صورتگر، لطفعلی: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''صورتگر، لطفعلي''' (1297 ـ 1348ش)، پژوهشگر، نويسنده، شاعر، مترجم. ميرزا لطفعلي خان صورتگر فرزند ميرزا آقاخان فرزند لطفعلي خان نقاش مشهور سدة 13 ق بود. در شيراز زاده شد. در مدرسة متوسطه شعاعيه به تحصيل پرداخت و ادب و عربي را نزد فرصت الدوله آموخت.<s...» ایجاد کرد |
|||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''صورتگر، | '''صورتگر، لطفعلی''' (1297 ـ 1348ش)، پژوهشگر، نویسنده، شاعر، مترجم. | ||
میرزا لطفعلی خان صورتگر فرزند میرزا آقاخان فرزند لطفعلی خان نقاش مشهور سده 13 ق بود. در [[شیراز]] زاده شد. در مدرسه متوسطه شعاعیه به تحصیل پرداخت و ادب و عربی را نزد فرصت الدوله آموخت<ref>'''''ارمغان'''''. س 4 (1302)، ش 3ـ 4، ص 150.</ref>. در هیجده سالگی برای ادامه تحصیل به هندوستان رفت و پس از دو سال به [[شیراز]] بازگشت. چندی در اداره دارایی و وزارت معارف مشغول به کار شد و مجله ادبی ''سپیده دم'' را به مدت چند سال منتشر کرد<ref>رکن زاده آدمیت، حسین. '''''دانشمندان و سخن سرایان فارس'''''. تهران: اسلامیه و خیّام، 1339ش، ج 3، ص 468 ـ 469.</ref>. در 1306ش از طرف دولت برای تحصیل در رشته زبان و ادبیات انگلیسی رهسپار لندن شد. پس از پایان تحصیلات به [[کشور ایران|ایران]] بازگشت و در دانشکده ادبیات و دانشسرای عالی به تدریس پرداخت<ref>افشار، ایرج. '''''راهنمای کتاب'''''. س 12، ش 9 و10 (آذر ـ دی 1348)، ص 582.</ref>. بار دیگر در 1316ش برای ادامه تحصیل رهسپار لندن شد و با اخذ مدرک دکترا به کشور بازگشت. هنگام اقامت در لندن با دختری انگلیسی ازدواج کرد و از وی صاحب یک پسر شد<ref>«یادی از صورتگر»، '''''هنر و مردم'''''. ش 85 (آبان ماه 1348)، ص 10.</ref>. پس از ورود به ایران، به مشاغلی چون استادی دانشگاه، مدیریت مجله ''آموزش و پرورش''، ریاست دانشکده ادبیات [https://shirazu.ac.ir/ دانشگاه شیراز]، ریاست [https://shirazu.ac.ir/ دانشگاه شیراز] و عضویت در فرهنگستان و شورای فرهنگی دست یافت<ref>افشار، ایرج. '''''راهنمای کتاب'''''. س 12، ش 9 و10 (آذر ـ دی 1348)، ص 583.</ref>. او شاعر نیز بود و حدود ده هزار بیت شعر به سبک خراسانی سرود<ref>«یادی از صورتگر»، '''''هنر و مردم'''''. ش 85 (آبان ماه 1348)، ص 6.</ref>. به [https://dmelal.ir/index.php?title=%D8%B1%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%87 روسیه]، امریکا و [https://dmelal.ir/index.php?title=%D9%BE%D8%A7%DA%A9%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86 پاکستان] سفرهایی کرد. سرانجام در [[شیراز]] درگذشت. از آثارش میتوان ''ترجمه عشاق ناپل، سخن سنجی، تاریخ ادبیات انگلیس، برگهای پراکنده، علم اقتصاد، ادبیات غنایی ایران'' و ''ادبیات توصیفی'' ایران را نام برد<ref>'''''اثرآفرینان'''.'' به کوشش عبدالحسین نوایی، تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، 1379، ج 4، ص 61.</ref>. | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
ابوالقاسم رادفر | ابوالقاسم رادفر | ||
[[رده:ادبیات و زبان شناسی]] | |||
[[رده:ادبیات]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۶ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۰۹
صورتگر، لطفعلی (1297 ـ 1348ش)، پژوهشگر، نویسنده، شاعر، مترجم.
میرزا لطفعلی خان صورتگر فرزند میرزا آقاخان فرزند لطفعلی خان نقاش مشهور سده 13 ق بود. در شیراز زاده شد. در مدرسه متوسطه شعاعیه به تحصیل پرداخت و ادب و عربی را نزد فرصت الدوله آموخت[۱]. در هیجده سالگی برای ادامه تحصیل به هندوستان رفت و پس از دو سال به شیراز بازگشت. چندی در اداره دارایی و وزارت معارف مشغول به کار شد و مجله ادبی سپیده دم را به مدت چند سال منتشر کرد[۲]. در 1306ش از طرف دولت برای تحصیل در رشته زبان و ادبیات انگلیسی رهسپار لندن شد. پس از پایان تحصیلات به ایران بازگشت و در دانشکده ادبیات و دانشسرای عالی به تدریس پرداخت[۳]. بار دیگر در 1316ش برای ادامه تحصیل رهسپار لندن شد و با اخذ مدرک دکترا به کشور بازگشت. هنگام اقامت در لندن با دختری انگلیسی ازدواج کرد و از وی صاحب یک پسر شد[۴]. پس از ورود به ایران، به مشاغلی چون استادی دانشگاه، مدیریت مجله آموزش و پرورش، ریاست دانشکده ادبیات دانشگاه شیراز، ریاست دانشگاه شیراز و عضویت در فرهنگستان و شورای فرهنگی دست یافت[۵]. او شاعر نیز بود و حدود ده هزار بیت شعر به سبک خراسانی سرود[۶]. به روسیه، امریکا و پاکستان سفرهایی کرد. سرانجام در شیراز درگذشت. از آثارش میتوان ترجمه عشاق ناپل، سخن سنجی، تاریخ ادبیات انگلیس، برگهای پراکنده، علم اقتصاد، ادبیات غنایی ایران و ادبیات توصیفی ایران را نام برد[۷].
مآخذ
- ↑ ارمغان. س 4 (1302)، ش 3ـ 4، ص 150.
- ↑ رکن زاده آدمیت، حسین. دانشمندان و سخن سرایان فارس. تهران: اسلامیه و خیّام، 1339ش، ج 3، ص 468 ـ 469.
- ↑ افشار، ایرج. راهنمای کتاب. س 12، ش 9 و10 (آذر ـ دی 1348)، ص 582.
- ↑ «یادی از صورتگر»، هنر و مردم. ش 85 (آبان ماه 1348)، ص 10.
- ↑ افشار، ایرج. راهنمای کتاب. س 12، ش 9 و10 (آذر ـ دی 1348)، ص 583.
- ↑ «یادی از صورتگر»، هنر و مردم. ش 85 (آبان ماه 1348)، ص 6.
- ↑ اثرآفرینان. به کوشش عبدالحسین نوایی، تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، 1379، ج 4، ص 61.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
ابوالقاسم رادفر