پرش به محتوا

حقوق جزا: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''حقوق جزا،''' يا حقوق كيفري مجموعه قواعد الزام آوري است كه دولت حاكمه در مقابل اعمال ضد اجتماعي افراد جامعه به كار مي‌برد و از طريق تهديد به مجازات، يا اجراي مجازات، يا اقدمات تأميني و يا تربيتي از اعمال مخل نظم جامعه پيشگيري و عدالت نسبي و نظم...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۲ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''حقوق جزا،''' يا حقوق كيفري مجموعه قواعد الزام آوري است كه دولت حاكمه در مقابل اعمال ضد اجتماعي افراد جامعه به كار مي‌برد و از طريق تهديد به مجازات، يا اجراي مجازات، يا اقدمات تأميني و يا تربيتي از اعمال مخل نظم جامعه پيشگيري و عدالت نسبي و نظم و امنيت را برقرار مي‌كند.<sup>1</sup> حقوق جزا بخشي از حقوق داخلي و داراي ويژگي‌هاي زير مي‌باشد: 1- وجود ضمانت اجراهاي خاص در قواعد حقوق جزا 2- الزامي بودن قواعد حقوق جزا 3- كلي و عام بودن قوانين كيفري 4- سرزميني و شخصي بودن قواعد حقوق جزا.<sup>2</sup> حقوق جزاي داخلي را مي‌توان به حقوق جزاي عموي، حقوق جزاي اختصاصي و آئين دادرسي كيفري، و با توجه به روابط بين‌المللي، به حقوق جزاي بين‌الملل نيز تقسيم كرد.<sup>3</sup> حقوق جزاي عمومي به قواعد كلي و مشترك جرايم و مجازات‌ها و به طور كلي، شروط تحقق بزه و عناصر جرم مي‌پردازد.<sup>4</sup> حقوق جزاي اختصاصي به تعريف و بررسي هر جرم و شرايط و اركان متشكلة آن، خصوصيات و جزئيات بزه و واكنش مشخص و مقرر در برابر هر جرم، مي‌پردازد.<sup>5</sup> آئين دادرسي كيفري به قواعد راجع به كشف، تحقيق بزه و تعيين مسئوليت بزهكاران مي‌پردازد.<sup>6</sup> حقوق جزاي بين‌الملل نحوة مبارزه عليه جرائم بين‌الملل را تنظيم مي‌كند و قواعد آن از حقوق قواعدي است كه از ارادة دولت‌ها ناشي مي‌شود.<sup>7</sup>
'''حقوق جزا،''' یا حقوق کیفری مجموعه قواعد الزام آوری است که دولت حاکمه در مقابل اعمال ضد اجتماعی افراد جامعه به کار می‌برد و از طریق تهدید به مجازات، یا اجرای مجازات، یا اقدمات تأمینی و یا تربیتی از اعمال مخل نظم جامعه پیشگیری و عدالت نسبی و نظم و امنیت را برقرار می‌کند<ref>گلدوزیان، ایرج. '''''حقوق جزای عمومی'''''. انتشارات دانشگاه تهران، جلد اول، ص35.</ref>. حقوق جزا بخشی از حقوق داخلی و دارای ویژگی‌های زیر می‌باشد:


# وجود ضمانت اجراهای خاص در قواعد حقوق جزا؛
# الزامی بودن قواعد حقوق جزا؛
# کلی و عام بودن قوانین کیفری؛
# سرزمینی و شخصی بودن قواعد حقوق جزا.<ref>گلدوزیان، ایرج. '''''حقوق جزای عمومی'''''. انتشارات دانشگاه تهران، جلد اول، ص39 به بعد.</ref>.


'''مآخذ:'''
حقوق جزای داخلی را می‌توان به حقوق جزای عموی، حقوق جزای اختصاصی و [[آیین دادرسی|آئین دادرسی]] کیفری، و با توجه به روابط بین‌المللی، به حقوق جزای بین‌الملل نیز تقسیم کرد.<ref>گلدوزیان، ایرج. '''''حقوق جزای عمومی'''''. انتشارات دانشگاه تهران، جلد اول، ص158.</ref> حقوق جزای عمومی به قواعد کلی و مشترک جرایم و مجازات‌ها و به طور کلی، شروط تحقق بزه و عناصر [[جرم]] می‌پردازد.<ref>اردبیلی، محمدعلی. '''''حقوق جزای عمومی'''''. نشر میزان، جلد اول، ص48.</ref> حقوق جزای اختصاصی به تعریف و بررسی هر [[جرم]] و شرایط و ارکان متشکله آن، خصوصیات و جزئیات بزه و واکنش مشخص و مقرر در برابر هر [[جرم]]، می‌پردازد.<ref>صادقی، هادی. '''''حقوق جزای اختصاصی'''''. جرایم علیه اشخاص، ص12.</ref> [[آیین دادرسی|آئین دادرسی]] کیفری به قواعد راجع به کشف، تحقیق بزه و تعیین مسئولیت بزهکاران می‌پردازد.<ref>صادقی، هادی. '''''حقوق جزای اختصاصی'''''. جرایم علیه اشخاص، ص5.</ref> حقوق جزای بین‌الملل نحوه مبارزه علیه جرائم بین‌الملل را تنظیم می‌کند و قواعد آن از حقوق قواعدی است که از اراده دولت‌ها ناشی می‌شود<ref>گلدوزیان، ایرج. '''''حقوق جزای عمومی'''''. انتشارات دانشگاه تهران، جلد اول، ص172.</ref>.


                                 1.      گلدوزيان، ايرج. '''''حقوق جزاي عمومي'''''. انتشارات دانشگاه تهران، جلد اول، ص35.
== نیز نگاه کنید به ==


                                 2.      همان، ص39 به بعد.
* [[حقوق]]
 
* [[آیین دادرسی]]
                                 3.      همان، ص158.
* [[حقوق مدنی]]
 
* [[حقوق اداری]]
                                 4.      اردبيلي، محمدعلي. '''''حقوق جزاي عمومي'''''. نشر ميزان، جلد اول، ص48.
 
                                 5.      صادقي، هادي. '''''حقوق جزاي اختصاصي'''''. جرايم عليه اشخاص، ص12.
 
                                 6.      همان، ص5.
 
                                 7.      گلدوزيان، همان، ص172.


== مآخذ                              ==
<references />
== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،


== نویسنده مقاله ==
علی اکبر اسدزاده
علی اکبر اسدزاده
[[رده:علوم اسلامی و حقوق فقهی]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۶ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۳۱

حقوق جزا، یا حقوق کیفری مجموعه قواعد الزام آوری است که دولت حاکمه در مقابل اعمال ضد اجتماعی افراد جامعه به کار می‌برد و از طریق تهدید به مجازات، یا اجرای مجازات، یا اقدمات تأمینی و یا تربیتی از اعمال مخل نظم جامعه پیشگیری و عدالت نسبی و نظم و امنیت را برقرار می‌کند[۱]. حقوق جزا بخشی از حقوق داخلی و دارای ویژگی‌های زیر می‌باشد:

  1. وجود ضمانت اجراهای خاص در قواعد حقوق جزا؛
  2. الزامی بودن قواعد حقوق جزا؛
  3. کلی و عام بودن قوانین کیفری؛
  4. سرزمینی و شخصی بودن قواعد حقوق جزا.[۲].

حقوق جزای داخلی را می‌توان به حقوق جزای عموی، حقوق جزای اختصاصی و آئین دادرسی کیفری، و با توجه به روابط بین‌المللی، به حقوق جزای بین‌الملل نیز تقسیم کرد.[۳] حقوق جزای عمومی به قواعد کلی و مشترک جرایم و مجازات‌ها و به طور کلی، شروط تحقق بزه و عناصر جرم می‌پردازد.[۴] حقوق جزای اختصاصی به تعریف و بررسی هر جرم و شرایط و ارکان متشکله آن، خصوصیات و جزئیات بزه و واکنش مشخص و مقرر در برابر هر جرم، می‌پردازد.[۵] آئین دادرسی کیفری به قواعد راجع به کشف، تحقیق بزه و تعیین مسئولیت بزهکاران می‌پردازد.[۶] حقوق جزای بین‌الملل نحوه مبارزه علیه جرائم بین‌الملل را تنظیم می‌کند و قواعد آن از حقوق قواعدی است که از اراده دولت‌ها ناشی می‌شود[۷].

نیز نگاه کنید به

مآخذ                             

  1. گلدوزیان، ایرج. حقوق جزای عمومی. انتشارات دانشگاه تهران، جلد اول، ص35.
  2. گلدوزیان، ایرج. حقوق جزای عمومی. انتشارات دانشگاه تهران، جلد اول، ص39 به بعد.
  3. گلدوزیان، ایرج. حقوق جزای عمومی. انتشارات دانشگاه تهران، جلد اول، ص158.
  4. اردبیلی، محمدعلی. حقوق جزای عمومی. نشر میزان، جلد اول، ص48.
  5. صادقی، هادی. حقوق جزای اختصاصی. جرایم علیه اشخاص، ص12.
  6. صادقی، هادی. حقوق جزای اختصاصی. جرایم علیه اشخاص، ص5.
  7. گلدوزیان، ایرج. حقوق جزای عمومی. انتشارات دانشگاه تهران، جلد اول، ص172.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

علی اکبر اسدزاده