کوه مَره: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۵ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۰۵

کوه مره در شیراز، قابل بازیابی از https://koohshid.com/blog/%DA%A9%D9%88%D9%87%D9%85%D8%B1%D9%87-%D8%B3%D8%B1%D8%AE%DB%8C/

کوه مَرّه، نام یکی از طوایف بزرگ استان فارس.

درباره وجه تسمیه این طایفه و واژه مَرّه معنای آن نظرهای گوناگون و گمان‌هایی زده‌اند که در تاریخ و جغرافیای کهگیلویه و بویراحمد برخی از آنها آمده‌اند^[۱].

طایفه کوهمره در قدیم در منطقه‌ای به نام کوهمره نزدیک شیراز- اَرّجان سکونت داشتند، و در نواحی کوهمره سُرخی، کوهمره جَروق، کوهمره نَودان و چند جای دیگری تقسیم می‌شدند. در 1200ق/ 1785م به جهت تاخت و تاز بویراحمدی‌ها، منطقه کوهمره تصرف و به خاک بویراحمدی‌ها پیوست و نام منطقه از میان رفت^[۲].

سازمان ایلی کوهمره‌ای‌ها در گذشته مشخص بود و ایل از چند تیره و زیرتیره تشکیل می‌شد^[۱]. کوهمره‌ای‌های ساکن استان فارس که میان دهستان‌های شهرستان شیراز، فیروزآباد و کازرون استان فارس ییلاق و قشلاق می‌کنند، از بقایای آن ایل هستند^[۳]. شمار کوچندگان این طایفه در 1377ش، 1951 خانوار و 16145 نفر گزارش شده است^[۴]. کوهمره‌ای‌ها به سبب مراتع سرسبز و آب و هوای مناسب، کشاورزی پر رونقی دارند. پرورش گوسفند و بز، اسب و الاغ از دیگر مشاغل مردم آن طایفه است^[۱]^[۵].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

↑ ^۱٫۰ ^۱٫۱ ^۱٫۲ مجیدی، نورالله. تاریخ و جغرافیای کهگیلویه و بویراحمد. تهران: 1371. ص 111.
↑ باور، محمود. کوه گیلویه و ایلات آن. گچ‌ساران: 1324، ص 11-12.
↑ سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر کوچنده 1377، جمعیت عشایری دهستان‌ها. تهران: 1378، ص 108-111.
↑ سرشماری اجتماعی اقتصادی کوچنده 1377، نتایج تفصیلی. تهران: 1378، ص 51.
↑ سرشماری اجتماعی اقتصادی کوچنده 1377، نتایج تفصیلی. تهران: 1378، ص.73.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

معصومه ابراهیمی

[:0-1] ۱٫۰ ^۱٫۱ ^۱٫۲ مجیدی، نورالله. تاریخ و جغرافیای کهگیلویه و بویراحمد. تهران: 1371. ص 111.

[2] باور، محمود. کوه گیلویه و ایلات آن. گچ‌ساران: 1324، ص 11-12.

[3] سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر کوچنده 1377، جمعیت عشایری دهستان‌ها. تهران: 1378، ص 108-111.

[4] سرشماری اجتماعی اقتصادی کوچنده 1377، نتایج تفصیلی. تهران: 1378، ص 51.

[5] سرشماری اجتماعی اقتصادی کوچنده 1377، نتایج تفصیلی. تهران: 1378، ص.73.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-'''كوه مَرّه،''' نام یکی از طوايف بزرگ استان فارس.
+[[پرونده:Koohmare-sorkhi-shiraz-510x287.jpg|بندانگشتی|کوه مره در شیراز، قابل بازیابی از https://koohshid.com/blog/%DA%A9%D9%88%D9%87%D9%85%D8%B1%D9%87-%D8%B3%D8%B1%D8%AE%DB%8C/]]
+'''کوه مَرّه،''' نام یکی از طوایف بزرگ [[استان فارس]].
-دربارة وجه تسمية اين طايفه و واژة مَرّه معناي آن نظرهای گوناگون و گمان‌هایی زده‌اند که در تاریخ و  جغرافیای کهگیلویه و بویراحمد برخی از آنها آمده‌اند.<sup>1</sup>
+درباره وجه تسمیه این طایفه و واژه مَرّه معنای آن نظرهای گوناگون و گمان‌هایی زده‌اند که در تاریخ و  جغرافیای [[استان کهگیلویه و بویراحمد|کهگیلویه و بویراحمد]] برخی از آنها آمده‌اند<ref name=":0">مجیدی، نورالله. '''''تاریخ و جغرافیای کهگیلویه و بویراحمد'''''. تهران: 1371. ص 111.</ref>.
-طايفة كوهمره در قديم در منطقه‌اي به نام كوهمره نزديك شيراز- اَرّجان سكونت داشتند، و در نواحي كوهمره سُرخي، كوهمره جَروق، كوهمره نَودان و چند جای دیگری تقسيم مي‌شدند. در 1200ق/ 1785م به جهت تاخت و تاز بويراحمدي‌ها، منطقة كوهمره تصرف و به خاك بويراحمدي‌ها پیوست و نام منطقه از ميان رفت.<sup>2</sup>
+طایفه کوهمره در قدیم در منطقه‌ای به نام کوهمره نزدیک [[شیراز]]- اَرّجان سکونت داشتند، و در نواحی کوهمره سُرخی، کوهمره جَروق، کوهمره نَودان و چند جای دیگری تقسیم می‌شدند. در 1200ق/ 1785م به جهت تاخت و تاز بویراحمدی‌ها، منطقه کوهمره تصرف و به خاک بویراحمدی‌ها پیوست و نام منطقه از میان رفت<ref>باور، محمود. '''''کوه گیلویه و ایلات آن'''''. گچ‌ساران: 1324، ص 11-12.</ref>.
-سازمان ايلي كوهمره‌اي‌ها در گذشته مشخص بود و ایل از چند تيره و زيرتيره تشكيل مي‌شد.<sup>3</sup> كوهمره‌اي‌هاي ساکن استان فارس كه ميان دهستان‌هاي شهرستان شيراز، فيروزآباد و كازرون استان فارس ييلاق و قشلاق مي‌كنند، از بقاياي آن ایل هستند.<sup>4</sup>
+سازمان ایلی کوهمره‌ای‌ها در گذشته مشخص بود و [[ایل]] از چند تیره و زیرتیره تشکیل می‌شد<ref name=":0" />. کوهمره‌ای‌های ساکن [[استان فارس]] که میان دهستان‌های شهرستان [[شیراز]]، فیروزآباد و کازرون [[استان فارس]] ییلاق و قشلاق می‌کنند، از بقایای آن [[ایل]] هستند<ref>'''''سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر کوچنده 1377، جمعیت عشایری دهستان‌ها'''''. تهران: 1378، ص 108-111.</ref>. شمار کوچندگان این طایفه در 1377ش، 1951 خانوار و 16145 نفر گزارش شده است<ref>'''''سرشماری اجتماعی اقتصادی کوچنده 1377، نتایج تفصیلی'''''. تهران: 1378، ص 51.</ref>. کوهمره‌ای‌ها به سبب مراتع سرسبز و آب و هوای مناسب، کشاورزی پر رونقی دارند. پرورش گوسفند و بز، اسب و الاغ از دیگر مشاغل مردم آن طایفه است<ref name=":0" /><ref>'''''سرشماری اجتماعی اقتصادی کوچنده 1377، نتایج تفصیلی'''''. تهران: 1378، ص.73.</ref>.
-شمار كوچندگان اين طايفه در 1377ش، 1951 خانوار و 16145 نفر گزارش شده است.<sup>5</sup>
+== نیز نگاه کنید به ==
-كوهمره‌اي‌ها به سبب مراتع سرسبز و آب و هواي مناسب، كشاورزي پر رونقي دارند. پرورش گوسفند و بز، اسب و الاغ از ديگر مشاغل مردم آن طایفه است.<sup>6</sup>
+* [[استان کهگیلویه و بویراحمد]]
+* [[استان فارس]]
+* [[شیراز]]
+* [[ایل]]
-'''''مآخذ:'''''
+== مآخذ ==
+<references />
-.     مجيدي، نورالله. '''''تاريخ و جغرافياي كهگيلويه و بويراحمد'''''. تهران: 1371. ص 111.
+== منبع اصلی ==
+[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
-.     باور، محمود. '''''كوه گيلويه و ايلات آن'''''. گچ‌ساران: 1324، ص 11-12.
-.     مجيدي. همانجا.
-.     '''''سرشماري اجتماعي، اقتصادي عشاير كوچنده 1377، جمعيت عشايري دهستان‌ها'''''. تهران: 1378، ص 108-111.
-.     '''''سرشماري اجتماعي اقتصادي كوچنده 1377، نتايج تفصيلي'''''. تهران: 1378، ص 51.
-.     '''''سرشماري... نتايج تفصيلي'''''. ص 73؛ مجيدي. ص 111.
+== نویسنده مقاله ==
 معصومه ابراهیمی