کلام]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۱۶

سرمد، به معنای همیشه و دائم و سرمدی یعنی همیشگی و دائمی به امری گفته می‌شود كه اول واخر نداشته باشد[۱][۲]. در فلسفه به وجودی سرمدی اطلاق می‌شود كه از دو سو دوام داشته باشد، یكی دوام وجود در گذشته كه از آن تعبیر به ازل می‌كنند و دیگری دوام وجود دراینده كه از آن به ابد تعبیر می‌شود. همچنین از نسبت امر ثابت به امر ثابت دیگر، تعبیر به سرمد شده است. مانند نسبت ذات خداوند به صفات او. این اصطلاح كه ریشه‌ای قرآنی دارد[۳] در مقابل دو اصطلاح دهر (نسبت امر ثابت به امر متغیّر) و زمان* (نسبت امر متغیّر به امر متغیّر دیگر) قرار دارد[۴].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. جرجانی، میرسید شریف. تعریفات. مدخل «سرمدی»، ص52.
  2. احمد، نگری. دستور العلماء. 2/167- 116.
  3.    القصص. 71 و 72.
  4. سبزواری، ملاهادی. شرح منظومه. 2/310.

مبنع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

اصغر دادبه