آرامش در حضور دیگران: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
آرامش در حضور دیگران (ناصر تقوایی، 1349) | آرامش در حضور دیگران (ناصر تقوایی، 1349). سیاسیترین فیلم سینمای ایران در دهه 1340 و 1350، که براساس فیلمنامهای از دکتر غلامحسین ساعدی و با حضور اکبر مشکین، ثریا قاسمی، محمدعلی سپانلو، منوچهر آتشی و پرتو نوریعلا در مقام بازیگر ساخته شد، و پس از نخستین نمایش در «جشن هنر [[شیراز]]» (شهریور 1349) در محاق توقیف چند ساله قرار گرفت؛ اما بعد از آنکه در سی و سومین جشنواره فیلم ونیز (ایتالیا، 1351/ 1972 میلادی) دیپلم افتخار به آن اهدا شد، به مدت چند شب در سینما کاپری (فروردین 1352) به نمایش درآمد، و از آن زمان تا کنون اجازه نمایش عمومی آن لغو شده است. فیلم به داستان زندگی نابههنجار یک سرهنگ بازنشسته ارتش شاهنشاهی میپردازد که در پیرانهسر به الکل پناه برده است. دیپلم افتخار جشنواره بینالمللی فیلم ونیز (1972) به این فیلم اهدا شد<ref>مرادی کوچی، شهناز. «'''''اقتباس ادبی در سینمای ایران'''''».تهران: انتشارات آگاه، 1368، ص 52 تا 67.</ref><ref>حیدری، غلام. «'''''معرفی و نقد آثار ناصر تقوایی'''''». تهران: انتشارات بهنگار، 1369، ص 207 تا 262.</ref><ref>طالبی نژاد، احمد."'''''به روایت ناصر تقوایی'''''". تهران: انتشارات روزنهکار، 1375، ص 54 تا 43.</ref>. | ||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[هزاردستان]] | |||
* [[ناخدا خورشید]] | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
عباس بهارلو | |||
[[رده:هنر]] | |||
[[رده:سینما]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۴ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۱۶
آرامش در حضور دیگران (ناصر تقوایی، 1349). سیاسیترین فیلم سینمای ایران در دهه 1340 و 1350، که براساس فیلمنامهای از دکتر غلامحسین ساعدی و با حضور اکبر مشکین، ثریا قاسمی، محمدعلی سپانلو، منوچهر آتشی و پرتو نوریعلا در مقام بازیگر ساخته شد، و پس از نخستین نمایش در «جشن هنر شیراز» (شهریور 1349) در محاق توقیف چند ساله قرار گرفت؛ اما بعد از آنکه در سی و سومین جشنواره فیلم ونیز (ایتالیا، 1351/ 1972 میلادی) دیپلم افتخار به آن اهدا شد، به مدت چند شب در سینما کاپری (فروردین 1352) به نمایش درآمد، و از آن زمان تا کنون اجازه نمایش عمومی آن لغو شده است. فیلم به داستان زندگی نابههنجار یک سرهنگ بازنشسته ارتش شاهنشاهی میپردازد که در پیرانهسر به الکل پناه برده است. دیپلم افتخار جشنواره بینالمللی فیلم ونیز (1972) به این فیلم اهدا شد[۱][۲][۳].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
عباس بهارلو