شیخ مفید: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''شیخ مفید'''، محدث و فقیه شیعی (336-413)،<ref name=":0">گرجی، ابوالقاسم. '''''تاریخ فقه و فقها.''''' تهران: سازمان مطالعه و تدوین كتب علوم انسانی دانشگاه، (سمت)، 1379، ص143.</ref> محمد بن محمد بن نعمان | '''شیخ مفید'''، محدث و فقیه شیعی (336-413)،<ref name=":0">گرجی، ابوالقاسم. '''''تاریخ فقه و فقها.''''' تهران: سازمان مطالعه و تدوین كتب علوم انسانی دانشگاه، (سمت)، 1379، ص143.</ref> محمد بن محمد بن نعمان عکبری بغدادی ملقب به «ابن المعلم» معروف به شیخ مفید<ref name=":1">عاملی، جعفر مرتضی. '''''شیخ مفید پرچم دار آزادی و اندیشه'''''. قم: مركز انتشارات دفتر تبلیغات اسلامی، 1380، ص11.</ref>. در یازدهم ذی القعده سال 336 در روستایی به نام عکبری در ده فرسنگی بغداد به دنیا آمد<ref name=":1" />. به دلیل حاضر جوابی، و قدرتش در نقض استدلال طرف مباحثه اش، قاضی عبدالجبار معتزلی، به شیخ مفید معروف شد<ref>مدرس، محمدعلی'''''. ریحانۀالادب'''''. تبریز: چاپخانۀ شفق، جلد 2 و 5، ص161 و 162.</ref>. نزد پدرش به آموختن [[قرآن]] و مقدمات پرداخت و به همراه او به بغداد رفت و نزد استادان علوم متداول عصر خویش را فرا گرفت<ref name=":0" />. مؤلف کتاب اعیان الشیعه 56 تن از این بزرگان را معرفی میکند، از آن جمله شیخ صدوق، (وفات381)، ابن جنید اسکافی (وفات 381)، ابن قولویه (وفات 363)، محمد بن عمران مرزبانی (وفات 384) میباشند<ref name=":0" />. | ||
شیخ مفید همچنین شاگردان بسیاری تربیت نمود از آن جمله سیدمرتضی (وفات 436)، سیدرضی (406)، شیخ طوسی (وفات 460) و نجاشی (وفات450)<ref name=":0" />. آثار شیخ | شیخ مفید همچنین شاگردان بسیاری تربیت نمود از آن جمله سیدمرتضی (وفات 436)، سیدرضی (406)، [[شیخ طوسی]] (وفات 460) و نجاشی (وفات450)<ref name=":0" />. آثار شیخ متکی به استدلالات علمی، روح عقل و اندیشه که از ویژگیهای شخصی وی بوده است<ref>عاملی، جعفر مرتضی. '''''شیخ مفید پرچم دار آزادی و اندیشه'''''. قم: مركز انتشارات دفتر تبلیغات اسلامی، 1380، ص 65.</ref>. او را صاحب حدود دویست اثر ذکر کردهاند از آن جمله می توان به موارد زیر اشاره کرد: | ||
1- الارشاد فی معرفۀ حجج الله علی العباد (نخستین و دقیق ترین | 1- الارشاد فی معرفۀ حجج الله علی العباد (نخستین و دقیق ترین کتاب در شرح حال ائمه اطهار)؛ | ||
2- المقنعه، (در ابواب فقه، و قدیم ترین متون فقهی شیعه)؛ | 2- المقنعه، (در ابواب فقه، و قدیم ترین متون فقهی شیعه)؛ | ||
| خط ۹: | خط ۹: | ||
3- العیون و المحاسن، (مناظره شیخ با مخالفین<ref>گرجی، ابوالقاسم. '''''تاریخ فقه و فقها.''''' تهران: سازمان مطالعه و تدوین كتب علوم انسانی دانشگاه، (سمت)، 1379، ص143-144.</ref>). | 3- العیون و المحاسن، (مناظره شیخ با مخالفین<ref>گرجی، ابوالقاسم. '''''تاریخ فقه و فقها.''''' تهران: سازمان مطالعه و تدوین كتب علوم انسانی دانشگاه، (سمت)، 1379، ص143-144.</ref>). | ||
قبل از شیخ فقه در بین علمای شیعه، به صورت | قبل از شیخ فقه در بین علمای شیعه، به صورت کنونی رایج نبود و احادیث فقهی منقول از ائمۀاطهار، با نقل سلسلۀ سند عیناً در کتاب درج میشد و فقها هیچگونه تصرفی در متن حدیث نمیکردند که این امر مانعی در مسیر تکامل علوم اندیشمندان بود و با ظهور شیخ این مانع برطرف شد<ref>گرجی، ابوالقاسم. '''''تاریخ فقه و فقها.''''' تهران: سازمان مطالعه و تدوین كتب علوم انسانی دانشگاه، (سمت)، 1379، ص144-145.</ref>. در آن عصر آراء فقهی و کلامی مطرح و با یکدیگر تطبیق داده میشد و هر صاحب رأی برای اقناع طرف مقابل دلیل و برهان اقامه میکرد و شیخ در این عرصه با تکیه بر مبانی استوار شیعه، کتاب ارزشمندی به نام «الاعلام فیما اتفقت الامامیۀ علیه من الاحکام» را تألیف کرد<ref>گرجی، ابوالقاسم. '''''تاریخ فقه و فقها.''''' تهران: سازمان مطالعه و تدوین كتب علوم انسانی دانشگاه، (سمت)، 1379، ص146.</ref>. شیخ شب جمعه، سوم ماه مبارک رمضان 413ق، در سن هفتاد و شش یا هفت سالگی در بغداد وفات یافت<ref>مدرس، محمدعلی'''''. ریحانۀالادب'''''. تبریز: چاپخانۀ شفق، جلد2 و 5، ص. 346.</ref>. | ||
== نیز نگاه کنید به == | == نیز نگاه کنید به == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== مآخذ == | == مآخذ == | ||
<references /> | <references /> | ||
== منبع اصلی == | == منبع اصلی == | ||
دانشنامه ایران | [https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | ||
== نویسنده مقاله == | == نویسنده مقاله == | ||
آیت الله معظمی گودرزی | آیت الله معظمی گودرزی | ||
[[رده:علوم اسلامی و حقوق فقهی]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۶ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۲:۳۴
شیخ مفید، محدث و فقیه شیعی (336-413)،[۱] محمد بن محمد بن نعمان عکبری بغدادی ملقب به «ابن المعلم» معروف به شیخ مفید[۲]. در یازدهم ذی القعده سال 336 در روستایی به نام عکبری در ده فرسنگی بغداد به دنیا آمد[۲]. به دلیل حاضر جوابی، و قدرتش در نقض استدلال طرف مباحثه اش، قاضی عبدالجبار معتزلی، به شیخ مفید معروف شد[۳]. نزد پدرش به آموختن قرآن و مقدمات پرداخت و به همراه او به بغداد رفت و نزد استادان علوم متداول عصر خویش را فرا گرفت[۱]. مؤلف کتاب اعیان الشیعه 56 تن از این بزرگان را معرفی میکند، از آن جمله شیخ صدوق، (وفات381)، ابن جنید اسکافی (وفات 381)، ابن قولویه (وفات 363)، محمد بن عمران مرزبانی (وفات 384) میباشند[۱].
شیخ مفید همچنین شاگردان بسیاری تربیت نمود از آن جمله سیدمرتضی (وفات 436)، سیدرضی (406)، شیخ طوسی (وفات 460) و نجاشی (وفات450)[۱]. آثار شیخ متکی به استدلالات علمی، روح عقل و اندیشه که از ویژگیهای شخصی وی بوده است[۴]. او را صاحب حدود دویست اثر ذکر کردهاند از آن جمله می توان به موارد زیر اشاره کرد:
1- الارشاد فی معرفۀ حجج الله علی العباد (نخستین و دقیق ترین کتاب در شرح حال ائمه اطهار)؛
2- المقنعه، (در ابواب فقه، و قدیم ترین متون فقهی شیعه)؛
3- العیون و المحاسن، (مناظره شیخ با مخالفین[۵]).
قبل از شیخ فقه در بین علمای شیعه، به صورت کنونی رایج نبود و احادیث فقهی منقول از ائمۀاطهار، با نقل سلسلۀ سند عیناً در کتاب درج میشد و فقها هیچگونه تصرفی در متن حدیث نمیکردند که این امر مانعی در مسیر تکامل علوم اندیشمندان بود و با ظهور شیخ این مانع برطرف شد[۶]. در آن عصر آراء فقهی و کلامی مطرح و با یکدیگر تطبیق داده میشد و هر صاحب رأی برای اقناع طرف مقابل دلیل و برهان اقامه میکرد و شیخ در این عرصه با تکیه بر مبانی استوار شیعه، کتاب ارزشمندی به نام «الاعلام فیما اتفقت الامامیۀ علیه من الاحکام» را تألیف کرد[۷]. شیخ شب جمعه، سوم ماه مبارک رمضان 413ق، در سن هفتاد و شش یا هفت سالگی در بغداد وفات یافت[۸].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ گرجی، ابوالقاسم. تاریخ فقه و فقها. تهران: سازمان مطالعه و تدوین كتب علوم انسانی دانشگاه، (سمت)، 1379، ص143.
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ عاملی، جعفر مرتضی. شیخ مفید پرچم دار آزادی و اندیشه. قم: مركز انتشارات دفتر تبلیغات اسلامی، 1380، ص11.
- ↑ مدرس، محمدعلی. ریحانۀالادب. تبریز: چاپخانۀ شفق، جلد 2 و 5، ص161 و 162.
- ↑ عاملی، جعفر مرتضی. شیخ مفید پرچم دار آزادی و اندیشه. قم: مركز انتشارات دفتر تبلیغات اسلامی، 1380، ص 65.
- ↑ گرجی، ابوالقاسم. تاریخ فقه و فقها. تهران: سازمان مطالعه و تدوین كتب علوم انسانی دانشگاه، (سمت)، 1379، ص143-144.
- ↑ گرجی، ابوالقاسم. تاریخ فقه و فقها. تهران: سازمان مطالعه و تدوین كتب علوم انسانی دانشگاه، (سمت)، 1379، ص144-145.
- ↑ گرجی، ابوالقاسم. تاریخ فقه و فقها. تهران: سازمان مطالعه و تدوین كتب علوم انسانی دانشگاه، (سمت)، 1379، ص146.
- ↑ مدرس، محمدعلی. ریحانۀالادب. تبریز: چاپخانۀ شفق، جلد2 و 5، ص. 346.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
آیت الله معظمی گودرزی