دیوان تمییز: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''دیوان تمییز،''' دادگاه ناظر بر آراء محاکم فرجام خواهی. | '''دیوان تمییز،''' دادگاه ناظر بر آراء محاکم فرجام خواهی. | ||
دیوان تمییز، دادگاهی است که تقریباً در همه کشورهای جهان<ref name=":0">فرهیخته، شمسالدین. '''''فرهنگ''''' '''''فرهیخته'''''. تهران: زرین، 1377، ص439.</ref>، تحت دیوان عالی تمییز، دادگاه فرجام، دیوان کشور، دیوان عالی کشور، دیوان عدالت عظمی و محکمه نقض و ابرام، به عنوان عالیترین مرجع قضایی مطرح است<ref>جعفریلنگرودی، محمدجعفر. '''''مسبوط در ترمینولوژی حقوق'''''. تهران: گنج دانش، 1381، ج3، 1988.</ref>. این دادگاه، وظیفه رسیدگی فرجامی به شکایات وارد بر احکام دادگاههای استنیاف و احکامی که به مرحله قطعیت رسیده را بر عهده دارد؛ یعنی، بدون ورود به ماهیت دعوی بر حکم محاکم | دیوان تمییز، دادگاهی است که تقریباً در همه کشورهای جهان<ref name=":0">فرهیخته، شمسالدین. '''''فرهنگ''''' '''''فرهیخته'''''. تهران: زرین، 1377، ص439.</ref>، تحت دیوان عالی تمییز، دادگاه فرجام، دیوان کشور، دیوان عالی کشور، دیوان عدالت عظمی و محکمه نقض و ابرام، به عنوان عالیترین [[قوه قضاییه|مرجع قضایی]] مطرح است<ref>جعفریلنگرودی، محمدجعفر. '''''مسبوط در ترمینولوژی حقوق'''''. تهران: گنج دانش، 1381، ج3، 1988.</ref>. این دادگاه، وظیفه رسیدگی فرجامی به شکایات وارد بر احکام دادگاههای استنیاف و احکامی که به مرحله قطعیت رسیده را بر عهده دارد؛ یعنی، بدون ورود به ماهیت دعوی بر حکم محاکم فرجام خواهی یا آراء دادگاههای پژوهش نظارت داشته، حکم را از نظر موافقت یا مخالفت با [[قانون]] بررسی میکند؛ در صورتی که حکم دادگاه استیناف موافق با [[قانون]] باشد، حکم را تأیید و در غیر این صورت، نقض میکند<ref name=":0" /><ref name=":1">مصاحب، غلامحسین. '''''دایرهالمعارف بزرگ فارسی'''''. فرانکلین: ص1531 </ref><ref name=":2">جعفری لنگرودی، محمدجعفر. '''''ترمینولوژی حقوق'''''. تهران: گنج دانش، ص. 319. </ref>. | ||
از دیگر وظایف دیوان تمییز، رسیدگی به اتهامات وزراء، در دوره تصدی وزارت است<ref name=":1" /><ref name=":2" />؛ نیز این دیوان، نگهبان وحدت رویه قضایی است به گونهای که در صورت برخورد با تشتت آراء شعب موضوعی خاص موضوع در هیأت عمومی دیوان، مطرح شده، رأی صادره از سوی این هیأت، حکم قانون مییابد<ref name=":0" /><ref name=":1" /><ref name=":2" />. وظایف این دیوان اولاً در جهت رعایت عدالت نسبی بهتر و ثانیاً ضایع نشدن رویه قضایی است<ref name=":0" />. | از دیگر وظایف دیوان تمییز، رسیدگی به اتهامات وزراء، در دوره تصدی وزارت است<ref name=":1" /><ref name=":2" />؛ نیز این دیوان، نگهبان وحدت رویه قضایی است به گونهای که در صورت برخورد با تشتت آراء شعب موضوعی خاص موضوع در هیأت عمومی دیوان، مطرح شده، رأی صادره از سوی این هیأت، حکم [[قانون]] مییابد<ref name=":0" /><ref name=":1" /><ref name=":2" />. وظایف این دیوان اولاً در جهت رعایت عدالت نسبی بهتر و ثانیاً ضایع نشدن رویه قضایی است<ref name=":0" />. | ||
== نیز نگاه کنید به == | == نیز نگاه کنید به == | ||
* [[دیوان مظالم]] | |||
* [[قوه قضاییه]] | |||
== مآخذ == | == مآخذ == | ||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
اسدالله معظمی گودرزی | |||
[[رده:علوم اسلامی و حقوق فقهی]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۶ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۵۹
دیوان تمییز، دادگاه ناظر بر آراء محاکم فرجام خواهی.
دیوان تمییز، دادگاهی است که تقریباً در همه کشورهای جهان[۱]، تحت دیوان عالی تمییز، دادگاه فرجام، دیوان کشور، دیوان عالی کشور، دیوان عدالت عظمی و محکمه نقض و ابرام، به عنوان عالیترین مرجع قضایی مطرح است[۲]. این دادگاه، وظیفه رسیدگی فرجامی به شکایات وارد بر احکام دادگاههای استنیاف و احکامی که به مرحله قطعیت رسیده را بر عهده دارد؛ یعنی، بدون ورود به ماهیت دعوی بر حکم محاکم فرجام خواهی یا آراء دادگاههای پژوهش نظارت داشته، حکم را از نظر موافقت یا مخالفت با قانون بررسی میکند؛ در صورتی که حکم دادگاه استیناف موافق با قانون باشد، حکم را تأیید و در غیر این صورت، نقض میکند[۱][۳][۴].
از دیگر وظایف دیوان تمییز، رسیدگی به اتهامات وزراء، در دوره تصدی وزارت است[۳][۴]؛ نیز این دیوان، نگهبان وحدت رویه قضایی است به گونهای که در صورت برخورد با تشتت آراء شعب موضوعی خاص موضوع در هیأت عمومی دیوان، مطرح شده، رأی صادره از سوی این هیأت، حکم قانون مییابد[۱][۳][۴]. وظایف این دیوان اولاً در جهت رعایت عدالت نسبی بهتر و ثانیاً ضایع نشدن رویه قضایی است[۱].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ فرهیخته، شمسالدین. فرهنگ فرهیخته. تهران: زرین، 1377، ص439.
- ↑ جعفریلنگرودی، محمدجعفر. مسبوط در ترمینولوژی حقوق. تهران: گنج دانش، 1381، ج3، 1988.
- ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ مصاحب، غلامحسین. دایرهالمعارف بزرگ فارسی. فرانکلین: ص1531
- ↑ ۴٫۰ ۴٫۱ ۴٫۲ جعفری لنگرودی، محمدجعفر. ترمینولوژی حقوق. تهران: گنج دانش، ص. 319.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
اسدالله معظمی گودرزی